Cefpodoxime

Cefpodoxime is een antibioticum en werkt tegen verschillende bacteriƫn. Wanneer moet u het gebruiken en welke bijwerkingen het heeft, lees hier!

Cefpodoxime

Het actieve ingrediƫnt cefpodoxime behoort tot de klasse van cefalosporine-antibiotica, en werkt dus tegen bacteriƫle infecties. Als derde generatie cefalosporine rs effectief tegen een verscheidenheid van bacteriƫn en is beter bestand tegen afbraak door bacteriƫn dan oudere leden van deze klasse van geneesmiddelen. Hier kunt u alles lezen wat u moet weten over Cefpodoxime: werkingsmechanisme, gebruik evenals veranderingen en bijwerkingen.

Dit is hoe Cefpodoxim werkt

Cefalosporines zoals cefpodoxime beĆÆnvloeden de structuur van de bacteriĆ«le celwand. Dankzij deze solide schaal zijn bacteriĆ«n bestand tegen soms zeer extreme omgevingsomstandigheden. Veel bacteriĆ«n overleven droogte, hoge zoutconcentraties, hoge en lage temperaturen en andere barre milieuomstandigheden. Bij elke celdeling, wat kan geschieden onder optimale omstandigheden soms elke 20 minuten, dient bacteriĆ«n weer omlaag breken hun celwand, nieuwe vormen en verknopen.

Deze laatste stap - cross-linking - kan cefpodoxime in veel bacteriƫn voorkomen. Aldus zijn de kiemen niet langer voldoende gewapend tegen barre omgevingsomstandigheden zoals veranderingen in zoutgehalte of watergehalte en sterven ze. Cefpodoxime heeft dus een bacteriedodend effect - het veroorzaakt de dood van bacteriƫn. Andere antibiotica remmen hun vermenigvuldiging, dus hebben een bacteriostatisch effect.

Absorptie, afbraak en uitscheiding van cefpodoxime

wordt uitgevoerd het antibioticum zoals cefpodoxime proxetil, een zogenaamde "progeneesmiddel" dat wordt omgezet na opname in het lichaam in de actieve vorm cefpodoxime (in het darmslijmvlies). Het voordeel van de prodrug-vorm is dat het via de darm beter in het bloed kan worden opgenomen dan het actieve ingrediƫnt. Twee tot drie uur na inname worden effectieve bloedwaarden bereikt. Het antibioticum wordt grotendeels onveranderd via de nieren met de urine uitgescheiden. Na ongeveer twee en een half uur is de bloedspiegel weer gehalveerd.

Wanneer wordt Cefpodoxime gebruikt?

Het antibioticum kan worden gebruikt tegen infecties met cefpodoxime-gevoelige pathogenen. Bijvoorbeeld infecties van het oor-neus-keelholte, de ademhalingswegen, de urinewegen, huid en zachte weefsels en seksueel overdraagbare ziekten (zoals gonorroe = "stripper").

Er dient echter te worden besteed aan het juiste gebruik van het geneesmiddel: Elk antibioticum moet precies zijn zoals voorgeschreven door de arts worden toegepast, met name in de dosering en duur betreft.

Met welke trucs antibiotica de bacteriƫn verlammen en waarom het wonderwapen soms faalt.

Dus Cefpodoxim wordt toegepast

Afhankelijk van de plaats van infectie 100-200 milligram cefpodoxime met een voldoende hoeveelheid vloeistof om twee keer per dag worden ingenomen bij de maaltijd. De dagelijkse maximale dosis van 400 milligram mag niet worden overschreden. De duur van de behandeling is meestal ingesteld op vijf tot tien dagen. Een uitzondering is een ongecompliceerde gonorroe, waarbij een enkele dosis van 200 milligram voldoende is. Hoewel de symptomen snel verbeteren door het antibioticum, moet de behandeling worden voortgezet gedurende de voorgeschreven duur. Anders zouden sommige bacteriƫn kunnen overleven en weerstand tegen het antibioticum kunnen vormen.

Voor zuigelingen, kinderen en patiƫnten met dysfagie zijn vloeibare cefpodoxime-preparaten beschikbaar.

Wat zijn de bijwerkingen van Cefpodoxime?

Tijdens de behandeling met cefpodoxime 1-10 procent van de patiƫnten ontwikkelen bijwerkingen zoals allergische reacties (uitslag, jeuk, roodheid) en klachten van het maagdarmkanaal. De laatste kan zich manifesteren als misselijkheid, braken, anorexia, opgeblazen gevoel of diarree. Ze worden veroorzaakt doordat het antibioticum niet alleen werkt op de pathogene bacteriƫn, maar ook op de gezonde darmbacteriƫn.

Af en toe laten zien cefpodoxime bijwerkingen zoals hoofdpijn, tinnitus, paresthesie, duizeligheid, bloedarmoede, verhoogde leverenzymen, misselijkheid, vermoeidheid en zwakte.

Waar moet rekening mee worden gehouden bij het gebruik van cefpodoxime?

De extra inname van maagzuurremmers kan de inname van cefpodoxime belemmeren. Voorbeelden zijn ranitidine, cimetidine en basische actieve stoffen zoals calciumcarbonaat en magnesiumcarbonaat, magaldraat, hydrotalciet en sucralfaat. Ze moeten met tussenpozen van twee tot drie uur in cefpodoxe tijd worden ingenomen.

Het effect van hormonale anticonceptiva (de pil) kan worden aangetast door het antibioticum. Daarom, gedurende de rest van de cyclus, aanvullende niet-hormonale anticonceptie te gebruiken condooms.

Het antibioticum gaat door de placenta naar het kind en wordt uitgescheiden in de moedermelk. Daarom wordt het medicijn niet aanbevolen tijdens zwangerschap en borstvoeding. Vooral tijdens de lactatie de kolonisatie van de darm bij de zuigeling kan worden belemmerd, met nuttige bacteriƫn door Cefpodoxime, die later gevolgen voor het immuunsysteem kan hebben.

Zuigelingen, kinderen, adolescenten en patiƫnten met nierinsufficiƫntie kunnen met cefpodoxime worden behandeld in een overeenkomstig verlaagde dosis.

Hoe medicatie te krijgen met cefpodoxime

Net als andere antibiotica is cefpodoxime alleen beschikbaar op doktersvoorschrift bij de apotheek. Daarom moet een verantwoorde omgang met het geneesmiddel worden gegarandeerd.

Sinds wanneer is Cefpodoxim bekend?

Het eerste cefalosporine werd in 1945 in een mal ontdekt aan de universiteit van Cagliari. Het had echter slechts een zwak effect tegen bacteriƫn. Door chemische verandering van de structuur ervan kunnen ooit nieuwe cefalosporinen met een breder spectrum van activiteit en meer stabiliteit worden ontwikkeld. Cefpodoxime is in 1991 in Europa goedgekeurd als cefalosporine van de derde generatie. Omdat de octrooibescherming inmiddels is verlopen, zijn er ook generieke geneesmiddelen cefpodoxime.


Zo? Deel Met Vrienden: