Codeine

Codeïne is een morfine-gerelateerde hoest onderdrukkend (antitussief). Het wordt hoofdzakelijk voorgeschreven voor droge geïrriteerde hoest. Lees meer!

Codeine

codeine is een morfine-gerelateerde hoest onderdrukkend (antitussief). Het wordt voornamelijk voorgeschreven voor droge, prikkelbare hoest, maar in combinatie met paracetamol wordt codeïne ook als pijnstiller gebruikt. Lees alles over de effecten, bijwerkingen en het gebruik van codeïne.

Dit is hoe Codeine werkt

Hoesten is een gezonde afweerreactie van het lichaam. Het helpt om vreemde lichamen uit de luchtwegen te krijgen. Bacteri├źn, virussen of bijvoorbeeld rookdeeltjes worden samen met wat slijm opgehoest. De drijfveer daarvoor is het hoestcentrum in de hersenstam, waar de irritatie van het slijmvlies via zenuwbanen wordt gemeld.

In een irritatie of ontsteking van het slijmvlies maar de hoest kan optreden, zelfs wanneer er geen afscheiding in de luchtwegen. Men spreekt dan van de "droge irritante hoest". Deze vervelende hoest heeft geen fysiologisch voordeel.

Het actieve ingredi├źnt dempt de hoestreflex door het midden van de hoest in de hersenstam te remmen. Het code├»ne-effect is voornamelijk te wijten aan morfine, waaraan code├»ne in de lever in kleine hoeveelheden wordt omgezet.

Het pijnstillende (pijnstillende) effect is voornamelijk gebaseerd op de metabole intermediaire morfine. Codeïne zelf kan ook aan opioïde receptoren binden, maar met minder bindend vermogen.

Absorptie, afbraak en uitscheiding van codeïne

Naarmate code├»ne daalt of in hoestsiroop, wordt het actieve ingredi├źnt via de mond (oraal) ingenomen. Het wordt snel geabsorbeerd uit de dunne darm en opgenomen in het bloed. Daarom worden na een lege maag de maximale medicijngehaltes na ongeveer een uur bereikt. In de lever wordt het actieve ingredi├źnt afgebroken tot tussenproducten (inclusief morfine) en vervolgens via de nieren uitgescheiden met de urine.

Wanneer wordt codeïne toegepast?

Codeïne wordt voornamelijk gebruikt voor de behandeling van droge geïrriteerde hoest. In combinatie met paracetamol wordt het medicijn ook als pijnstiller gebruikt.

Dus codeïne wordt toegepast

In het geval van irriterende hoest wordt de code├»nedosering aangepast aan de hoestfrequentie en -intensiteit van de pati├źnt. Volwassenen en jongeren ouder dan twaalf jaar zonder enige andere ernstige aandoeningen van de luchtwegen kan een maximum van 200 milligram van het geneesmiddel per dag om zichzelf te nemen. De dagelijkse dosis wordt meestal verdeeld in vier enkele doses. De laatste dosis moet bij voorkeur vlak voor het slapengaan worden ingenomen om slaapstoornissen als gevolg van hoesten te voorkomen.

Welke bijwerkingen heeft codeine?

Zeer vaak voorkomende codeine bijwerkingen betrekken het maagdarmkanaal en kunnen zich manifesteren als misselijkheid, braken en, vooral in het begin van de therapie, zoals obstipatie (verstopping).

Vaak zijn het milde hoofdpijn en een lichte slaperigheid.

Af en toe gaat het om slaap, kortademigheid of zelfs een droge mond.

Zelden zijn ernstige allergische reacties (zoals het Stevens-Johnson-syndroom) mogelijk als codeïne-bijwerkingen.

Overdose

Bij hoge doses of bij mensen die het geneesmiddel zeer snel omzetten in morfine vanwege genetische aandoeningen, kunnen symptomen van opiaatintoxicatie optreden. Deze omvatten euforie of verhoogde slaperigheid, een afnemende ademhalingsfrequentie (ademhalingsdepressie), hypotensie, stoornissen van willekeurige bewegingen (ataxie) en spierkrampen. Het mengsel van codeïne / alcohol kan de symptomen van een overdosis doen toenemen.

Als u na het innemen van de codeïne ernstige bijwerkingen of geen symptomen ervaart die tot dan toe niet voorkwamen, raadpleeg dan uw arts.

Wanneer zou u geen codeïne moeten nemen?

Code├»ne mag niet worden gebruikt door iemand die eerder allergisch is geweest voor de werkzame stof. Bovendien moet het geneesmiddel niet worden gebruikt als acute ademhalingsproblemen met een verminderde longfunctie of respiratoire onvoldoende vermogen (respiratoire insuffici├źntie), een astma-aanval of respiratoire depressie bestaan. Evenzo mag de remedie niet worden gegeven in geval van ernstige verstoringen van bewustzijn of coma.

Bovendien mogen kinderen jonger dan twaalf jaar geen codeïne-bevattende medicatie innemen. Hetzelfde geldt voor adolescenten in de leeftijd van twaalf tot achttien jaar, als ze ernstige aandoeningen van de luchtwegen hebben.

interacties

Het gelijktijdig gebruik van de werkzame stof met andere CZS-depressiva, zoals alcohol, tranquillizers en hypnotica, psychotrope bepaalde (bijvoorbeeld chloorpromazine) of antihistaminica (bijvoorbeeld, promethazine) kan de sedatieve en respiratoire depressieve effect van codeïne versterken. Ook kan het gebruik van sommige antidepressiva (zoals MAO-remmers) de bijwerkingen van codeïne op het zenuwstelsel verhogen.

Zwangerschap en borstvoeding

Zwangere moeders mogen tijdens de zwangerschap geen codeïne gebruiken. Het medicijn kan door de placenta gaan en naar de foetus worden overgebracht. Van codeïne is gebleken dat het tijdens de eerste drie maanden malformaties van de luchtwegen in het embryo veroorzaakt. Als het medicijn kort voor de geboorte wordt gebruikt, kan het bovendien ademhalingsdepressie bij het kind veroorzaken.

Zelfs tijdens de borstvoeding mag de remedie niet worden gebruikt. De werkzame stof en zijn tussenproducten (inclusief morfine) kunnen zich in de moedermelk accumuleren en op die manier aan de baby worden overgedragen. Dit kan leiden tot levensbedreigende opioïde vergiftiging bij kinderen.

Rijvaardigheid en het gebruik van machines

Aangezien de hoestonderdrukkende code├»ne werkt om de rijvaardigheid te remmen en sommige code├»ne-neveneffecten de reactietijd van de pati├źnt be├»nvloeden, dient te worden afgezien van de duur van de toepassing op een actieve deelname aan het verkeer en het gebruik van machines.

Dus ze krijgen medicijnen met codeïne

Het werkzame bestanddeel zit in codeïnetabletten, terwijl codeïne daalt en ook als codeine- Schil sap beschikbaar voor recept bij de apotheek.


Zo? Deel Met Vrienden: