Diphallia

Diphallia is een misvorming waarbij het mannelijke lid volledig of gedeeltelijk wordt gedupliceerd. Lees er meer over.
Diphallia

met diphallia Artsen verwijzen naar een uiterst zeldzame misvorming van de penis, de dubbele penis. Het mannelijke lid is ofwel volledig of slechts gedeeltelijk twee keer gemaakt. In het verleden waren er slechts ongeveer 100 gevallen van een diphalia. Daarom kunnen onderzoekers alleen raden wat de oorzaken van de ziekte zijn. De dubbele penis wordt meestal operatief gecorrigeerd. Hier kunt u meer te weten komen over de diphallia.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. Q55

Productoverzicht

diphallia

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Diphallia: beschrijving

De diphallia is een zeer zeldzame, aangeboren penismisvorming waarbij patiƫnten een dubbele penis hebben. De term komt van het Grieks (di- = tweevoud, phallos = penis). Normaal bestaat het mannelijk lid uit drie holle lichamen. Twee zijn aan de top en worden corpora cavernosa genoemd. Daaronder is de erectiele corpus spongiosum, in het midden waarvan de urethra loopt. Van hem komt uiteindelijk de eikel (glans penis) naar buiten.

Wetenschappers geloven dat fouten in de embryonale ontwikkeling van het kind een diphalie veroorzaken. Daarom is de dubbele penis een van de zogenaamde embryopathieƫn. In het geval van de diphallia is de hele penis verdubbeld of slechts gedeeltelijk (bijv. De eikel). De verdeling kan ofwel spiegelbeeld (symmetrisch) of ongelijk (asymmetrisch) zijn. De twee penissen kunnen naast of op elkaar zijn. Bovendien kunnen beide aanzienlijk van vorm en grootte van elkaar verschillen. De diphallia is volgens Schneider verdeeld in drie groepen:

  • Diphallus glandularis = alleen de penis quiche is dubbel
  • Diphallus bifidus = verdeelde penis (verdeeld erectiel weefsel)
  • complete diphallia / dubbele penis = volledige verdubbeling van het mannelijke lid

Op basis van deze classificatie is een classificatie geĆÆntroduceerd die vandaag nog steeds geldig is. De diphallia worden opgesplitst in twee hoofdgroepen, die elk opnieuw worden onderverdeeld.

hoofdgroep

subgroep

verklaring

echte diphallia

complete diphallia

Betrokken personen hebben twee penissen, elk met drie holle lichamen

gedeeltelijke diphallia

De ene penis heeft de juiste vorm, de andere is kleiner of volledig belemmerd

Phallus bifidus

complete fallus bifidus

De penisschacht is verdeeld totdat hij uittreedt, maar elke ledemaat heeft slechts Ć©Ć©n corpus cavernosum

gedeeltelijke fallus bifidus

Het splijten beĆÆnvloedt slechts een deel van de penis, bijvoorbeeld de penis sikkel

De diphallia komt voor bij ongeveer ƩƩn op 5,5 miljoen geboorten, dus het is zeer zeldzaam. Het werd voor het eerst beschreven in 1609 in Bologna, Italiƫ. Sindsdien hebben artsen ongeveer 100 gevallen van dubbele penis geregistreerd. Lijders lijden vaak ook aan andere misvormingen, zoals een dubbele nier of krimpende testikels. Naast de diphallia bij mannen werden vergelijkbare ziektesymptomen bij vrouwen beschreven. De duplicatie heeft betrekking op de clitoris hier. Het gaat bijvoorbeeld gepaard met verdubbelde kleine schaamlippen.

Diphallia: symptomen

Het ongemak van een diphallia verschilt van geval tot geval. In de meeste gevallen werkt ten minste Ć©Ć©n penis zoals gewoonlijk. De onvolgroeide penis van een gedeeltelijke diphallia is echter nutteloos. In een echte volledige diphallia, kunnen beide leden enthousiast zijn voor ejaculatie. Hetzelfde geldt voor een fallus bifidus. Daarom is in sommige gevallen een pure diphallia eerder een cosmetisch dan een functioneel probleem. Echter, in het bijzonder met toenemende leeftijd worden vaak psychische problemen toegevoegd (gevoel van inferioriteit, schaamte, twijfel aan jezelf, etc.).

Bovendien werden problemen met urineren vaak waargenomen bij een diphalia. Urine druppelt meestal ongecontroleerd uit de onderontwikkelde penis (incontinentie). Bovendien lijkt de urinestraal soms zwakker dan normaal. Bovendien zijn veel patiƫnten onvruchtbaar (of beperkt vruchtbaar). Bovendien kunnen patiƫnten lijden aan andere misvormingen (misvormingen) die worden waargenomen met een diphallus. Onderzoekers hebben ontdekt dat deze misvormingen veel frequenter voorkomen in een echte diphalie dan in een fallusbifidus. Deze omvatten bijvoorbeeld:

  • Defecten in het rectum (anorectale misvormingen), bijv. B. Verbinding overgangen tussen de darmen en de blaas (fistels), en een vernauwing van de anus
  • verkeerde positie van de urethrale opening (hypo / epispadias), overtallige urethra
  • naar buiten gerichte blaas (blaas-ecstrofie)
  • Spleetbrekende pubes
  • Defecten van skelet- of hartspieren
  • Spinale misvormingen, inclusief spina bifida, waarbij het ruggenmerg kan worden blootgesteld
  • Duplicatie van de dikke darm, blaas of nieren, waarvan sommige elders (bv. In het bekken)
  • Geplaagde testikels, testikelverschuivingen

Diphallia: oorzaken en risicofactoren

De oorzaken van een diphallia zijn niet volledig begrepen vanwege het zeldzame voorkomen. Onderzoekers geloven dat fouten in de embryonale ontwikkeling leiden tot een dubbele penis. De embryonale fase begint in de tweede en eindigt rond de tiende week van de zwangerschap. Gedurende deze tijd worden de orgels van het kind gevormd. Ze komen voort uit de drie naast elkaar gelegen zaadlobben: Ento en Ectoderm met het Mesoderm ertussenin. Aan de uiteinden ligt de entorod direct op het ectoderm. Het onderste deel wordt Kloakenmembran genoemd. Hier vormen zich later de darmuitgang en de urinewegen en geslachtsorganen. Defecten in deze celophopingen leggen de basis voor een diphallia.

Embryonale bindweefselcellen hopen zich vanaf de vierde week op rond het cloacale membraan op. Genitale hobbels, plooien en rimpels worden gecreĆ«erd. Van de genitale bult groeit meestal de penis (of de clitoris). De genitale plooien vormen later het erectiele weefsel. En de testikels ontstaan ā€‹ā€‹uit de genitale ruggen. Nogmaals, fouten kunnen leiden tot een dipool. De cloaca verdeelt zich door een einwachsende vezelplaat (septum urorectale) in een zogenaamde urogenitale sinus en een anorectisch kanaal. Dit resulteert uiteindelijk in verdere delen van het urinaire en genitale apparaat, evenals het rectum.

Risicofactoren alcohol, nicotine, medicijnen en sommige medicijnen

Deze ontwikkelingsfasen zijn bijzonder kwetsbaar voor schadelijke stoffen zoals alcohol, nicotine, andere medicijnen en sommige medicijnen. Ze voorkomen bijvoorbeeld de juiste scheiding van de afzonderlijke celgroepen of beschadigen het genetisch materiaal in de cellen. Met de aangrenzende locatie van de embryonale structuren proberen wetenschappers ook uit te leggen waarom in een diphallia verschillende misvormingen samen voorkomen.

Een verband tussen de diphallia en genetische ziekten in de familie van de getroffen persoon is besproken, maar is nog niet aangetoond. Bovendien is de diphallus nog niet geƫrfd tot vandaag.

Diphallia: diagnose en onderzoek

Een diphalia wordt meestal direct na de geboorte gedetecteerd. Het is een zogenaamde oogdiagnose, omdat je de Doppelpenis al met het blote oog kunt herkennen. De arts kan vragen om medicijnen of schadelijke stoffen die tijdens de bevalling zijn genomen en mogelijk de dipipallia veroorzaakt hebben. Er zijn ook gevallen waarin patiƫnten pas naar de volwassen leeftijd naar de dokter gingen. Hier zal de arts de persoon direct vragen naar mogelijke problemen met plassen of geslachtsgemeenschap.

Als een diphallia wordt gediagnosticeerd, zal de arts het lichaam doorzoeken op verdere misvormingen. Onnatuurlijke doorgangen, hij controleert met een sonde en echografie. Met de stethoscoop kan hij eventuele hartafwijkingen horen. Een echografie-apparaat helpt ook bij het onderzoek van de inwendige organen. Op deze manier kunnen bijvoorbeeld dubbele of misplaatste nieren worden gedetecteerd. Ten slotte speelt echografie (echografie) ook een cruciale rol wanneer artsen de chirurgische procedure voor een diphalie plannen. Want met zijn hulp zijn de individuele holle lichamen van Doppelpenis vertegenwoordigd. Voor grotere misvormingen, zal de arts een magnetische resonantie beeldvorming (MRI) regelen. Op basis van de geproduceerde beelden kunnen vooral zachte weefsels goed worden beoordeeld.

Diphallia: behandeling

De diphallia of de fallus-bifidus worden operatief behandeld. Ook andere misvormingen worden meestal gecorrigeerd door chirurgen. Het probeert altijd zoveel gebreken tegelijk te behandelen en de natuurlijke normale toestand te herstellen. Na de procedure moet de patiƫnt onder andere in staat zijn het urineren volledig te beheersen. Bovendien zijn de chirurgen bij elke operatie uiterst voorzichtig om de zenuwen niet te beschadigen. Het behoud van de erectie is immers een belangrijk doel van de doorgaans vrij complexe behandeling met Diphallie.

De artsen gaan anders te werk, afhankelijk van het type dubbele penis. In een fallus bifidus (gezwollen lichaam verdeeld) proberen de chirurgen de gespleten penis samen te voegen. Onder bepaalde omstandigheden moeten de urineafvoeringsstructuren (met name de urethra) opnieuw worden gemaakt. In een echte diphallia (twee onafhankelijke penissen) is de overtollige penis doorgesneden. De interventie in een complete fallus bifidus of een complete diphallia (splijten of verdubbeling tot aan het bekken) is meestal iets gecompliceerder. In de regel wordt de dubbele penis in deze gevallen aan het schaambeen bevestigd, wat amputatie moeilijk maakt (hoger risico op complicaties).

In alle gevallen is de wens van de patiĆ«nt of zijn voogd (ouder) cruciaal voor de keuze van de diphallia-behandeling. Hoewel chirurgie de enige behandeling is voor een dubbele penis, hoeft het niet alle bijbehorende misvormingen te behandelen. Een enkele nier is bijvoorbeeld voldoende om het lichaam te ontgiften en af ā€‹ā€‹te voeren. Zelfs kleine hartafwijkingen worden niet geopereerd.

Diphallia: ziekteverloop en prognose

De ziektevooruitzichten voor een diphalie zijn meestal sterk gerelateerd aan het succes van de operatie. Naast een niet-variabele onvruchtbaarheid (bijv.door krimpende testikels), kan de penis niet stijf worden (erectiestoornis). De behandelingen kunnen ook resulteren in een kortere ledemaat, littekens en misvormingen van de penis. De meeste patiƫnten lijden later aan ernstige mentale stress. Vooral in de puberteit, hoe dan ook een emotioneel moeilijke ontwikkelingsfase, zijn patiƫnten met diphallia onzeker en verlegen. Schaamte en gevoelens van inferioriteit domineren de emotionele toestand. Deze sensaties zijn vooral uitgesproken wanneer de dubbele penis niet is behandeld.

Voorkom diphallia

Momenteel kunnen de volgende aanbevelingen worden gedaan: Neem geen schadelijke stoffen in, vooral tijdens de zwangerschap! Vermijd alcohol, sigaretten en andere drugs! Als u medicijnen gebruikt en van plan bent zwanger te worden, moet u altijd een arts raadplegen voor mogelijke bijwerkingen. Deze persoon kan de medicatie dienovereenkomstig aanpassen en veranderen. En laat uw kind zo snel mogelijk behandelen! Op deze manier kunnen ze hem de latere psychische last van Ć©Ć©n geven diphallia sparen!

Lees meer over de therapieƫn

  • penisprothese


Zo? Deel Met Vrienden: