Botdensitometrie

Botdensitometrie (osteodensitometrie) wordt gebruikt om de botdichtheid te bepalen. Lees meer over botdichtheidsmetingen!
Botdensitometrie

de botdensitometrie (Osteodensitometry) is een belangrijke studie voor de diagnose van osteoporose. De meest gebruikte methode is de zogenaamde DXA-meting (dual-X-ray-absorptiopmetry). Andere methoden zijn kwantitatieve computertomografie of kwantitatieve echografie. Lees alle belangrijke informatie over het verloop van het onderzoek, de mogelijke risico's en wanneer de botdichtheidsmeting zinvol is.

Botdensitometrie

Productoverzicht

botdensitometrie

  • Wat is een botdichtheidsmeting?

  • Wanneer doe je een botdichtheidsmeting?

  • Hoe wordt de botdichtheid gemeten?

  • Welke risico's houdt een botdichtheidsmeting in?

  • Waarop moet ik letten na een botdichtheidsmeting?

Wat is een botdichtheidsmeting?

Botdichtheidsmeting is een diagnostische procedure waarmee de structuur van het bot kan worden beoordeeld. Het wordt ook in het jargon aangeduid als osteodensitometrie.

Lees ook

  • PET
  • SPECT
  • thoracoscopy

Wanneer doe je een botdichtheidsmeting?

De botdichtheidsmeting wordt voornamelijk gebruikt om osteoporose te beoordelen (botverlies). Vrouwen hebben meer kans om aan deze aandoening te lijden dan mannen, vooral na de menopauze. Osteodensitometrie wordt aanbevolen voor de volgende pati├źntengroepen:

  • Dames> 65 jaar
  • Vrouwen <65 jaar, als er een of meerdere risicofactoren zijn voor osteoporose (bijv. Nicotine of alcoholgebruik, obesitas, vroegtijdige menopauze)
  • Vrouwen na de menopauze met fracturen
  • Hormoontherapie gedurende meerdere jaren
  • langdurig gebruik van bepaalde medicijnen (zoals cortisone of heparine)
  • verschillende klachten die kenmerkend zijn voor osteoporose (botpijn, gebochelde slagen, verhoogde fracturen)
  • Hyperthyreo├»die of hyperparathyro├»die
  • chronische nierinsuffici├źntie
  • Anorexia (anorexia nervosa)
  • Conditie na orgaantransplantatie
  • eerdere operatie in het maagdarmkanaal

Op dit moment betalen de wettelijke zorgverzekeraars echter alleen voor de meting van de botdichtheid als er minstens ├ę├ęn osteoporotische botbreuk aanwezig is.

Een andere ziekte waarbij botdichtheid een centrale rol speelt, is osteomalacie. In dit geval worden te weinig mineralen in het bot opgenomen. Dit kan worden aangetoond door de botdichtheid te meten.

Hoe wordt de botdichtheid gemeten?

Er zijn momenteel een aantal verschillende methoden waarmee de arts de botdichtheid kan meten:

DXA / DEXA meting

De DXA-methode is de meest gebruikte methode voor botdichtheidsmeting en wordt gebruikt voor de diagnose en therapiecontrole. De heup en lumbale wervelkolom worden gebombardeerd met r├Ântgenstralen in twee verschillende intensiteiten. Afhankelijk van de stralingsintensiteit, wordt de straling in verschillende mate geabsorbeerd door verschillend dicht weefsel. De dichtheid van het bot wordt berekend uit de gemeten absorptiesnelheden.

Kwantitatieve echografie

Bij deze methode van botdichtheidsmeting plaatst de arts een ultrasone zender en een overeenkomstige ontvanger op twee tegenover elkaar gelegen zijden van het bot. Dit zijn meestal het hielbot, de spaken of de vingerbotten. De arts bepaalt nu hoeveel de ultrasone golven die door de transducer worden uitgezonden, verzwakt zijn door het bot.

Kwantitatieve computertomografie

Kwantitatieve computertomografie is een andere methode voor botdichtheidsmeting. Het loopt weg als een normale CT-scan: de pati├źnt ligt op zijn rug, aangedreven door een computertomograaf die opnamen maakt van de wervellichamen. Deze methode legt de kleine bottrabeculae goed vast, maar wordt zelden gebruikt voor botdichtheidsmetingen vanwege de verhoogde blootstelling aan straling.

Botdichtheidsmeting: waarden en hun betekenis

In de DXA-botdichtheidsmeting wordt de zogenaamde T-waarde verzameld. Dit is de standaardafwijking van de gemiddelde botdichtheid van een gezonde 30-jarige man.

Gemeten T-waarde

Normaal bot

> -1 standaarddeviatie

Osteoporose precursor (osteopenie)

-1 tot -2,5 standaarddeviaties

Preklinische osteoporose

<-2,5 standaardafwijkingen

Manifeste osteoporose

<-2,5 standaarddeviaties + minstens ├ę├ęn osteoporotische botbreuk

Botdensitometrie

Welke risico's houdt een botdichtheidsmeting in?

Voor de pati├źnt is de meting van de botdichtheid niet geassocieerd met pijn. Ook is de blootstelling aan straling die de pati├źnt tijdens het onderzoek ervaart relatief laag bij de huidige DXA-meting en procedures met ultrasone ondersteuning en leidt deze niet tot gevolgschade.

In osteodensitometrie met behulp van computertomografie is de stralingsblootstelling echter groter, en daarom heeft deze niet de voorkeur gehad als een eerste-keuzemethode en wordt deze alleen in speciale indicaties uitgevoerd.

Waarop moet ik letten na een botdichtheidsmeting?

Na botdichtheidsmeting (DXA, echografie, CT) hoeft u als pati├źnt geen speciale voorzorgsmaatregelen te nemen.Afhankelijk van het resultaat, zal de arts verdere stappen ondernemen: als u een normale botdichtheid heeft, zal een heronderzoek in ├ę├ęn tot twee jaar voldoende zijn, afhankelijk van uw individuele risicofactoren.

Heeft de botdensitometrie Aan de andere kant, als osteoporose het gevolg is, zal de arts de oorzaak bepalen door middel van verdere onderzoeken (zoals bloed- en urinetests) en een geschikte therapie starten.


Zo? Deel Met Vrienden: