Toevoegsels

Langere houdbaarheid, betere smaak, betere textuur - ontdek hier wat er achter voedseladditieven in het voedsel zit.
Toevoegsels

toevoegsels, die verschijnen als E-nummers in de voedingswaarde-informatie van veel voedingsmiddelen, zijn er momenteel meer dan 300 verschillende. Ze worden met name gebruikt voor de productie van afgewerkte voedingsproducten om hun eigenschappen zoals smaak, kleur, duurzaamheid of consistentie te beĆÆnvloeden. Lees hier meer over het belang van additieven en wat erachter zit.

Wat zijn additieven?

Meerdere honderden levensmiddelenadditieven zijn toegestaan ā€‹ā€‹in de Europese Unie (EU). Ze zijn geldig in alle EU-landen, sommige zelfs wereldwijd. Additieven worden voornamelijk gebruikt voor kant-en-klare levensmiddelen. De "E" in de E-nummers staat voor EC of EU.

Elk additief is toegewezen aan een categorie of groep. Sommige additieven vallen echter in verschillende groepen. Kooldioxide (E 290) is bijvoorbeeld een zuurteregelaar, conserveringsmiddel, drijfgas en rijsmiddel. De E-nummers moeten altijd op het voedsel worden gespecificeerd. Maar er zijn enkele uitzonderingen, bijvoorbeeld de emulgatoren. Hier wordt alleen de indicatie van de stofgroep voorgeschreven.

E-nummers: Groepen

E-100 tot 199

kleurstoffen; zorgen voor een smakelijk uiterlijk van het eten

E-200 tot 299

conserveermiddelen; de groei van schadelijke micro-organismen zoals bacteriƫn, schimmels of gisten remmen; langere houdbaarheid van het product

E-300 tot 321

antioxidanten; voorkom de reactie met zuurstof en dus z. Ranzigheid, verhoging van de houdbaarheid van voedsel

E-322 tot 399

aanzurende middelen; een zure smaak geven en bewaren of stabiliseren, en als een rijsmiddel of geleermiddel werken

E-400 tot 429

Gelerende, verdikkende en vochtinbrengende middelen; de eerstgenoemden geven een vastere vorm, de laatstgenoemden verhogen de voedselviscositeit door water te absorberen, de laatstgenoemden verhinderen het product uit te drogen of de suiker uit uit te kristalliseren

E-430-499

emulgeermiddelen; maak onmengbare vloeistoffen mengbaar, z. Als water en olie, en zo de romigheid en smaakeigenschappen verbeteren

E-500 tot 949

Verschillende additieven; u. a. Oplossingsmiddel, verstevigingsmiddel, gemodificeerd zetmeel, smaakversterker

E-950 tot 1518

zoetstoffen; geven een zoete smaak, hebben vrijwel geen voedingswaarde, maar kunnen laxerend en winderig zijn

Daarnaast zijn er nog steeds enkele stoffen die aan voedingsmiddelen worden toegevoegd, maar die niet als additieven worden beschouwd:

  • Levensmiddelen die een kleureffect hebben en die worden toegevoegd op basis van smaak-, smaak- of voedingseigenschappen
  • Stoffen die niet worden geconsumeerd, maar alleen worden gebruikt om bepaalde voedingsmiddelen in te pakken of te coaten
  • Pectine in voedsel dat afkomstig is van appels of citroenschillen
  • Bases voor de productie van kauwgom
  • Verschillende zetmeelproducten (bijvoorbeeld gebrand of fysiek

gemodificeerd zetmeel)

  • ammoniumchloride
  • Gelatine, eiwithydrolysaten, melkeiwitten, gluten, bloedplasma
  • Aminozuren, in tegenstelling tot z. Als glutaminezuur, glycine, cysteĆÆne en cystine, hebben ze niet de functie van een additief
  • CaseĆÆne en caseĆÆnaten
  • insuline

Etikettering van additieven

In de lijst met ingrediƫnten moeten alle additieven worden vermeld. In plaats van de chemische naam wordt (meestal) het eenvoudiger e-nummer genoemd. De regels voor levensmiddelenadditieven voor alle EU-lidstaten zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1333/2008 van het Europees Parlement en de Raad. De lijst met E-nummers in Duitsland is gespecificeerd in de Additives Admissions Ordinance (ZZuIV).

Sommige E-stoffen, zoals de suikeralcohol sorbitol, worden gegeven als "quantum satis" ("qs"), wat de hoeveelheid aangeeft die vereist is door goede productiepraktijken om het gewenste effect te bereiken zonder de consument te misleiden. Andere additieven mogen een bepaald maximumgehalte niet overschrijden (bijv. Conserveermiddelen in de oppervlaktebehandeling van harde en in plakjes gesneden kaas).

Sinds 20 juli 2010 moet een waarschuwing ("Kan de activiteit en aandacht van kinderen beĆÆnvloeden") op de verpakking verschijnen bij gebruik van E 102 en E 122 (zie lijst met additieven) of andere synthetische kleurstoffen.

In het geval van onverpakte levensmiddelen is een algemene referentie zoals "met smaakversterker", "met kleurstof" of "gezwaveld" voldoende.

Additieven zonder "technologisch effect in het eindproduct", dwz voedingsmiddelen die zelf geen levensmiddelenadditieven bevatten, maar voorlopers waaraan bepaalde additieven zijn toegevoegd, zijn niet aan etikettering onderhevig.

Ook voor voedsel dat afzonderlijk wordt verkocht (bijvSnoepjes) of de verpakking kleiner is dan tien vierkante centimeter, de lijst ingrediƫnten, en daarmee de vermelding van de toevoegingen worden weggelaten.

Welke additieven zijn er?

Op dit moment zijn 316 stoffen met een E-nummer toegestaan ā€‹ā€‹als voedseladditieven in de Europese Unie.

De volgende E-nummers lijst toont enkele geselecteerde E-nummers:

E-nummer

transportnamen

E 100

curcumine

E 150d

Sulfietammoniakkaramel

E171

titaandioxide

E 200

sorbinezuur

E 202

kaliumsorbaat

E 210

benzoƫzuur

E 211

natriumbenzoaat

E 250

natriumnitriet

E 330

Citroenzuur / citroenzuur

E 331

natriumcitraat

E 339

natriumfosfaat

E 407

carrageenan

E 410

Johannesbroodpitmeel

E 412

guargom

E 414

Arabische gom

E 415

xanthan

E 420

sorbitol

E 422

Glycerol / glycerine

E 450

Dinatriumdifosfaat, Trinatriumdifosfaat, tetranatriumdifosfaat, Dikaliumdiphosphat, Tetrakaliumdifosfaat, Dicalciumdifosfaat, Calciumdihydrogendiphosphat

E 440

pectine

E 466

carboxymethylcellulose

E 471

Mono- en diglyceriden van vetzuren, MDG

E 472e

Mono- en diacetylwijnsteenzuurester van MDG

E 500

natrium

E 621

mononatriumglutamaat

E 950

acesulfaam k

E 951

aspartaam

E 952

natrium

Additieven: bent u dubieus?

Het is duidelijk dat de kwestie van het gevaar van additieven nauwelijks kan worden beantwoord. Meer dan de helft van de goedgekeurde additieven wordt als onschadelijk beschouwd en in het algemeen moeten alle voedingsmiddelen die in Duitsland worden verkocht veilig zijn. Dat wil zeggen, additieven moeten worden goedgekeurd. Verboden zijn bijvoorbeeld schadelijke residuen van pesticiden.

Er blijft een resterende onzekerheid over. Aldus bepaalde additieven zoals vermoedelijk (pseudo) allergieƫn (tinteling van de mond, huiduitslag) veroorzaken.

Kortom, de desbetreffende exploitant van het levensmiddelenbedrijf is verantwoordelijk voor de veiligheid van haar producten, maar er is ook een internationaal overeengekomen zorgsysteem en de bevoegde instanties (in Duitsland, het Ministerie van Voedselvoorziening, Landbouw en Consumentenbescherming / BmEL). Ze beoordelen de risico's in het gebied toevoegsels Voortdurend nieuw en voortdurend aanpassen van de voorschriften en structuren.


Zo? Deel Met Vrienden: