Electroneurography

Elektronografie (eng) meet de snelheid waarmee perifere zenuwen signalen doorgeven. U kunt hier meer informatie vinden!

Electroneurography

de electroneurography, kort ENG, is een onderzoek van de perifere zenuwen, dus de zenuwen die geen deel uitmaken van de hersenen en het ruggenmerg. Met de ENG bepaalt de arts de snelheid waarmee de zenuwen informatie doorsturen. Dit geeft aanwijzingen voor mogelijke zenuwbeschadiging. Lees alle belangrijke informatie over elektroneurografie, wanneer deze wordt gebruikt en hoe deze werkt.

Productoverzicht

electroneurography

  • Wat is een elektroneurografie?

  • Wanneer voer je een elektroneurografie uit?

  • Wat doe je met een elektroneurografie?

  • Wat zijn de risico's van een elektronische neurografie?

  • Wat moet ik overwegen na een elektroneurografie?

Wat is een elektroneurografie?

Electro-neurografie is een neurologische onderzoeksmethode. Hiermee meet de arts de snelheid waarmee de zenuwen elektrische signalen overbrengen (zenuwgeleidingssnelheid). Electro-neurografie is van toepassing op zenuwen die spieren (motorische zenuwen) leveren, evenals op zenuwen die verantwoordelijk zijn voor sensaties (zoals temperatuur of aanrakingsstimuli) (gevoelige zenuwen).

Hoe wordt een zenuw gebouwd?

Een zenuwcel ontvangt elektrische informatie over fijne vertakkingen, zogenaamde dendrieten, die de impulsen naar het cellichaam leiden. Vanuit het cellichaam leidt de zogenaamde axon - een lange extensie, die verantwoordelijk is voor de signaaldoorschakeling. Het axon is omgeven door een isolerende laag, de medullaire schede. Door het elektrische potentiaal langs het axon te wijzigen, wordt de impuls doorgegeven aan een andere zenuwcel of spier. Irritatie is verstoord wanneer de zenuwcel zelf of de medullaire huls beschadigd is.

Wanneer voer je een elektroneurografie uit?

Met de elektroneurografie bewijst de dokter een zenuwbeschadiging. Daarnaast kan hij de ernst en aard van de zenuwbeschadiging beoordelen. Veel voorkomende ziekten waarbij elektroneurografie belangrijke informatie geeft over de conditie van de zenuwen zijn:

  • Polyneuropathie (zoals bij diabetes mellitus of alcoholmisbruik)
  • traumatisch letsel van een zenuw (zoals snijwonden)
  • Carpaal tunnel syndroom
  • Zenuwbeschadiging als bijwerking van een medicijn
  • Spierzwakte (myasthenie)

Voor deze ziekten is het onderzoek belangrijk

  • Carpaal tunnel syndroom
  • Sudeck's ziekte
  • polyneuropathie
  • tarsale-tunnelsyndroom

Wat doe je met een elektroneurografie?

Voor het onderzoek van een motorische zenuw plakt de arts twee elektroden in het gebied van de zenuwbaan op de huid van de pati├źnt. Hij noteert de afstand tussen de elektroden, dat wil zeggen de afstand die de puls moet afleggen. Via de eerste elektrode, de zogenaamde stimulatie-elektrode, maakt de arts nu een korte elektrische impuls. Dit beweegt zich nu langs het axon en bereikt de spier, die de zenuw levert. De stimulus wordt doorgegeven aan de spier en er is een spiercontractie. Dit wordt geregistreerd door de tweede elektrode, de zogenaamde lead-off elektrode. Nu kan de arts berekenen vanaf het moment dat de stimulus nodig was om de afstand tussen beide elektroden af ÔÇőÔÇőte leggen, hoe snel de zenuw geleidt.

Zelfs bij het onderzoeken van een gevoelige zenuw in de context van elektronneurografie plakt de arts twee elektroden op de huid van de pati├źnt. Het stimuleert de zenuw via een stimulerende elektrode en detecteert de potenti├źle verandering aan het axon via de lead-off elektrode om de zenuwgeleidingssnelheid te berekenen.

In plaats van gelijmde elektroden gebruikt ENG soms naaldelektroden. Dit zijn heel dunne, relatief korte naalden, die hij steekt in de onmiddellijke nabijheid van de zenuw in de huid. Dit is niet onplezieriger voor de pati├źnt dan het nemen van een bloedmonster. De naaldelektroden vervullen dan dezelfde functie als de oppervlakelektroden: de eerste wordt gebruikt om de zenuw te stimuleren en de tweede om de reactie van de zenuw te detecteren.

Meer over de symptomen

  • anhidrose
  • hielpijn
  • loopverstoring
  • tintelen
  • hik

Wat zijn de risico's van een elektronische neurografie?

In het geval van elektroneurografie treden gewoonlijk geen ernstige complicaties op. Sommige pati├źnten vinden de korte stroomimpulsen echter onprettig of pijnlijk.

De elektrische impulsen kunnen een pacemaker irriteren. Bij pati├źnten met een pacemaker wordt de elektroneurografie daarom alleen voorzichtig of helemaal niet uitgevoerd.

Wat moet ik overwegen na een elektroneurografie?

Voor u als pati├źnt zijn er geen speciale voorzorgsmaatregelen of gedragsregels die u na de electroneurography moet opletten. Uw arts zal uw bevindingen na het onderzoek aan u uitleggen en indien nodig uw behandelingsopties geven.


Zo? Deel Met Vrienden: