Azathioprine

Azathioprine is een werkzame stof die het immuunsysteem onderdrukt. Het wordt voornamelijk gebruikt bij auto-immuunziekten. Lees meer over azathioprine!
Azathioprine

Het actieve ingrediƫnt azathioprine is een immunosuppressivum, een medicijn dat het immuunsysteem onderdrukt. Dit is noodzakelijk voor orgaantransplantaties en auto-immuunziekten zoals multiple sclerose. Het actieve ingrediƫnt is al meer dan vijftig jaar met succes in de geneeskunde gebruikt. Mogelijke azathioprine-bijwerkingen zijn misselijkheid, braken en beenmergremming. Hier lees je alles wat belangrijk is over de effecten van azathioprine, dosering en toepassing.

Dit is hoe Azathioprine werkt

Azathioprine is een zogenaamde prodrug, dat wil zeggen een stof die alleen wordt omgezet in de werkelijke actieve actieve vorm in het lichaam. Als zodanig interfereert het geneesmiddel met en remt het de regeneratie van de bouwstenen van het genoom. In het bijzonder kunnen celtypen die zich snel vermenigvuldigen niet langer voldoende worden gevormd. Deze omvatten met name de T- en B-cellen van het immuunsysteem.

Bij transplantaties wordt vreemd weefsel (zoals organen) in een patiĆ«nt geĆÆmplanteerd. Normaal zou zijn immuunsysteem het vreemde weefsel onmiddellijk aanvallen, resulterend in een afstotingsreactie. Azathioprine houdt het immuunsysteem (soms in combinatie met andere geneesmiddelen) onder controle zodat het lichaam het nieuwe weefsel niet aanvalt.

Ook bij auto-immuunziekten waarbij het lichaam aanvallen zijn eigen weefsels, azathioprine is een waardevolle therapeutische aan het overactief immuunsysteem onderdrukken.

Absorptie, afbraak en uitscheiding van azathioprine

Na opname wordt de werkzame stof vanuit de darm in het bloed opgenomen. De hoogste bloedspiegels worden een tot twee uur na inname bereikt. Na ongeveer vier uur wordt de helft van het medicijn afgebroken. Binnen een dag verlaat ongeveer de helft van de hoeveelheid azathioprine het lichaam via de urine.

Wanneer wordt azathioprine gebruikt?

De werkzame stof azathioprine wordt gebruikt in combinatie met andere immunosuppressiva om een ā€‹ā€‹rejectiereactie bij orgaantransplantaties te voorkomen.

Bovendien wordt het medicijn gebruikt bij auto-immuunziekten wanneer het ontstekingsremmende cortison niet wordt verdragen of de dosering moet worden verlaagd. Voorbeelden van dergelijke auto-immuunziekten reumatoĆÆde artritis (chronische ontsteking van de gewrichten), de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa (inflammatoire darmziekte), multiple sclerose, auto-immune hepatitis (leverontsteking) en bepaalde huidziekten zoals lupus erythematosus. De applicatie is meestal langdurig.

Dit is hoe Azathioprine wordt gebruikt

Het immunosuppressieve geneesmiddel wordt ingenomen in de vorm van tabletten. De dosis is afhankelijk van het therapiedoel en het lichaamsgewicht; Een azathioprine dosering is meestal Ć©Ć©n tot vijf milligram per kilogram lichaamsgewicht per dag.

De tabletten moeten met voldoende vloeistof worden ingenomen voor een maaltijd om het risico op misselijkheid te verkleinen. Ze mogen niet worden gespleten of verpletterd. Een essentieel onderdeel moet de huid niet met het tablet stof of gebroken rand in contact komt (de werkzame stof mutageen en mogelijk carcinogeen).

Welke bijwerkingen heeft Azathioprine?

Met meer dan ƩƩn op de tien patiƫnten azathioprine bijwerkingen zoals infectie, laag aantal witte bloedcellen (leukopenie), misselijkheid, verminderde eetlust en braken behandeld optreden.

Bij elke tiende tot honderdste patiƫnten ontwikkelen goedaardige of kwaadaardige tumoren, een laag aantal bloedplaatjes (thrombocytopenie), bloedarmoede, ontsteking van de pancreas of de lever disfunctioneren.

Waar moet rekening mee worden gehouden bij het gebruik van azathioprine?

Azathioprine kan interageren met een aantal andere geneesmiddelen:

De jicht drugs allopurinol, oxypurinol en thiopurinol toegang zoals azathioprine in de purine stofwisseling, waardoor alleen de immunosuppressieve kan nog steeds worden afgebroken heel langzaam. Wanneer het tegelijkertijd wordt ingenomen, moet de dosering van het immunosuppressivum worden verlaagd.

Andere geneesmiddelen die worden gebruikt bij inflammatoire darmziekten (zoals mesalazine, olsalazine en sulfasalazine, remt de afbraak van azathioprine. Ziekte van Crohn en colitis ulcerosa zijn de twee meest voorkomende ontstekingsdarmziekten.

Azathioprine remt de vorming van bloedcellen in het beenmerg. Dit effect kan worden versterkt door gelijktijdige inname van andere actieve ingrediƫnten. Dit geldt bijvoorbeeld bloeddruk verlagende middelen uit de groep van ACE-remmers (ramipril, enalapril, enz.), Cotrimoxazole (antibioticum), cimetidine (maagzuurremmer) en indomethacine (pijnstillers).

Bij patiƫnten met lever- en nieraandoeningen dient azathioprine slechts zeer laag te worden toegediend. Bij ernstige leveraandoeningen kan het immunosuppressivum helemaal niet worden gebruikt.

Als een mutageen en mogelijk carcinogeen agens, mag azathioprine niet worden gebruikt bij zwangere en zogende vrouwen. Het immunosuppressivum mag evenmin worden gebruikt bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar, omdat er onvoldoende gegevens zijn over de werkzaamheid en veiligheid.

Hoe kunt u medicijnen krijgen met Azathioprine

Azathioprine is een voorgeschreven medicijn in elke dosering, dus alleen na het voorschrift van een arts in de apotheek.

Sinds wanneer is Azathioprine bekend?

Azathioprine werd voor het eerst geproduceerd in 1957 als een chemotherapeuticum door de wetenschappers George Hitchings en Gertrude Elion. In de volgende jaren werd ontdekt dat het medicijn ook immuunreacties kan onderdrukken. De eerste succesvolle niertransplantatie (1962) was succesvol in combinatie met cortison. azathioprine werd gedeeltelijk vervangen door cyclosporine (een ander immunosuppressivum) in 1978, maar is nog steeds in gebruik.


Zo? Deel Met Vrienden: