Duivelsklauw

De klauw van de duivel wordt gebruikt bij slechte eetlust, indigestie en osteoartritis. Lees meer over het effect van de duivelklauw en de toepassing!
Duivelsklauw

de duivelsklauw Helpt bij slechte eetlust, indigestie en lichte gewrichtspijn. Het kan zowel intern als extern worden toegepast (bijvoorbeeld als duivelsklauwzalf). Lees meer over het effect van de duivelklauw en de toepassing!

Productoverzicht

duivelsklauw

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht zit er in de klauw van de duivel?

De knolachtige, gedroogde opslagwortels van de klauw van de Afrikaanse duivel bevatten bitterstoffen (iridoiside-glycosiden, inclusief de hoofdcomponent harpagoside), fenylethanol-derivaten en flavonoĆÆden. Kortom, de ingrediĆ«nten zijn ontstekingsremmend, mild pijnstillend, smakelijk en bevorderen de galstroom.

Daarom wordt het gebruik van de medicinale plant medisch erkend in:

  • anorexia
  • dyspeptische symptomen (klachten aan de bovenbuik, zoals milde pijn, een opgeblazen gevoel, een opgeblazen gevoel, brandend maagzuur, misselijkheid en braken)
  • Aan slijtage gerelateerde (degeneratieve) musculoskeletale aandoeningen (zoals osteoartritis) en rugpijn

In Europa wordt de klauw van de duivel in de volksmond gebruikt bij andere aandoeningen en ziekten, zoals artritis, stofwisselingsziekten, allergieƫn en galblaas-, lever-, blaas- en nieraandoeningen. In Afrika wordt de medicinale plant traditioneel ook gebruikt bij koorts, bloedaandoeningen en voor de verlichting van barensweeƫn. De effectiviteit op deze gebieden is nog niet wetenschappelijk bewezen.

Hoe wordt de klauw van de duivel gebruikt?

Van de gedroogde, gesneden of gepoederde klauwwortel van de duivel kun je een thee maken:

Voor osteoartritis of rugpijn, giet 4.5 gram van het medicijn met 300 milliliter kokend water, laat acht uur staan ā€‹ā€‹(!) Bij kamertemperatuur, en schil dan de plantendelen af. Drink de klauwthee van deze duivel in drie porties, verspreid over de dag.

Voor indigestie, bereid het afkooksel voor van 1,5 gram duivelsklauwwortel en drink het in drie porties gedurende de dag. Om je eetlust te wekken, moet je de thee een half uur voor de maaltijd nemen.

Er zijn ook kant en klare maaltijden beschikbaar. Deze omvatten bijvoorbeeld duivelsklauwcapsules, afdrukken of druppels voor intern gebruik, evenals duivelsklauwzalf, balsem of gel voor uitwendig gebruik (voor gewrichtspijn, enz.). De respectievelijke bijsluiter geeft informatie over het juiste gebruik van de preparaten met duivelsklauw (dosering, gebruiksduur, enz.). U kunt ook uw arts of apotheker raadplegen.

Welke neveneffecten kan de klauw van de duivel veroorzaken?

Bij correct gebruik wordt de medicinale plant meestal goed verdragen. Mogelijke bijwerkingen van duivelsklauw zijn diarree, maar ook meer zelden gastro-intestinaal ongemak (bij hogere doses), hoofdpijn, slaperigheid en allergische huidreacties. Zeer zelden zijn de overgevoeligheidsreacties op ernstige allergische shock (anafylactische shock).

Waarop u moet letten bij het gebruik van de duivelsklauw

De klauw van de duivel mag in de volgende gevallen niet worden gebruikt:

  • Maagzweer of maagzweer
  • zwangerschap
  • het zogen
  • Kinderen onder de 12 jaar
  • Overgevoeligheid (allergie) voor de klauw van de duivel

In het geval van een galaandoening, moet u de medicinale plant alleen gebruiken na overleg met uw arts.

Voor artrose van het gewricht, wordt aanbevolen om duivelsklauw te gebruiken onder medisch toezicht gedurende ten minste twee tot drie maanden.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken.De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden.Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Dit is hoe je de klauw van de duivel en zijn producten krijgt

De gedroogde klauwwortel en afgewerkte preparaten op basis van de medicinale plant zijn verkrijgbaar in uw apotheek en drogisterij. Voor een gegarandeerde kwaliteit met de benodigde inhoud van de werkzame stof, moet u bij voorkeur producten gebruiken die beschikbaar zijn in de apotheek. Lees voor gebruik de bijsluiter en vraag uw arts of apotheker.

Wetenswaardigheden over de klauw van de duivel

De Afrikaanse duivelsklauw (Harpagophytum procumbens) is inheems in zuidelijk Afrika. De overjarige, prostaat, kruidachtige plant bevolkte zanderige steppe regio's en heldere patch van de boom savanne. Om de extreme droge seizoenen van deze gebieden te overleven, sterven de bovengrondse plantendelen af. Wat overblijft is het laagliggende en wijdvertakte wortelsysteem, bestaande uit een dikke primaire wortel en verschillende zijwortels. Ze dienen als opslag voor water en voedingsstoffen.

Van zes centimeter, gloxinienartigen, rood-violet bloesems capsule vruchten te ontwikkelen met een aantal arm-achtige gezwellen die open als klauwen na het knallen van de vruchten en starkverholzen verspreiden. Van deze vreemde vruchten geleid in het Latijnse (Grieks. "Harpagos" = grappling hook) en de Duitse generieke naam (duivelsklauw) van de plant.


Zo? Deel Met Vrienden: