Gebroken neus

Bij een neusfractuur zijn de benige structuren van de neus gebroken. Lees hier meer over de symptomen en de therapie!
Gebroken neus

Onder ƩƩn gebroken neus men begrijpt een breuk van de benige structuren van de neus. Oorzaak is vaak een direct geweld op de neus. Typische symptomen van neusuitslag zijn neusbloedingen, rode ogen en een misvormd neusskelet. Soms zijn verkoeling en pijnstillers voldoende als behandelingsstrategieƫn, maar in het geval van een ernstige neusbreuk moet de neus chirurgisch worden behandeld. Lees hier meer over de gebroken neus.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. S02

Productoverzicht

gebroken neus

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Neusbotfractuur: beschrijving

De neusfractuur is een van de meest voorkomende hoofd- en nekblessures. Dit komt omdat voor een neusfractuur al een kleinere kracht voldoende is dan voor de fractuur van andere gezichtsbeenderen. Meer dan de helft van alle faciale fracturen zijn nasale fracturen.

Het raamwerk van de neus is benig in het gebied van de neuswortel. Het bot bestaat uit de twee neusbeenderen (Os nasale) en de twee plaatbotuitsteeksels van het bovenkaakbot (procesfront van de bovenkaak). Ze vormen het voorste neusgat, dat wordt aangevuld door het kraakbeen. De gepaarde driehoekige kraakbeenachtige plaat (laterale processus) vormt de laterale neuswand, de brug van de neus en buigt in het midden in het neustussenschot. De twee neuskraakbeen vormen de neusgaten.

De anatomie van de neus is iets anders bij kinderen dan bij volwassenen. Bij het nageslacht zijn de botten van de neus korter en is het kraakbeengedeelte groter. De inbedding in een groter zacht weefsel beschermt de neus extra. In het neusskelet zijn er verschillende groeizones die kunnen worden verstoord door een nasale botbreuk, de ontwikkeling van de neus.

Neusbotfractuur: symptomen

Zwelling rond het neushaar (zoals een val of een klop op de neus) kan de neus breken. Symptomen zoals een ontwrichte neusskelet en zijn abnormale mobiliteit ondersteunen het vermoeden van een fractuur. Soms, in de ogen, is er een wijdverspreid bloeden onder de conjunctiva (hyposphagma). Neusbotfracturen beschadigen bijna altijd de slijmvliezen en bloedneuzen komen vaak direct na het trauma voor, maar dit stopt na een paar minuten. De neus wordt later geblokkeerd door de resulterende zwelling en bloeding.

Neusbotfractuur: oorzaak

De oorzaak van een nasale botbreuk is meestal een botte frontale of zijdelingse kracht op de neus. Een slag tegen het voorste gedeelte van de neus resulteert in een scheuring van het neustussenschot. Het benige neusbot en het neustussenschot kunnen verschuiven, of het neustussenschot kan loskomen van de benige groef aan de onderkant van de neusholte.

Een neusfractuur is het gevolg van een grotere impact van geweld. In aanvulling op het neusbeen, omvat de breuk vaak ook de twee platte botuitsteeksels van het bovenste kaakbot, en soms ook de twee tranen. Het neustussenschot is meestal ook verbroken. Dientengevolge kan een zadelneus ontstaan ā€‹ā€‹of, in het geval van zijtrauma, een benige kromme neus.

Neusbotfractuur: onderzoeken en diagnose

Als u een gebroken neus vermoedt, moet u een arts in de neus, oren en oren raadplegen. De arts zal u eerst vragen over het ongeval en uw medische geschiedenis. Mogelijke vragen kunnen zijn:

  • Heb je je neus geraakt of was er een directe kracht op je neus?
  • Wat gebeurt er precies met het ongeluk?
  • Blaast u nog steeds lucht door uw neus?
  • Heb je pijn?

De arts voert vervolgens een klinisch onderzoek uit. Hij inspecteert de neus en maakt een zogenaamde neus (rhinoscopie), waarin de binnenkant van de neus kan worden onderzocht. Er kan worden vastgesteld of het neustussenschot een blauwe plek heeft, verschoven is of dat de slijmvliezen zijn gescheurd of bloeden. Bovendien kan de arts zien of botlamellen ontkiemen. Het nasale raamwerk wordt vervolgens door de arts nauwkeurig gescand op botranden en -niveaus. Zorgvuldige palpatie kan een knelpunt zijn om te horen en te voelen.

Neusbotfractuur: diagnostische diagnostiek

Om de diagnose van nasale botbreuk te bevestigen, worden rƶntgenfoto's van de neusbijholten van de neus en de neus opzij genomen. In het gebied van de nasale piramide, de frontale processen en de voorste rand van het neustussenschot kunnen breuklijnen worden weergegeven. Een computertomografie (CT) -scan is alleen nodig als er verdere verwondingen worden vermoed in het gebied van het middenvlak (zoals de orbitale vloer, de baan van het oog en de ethmoid-cel).

Bij kinderen en zwangere vrouwen, voor wie een rƶntgenonderzoek moet worden vermeden, kunnen de neuspiramide en het neusbeen in plaats daarvan ultrasoon worden afgebeeld.Alleen de contouren van het bot kunnen echter worden gevisualiseerd, maar niet de diepere structuren zoals de maxillaire sinus en ethmoidale cellen.

Neusbotfractuur: behandeling

Een nasale botbreuk moet niet worden onderschat, omdat de neus na het ongeval permanent kan vervormen en tevens functionele schade kan veroorzaken. Op de plaats van het ongeval moet onmiddellijk een poging worden gedaan om zware bloedingen te stoppen. De andere behandeling hangt af van de vraag of er een gesloten, open en / of verschoven neusbotbreuk is:

Gesloten neusfractuur

Bij een gesloten neusfractuur moet u eerst decongestivummaatregelen nemen, bijvoorbeeld de neus voorzichtig afkoelen met koude kompressen of ijspakkingen. Om de pijn te verlichten, kunnen pijnstillers zoals paracetamol worden ingenomen. De behandelend arts zal u nadere aanbevelingen doen. Deze conservatieve behandelingen zijn meestal voldoende voor een gesloten nasale botbreuk.

Open neusfractuur

Bij een open nasale botbreuk wijzen de botfragmenten naar buiten door de huid of in de binnenkant van de neus. Extreme weke delen letsels van de buitenste huid kunnen ook botstructuren zichtbaar maken. Een open neusfractuur moet zo snel mogelijk operatief worden behandeld. De zachte weefsels moeten worden verstrekt, de botfragmenten moeten worden uitgelijnd en de wond moet worden schoongemaakt. Dit is belangrijk zodat het bot niet ontstoken raakt (osteomyelitis).

Verplaatst nasale botbreuk

Telkens wanneer de nasale botbreuk wordt verplaatst, moeten de botfragmenten worden aangepast na zwelling van het zachte weefsel, maar binnen de eerste vijf tot zes dagen na het ongeval. Dit gebeurt onder algemene of lokale anesthesie. Een poging wordt vervolgens anatomisch gedaan om het gebied van het nasale dorsum of de nasale piramide te herstellen.

De botfragmenten worden uiteindelijk gestabiliseerd van binnenuit met een tamponade en van buitenaf door een neuspleister. Ongeveer drie tot vijf dagen na de operatie kan de tamponade weer worden verwijderd. De cast is veranderd op de vijfde tot de zevende dag, omdat het ontspant door de zwelling van de neus. Daarna wordt de pleister nog ongeveer een week gedragen. De pleister dient om de neus te maximaliseren en moet goed passen. Aluminium rails zijn meestal niet genoeg.

Neusbotfractuur: ziekteverloop en prognose

Na een gebroken neus duurt het ongeveer zes weken voordat het bot weer stabiel is. De patiƫnt moet gedurende deze tijd bewegen en zware fysieke activiteit vermijden, zodat de botfragmenten niet opnieuw verschuiven. Professionele atleten kunnen een speciaal neusbotmasker laten maken, dat na het verwijderen van het gips moet worden gedragen, om niet opnieuw trauma te riskeren.

Neusbotfractuur: complicaties

Een gebroken neus kan een aantal complicaties veroorzaken:

Blauwe plekken in het neustussenschot vormen een gevreesde complicatie. In het gebied van het kraakbeenachtige neustussenschot bloedt het, wat betekent dat het kraakbeen niet langer kan worden gevoed. Door de druk van de blauwe plek en het gebrek aan voeding kan het kraakbeen afsterven. Hij kan na verloop van tijd besmet raken, zodat onbehandeld een zadelneus kan ontstaan ā€‹ā€‹of het neustussenschot een gat krijgt. Een blauwe plek van het neustussenschot moet daarom onmiddellijk worden gebruikt.

Sterk bloeden kan optreden bij elke verwonding en dus ook bij de neusbreuk. Dit geldt met name voor patiĆ«nten die bloedverdunnende geneesmiddelen zoals fenprocoumone of gedurende lange tijd acetylsalicylzuur gebruiken. Als tijdens het onderzoek een bloedingsbron verschijnt, kan deze worden gezaaid onder lokale anesthesie. Daarna wordt aan beide kanten een neustamponade geĆÆntroduceerd.

voorbij die havens gebroken neus altijd het risico dat de vorm van het kraakbeenachtige en / of botachtige neusskelet permanent verandert, zodat bijvoorbeeld een kromme neus of zadelneus ontstaat.


Zo? Deel Met Vrienden: