Bisacodyl

Bisacodyl is een laxeermiddel en vergemakkelijkt de ontlasting. Het wordt voornamelijk gebruikt voor constipatie. Lees hier meer over bisacodyl!

Bisacodyl

bisacodyl is een laxeermiddel (laxeermiddel) tegen constipatie (obstipatie) of voor een gemakkelijker ontlasting (zoals aambeien). Ook, in voorbereiding op een onderzoek of operatie, kan de arts het laxeermiddel voorschrijven. Het actieve ingrediƫnt wordt ingenomen als een tablet of dragee of ingebracht als een zetpil in het rectum. Lees hier alles wat belangrijk is over de toepassing, effecten en bijwerkingen van bisacodyl.

Dit is hoe bisacodyl werkt

Bisacodyl is een "prodrug", dwz een voorloper van de werkelijk werkzame stof: het wordt door de bacteriƫn in de dikke darm omgezet in de actieve vorm BHPM. Dit remt de absorptie van natrium en water uit de ontlasting in het bloed en bevordert de afgifte van water en elektronen in de darm. Dit maakt de stoel zachter. Bovendien stimuleert BHPM de darmperistaltiek zodat voedselresten sneller naar de uitgang (anus) worden getransporteerd.

De meeste laxeermiddelen worden toegevoegd met een glijmiddel. Het smeermiddel zorgt voor het "smerende effect" dat de evacuatie nog gemakkelijker wordt gemaakt.

Opname, afbraak en uitscheiding van bisacodyl

Na orale toediening vindt het laxerende effect van bisacodyl na acht tot twaalf uur plaats, na toediening als een zetpil na 15 tot 30 minuten. Een deel van de werkzame stof wordt uitgescheiden via de ontlasting, de rest via de urine.

Wanneer wordt bisacodyl gebruikt?

Bisacodyl wordt voornamelijk gebruikt voor constipatie. Bovendien wordt het gebruikt bij ziekten waarbij een gefaciliteerde ontlasting gewenst is (zoals bij aambeien). Laxeermiddelen zoals Bisacodyl worden ook gebruikt om de patiƫnt voor te bereiden op een rƶntgenfoto van het spijsverteringskanaal en voor een therapeutische procedure op de darm.

Dus bisacodyl wordt gebruikt

Bij de behandeling van acute constipatie wordt het laxeermiddel oraal ingenomen als een maagzuurresistente capsule of tablet (samen met veel water en 's avonds het beste) of rectaal ingebracht als zetpil.

De gebruikelijke dosis bisacodyl bij volwassenen en kinderen ouder dan tien jaar is tussen de vijf en tien milligram van de werkzame stof bij orale toediening (ongeveer tablet) en tien milligram als zetpillen.

Kinderen van twee tot tien jaar kunnen vijf milligram bisacodyl nemen of krijgen een zetpil van vijf milligram actief ingrediƫnt.

Welke bijwerkingen heeft bisacodyl?

Mogelijke bijwerkingen van bisacodyl bij kortdurend gebruik zijn onder meer regurgitatie, flatulentie, diarree, misselijkheid, buikkrampen en buik- en / of rectale pijn.

Als bisacodyl lange tijd wordt gebruikt, kan dit leiden tot water- en elektrolytenstoornissen, met name tot een kalium- en magnesiumtekort. Er kan ook een calciumverlies optreden met daaropvolgende osteoporose. De verstoringen van de elektrolyten kunnen leiden tot spierzwakte. Ontsteking van het rectum (proctitis) kan ook het gevolg zijn van langdurige bisacodyl-toediening. Last but not least, het lichaam kan wennen aan het laxeermiddel en de intestinale inertie verhogen.

Waar moet bij het gebruik van Bisacodyl rekening mee worden gehouden?

Bisacodyl is niet geschikt voor kinderen jonger dan twee jaar. Bovendien mag u de medicatie niet gebruiken als u:

  • allergisch voor het actieve ingrediĆ«nt
  • zijn erg droog (uitgedroogd)

Patiƫnten met nierinsufficiƫntie dienen het product alleen te gebruiken onder toezicht van een arts die de gevaren van een verhoogd vloeistofverlies kan beoordelen. Dit geldt vooral voor oudere mensen.

Het gebruik van bisacodyl gaat gepaard met kaliumverlies. Dit kan de verdraagbaarheid van hartglycosiden beĆÆnvloeden - vooral bij gelijktijdig gebruik van diuretica of corticosteroĆÆden, die beide ook de water- en elektrolytenbalans beĆÆnvloeden. Als de elektrolytbalans te veel uit balans raakt, kan dit leiden tot hartritmestoornissen.

Het laxerende effect van bisacodyl kan de opname van andere actieve stoffen beĆÆnvloeden, zoals digoxine (hartmedicatie).

Er moet een interval zijn van ten minste Ć©Ć©n uur tussen de inname van bisacodyl en de inname van melk of maagzuurremmers. Anders kan de beschermlaag van het laxeermiddel al in de maag uiteenvallen, wat irritatie (irritatie) van het maagslijmvlies kan veroorzaken.

Bisacodyl kan tijdens zwangerschap en borstvoeding worden gebruikt.

Bisacodyl-geneesmiddelen krijgen

bisacodyl is verkrijgbaar in orale vorm (tablet, dragee, enz.) en in de vorm van zetpillen zonder recept in de apotheek.


Zo? Deel Met Vrienden: