Elektrotherapie

Bij elektrotherapie wordt elektrische stroom gebruikt voor therapeutische doeleinden, bijvoorbeeld voor pijnverlichting. Hier kun je er alles over te weten komen!

Elektrotherapie

Op de elektrotherapie Elektriciteit wordt gebruikt voor therapeutische doeleinden. Als onderdeel van fysiotherapie wordt het vaak gelijktijdig gebruikt, bijvoorbeeld om pijn te verlichten. Lees alles over het beloop van elektrotherapie, waar het wordt gebruikt en wat de risico's zijn.

Productoverzicht

elektrotherapie

  • Wat is elektrotherapie?

  • ultrageluid

  • TENS

  • Wanneer voer je elektrotherapie uit?

  • Wat doe je met elektrotherapie?

  • Wat zijn de risico's van elektrotherapie?

  • Waarop moet ik letten na elektrotherapie?

Wat is elektrotherapie?

Met de term elektrotherapie (elektrische stimulering) naar de medische toepassing van elektrische stroom, opgewekt door een speciale elektrische therapieapparaat en via elektroden op de patiƫnt geleverde beschrijven. De fysiotherapeut behandelt ƩƩn of meer lichaamsdelen met verschillende huidige vormen. Er zijn verschillende methoden:

  • DC-therapie (galvanisatie)
  • Lage frequentie therapie (tot 1000 hertz)
  • Medium Frequency Therapy (2000 tot 36.000 Hertz)
  • Hoogfrequente therapie (meer dan 100 kilohertz)

De elektrische stroom heeft verschillende effecten op het weefsel:

  • Bevordering van de bloedsomloop
  • Stimulatie van spieractiviteit of ontspanning van de spieren
  • BeĆÆnvloed de pijnlijn
  • Verwarmen van de huid en diepere weefsellagen
  • Stimulatie van het metabolisme

DC-therapie (galvanisatie)

De werkende gelijkstroom irriteert de zenuwen in de vaatwand, waardoor lichaamseigen vaatverwijdende stoffen vrijkomen. Zo kan de bloedcirculatie van de huid tot 500 procent en de musculatuur tot 300 procent worden verhoogd. Bovendien activeert en ontspant de DC-elektrotherapie de spieren, wat in de fysiotherapie wordt genoemd als een toonregulerend effect.

De afzonderlijke elektroden fungeren heel anders: in het gebied van de anode (positief geladen elektrode) is de verlichting van pijn, in het gebied van de kathode (negatief geladen elektrode), de stimulerende werking op de voorgrond.

Lage frequentie therapie

De laagfrequentietherapie wordt uitgevoerd met zogenaamde pulsstromen. Afhankelijk van de frequentie, de behandeling het lichaam beĆÆnvloedt: In de hoge-frequentiebereik toont een analgetisch en ontstekingsremmend effect; bij lage frequenties - zoals bij DC-therapie - wordt de circulatie van de huid bevorderd. Bovendien stelt de therapeut een lage elektrische stimulatie van de lymfevaten en het terugstromen van weefselvocht (lymfe) aan de buik.

Medium frequentie therapie

In de middenfrequentietherapie gebruikt de therapeut wisselstromen op verschillende frequenties. Zoals bij laagfrequentietherapie, heeft deze behandeling ook een uitgesproken dieptewerking. Het verbetert met name het metabolisme van de spieren en verhoogt het spieruithoudingsvermogen.

Hoge-frequentie therapie

Onder hoogfrequente therapie is er een ontspanning van gespannen spieren. De behandeling verwarmt de weefsels, versnelt het spiermetabolisme en helende verwondingen sneller.

ultrageluid

Wanneer moet een echografie therapie gebruiken als onderdeel van elektrotherapie, en wat regels die u in acht moet nemen, lees de tekst ultrageluid.

Belangrijke symptomen

  • chronische pijn
  • hielpijn
  • gewrichtspijn
  • tintelen
  • pijn in de lies
  • spierpijn
  • nekpijn
  • rugpijn
  • hik
  • schouderpijn

TENS

Bij het aanbrengen van een TENS (TENS), en welke regels je in acht moet nemen, lees de tekst TENS.

Belangrijk onderzoek

  • anamnese
  • arthrocentesis
  • MRI

Wanneer voer je elektrotherapie uit?

De belangrijkste doelen van elektrotherapie zijn pijnverlichting, het verbeteren van de functie van spieren en gewrichten en het verhogen van de weefseldoorbloeding. Patiƫnten met de volgende aandoeningen kunnen baat hebben bij de effecten van elektrotherapie:

  • Pijn op het bewegingsapparaat (spieren en gewrichten)
  • Bloedsomloopstoornissen van het weefsel
  • Afname van de spiermassa bij acute en chronische musculoskeletale aandoeningen, na ongevallen en bij ziekten van het perifere zenuwstelsel
  • verlamming
  • Chronische ontstekingsprocessen
  • Niet-geactiveerde artritis
  • Spierpijn syndromen (myalgische syndromen)
  • Incontinentie door zwakte van de bekkenbodemspieren

Elektrotherapie voor medicijnafgifte (iontoforese)

Medicatie kan ook in het lichaam worden geĆÆntroduceerd als onderdeel van elektrotherapie (iontoforese). Het principe is gebaseerd op de migratie van elektrisch geladen atomen of moleculen (ionen) in het elektrische veld. Veel medicijnen worden geladen en hun penetratie in het weefsel door de huid wordt versneld door de stromende stroom. De medicamenten worden op de huid gecoat vĆ³Ć³r aanbrenging van de elektroden in de vorm van zalven, gels, emulsies of waterige oplossingen.

De therapie helpt bij deze ziekten

  • achillodynie
  • osteoartritis
  • Heel Spurs
  • fibromyalgie
  • ischias
  • ISG Syndrome
  • muisarm
  • Spondylitis ankylopoetica
  • Pudendusneuralgie
  • Housemaid's knee

Wat doe je met elektrotherapie?

Fysiotherapie bij de therapeut verduidelijkt de patiƫnten over de effecten en mogelijke bijwerkingen van elektrotherapie. De fysiotherapeut bevestigt vervolgens twee elektroden rechtstreeks op de huid.

De stroom vloeit door de zogenaamde actieve elektrode, die is bevestigd aan het getroffen gebied van het lichaam. Een tweede elektrode, de referentie-elektrode, sluit het circuit. Afhankelijk van de therapievorm polt en plaatst de fysiotherapeut de elektroden. Deze zijn zelfklevend of zijn met een rubberen band of klittenband aan het lichaam bevestigd. Ze zijn verbonden met de stroomkabels.

Tijdens de behandeling, de therapeut blijft in de patiƫnt en vroeg hem naar zijn gevoelens tijdig in te grijpen in geval van problemen. Aan het einde van de elektrotherapie stroomsterkte wordt langzaam verlaagd, de kabel uiteindelijk verwijderd en uit het apparaat. Nadat de elektroden zijn verwijderd, controleert de therapeut of er veranderingen zijn, zoals brandwonden, op de huid.

Elektrotherapie

Wat zijn de risico's van elektrotherapie?

De volgende problemen kunnen optreden bij elektrotherapie, meestal bij hoge stroomniveaus:

  • brandwonden
  • brandwonden
  • Schade aan het kind in de vroege zwangerschap
  • aritmie
  • Stoornis van aanraking
  • huidige allergie

Welke patiƫnten hebben speciale zorg nodig?

Kortom, elektrotherapie moet niet dicht bij het hart worden uitgevoerd, vooral niet bij pacemakerpatiƫnten. Patiƫnten die implantaten (osteosynthese, endoprothese) in het lichaam te dragen of vrouwen Metallic met intra-uteriene (spiraaltjes) zijn een risicogroep: er zal geen laagfrequente elektrische therapie op het gebied van metalen implantaten, en warmte behandeling met elektriciteit is ten strengste verboden.

Open wonden, open drukpunten of ontstoken plekken mogen niet bedekt worden met elektroden! Ook mag er geen spierirritatie optreden in de buurt van verse bloedstolsels.

In het begin van de zwangerschap, moet je niet elektrotherapie ondergaat, anders kan het aangeboren afwijkingen of abortus veroorzaken.

Waarop moet ik letten na elektrotherapie?

Na elektrotherapie moet je de huid waarop de elektroden worden geplakt met een niet geparfumeerde vochtinbrengende crĆØme wrijven. Dus de gestreste huid droogt niet uit.

Heb je de elektrotherapie Voor pijnverlichting moet u na ongeveer tien sessies een pauze van ten minste twee weken nemen.


Zo? Deel Met Vrienden: