Acute stressreactie

De trigger voor een acute stressreactie (zenuwinzinking) is een traumatische gebeurtenis. Lees hoe je het kunt herkennen en wat je moet doen.

Acute stressreactie

een acute stressreactie, ook wel een zenuwinzinking genoemd, wordt veroorzaakt door een traumatische gebeurtenis. De patiƫnten lijden bijvoorbeeld aan geheugenhiaten, nachtmerries of tachycardie. Als de symptomen langer dan twee dagen aanhouden, wordt dit een acute stressstoornis genoemd. Betrokkenen kunnen worden geholpen door psychotherapeutische ondersteuning of medicatie. Lees hier alles over de acute stressreactie.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. F43

Productoverzicht

Acute stressreactie

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Acute stressreactie: beschrijving

In de spreektaal wordt de acute stressreactie ook wel een zenuwinzinking genoemd. Het is een tijdelijke, extreme reactie op een stressvolle gebeurtenis. Het is een van de mogelijke psychologische reacties op een traumatische ervaring. Afhankelijk van de duur van de tijd dat de symptomen aanhouden, onderscheidt men de volgende vormen:

  • Acute stressreactie (tot 48 uur na het evenement)
  • Acute stressstoornis (tot 4 weken na het evenement)
  • Acute posttraumatische stressstoornis (tot 3 maanden na het evenement)

Andere reacties gerelateerd aan de genoemde zijn:

  • Chronische posttraumatische stressstoornis: de symptomen blijven aanhouden, zelfs na 3 maanden na het optreden van de bijwerking.
  • Aanpassingsstoornis: Door drastische ervaringen, zoals het verlies van de partner, kan het dagelijks leven niet meer worden aangepakt.

Hoeveel mensen in Duitsland jaarlijks worden beperkt door een acute stressreactie is moeilijk te zeggen. Er wordt verondersteld dat er een groot aantal niet-gemelde gevallen is, omdat veel patiĆ«nten bang zijn om een ā€‹ā€‹arts te helpen als ze psychische problemen hebben en niet altijd professionele hulp zoeken. Dit geldt met name wanneer, net als bij de acute stressrespons, de symptomen relatief snel vanzelf verdwijnen.

Acute stressreactie: symptomen

Een acute stressreactie manifesteert zich door een verscheidenheid aan symptomen. Nerveuze breakdown-typische klachten kunnen zijn:

  • Veranderde perceptie (derealisatie, depersonalisatie): de patiĆ«nt neemt de omgeving of zichzelf als een vreemd en onbekend.
  • Concentratie van het bewustzijn: de gedachten van de patiĆ«nt draaien om slechts een paar onderwerpen - in dit geval de stressvolle situatie.
  • Herbeleven van de uitzonderlijke situatie in nachtmerries of flashbacks
  • geheugenverlies
  • Overmatige excitatie in de zin van slapeloosheid, gebrek aan concentratie, vreselijkheid, verhoogde prikkelbaarheid
  • Vermijdingsgedrag zoals sociale terugtrekking
  • Emoties (affectieve stoornis) zoals stemmingswisselingen tussen agressie, angst en verdriet of ongepast huilen en lachen
  • Lichamelijke symptomen (bijv. Blozen, zweten, hartkloppingen, bleekheid, misselijkheid)
  • Speechless horror: de patiĆ«nt kan woorden niet in woorden uitdrukken en dus erger verwerken.

Acute stressreactie: oorzaken en risicofactoren

De reden voor een acute stressreactie is een traumatische ervaring. Het maakt niet uit of er iets vreselijks gebeurt met je eigen persoon of dat je een waarnemer, een familielid of een hulpverlener bent in de situatie. Het evenement is vaak levensbedreigend en in staat om de wereld op zijn kop te zetten voor de getroffen persoon. Alles dat bekend en veilig leek, wordt op zulke momenten als gevaarlijk en verward ervaren. Deze omvatten vooral:

  • letsel
  • oorlog
  • vlucht
  • Seksueel geweld
  • overvallen
  • natuurrampen
  • Zware ongelukken
  • terreur aanslagen

Acute stressreactie: wie is er getroffen?

In principe kan elke persoon een acute stressreactie ontwikkelen. Er zijn verschillende factoren die het risico op een zenuwinzinking vergroten. Deze omvatten:

  • Vorige ziektes (fysiek en mentaal)
  • uitputting
  • Mentale kwetsbaarheid (kwetsbaarheid)
  • Ontbrekende strategieĆ«n om met de ervaring om te gaan (ontbrekende coping)

Acute stressreactie: onderzoeken en diagnose

Als u een acute stressreactie vermoedt, wordt u onderzocht door een psychiater of psycholoog. Om meer te weten te komen over uw medische geschiedenis (anamnese), vraagt ā€‹ā€‹hij u eerst in detail. Hij zal u de volgende mogelijke vragen stellen:

  • Welke lichamelijke klachten zie je?
  • Hoe is je toestand veranderd in de tijd sinds het evenement?
  • Heb je in het verleden iets soortgelijks meegemaakt?
  • Hoe ben je volwassen geworden?
  • Ben je op de hoogte van eerdere ziektes?

De arts of therapeut zorgt ervoor dat u zich tijdens het gesprek veilig voelt.Daarnaast onderzoekt hij u fysiek om verschillende parameters te bepalen, zoals hartslag, bloeddruk en ademhalingssnelheid. Op die manier kan hij zien of uw lichaam reageert op symptomen van wat er is gebeurd. Hij probeert ook uit te zoeken of je risicofactoren hebt die een acute stressreactie kunnen bevorderen en die erger kunnen maken.

Zenuwinstorting: test

Verschillende tests circuleren op het internet om zichzelf te testen op een acute stressreactie. Zoek in een uitzonderlijke situatie beter advies in bij een specialist die de juiste diagnose kan stellen en tegelijkertijd kan aangeven en behandelopties kan bieden.

Acute stressreactie: behandeling

Veel patiƫnten proberen alleen te leven met een zenuwinzinking. Sommige hulp alleen. Er zijn veel antwoorden op de vraag "Zenuwinzinking - wat te doen?". In de acute noodsituatie zijn er verschillende groepen mensen die getraind zijn om iemand te helpen met een acute stressreactie. Deze omvatten vooral mensen die als eersten aankomen op de plaats van een vreselijke gebeurtenis: politie, brandweerlieden, soldaten, THW-leden of paramedici. Alleen zij helpen door het feit dat ze de patiƫnt in een veilige omgeving kunnen brengen. Later kan de patiƫnt worden doorverwezen naar een voorganger, psychotherapeut of arts.

Zenuwdoorslagbehandeling: procedure

In de eerste stap van de therapie staat het contact met de patiĆ«nt op de voorgrond. Hij krijgt hulp aangeboden in een veilige omgeving. Als een mogelijk risico op zelfmoord (suĆÆcidaliteit) wordt gedetecteerd in de eerste gesprekken met de patiĆ«nt, wordt de patiĆ«nt meestal in het ziekenhuis opgenomen. Als er geen bewijs voor suĆÆcidaliteit is, kan de behandeling meestal ambulant zijn. Het bestaat uit verschillende psychologische therapieĆ«n, zoals:

  • Gedragstherapie (patiĆ«nten moeten een gestoord gedrag afleren en een nieuw leren)
  • Psycho-educatie (patiĆ«nten moeten leren om de acute stressreactie als een ziekte te begrijpen en zo beter te kunnen omgaan)
  • EMDR (desensibilisatie en opwerking van oogbewegingen, het trauma moet opnieuw worden beleefd en beter worden verwerkt door bepaalde oogbewegingen)
  • hypnose

Als de patiƫnt bijvoorbeeld extreem gestressed is door slaapstoornissen, kunnen slaapverwekkende en uitdovende medicijnen zoals benzodiazepines, Z-drugs of sedatieve antidepressiva voor een korte tijd worden voorgeschreven.

Acute stressrespons: ziekteverloop en prognose

De acute stressreactie duurt tot 48 uur na een pijnlijke gebeurtenis, zoals gedefinieerd. Het kan dan genezen zonder gevolgen. Het is ook mogelijk dat het overgaat in de langer durende acute stressstoornis, die op zijn beurt een acute posttraumatische stressreactie kan worden. Dit kan na drie maanden verdwijnen of een chronische posttraumatische stressstoornis worden.

In het geval van een acute stressreactie, is het raadzaam om professionele hulp te zoeken. Dit verlicht de aangedane persoon en vermindert het risico dat de symptomen langer duren. Bovendien moet in de omgeving van de patiƫnt worden verduidelijkt dat het belangrijk is om verdere stress te voorkomen. Bovenal moeten de familieleden de betrokkene op sympathieke wijze behandelen en vermijden hem de schuld te geven als hij betrokken was bij de situatie, bijvoorbeeld bij een ongeval. Omdat ongemakkelijke en stressvolle reacties de zenuwinzinkingsymptomen kunnen zijn van akuten stressreactie erger nog.


Zo? Deel Met Vrienden: