Anesthesie

Anesthesie elimineert bewustzijn en pijnperceptie. Lees alles over de verschillende anesthetische procedures en wanneer ze moeten worden gebruikt!

Anesthesie

een anesthesie is een methode om een ā€‹ā€‹kunstmatige slaap te maken. Het wordt ook algemene anesthesie genoemd. Algemene anesthesie leidt tot het verlies van pijnperceptie en bewustzijn. Het maakt grote operaties en onderzoeken mogelijk. In de omgangstaal worden regionale anesthetische vormen echter ook wel narcose genoemd. Lees hoe de verschillende vormen van anesthesie worden gebruikt en welke risico's ze opleveren!

Productoverzicht

anesthesie

  • Wat is anesthesie?

  • Wanneer voer je anesthesie uit?

  • Wat doe je met anesthesie?

  • Wat zijn de risico's van anesthesie?

  • Waarop moet ik letten na anesthesie?

Wat is anesthesie?

Anesthesie kan worden gebruikt om patiƫnten te stimuleren om kunstmatig te slapen. Daartoe maakt de verantwoordelijke specialist (anesthesist) gebruik van verschillende medicijnen en / of gasmengsels.

Anesthesie maakt operaties en bepaalde onderzoeksprocedures mogelijk die anders alleen onder de sterkste pijn zouden kunnen worden uitgevoerd. Er zijn verschillende methoden die verschillen, onder andere, in de bijwerkingen van anesthesie en toepassingsgebieden.

inhalatieanesthesie

In inhalatie anesthesie, wordt de verdoving door inhalatie van gasvormig geneesmiddelen, zoals sevofluraan, isofluraan of lachgas geproduceerd. Aan de ene kant deactiveren deze zogenaamde vluchtige anesthetica het bewustzijn, maar verminderen ook het gevoel van pijn.

Inhalatie-anesthesie is de oudste vorm van anesthesie en wordt tegenwoordig meestal gecombineerd met andere procedures. Een enkele inhalatie-anesthesie wordt af en toe bij kinderen gebruikt.

Totale intraveneuze anesthesie (TIA)

Bij deze narcoseprocedure injecteert de arts alle noodzakelijke anesthetica in een ader. Van daaruit bereiken ze eerst het hart en vervolgens de hele bloedbaan.

Evenwichtige anesthesie

De gebalanceerde anesthesie combineert de twee genoemde procedures. Dus, aan het begin van de anesthesie, ontvangt de patiƫnt gewoonlijk intraveneuze geneesmiddelen, terwijl de operatie ook anesthesiegassen inhaleert. Dit vermindert veel anesthetische bijwerkingen en het gebruik van sterke pijnstillers.

Verdere informatie: lokale anesthesie

Voor sommige operaties is het voldoende om alleen het gevoel van pijn in een bepaald gebied uit te schakelen. Meer onder lokale anesthesie.

Verdere informatie: spinale anesthesie

In een speciale vorm van lokale anesthesie wordt het verdovingsmiddel in het wervelkanaal geĆÆnjecteerd. U kunt hier meer over lezen in de tekst Spinal Anesthesia.

Meer informatie: Peridurale anesthesie (PDA)

Er is een andere manier om pijnsensatie dicht bij de wervelkolom uit te schakelen. Lees er alles over in het artikel Peridurale anesthesie.

Wanneer voer je anesthesie uit?

Anesthesie wordt altijd gebruikt wanneer patiƫnten pijn en stress moeten voorkomen. Afhankelijk van de ernst van de procedure kan de arts de intensiteit van de anesthesie aanpassen.

operaties

De meest voorkomende reden voor anesthesie is chirurgie. Veel interventies, bijvoorbeeld op buikorganen, worden in de eerste plaats mogelijk. Het verminderde bewustzijn vermindert ook de stress van de patiƫnt en bevordert herstel na een operatie. De chirurg krijgt ook de best mogelijke werkomstandigheden door de anesthesie, omdat de patiƫnt niet beweegt. Dit is erg belangrijk, bijvoorbeeld voor interventies op de hersenen of op bloedvaten.

onderzoeken

Zelfs sommige onderzoeksprocedures vereisen anesthesie. Dus de patiƫnt, bijvoorbeeld bij een bronchiƫn (bronchoscopie) zou veel pijn en irritatie van de keel en een buigzame leiding gevoel via de trachea, als hij niet verdoofd. Maar zelfs zuigelingen, op wie je een magnetic resonance imaging moet uitvoeren, krijgen vaak anesthesie, dus blijven ze kalm. De gemaakte foto's zijn anders wazig en onbruikbaar.

Anesthesie is meestal voldoende voor dergelijke onderzoeken. In tegenstelling tot anesthesie tijdens een operatie, geeft u dan alleen een slaapmiddel in een lage dosis.

urgentiegeneeskunde

Indien de onafhankelijke ademhaling van een patiƫnt wordt belemmerd, bijvoorbeeld na een hartstilstand, ernstige ongevallen of een allergische reactie, moet worden kunstmatig beademd. Een verdoving een hand te vergemakkelijken de veilige uitvoering van de ventilatie, aan de andere kant is ze borstvoeding de pijn die nog zelfs bewusteloze patiƫnten voelen.

Belangrijke symptomen

  • Bloed in de ontlasting
  • zwartgallige aanval
  • gewichtsverlies
  • constipatie
  • opgeblazen gevoel
  • diarree
  • chronische pijn
  • kniepijn
  • krampen in de benen
  • na jeuk

Wat doe je met anesthesie?

Voor anesthesie maakt de anesthesist gebruik van gas-luchtmengsels en verschillende medicijnen. Deze kunnen in drie groepen worden verdeeld.

  • slaapmiddelen (Slaaphulp) schakelt het bewustzijn in de eerste plaats uit. Een voorbeeld is Propofol.
  • analgetica (Pijnstillers) onderdrukken de pijnsensatie. Voor anesthesie zijn sterke pijnstillers uit de groep van opioĆÆden.
  • Muskelrelaxanzen ontspan de spieren en maak de patiĆ«nt onbeweeglijk. Afhankelijk van de toepassing hoeft u het niet bij elke verdoving te gebruiken.

Bepaalde hypnotica kunnen ook gedeeltelijk pijnonderdrukkend en spierontspannend zijn, afhankelijk van het actieve ingrediƫnt en de dosis.

anesthesie bewustzijn

Voordat een anesthesie wordt gepland, verduidelijkt de anesthesist de patiĆ«nt in een gedetailleerd gesprek over de procedure die voor hem bestemd is. Hij vraagt ā€‹ā€‹ook naar eerdere ziektes en vraagt ā€‹ā€‹naar regelmatig ingenomen medicijnen. Dus de arts schat het risico van anesthesie en selecteert geschikte medicatie. In het geval van grote rusteloosheid en angst voor anesthesie, geeft hij ook een kalmeringsmiddel, zodat de patiĆ«nt kan ontspannen.

Narkoseeinleitung

VĆ³Ć³r de inductie van de anesthesie inhaleert de patiĆ«nt gedurende enkele minuten zuivere zuurstof. Dit creĆ«ert een zuurstofreserve in het bloed voor latere inbrenging van de beademingsbuis (intubatie). Tegelijkertijd plaatst de arts een naald in een ader, bijvoorbeeld op de hand, waardoor de patiĆ«nt de medicatie kan injecteren. Een sterk pijnstillend middel wordt gevolgd door een hoog gedoseerd slaapmedicijn, waardoor de patiĆ«nt binnen een paar seconden het bewustzijn verliest en zelf stopt met ademen.

De anesthesist vervolgt dan de beademing met behulp van een afdichtingsmasker en een ademzak. Als dit gemakkelijk slaagt, injecteert hij een spierverslappend medicijn. Zodra het werkt, kan het de beademingsbuis in de luchtpijp plaatsen, waardoor de patiƫnt vanaf nu kan worden geventileerd door een machine.

Tijdens langdurige operaties wordt de patiƫnt opgewarmd met een luchtverhitter, anders zou het lichaam snel afkoelen. Een bewakingsmonitor toont ook continu belangrijke vitale functies zoals bloeddruk, hartslag, hartslag en ademhalingsfrequentie. Hierdoor kan de anesthesist snel mogelijke anesthetische complicaties detecteren.

Snelle sequentie-inductie

Een speciale vorm van anesthesie-inductie is de zogenaamde Rapid Sequence Induction (RSI). Hier kunt u de verdovingsmiddelen snel achter elkaar toedienen en afzien van een tussentijdse maskerventilatie. Het wordt voornamelijk gebruikt bij niet-nuchtere patiƫnten, zwangere vrouwen en patiƫnten met bepaalde gastro-intestinale aandoeningen en voorkomt terugstroming van de maaginhoud in de luchtpijp.

Anesthesie voortzetting en verdoving

Geautomatiseerde spuitpompen of anesthetische gasverdampers bieden de patiƫnt de geneesmiddelen die hij nodig heeft voor diepe slaap en pijnvrijheid tot het einde van de operatie of het onderzoek. De anesthesist controleert constant de cardiovasculaire activiteit. Wanneer de anesthesie gestopt moet worden, stopt het de stroom van anesthetische gassen en medicatie en wacht tot de patiƫnt wakker wordt. Dan trekt hij de buis uit zijn luchtpijp en zuigt speeksel uit zijn keel. Hierdoor kan de patiƫnt weer zelfstandig ademen.

Na de operatie wordt de patiƫnt in de verkoeverkamer bewaakt. Er is altijd een arts beschikbaar om pijnstillers toe te dienen als dat nodig is en om de vitale functies van de patiƫnt te beoordelen.

Belangrijk onderzoek

  • artroscopie
  • colonoscopie
  • endoscopie
  • ERCP
  • krukonderzoek
  • ultrageluid

Wat zijn de risico's van anesthesie?

Algemene anesthesie brengt het risico van veel bijwerkingen met zich mee. Verdovende medicijnen kunnen onder andere leiden tot plotselinge bloeddrukdalingen of hartritmestoornissen. De anesthesist behandelt deze dan met middelen die de bloedsomloop ondersteunen. Alle gebruikte medicijnen kunnen ook ernstige allergische reacties veroorzaken.

Problemen met ventilatie

Als tijdens de inductie van de anesthesie blijkt dat de patiƫnt niet via een slang beademd kan worden, moet de arts in het ergste geval een tracheotomie uitvoeren. Een ander gevaar is de terugstroming van de maaginhoud in de luchtpijp en de longen. Het zure maagsap kan ernstige longontsteking veroorzaken. Vooral niet nuchtere patiƫnten in de context van een snelle sequentie-inductie lopen risico.

Een mogelijke complicatie is tandbeschadiging, omdat de arts een speciaal instrument (laryngoscoop) gebruikt om de buis in de trachea in te brengen. Kunstgebitten worden daarom verwijderd voor de operatie. De buis zelf kan ook de stemplooien (stembanden) beschadigen.

maligne hyperthermie

Kwaadaardige hyperthermie is een gevreesde spierziekte die zeer plotseling kan optreden tijdens anesthesie. De gehele musculatuur loopt permanent, zodat het lichaam levensbedreigend wordt. Naast genetische factoren en bepaalde anesthetische gassen, wordt het spierverslappende succinylcholine als een mogelijke trigger beschouwd.

In tegenstelling tot anesthesiegassen, is zuivere intraveneuze anesthesie geen trigger voor kwaadaardige hyperthermie, daarom wordt het ook wel trigger-free anesthesie genoemd.

Wakker worden tijdens anesthesie

Artsen praten over intraoperatieve alertheid wanneer de patiƫnt plotseling wakker wordt tijdens anesthesie of zich later de details van de operatie herinnert. Oorzaken zijn onder andere lage doses slaappillen.Patiƫnten ervaren zelden fysieke pijn, maar de ervaringen tijdens de waakfase leggen een zware druk op de psyche.

anesthesie Aftermath

Zelfs na een operatie kunnen anesthetische bijwerkingen optreden. Deze omvatten:

  • Braken en misselijkheid na anesthesie (postoperatieve misselijkheid en braken = PONV)
  • Trillen door onderkoeling
  • verwarring

Gewoon braken en misselijkheid zijn veel voorkomende bijwerkingen. Verdovende middelen, met name anesthesiegassen en een lange duur van de operatie, behoren tot de risicofactoren. Echter, door bepaalde medicijnen te geven voor de narcose, kunt u vaak later misselijkheid voorkomen.

storage schade

Omdat de patiƫnt niet kan bewegen en de spieren volledig ontspannen zijn, gebeurt het soms dat zenuwen worden beschadigd doordat ze op de operatietafel worden bewaard. Vooral de armen en onderbenen worden getroffen. De gevolgen variƫren van tintelende sensaties via thermische sensibiliteitsstoornissen tot volledige verlamming. Er worden daarom pogingen ondernomen om drukpunten te vermijden door de patiƫnt tijdens opslag voldoende te dempen.

De therapie helpt bij deze ziekten

  • proctitis
  • galstenen
  • diverticulitis
  • Colitis ulcerosa
  • Ulcus cruris
  • liesbreuk
  • meniscus scheur
  • spataderen
  • cholangitis
  • osteoartritis

Waarop moet ik letten na anesthesie?

Het is normaal als u zich een beetje verward en slaperig voelt na de anesthesie. Als u echter pijn, misselijkheid en ongemak op uw armen voelt of een lange tijd hees bent, moet u dit aan de arts vertellen. In overleg met hem mag je ook nog een paar slokken water nemen. Wanneer precies hangt af van het type procedure.

Als u tijdens anesthesie kwaadaardige hyperthermie heeft ontwikkeld, zal de anesthesist u een noodkaart geven. Je moet dit altijd bij je dragen, zodat de anesthesiologen de juiste krijgen in een latere operatie anesthesie kies voor jou.

Anesthesie


Zo? Deel Met Vrienden: