Bloedwortel

De bloodroot wordt gebruikt voor diarree en ontsteking in de mond en keel. Lees hier meer over de helende kracht van de bloodroot!

Bloedwortel

De bruining rijk bloedwortel Helpt goed bij diarreeziekten, vooral in poedervorm. Zelfs met milde mucosale ontstekingen in de mond en keel kan de medicinale plant verlichting bieden. Lees hier alles wat belangrijk is over het gebruik van Bloodroot!

Productoverzicht

bloedwortel

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht zit er in Bloodroot?

Bloodroot (Potentilla erecta) is een traditioneel kruidengeneesmiddel dat wordt gebruikt om niet-specifieke acute diarree te behandelen. Het wordt ook extern gebruikt voor milde ontsteking van de orale en faryngeale mucosa.

Gebruikt medicinaal, de wortelstokken verzameld in de lente of de herfst, genaamd Tormentill onderstam. Het bevat 15 tot 20 procent tannines. Dus, de plant wordt verreweg beschouwd als de sterkste looimiddel van het hele kruidengeneesmiddel. Bovendien kunnen kleine hoeveelheden Ellagittanninen, fenolzuren en Triterpenglucosid Tormentosid in de wortelstok.

Tannines zijn samentrekkend (samentrekkend). Dit betekent dat ze onoplosbare verbindingen met eiwitten van de slijmvliezen en daarmee de oppervlakken van muceuze membranen, maar ook beschadigde huid te comprimeren. Aldus kunnen ontstoken of gewonde gebieden worden omgeven met een beschermende laag, die giftige stoffen en kiemen penetratie van de slijmvliezen maakt. De verhoogde lekkage van vocht in de darm tijdens diarree wordt ook verminderd door de beschermende laag, die de ziekte sneller kan genezen.

Hoe wordt de bloodroot gebruikt?

Voor een inwendige opname van diarree, kunt u een thee maken van de fijngesneden of gemalen wortelstok. Hiervoor gebruik je twee tot drie gram ervan met ongeveer 150 ml koud water. Verwarm vervolgens kort aan de kook, laat even sudderen en zeef. Je kunt drie tot vier keer per dag tussen de maaltijden zo'n kopje Bloodroot-thee drinken. De gemiddelde dagelijkse dosis is zes gram medicijn.

Bovendien kunt u de BloodRew-thee gebruiken als mondspoeling of gorgelen als u een ontsteking in de mond en keel wilt behandelen. De combinatie met kamillebloemen is goed mogelijk voor beide behandelingen.

Ook verkrijgbaar voor intern gebruik droge extracten beklede tabletten of capsules en alcoholische extracten in druppelvorm vindt Blutwurztee. Er is ook een groenblauwtinctuur in druppels of mondspoelingen.

Welke bijwerkingen kunnen bloedzuiger veroorzaken?

Af en toe treden allergische reacties op; dan moet u afzien van verdere behandeling met tormentil. Milde gastro-intestinale klachten zijn ook gemeld, vooral bij maagpatiƫnten.

Waar u op moet letten bij het gebruik van Bloodroot

Voor diarree die langer dan drie dagen aanhoudt, moet u zeker een arts raadplegen. Hetzelfde geldt voor herhaalde diarree en bloederige ontlasting.

Met het gebruik van Bloodroot bij kinderen jonger dan twaalf jaar, zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, is er nog steeds te weinig ervaring.

Het interne gebruik van tormentil kan de absorptie van andere geneesmiddelen via de intestinale slijmvliezen vertragen. Daarom moet u Bloodroot-preparaten minstens een uur voor of na het nemen van andere geneesmiddelen innemen.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Dit is hoe je Bloodroot en zijn producten krijgt

De gedroogde bloedwortel die je krijgt en de juiste afgewerkte geneesmiddelen (maag en diarree betekent, MundspĆ¼llƶsungen etc.) in veel apotheken en goed gesorteerde drogisterijen en reformwinkels. Voor het type en de duur van het gebruik van bloedwerende preparaten, lees de betreffende bijsluiter en vraag uw arts of apotheker.

Wetenswaardigheden over de Bloodroot

De bloodroot (Potentilla erecta) wordt ook Tormentill of Upright cress genoemd en behoort tot de familie Rosaceae. De overblijvende plant groeit op droge en natte weiden, op weilanden en in bossen in heel Europa en Noord-Aziƫ. Uit de sterke onderstam (wortelstok) groeien sterk vertakte stelen met grond- en stengelbladeren. Aan het einde van de stengels bloeien van mei tot augustus felgele, vierbladige bloemen met maximaal 20 meeldraden.

De Latijnse genusnaam "Potentilla" is waarschijnlijk afgeleid van het Latijnse woord "potentia" (= kracht) en beschrijft de sterke helende kracht van de plant. De soortnaam "erecta" (Latijnse "erectus" = rechtopstaand) verwijst naar de rechtopstaande scheut van de plant. De Duitse naam bloedwortel Dit is te wijten aan het feit dat de wortelstok bloedrood wordt bij het snijden aan de snijvlakken.


Zo? Deel Met Vrienden: