Venkel

Venkel helpt bij gastro-intestinale klachten, maar ook bij ontstekingen van de bovenste luchtwegen. Leer meer over het effect van de plant!
Venkel

de venkel Dankzij de anti-krampachtige ingrediƫnten wordt het gebruikt voor gastro-intestinale klachten, zoals venkelthee. Door zijn slijmoplossend middel helpt het ook bij ontstekingen van de bovenste luchtwegen. Lees meer over het venkeleffect en de toepassing!

Productoverzicht

venkel

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht zit er in de venkel?

De rijpe vruchten van venkel bevatten ingrediƫnten die kunnen helpen bij indigestie (dyspeptische symptomen), zoals milde gastro-intestinale spasmen, winderigheid en een opgeblazen gevoel. Bovendien kan venkel zowel intern als extern worden gebruikt voor ademhalingscrisis en verkoudheidsgerelateerde hoest.

De venkelvruchten bevatten een medicinale etherische olie (Foeniculi-aetheroleum). Het bevat, onder andere, de zoet smakende trans-anethol en de bitter smakende fenchon. Het laatste zit vervat in de bittere venkel in een hogere hoeveelheid dan in de zoete venkel. Andere ingrediĆ«nten van venkelvruchten zijn estragol, anijsaldehyde, vette olie en flavonoĆÆden. Deze ingrediĆ«nten hebben een anti-spasmodisch effect en bevorderen de beweging (peristaltiek) van het maag-darmkanaal. Voor anethol en fenchone kon ook een slijmoplossend effect worden vastgesteld. Om deze redenen wordt het gebruik van venkel bij dyspeptische klachten en luchtwegontsteking erkend.

In ervaring of in de volksgeneeskunde worden venkelvruchten ook voor andere doeleinden gebruikt, bijvoorbeeld ter ondersteuning van de spijsvertering, eetluststimulatie, toename van moedermelk tijdens borstvoeding en bij lichte menstruele buikkrampen.

Hoe wordt venkel gebruikt?

Medicinaal gebruikt men hoofdzakelijk de vruchten van de bittere en zoete venkel, evenals de essentiƫle olie van de Bitterfenchel. Het effect van deze etherische olie is sterker dan die van de vruchten.

Om losse venkelthee klaar te maken, giet je een volle theelepel versgehakt venkevruchten met 250 ml heet (maar niet kokend!) Water, laat het vijftien minuten trekken en druk dan. Je kunt meerdere keren per dag een kopje warme venkelthee drinken. Door de vruchten kort voor gebruik te pletten of fijn te malen, kan de etherische olie in de thee doordringen.

Je kunt de venkel ook mengen met andere medicinale planten bij het zetten van thee: het is bijvoorbeeld raadzaam om het te combineren met anijs, karwij kamille of pepermunt als je spijsverteringsproblemen hebt. Voor aandoeningen van de luchtwegen, zoals verkoudheid en hoest, kunt u venkel combineren met anijs, marshmallow, zoethout of tijm.

Bittere venkelolie wordt over het algemeen aanbevolen om meerdere keren per dag drie tot vijf druppels op een stuk suiker te doseren.

Venkelvruchten kunnen ook worden verpakt in theezakjes en in de vorm van afgewerkte theemengsels (zoals gastro-intestinale thee). Daarnaast zijn andere afgewerkte bereidingen beschikbaar zoals venkelhoning, tinctuur, siroop en dragees. De honing en siroop zijn met name geschikt voor kinderen met verkoudheid: de zoete smaak bedekt de bittere delen van de venkelolie.

Voor de exacte toediening en dosering van venkelpreparaten en venkelolie, lees de bijsluiter en vraag uw arts en apotheker.

Welke neveneffecten kunnen venkel veroorzaken?

Af en toe veroorzaakt venkel allergische reacties van de huid en de luchtwegen.

Waarop u moet letten bij het gebruik van venkel

Als u allergisch bent voor schermbloemigen (zoals selderij, kamille, dille, komijn, anijs) of anethol, mag u geen venkel gebruiken.

Bittervetolie dient gedurende maximaal twee weken te worden gebruikt vanwege het gehalte aan trans-anethol en estragol. Het mag niet worden gebruikt tijdens zwangerschap en borstvoeding en bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar. Uit voorzorg mogen kinderen jonger dan vier jaar om veiligheidsredenen geen venkelvruchten eten.

Venkel

Diabetici moeten letten op het suikergehalte in de venkelstroop en honing.

Kinderen en (droge) alcoholisten mogen nooit alcoholische venkelbereidingen krijgen.

Bij hoge doseringen kan venkelolie het effect van de anticonceptiepil beĆÆnvloeden.

Bewaar de etherische olie beschermd tegen licht, blootgesteld aan licht, stoffen die schadelijke eigenschappen hebben.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant.De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd.'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Hoe te venkel en haar producten te verkrijgen

Bij uw lokale apotheek of drogist om venkel komen in verschillende vormen: U kunt er infusies, tincturen, honing en stroop te verwerven, pillen, zuigtabletten, sappen met venkel of de essentiƫle olie. Voor het aanbrengen, lees de bijsluiter of praten met uw arts of apotheker.

Lees meer over de venkel

De gemeenschappelijke venkel (Foeniculum vulgare) is Ć©Ć©n zoals anijs, komijn en lavas tot de familie van DoldenblĆ¼ter (Apiaceae). Hij komt over de Middellandse Zee in twee ondersoorten: Peper of ezel venkel en de tuin Venkel (F. vulgare ssp vulgare.) (Foeniculum vulgare ssp piperitum.).

Dit laatste is een tweejarige cultivar die in gematigde klimaten en wild groeiende gekweekt. Van het meerdere rassen zijn ontwikkeld met de tijd: The Bitter venkel (F. vulgare ssp vulgare var vulgare..) En de zoetheid of Romeinse venkel worden zowel medicinaal (F. vulgare ssp vulgare var dulce..). De plantaardige of ui venkel (F. vulgare ssp. Vulgare var. Azoricum) wordt geschat als voedsel.

Bitter en zoet venkel zijn tot twee meter hoog planten met rechtopstaande, harde stengels en smalle-geveerde bladeren. Ze dragen in de zomer kleine gele bloemen in schermen dubbel, waaruit later de vruchten te ontwikkelen: Dit zijn groen-bruin van kleur, om rond te komen tot 1,2 centimeter lang en met vijf heldere, gespannen uitstekende ribben. Alle delen van de plant aromatische geur, vooral wanneer geplet tussen de vingers.

Wilde venkel kan ook worden gebruikt, maar er is een grote kans op verwarring met andere giftige DoldenblĆ¼tern. Zorgvuldige installatie identificatie bij het verzamelen van belang is.

venkel de manier waarop, is erg populair in de geesten en de voedingsmiddelenindustrie als smaakstof. Hij vond bijvoorbeeld in ouzo, absint, Sambuco en kruidenmengsels.


Zo? Deel Met Vrienden: