Fenegriek

Fenegriek stimuleert de eetlust, verlaagt de bloedsuikerspiegel en cholesterol. Lees meer over de helende werking van fenegriekzaden!

Fenegriek

De zaden van fenegriek Kan de behandeling ondersteunen voor verlies van eetlust, diabetes en een hoog cholesterolgehalte. Extern gebruikt, de medicinale plant helpt bij huidproblemen zoals eczeem en steenpuisten. Lees hier alles wat belangrijk is over het genezende effect en de toepassing van fenegriek!

Productoverzicht

fenegriek

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht zit er in fenegriek?

De Griekse fenegriek (Trigonella foenum-graecum) is geclassificeerd als een traditioneel kruidengeneesmiddel. Het wordt intern gebruikt om de behandeling van diabetes mellitus, licht verhoogd cholesterol en verlies van eetlust te bevorderen. Uitwendig toegepast, kan fenegriek helpen met steenpuisten (ontsteking van de keel), zweren en eczeem. Bovendien moet fenegriek haaruitval kunnen stoppen.

De genezende actieve ingrediĆ«nten van fenegriek zitten in het zaad. Ze bevatten 30 procent mucilagineuze en proteĆÆnen, vette en essentiĆ«le oliĆ«n, ijzer, saponinen en bittere stoffen. Ze hebben adstringerende (samentrekkend), pijnstillende en metabolisme-bevorderende.

Hoe wordt fenegriek gebruikt?

Fenegriek helpt zowel intern als extern toegepast op verschillende aandoeningen. De rijpe zaden worden gebruikt. Ze worden vermalen gevonden in theemengsels. Daarnaast kun je een thee maken van gepoederde fenegriekzaden die je drinkt of gebruikt voor een kompres:

Laat voor intern gebruik 0,5 gram poedervormige fenegriekzaden met ongeveer 150 milliliter koud water gedurende twee uur staan. Deze infusie wordt vervolgens gefilterd door een papieren filter. Je kunt zo'n kopje fenegriek thee drie of vier keer per dag drinken. Voor de stimulatie van de eetlust wordt het aangeraden om de thee een half uur voor de maaltijd te drinken. De dagelijkse dosis is zes gram medicijn.

Er zijn ook klaargemaakte preparaten voor intern gebruik, bijvoorbeeld fenegriekcapsules (fenegriek zaadcapsules). Raadpleeg de bijsluiter voor instructies voor het gebruik.

Als u fenegriek van buitenaf wilt gebruiken, kunt u een vochtige warme kompres bereiden. Hiervoor wordt 50 gram fenegriekzaad gedurende vijf minuten met 250 ml water gekookt.

Welke bijwerkingen kunnen fenegriek veroorzaken?

Wanneer intern ingenomen, kunnen fenegriekvoorbereidingen mild gastro-intestinaal ongemak veroorzaken. Herhaald extern gebruik kan ongewenste huidreacties tot gevolg hebben.

Waarop u moet letten bij het gebruik van fenegriek

Aangezien er geen bevestigde veiligheidsstudies zijn, dienen zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar te onthouden van het gebruik van fenegriek.

Diabetici moeten op de hoogte zijn van de hypoglycemische eigenschappen van fenegriekbereidingen. Hier worden vaker controles van de bloedsuikerspiegel aanbevolen.

In 2011 vond een bacteriƫle infectie met gedeeltelijk fatale gevolgen (EHEC) plaats in Duitsland. De oorzaak was waarschijnlijk zaden van fenegriek die besmet waren met bacteriƫn (Escherichia coli).

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen.De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Dit is hoe je fenegriek en zijn producten krijgt

De zaden van fenegriek (geheel, gemalen of verpulverd) en verschillende afgewerkte geneesmiddelen zoals fenegriek zaad capsules zijn verkrijgbaar in uw apotheek en goed gevulde drogisterijen. Als u fenugreek-preparaten gebruikt, lees dan de bijsluiter en raadpleeg uw arts of apotheker.

Lees meer over fenegriek

De Griekse fenegriek (Trigonella foenum-graecum) behoort tot de familie van de vlinder familie (Fabaceae). Het is inheems in de oostelijke Middellandse Zee, waar de (Latijn foenum-graecum = fenegriek), met name in Griekenland wijdverbreid. Om de fenegriekzaden voornamelijk gebruikt als specerij te verkrijgen, de plant gekweekt in veel landen, waaronder in het Midden-Oosten, Noord-Afrika, Frankrijk, Griekenland en Californiƫ. Fenegriek zaden voor de productie van geneesmiddelen voornamelijk afkomstig uit culturen in Marokko, Turkije en China.

Met een sterke penwortel, is de sterk geurende, jaarlijkse kruid verankerd in de grond. Uit dit een shoot in de lucht en vaak meer, liggend op de grond scheuten. Ze dragen drievoudige bladeren (Klee). Uit de bladoksels mauve rijden van april tot juli (aan de basis) tot lichtgeel (aan de uiteinden) vlinder bloemen. Hun typische driehoekige vorm heeft geleid tot de generieke naam "Trigonella" (Latijn: trigonus = driehoekige, driehoekige).

Deze bloemen zijn gebogen en tot tien centimeter lang vlinderbloemige planten te ontwikkelen. De Duitse naam fenegriek verwijst naar de vorm van de mouwen die er uitzien als horens van geiten. In de vruchten rijpen tien tot 20 gegroefd, ovaal tot kubusvormige en geel of roodbruin fenegriekZaden (Foenugraeci sperma) zoom. Zij zijn degenen die als specerij (meestal in de spice "curry" inbegrepen) zeer populair en worden ook erkend als een drug.


Zo? Deel Met Vrienden: