Aspergillose

Aspergillose is een infectie met een speciale vorm van het geslacht aspergillus. Meer informatie nu!

Aspergillose

aspergillose is de technische term voor schimmelinfectie door Aspergillus-soorten. De infectie treft vaak de sinussen en longen. Maar het kan ook andere orgaansystemen beïnvloeden, zoals de huid, het maag-darmkanaal of het zenuwstelsel. Lees hier meer over de ziekte.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. J17B44

Productoverzicht

aspergillose

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Aspergillose: beschrijving

Aspergillose is een infectie met een speciale vorm van het geslacht Aspergillus. De naam is afgeleid van het Latijn en betekent vertaald "de varenblad", als de schimmelsporen onder de microscoop in uiterlijk met deze vorm. Aspergillus-schimmels komen vrijwel overal in de omgeving voor, ze gedijen vooral goed op rottende plantendelen, bijvoorbeeld in de composthoop, biotons of in potgrond. Maar zelfs binnenshuis, bijvoorbeeld achter behang, in oud gestoffeerd meubilair of isolatiemateriaal, kan de schimmel zich verbergen.

Mensen kunnen aspergillose krijgen als ze de schimmelsporen inademen. De infectie treft vaker mensen met een verzwakt immuunsysteem door bepaalde ziektes of medicijnen, bijvoorbeeld. Voor gezonde mensen is de schimmel echter zelden een bedreiging.

Een andere vorm van de ziekte is de zogenaamde allergische bronchopulmonale aspergillose (ABPA). Hier koloniseren de schimmels de bronchiën en longen terwijl ze een allergische reactie veroorzaken. ABPA komt niet vaak voor bij mensen met chronische longaandoeningen, zoals chronische bronchiale astma.

Aspergillose en haar klinische beelden

Aspergillose kan verschillende aandoeningen veroorzaken, afhankelijk van welk orgaansysteem door de mal wordt beïnvloed. De volgende vormen van aspergillose zijn bekend:

  • Allergische bronchopulmonale aspergillose (ABPA): Er is een allergische reactie van het immuunsysteem, veroorzaakt door schimmelsporen in de luchtwegen.
  • mycotoxicosis: Hiermee begrijpt men een vergiftiging door schimmelgif (mykotoxinen). Bepaalde Aspergillus-soorten kunnen zogenaamde aflatoxinen vormen, die als kankerverwekkend worden beschouwd. Hoewel toxine-producerende Aspergillus-soorten zeldzaam zijn in Europa, kunnen besmette voedingsmiddelen worden geïmporteerd uit de overeenkomstige regio's van de wereld.
  • Oppervlakkige Aspergillus-infectie: Dit kan van invloed zijn op de huid van de uitwendige gehoorgang, de neusbijholten en de luchtpijp en bronchiën.
  • Invasieve aspergillose: De schimmels dringen dieper in het weefsel binnen, een of meerdere organen zijn bij deze vorm betrokken:
  • Aspergillose van de neusbijholten
  • Aspergillus bronchopneumonie: ontsteking van de bronchiën en de longen als gevolg van infectie
  • Aspergillose van het centrale zenuwstelsel
  • Aspergillose van het maagdarmkanaal
  • Aspergillose met betrokkenheid van bloedvaten, hart, lever of nieren

In sommige gevallen wordt ook een zogenaamd aspergilloma ("paddestoelbal") geproduceerd in verband met aspergillose. Het vormt een grotere, bolvormige kolonie van schimmel, vormt een schimmel, die gewoonlijk ook een mengsel van slijm en dode cellen bevat. Aspergilloma ontstaat in een geprefabriceerde lichaamsholte, zoals de neusholte of de longen van de neusholte.

Aspergillose: symptomen

De symptomen van aspergillose zijn in de eerste plaats afhankelijk van welk orgaansysteem door schimmelschimmels wordt aangetast.

Mogelijke symptomen van aspergillose zijn:

  • Ontsteking van de bronchiën of longen met hoesten, kortademigheid, rammelaars tijdens de ademhaling, pijnlijke hoest, bruinachtig purulent, zelden bloederige slijm
  • Sinusitis met loopneus, sinuspijn, hoofdpijn
  • Ontsteking van de uitwendige gehoorgang met jeuk, pijn, oorontlading
  • Astma-aanvallen bij allergische bronchiale astma
  • Zwakte van de cardiale output (prestatieknie, kortademigheid)
  • Diarree en buikpijn met betrokkenheid van het maag-darmkanaal
  • Neurologische stoornissen in geval van betrokkenheid van het centrale zenuwstelsel, meningitis
  • koorts

Aspergillose: oorzaken en risicofactoren

de oorzaak Aspergillose is een infectie met schimmels van het geslacht Aspergillus. Meer dan 90 procent van de gevallen zijn Aspergillus fumigatus. Andere menselijke Aspergillus-soorten zijn A. terreus, A. flavus, A. niger en A. nidulans. De mallen gedijen met name op plantaardig materiaal, oude groenten en fruit en typisch in potgrond. Mensen infecteren zichzelf door de schimmelsporen in te ademen; Deze bezinken rechtstreeks in de luchtwegen en kunnen vanaf hier verdere organen infecteren. Aspergillose kan niet van persoon op persoon worden overgedragen.

Aspergillus-schimmels komen zeer veel voor, maar niet elk contact met de ziekteverwekker leidt ook tot een ziekte. De belangrijkste risicofactoren voor aspergillose omvatten daarom ziekten die gepaard gaan met verminderde afweer, zoals HIV of AIDS. Zelfs mensen die medicijnen nemen die het immuunsysteem verminderen, hebben een hoger risico om aspergillose te ontwikkelen. Dergelijke geneesmiddelen omvatten in het bijzonder zogenaamde immunosuppressiva, die bijvoorbeeld worden gebruikt na orgaantransplantaties of bepaalde middelen van kankertherapie (cytostatica). Verschillende auto-immuunziekten en chronische longziekten (zoals chronische obstructieve longziekte = COPD, bronchiale astma) maken de getroffenen vatbaarder voor de schimmelinfectie. Gezonde mensen met een intact immuunsysteem daarentegen ontwikkelen zich zelden aspergillose.

Aspergillose: onderzoeken en diagnose

Zodat de arts een aspergillose kan detecteren, vraagt ​​hij in een gedetailleerd gesprek over de respectieve klachten. Vaak vraagt ​​de arts ook naar bestaande ziekten en het nemen van medicijnen die het immuunsysteem kunnen verzwakken. Dit kan een belangrijke richtlijn zijn voor de diagnose van aspergillose.

Dit wordt gevolgd door een lichamelijk onderzoek waarbij de arts - afhankelijk van de symptomen - het aangetaste orgaansysteem nader onderzocht. In de meeste gevallen zijn verschillende onderzoeksmethoden vereist om aspergillose te diagnosticeren. Deze omvatten bloedonderzoeken, röntgenonderzoek en laboratoriumonderzoek van monstermateriaal (slijmafvoer, weefselmonsters, enz.). Als de detectie van schimmeldraden van het geslacht Aspergillus succesvol is en tegelijkertijd een overeenkomstig klinisch beeld aanwezig is, kan de arts de diagnose instellen op aspergillose.

Aspergillose: behandeling

Voor de behandeling van aspergillose gebruikt de arts een antischimmelmiddel (antischimmelmiddel). De werkzame stoffen voriconazol en itraconazol zijn de eerste geneesmiddelen. Als alternatief worden amfotericine B en echinocandinen gebruikt. Sommige Aspergillus-soorten hebben echter resistentie. In dit geval wijkt de arts af van andere antischimmelmiddelen. Allergische bronchopulmonale aspergilliose (ABPA) wordt meestal behandeld met corticosteroïden zoals cortison.

Als zich een aspergilloma heeft gevormd (bijvoorbeeld in de paranasale sinus of longen), is de medicatie meestal onvoldoende. In dit geval is een chirurgische procedure vereist waarbij de paddestoelkogel wordt verwijderd.

Aspergillose: preventie

Normaal gesproken worden gezonde mensen met intacte immuunsystemen niet ziek met aspergillose, zelfs als ze in contact zijn gekomen met de ziekteverwekker. Mensen met een chronische longziekte of aangetast immuunsysteem moeten echter verschillende voorzorgsmaatregelen nemen. Dit houdt in dat mogelijke infecties uit hun omgeving worden gehouden. Om deze reden is het bezoekers niet toegestaan ​​om potplanten met potgrond naar het ziekenhuis te brengen. Vermijd thuis zoveel mogelijk contact met compost, bodem of organisch afval. Een veilige bescherming tegen infectie met de aspergillose, in de vorm van een vaccin, bestaat tot nu toe niet.

Aspergillose: ziekteverloop en prognose

Hoe de aspergillose verloopt, hangt vooral af van de ernst ervan. Een belangrijke factor hierbij is het vermogen van het immuunsysteem om het pathogeen het hoofd te bieden. Dit kan individueel heel verschillend zijn en is ook afhankelijk van de onderliggende ziekte. Echter, zoals vaak mensen met een zwakke defensieve infectie met de schimmel infecteren, neemt de aspergillose ondanks de therapie vaak een moeilijke weg in en kan deze ook fataal zijn.


Zo? Deel Met Vrienden: