Buckeye

Paardenkastanje helpt bij veneuze insuffici├źntie met symptomen zoals zware, pijnlijke benen. Lees meer over de helende kracht van de paardenkastanje!

Buckeye

De zaden van Buckeye kan helpen bij chronische veneuze insuffici├źntie met pijnlijke, zware benen en spataderen. Voor dit doel moeten bij voorkeur gestandaardiseerde afgewerkte preparaten worden gebruikt. Lees meer over de helende kracht van de paardenkastanje!

Productoverzicht

Buckeye

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht zit er in de paardenkastanje?

De gedroogde zaden van de paardenkastanje en extracten hiervan worden medicinaal gebruikt. Het belangrijkste actieve bestanddeel is het β-aescine; Daarnaast zijn bijvoorbeeld flavonoïden, vette olie en zetmeel inbegrepen.

De paardenkastanje heeft op veel manieren een positief effect op de bloedvaten: het remt het ontsnappen van vloeistof uit de bloedvaten en dicht de vaatwanden af ÔÇőÔÇően verhoogt de veerkracht van de aderen, die nodig zijn voor de terugkeer van het bloed (van de benen naar het hart). Ook zijn antiontstekingseffecten beschreven voor paardenkastanjes.

Dankzij dit werkingsmechanisme, zijn gestandaardiseerde extracten van paardekastanje zaden medisch goedgekeurd voor de behandeling van chronische veneuze insuffici├źntie (veneuze insuffici├źntie, CVI). Dit veroorzaakt symptomen zoals zwelling in de benen, spataderen, zware, pijnlijke en vermoeide benen, jeuk en spanning in de kuiten en nachtelijke beenkrampen.

In de volksgeneeskunde, is de zaden van de medicinale plant ook gebruikt in bijvoorbeeld pijnlijke verwondingen, verstuikingen, kneuzingen en het vasthouden van vocht in de weefsels (oedeem). De schors van paardenkastanje wordt traditioneel gebruikt als een remedie, namelijk intern bij klachten als gevolg van veneuze bloedsomloop stoornis (zoals zwaar gevoel in de benen) en extern tegen de brandende en jeuk aambeien.

Hoe wordt de paardenkastanje toegepast?

Aescin op gestandaardiseerde extracten uit de zaden van de paardenkastanje beschikbaar zijn, bijvoorbeeld in de vorm van tabletten, capsules, zalven, druppels en emulsies. Soms bevatten ze ook andere medicinale planten zoals arnica. Lees de bijsluiter en raadpleeg uw arts of apotheker voor de dosering en het gebruik van de preparaten.

De duur van de behandeling voor chronische veneuze insuffici├źntie moet minstens drie maanden zijn.

Welke neveneffecten kan de paardenkastanje veroorzaken?

In sommige gevallen in beslag genomen paardenkastanje-preparaten kunnen jeuk, misselijkheid en maagklachten veroorzaken. Dan moet men overschakelen naar preparaten met vertraagde afgifte van actieve ingredi├źnten (retard preparaten).

Uitwendig gebruik kan jeuk veroorzaken.

Waar u rekening mee moet houden bij het gebruik van de paardenkastanje

Preparaten voor kastanjebomen voor uitwendig gebruik (zoals zalven, emulsies, cr├Ęmes) mogen alleen op de intacte huid worden aangebracht.

De onbewerkte zaden, bladeren, bloemen en schors van de paardenkastanje bevatten de giftige Aesculin. Het kan onder andere het risico op bloedingen vergroten.

Voor het gebruik van paardenkastanje in de zwangerschap en borstvoeding en bij kinderen en adolescenten, moet u eerst een arts te raadplegen.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingredi├źnten zijn b├Ęta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Azi├ź en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingredi├źnten zijn de zogenaamde alkalo├»den, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de Hundsgiftgew├Ąchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. Hoofdbestanddeel zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (de zogenaamde.Glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Azi├ź. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingredi├źnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingredi├źnt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ÔÇőÔÇővolwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingredi├źnten zijn verschillende stoffen die het hart be├»nvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Brazili├ź. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingredi├źnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingredi├źnten zijn alkalo├»den, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Azi├ź. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingredi├źnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingredi├źnten zijn alkalo├»den. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingredi├źnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicali├źn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloïden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-Azi├ź. Ondertussen, de Primelgew├Ąchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen be├»nvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Dus je krijgt paardenkastanjes en hun producten

Een verscheidenheid aan kant-en-klare preparaten met paardenkastanje, zoals capsules, tabletten, zalven of cr├Ęmes, evenals druppels kunnen worden gekocht bij uw apotheek. Af en toe zijn paardenkastanje-producten ook verkrijgbaar in goed gevulde drogisterijen. Voor de toedieningsmethode, lees de bijsluiter en vraag uw arts of apotheker.

Wetenswaardigheden over de paardenkastanje

De gemeenschappelijke paardenkastanje (Aesculus hippocastanum) is tot 30 meter hoog loofboom, met zijn grote, vijf tot vingers bladeren en opvallende witte vormen een statige boom kroon-roze bloem pieken in het voorjaar siebenz├Ąhlig. Het huis van de paardenkastanje varieert van Centraal-Azi├ź tot Oost-Europa. Tegenwoordig wordt de boom overal in Europa in parken, lanen en tuinen geplant en ook daarvan verwildert bijvoorbeeld aan bosranden.

Populair bij kinderen als speelgoed zijn de bruine en glanzende zaden van de paardenkastanje (sperma Hippocastani) omgeven door een stekelige capsule, die in de herfst kan worden verzameld.

De wetenschappelijke naam van A. hippocastanum (Grieks: nijlpaarden = paard, kastanon = kastanje) suggereert dat de zaden vroeger werden gebruikt als paardenvoer - vooral wanneer de dieren lijden aan hoest.

De gemalen zaden en extracten uit de zaden worden al lang als wasmiddel gebruikt (zeepachtig effect!). De hele zaden van Buckeye worden ook gebruikt als voer voor varkens en schapen, in de visteelt en in wilde voeding.


Zo? Deel Met Vrienden: