Feverfew

Moederkruid is lang gebruikt voor de preventie van migraine. Daarnaast zou het ook moeten helpen bij koorts en reuma. Lees meer over de helende kracht van moederkruid!

Feverfew

feverfew is een oude geneeskrachtige plant die nu wordt erkend als een medicijn voor de preventie van migraine. In de volksgeneeskunde krijgen ze nog meer helende krachten, zoals reuma, koorts en gynaecologische problemen. Leer meer over moederkruid en de toepassing ervan!

Productoverzicht

feverfew

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht is er in moederkruid?

Moederkruid kan worden gebruikt voor de preventie van migraine als gevolg van vele jaren ervaring. Het belangrijkste ingrediĆ«nt dat verantwoordelijk is voor het analgetische, ontstekingsremmende en antimicrobiĆ«le effect is het ingrediĆ«nt parthenolide, een zogenaamd sesquiterpene lacton. Daarnaast bevat de plant onder andere andere sesquiterpene lactonen, essentiĆ«le olie (hoofdcomponent: kamfer) en flavonoĆÆden.

In de volksgeneeskunde wordt moederkruid nog steeds gebruikt voor andere kwalen en ziektes. Deze omvatten bijvoorbeeld koorts, reumatische klachten, indigestie, menstruatiepijn (dysmenorroe) en huidaandoeningen. Ook als mondwater na tandextracties moeten de preparaten van de medicinale plant geschikt zijn.

Hoe wordt moederkruid gebruikt?

Het kruid (Tanaceti parthenii herba) verzameld tijdens de bloeitijd wordt gebruikt, bestaande uit stengels, bladeren en bloemen. Het wordt gebruikt voor de bereiding van thee of voor de bereiding van afgewerkte preparaten zoals moederkruidcapsules, tabletten, tincturen en zalven.

Om thee te zetten, giet ongeveer 150 milligram poedervormige moederkruid met een kop kokend water. Na tien minuten kunt u het poeder door een filter laten trekken. Drink enkele maanden lang twee tot drie kopjes voor de maaltijd voordat u de dosis verlaagt. Op deze manier moet moederkruid migraine voorkomen.

Het effect van moederkruidthee wordt echter als laag beschouwd, omdat de actieve ingrediƫnten nauwelijks in het water terechtkomen. In plaats daarvan wordt aanbevolen om de medicinale plant in de vorm van gestandaardiseerde afgewerkte preparaten te nemen. U zult ontdekken hoe u deze moet gebruiken en doseren in de bijsluiter en door uw arts of apotheker.

Welke neveneffecten kunnen moederkruid opwekken?

Na inname van Feverfew kunnen bijwerkingen zoals allergische reacties in het gebied van de huid, mond en tong optreden. Sommige mensen klagen ook over milde gastro-intestinale klachten.

Waarop u moet letten bij het gebruik van moederkruid

Gebruik moederkruid niet als u allergisch bent voor daisyfamilies (zoals arnica, goudsbloem, kamille, etc.).

Er is niet veel ervaring met het gebruik van moederkruid tijdens de zwangerschap en borstvoeding, en bij kinderen en adolescenten. Daarom moet de toepassing van de medicinale plant eerst met een arts worden besproken.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten.Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Hoe moed te krijgen en haar producten

De gedroogde moederkruid en diverse afgewerkte preparaten zoals capsules of tabletten zijn verkrijgbaar in uw apotheek of drogisterij. Voor correct gebruik en dosering, lees de betreffende bijsluiter of vraag uw arts of apotheker.

Interessante feiten over moederkruid

De moederkruid (Tanacetum parthenium) is een meerjarige, tot 80 centimeter hoge en sterk kamferachtige plant, die lijkt op de kamille.Hun bloemvorm is typerend voor de familie van de mandbloeierplanten (Asteraceae): de vlakke tot ongeveer twee centimeter grote bloemhoofdjes bestaan ā€‹ā€‹uit talrijke witte tongbloemen, die de "mand" omringen van vele gele buisbloei. Ze bloeien van juni tot augustus in losse parapluclusters op rechtopstaande, kale stengels, waar diep gevederde geelgroene bladeren groeien.

Oorspronkelijk komt de plant waarschijnlijk uit het oostelijke Middellandse Zeegebied en wordt hij gekweekt in Europa en Noord- en Zuid-Amerika als sier- en kruidachtige plant. Wilde moederkruid komt vaak voor in ons land door de vrijlating van deze culturen. De plant is daarom vaak te vinden in de buurt van tuinen, hekken, heggen en bermen of in struiken.

Niet alleen de Duitse naam feverfew wijst op de genezende kracht van de plant bij gynaecologische klachten. De wetenschappelijke soortnaam (Grieks: parthenos = maagdelijk) geeft de toepassing van de medicinale plant bij vrouwenziekten aan.


Zo? Deel Met Vrienden: