Basale ganglia

Basale ganglia zoals het striatum en de nucleus accumbens vervullen belangrijke taken in de hersenen. Je kunt erachter komen wat ze hier zijn!

Basale ganglia

de basale ganglia zijn een groep cerebrale en frenische kernen van grijze massa. Omdat ze belangrijk zijn voor beweging, maken ze onder andere deel uit van het extrapyramidale motorische systeem. De basale ganglia ontvangen hun impulsen zowel vanuit de hersenschors als vanuit de periferie. Lees alles over de basale ganglia, hun functie en wat een falen betekent!

Wat zijn de basale ganglia?

De basale ganglia zijn opeenhopingen van grijze materie in de hersenhelften die grijze kernen worden genoemd. In elk halfrond zijn deze kernen naast elkaar.

Caudate kern

De caudate nucleus (staartkern) is boogvormig gekromd met een dikke kop en een taps toelopende staart die langs het laterale ventrikel loopt en deze begrenst. Het hoofd vormt de laterale wand van de voorhoorn van het laterale ventrikel.

Nucleus lentiformis

De nucleus lentiformis (linzenkern) bestaat uit twee delen: putamen en globus pallidus (of pallidum):

Het putamen (schil) is het buitenste deel van de lentiforme kern. Het is roodbruin van kleur en groter dan het pallidum, dat het omhult als een schaal.

De globus pallidus ("heldere kern") dankt zijn naam aan de vage, geelgrijze kleur. Het is verdeeld in een binnen- en een buitengedeelte.

De nucleus lentiformis bevindt zich naast de caudate nucleus en is er bijna volledig van gescheiden door een capsule. Aan de voorkant hangen de twee kernen echter aan elkaar en aan de achterkant zijn er grijze verbindingsstrips. Vanwege deze strepen worden beide kernen samen aangeduid als streeplichaam, corpus striatum of striatum.

Het striatum is het bovenste centrum van het extrapyramidale motorische systeem. Hier komen de impulsen die van de thalamus komen en die afkomstig zijn van de vegetatieve centra van het diencephalon samen en verbinden zo de prikkels die uit de omgeving komen met die die uit het lichaam komen.

Nucleus accumbens

Een andere kern van de basale ganglia is de nucleus accumbens, die een verbinding tot stand brengt tussen het putamen en de caudate nucleus. Het bestaat ook uit een kern- en een schaalregio.

Substantia nigra

De substantia nigra zijn grijze kernen in de middenhersenen, die verbonden zijn met, onder andere, het cerebrum en het pallidum. De cellen vormen samen met andere gebieden een zogenaamd zwart systeem.

Boodschapperstoffen van de basale ganglia

De belangrijkste zenders in de basale ganglia zijn:

  • Dopamine: een opwindende neurotransmitter; het "gelukshormoon"
  • Acetylcholine: een zender die een centrale rol speelt in zowel het centrale als het perifere zenuwstelsel
  • Gamma-amino-boterzuur (GABA): de belangrijkste remmende neurotransmitter in het centrale zenuwstelsel

Wat is de functie van de basale ganglia?

De basale ganglia initiëren fysiologische en cognitieve processen. Ze remmen de spontane activiteit van het organisme door te kiezen wat het belangrijkst is. De belangrijke processen zijn ongeremd, onbelangrijke worden geremd. De basale ganglia ontvangen hun informatie van alle gebieden van de hersenschors en geven informatie door de thalamus door aan de premotorische en frontale cortex. Dit pad dient voor de snelle en gecoördineerde regulatie van processen van onbewuste, geautomatiseerde, fijne motorbewegingen.

Het striatum reguleert alle reactie- en expressiebewegingen die niet verder gaan dan de hersenschors. Dit omvat alles dat hoort bij gezichtsuitdrukkingen en gebaren.

Verbindingen via de caudate nucleus naar het frontale brein dienen voor abstracte planning, die niet direct tot bewegingen leidt. De celactiviteit in de Globus pallidus is verantwoordelijk voor de inspanning en bewegingsrichting.

De nucleus accumbens is een essentieel onderdeel van het beloningssysteem van de hersenen en dus belangrijk voor het ontstaan ​​van verslaving. Hier zijn veel dopamine-receptoren waarvan stimulatie door stimulerend, ontspannend of analgetisch effect een gevoel van geluk teweegbrengt. Door middel van drugs zoals opiaten, cannabis (THC), cocaïne of stimulerende middelen zoals amfetaminen, zijn deze receptoren energiek. Van daaruit wordt informatie doorgegeven aan het limbisch systeem en de hypothalamus, waar ze worden verwerkt en een vegetatieve reactie veroorzaken.

De top 3 meest voorkomende hoofdpijnvormen. Hoe ze ontstaan ​​en wanneer ze beter naar de dokter kunnen gaan.

Waar zijn de basale ganglia?

De basale ganglia bevinden zich in de eindbrein. Ze liggen naast elkaar in elk halfrond in de witte stof onder de hersenschors. De caudate kern ligt met zijn kop aan beide zijden naast de voorhoorn en met zijn staart boven de achterhoorn van het laterale ventrikel. Putamen en Globus pallidus liggen aan de zijkant van de thalamus. Het striatum verbindt de caudate kern met het putamen.

Welke problemen kan de basale ganglia veroorzaken?

Ziekten of schade aan de basale ganglia veroorzaken voornamelijk bewegingsstoornissen - in de zin van dystonie of hyperkinese.

Een dystonie manifesteert zich door een onvrijwillige samentrekking van spieren, wat leidt tot "verdraaide" houdingen en afwijkingen van individuele delen van het lichaam. Deze omvatten bijvoorbeeld een spastische torticollis (Torticollis spasticus) - een gedraaid zijwaarts, gefixeerd verkeerde positie van het hoofd.

Een falen van de impulsen die uit het striatum komen, leidt tot een verlamming van gezichtsuitdrukkingen en een algemeen gebrek aan beweging vanwege de afwezigheid van geautomatiseerde bewegingen. Als lichaamshoudingen bijvoorbeeld passief tot stand worden gebracht, treedt een stagnatie in deze houding op.

Vernietiging van het striatum leidt tot de ziekte van Huntington. Deze erfelijke chronische ziekte begint met een morbide verhoogde bewegingsactiviteit (hyperkinese), grimassen en onduidelijke spraak. Kauwen en slikken bewegingen worden steeds moeilijker voor de getroffenen in de tijd.

Een zeldzamere vorm van hyperkinese is ballisme. Beïnvloed ongecontroleerde centrifugale bewegingen. De oorzaak is stoornissen in de Globus pallidus als gevolg van stoornissen in de bloedsomloop of bloeding in de hersenen (beroerte). Hersentumoren of metastasen in de basale ganglia kunnen deze ziekte ook veroorzaken.

Het syndroom van Parkinson wordt ook veroorzaakt door degeneratieve processen in de basale ganglia. Wanneer dopamine-producerende cellen worden vernietigd, leidt dit tot dopaminetekort bij de receptoren. Het resultaat is spierrigiditeit, immobiliteit en spiertrillingen.

Aandoeningen van basale ganglia veroorzaken ook psychische aandoeningen zoals obsessieve-compulsieve stoornis, depressie en angststoornissen.


Zo? Deel Met Vrienden: