Hallux rigidus

Hallux rigidus verwijst naar een pijnlijke bewegingsbeperking van de grote teen. Lees alles wat belangrijk is over oorzaken en symptomen!

Hallux rigidus

een hallux rigidus (Hallux limitus, hallux flexus, hallux non extensus) verwijst naar een pijnlijke bewegingsbeperking van de grote teen. De reden hiervoor is meestal dat het gewricht op hoge leeftijd verslijt. Mannen zijn meer getroffen dan vrouwen. Naast analgetica en orthopedische hulpmiddelen kan de behandeling ook plaatsvinden in een hallux rigidus-operatie. Lees meer over de oorzaken, symptomen en therapie van Hallux Rigidus.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. Q74M20

Productoverzicht

hallux rigidus

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Hallux Rigidus: beschrijving

Hallux Rigidus is de tweede meest voorkomende aandoening van de grote teen na hallux valgus. Het komt meestal voort uit het feit dat het gewricht verslijt als gevolg van verhoogde stress (artrose). De grote teen (hallux) kan dan alleen in pijn bewegen en beperkt (limitus). Als de ziekte voortschrijdt, kan het grote teengewricht ook volledig stollen (Hallux-limietus).

Hallux Rigidus komt vaak voor bij ouderen. Hoewel over het algemeen iets meer mannen worden getroffen, hebben vrouwen meestal eerder klachten omdat ze vaak hoge hakken dragen.

Hallux Rigidus: symptomen

Hallux Rigidus treft meestal slechts ƩƩn voet. Aanvankelijk kunnen de korte voetspieren vaker trillen. De grote teen heeft een zwelling en kan slechts beperkt en met pijn omhoog worden bewogen. Soms kun je zelfs horen dat kraakbeen en botdelen tegen elkaar wrijven (crepitus). Ook is het uiterlijk van de bal van de voet pijnlijk, daarom rolt de patiƫnt de voet niet goed tijdens het lopen. In plaats daarvan wordt de voet aangetrokken met de buitenrand van de voet. Vanwege de veranderde manier van lopen, kunnen zich aan de buitenrand van de voet pijnlijke eelt vormen. Aan de achterkant van de voet kunnen botachtige uitsteeksels over de grote teen worden gevormd, die vaak pijnlijk aanvoelen.

In de loop van de ziekte lossen soms kleine gewrichtsorganen op. Als ze in de gewrichtsruimte komen, kan het gewricht worden geblokkeerd. Naarmate de hallux rigidus vordert, wordt het metatarsophalangeale gewricht in toenemende mate verstijfd. Ten slotte kan de grote teen niet omhoog of omlaag worden bewogen.

Hallux Rigidus: oorzaken en risicofactoren

Tot nu toe is het niet duidelijk waarom een ā€‹ā€‹hallux rigidus zich ontwikkelt. Er worden echter verschillende factoren besproken die gewrichtsslijtage (artrose) in de grote teen bevorderen en daardoor deze ziekte bevorderen. Deze omvatten:

  • schoenendie niet de juiste voetvorm hebben
  • voetvorm: smalle, lange voet, lange grote teen
  • misvormingen zoals platvoet, voet naar binnen gekeerd, misvorming na verlamming
  • Defect of overbelast door een abnormale gang of overgewicht
  • trauma: Verwondingen, fracturen, ontstekingen, complicaties na een voetoperatie
  • Metabole of groeistoornissen

In de loop van artrose in het grote teengewricht wordt de gewrichtsruimte smaller. De gewrichtsvlakken verstarren en kunnen ontstoken raken (synovitis). Het gedeeltelijk gezwollen gewricht kan alleen onder pijn worden verplaatst en beperkt. Naarmate de hallux rigidus vordert, kan de gezamenlijke ruimte volledig worden gesloten door hermodellering. Het gewricht is dan volledig verstijfd.

Hallux Rigidus: onderzoeken en diagnose

De arts onderzoekt hoe mobiel het metatarsophalangeale gewricht is. Pijn, zwelling en wrijving van botten en kraakbeen duiden op een hallux rigidus. Hij beoordeelt ook de eeltvorming op de voet en het gangpatroon. In de gevorderde fase van de ziekte treden gedeeltelijke botdislocaties op aan de achterkant van de tenen. Hun palpatie veroorzaakt pijn voor de patiƫnt. Een rƶntgenfoto levert tot zeer laat geen bewijs voor hallux rigidus. De arts kan zien of de gewrichtsruimte versmald is en of de articulaire oppervlakken verbeend zijn.

Hallux Rigidus: behandeling

Afhankelijk van het stadium van de ziekte, zijn er verschillende manieren om Hallux Rigidus te behandelen. Eerst probeer je de pijn te verlichten. Hulp aan de ene kant pijnstillers, naar de andere hulpmiddelen die de Houd je voet stil, Daarnaast zijn verschillende fysieke behandelingen zoals Balneo- en elektrotherapie gebruikt. Hulp op de lange termijn Hallux rigidus schoenen met de juiste voetvorm en speciale inlegzolen. Als deze maatregelen niet effectief zijn, kan dat Hallux rigidus-operatie overwogen worden.

Hallux Rigidus: pijnbehandeling

Voor ernstige pijn kunt u pijnstillers nemen of als een zalf op het gewricht aanbrengen. Vooral geschikt voor dit doel zijn pijnstillers, die bovendien ontstekingen remmen en een decongestivum effect hebben (ontstekingsremmende medicijnen).

Bovendien kan de zogenaamde infiltratietherapie in Hallux Rigidus helpen tegen de pijn. Hier worden een lokaal anestheticum en een cortisonpreparaat geĆÆnjecteerd in het pijnlijke gebied aan de voet. Het verdovingsmiddel verlicht de pijn, de cortisone remt de ontsteking. Omdat het bij deze behandeling gemakkelijk tot infecties kan leiden, moet dit door een ervaren arts worden gedaan.

Pijnbehandeling laat sommige patiƫnten de fysiotherapie-oefeningen uitvoeren die zijn aangegeven in Hallux Rigidus.

Hallux Rigidus: immobilisatie

Door het teengewricht te immobiliseren door een spalk of pleister, kan men het gewricht verlichten en een ontstekingsreactie remmen. Dit verlicht meestal de pijn. Deze therapie wordt echter slechts tijdelijk gebruikt. Zodra de acute ontsteking is verdwenen, worden andere orthopedische hulpmiddelen zoals Hallux Rigidus-inserts aanbevolen.

Hallux Rigidus: schoenen, inlegzolen en orthopedische middelen

Met een Hallux Rigidus is een geschikt schoeisel erg belangrijk. De schoenen moeten overeenkomen met de individuele voetvorm. Anders kan het looppatroon veranderen, wat de voorkeur geeft aan hallux rigidus. De zool van de schoen kan verstijfd raken onder de voorvoet. Dit kan de pijn van het rollen van de voet verlichten en een normaal looppatroon bevorderen. Er zijn ook bepaalde Hallux rigidus inzetstukken, Ze zijn versterkt onder de grote teen, dus ze verlichten het teengewricht en dempen schokken.

Hallux Rigidus: fysiotherapie

In fysiotherapie wordt het lichaam specifiek gestimuleerd door fysieke maatregelen (zoals warmte, elektriciteit, enz.) Om de zelfgenezing van het lichaam te stimuleren en om het ziekteproces positief te beĆÆnvloeden. De volgende fysieke therapieĆ«n worden gebruikt in Hallux Rigidus:

  • balneotherapie: Zwavelbaden zouden ontstekingsgewrichtsklachten en tekenen van slijtage tegengaan. Van een zogenaamd radonbad wordt gezegd dat het de pijn verlicht. Voor dit doel wordt het radioactieve edelgasradon gebruikt. Deze therapie kan slechts voor een beperkte tijd worden gebruikt.
  • elektrotherapie: DC of AC in verschillende frequenties om de grootte van het vat te beĆÆnvloeden. Het doel is om de bloedsomloop in het behandelde gebied te verbeteren en de spieren te ontspannen. Over het algemeen zou dit de pijn moeten verminderen.
  • hydrotherapie geeft de toepassing van water aan. Voetbaden, wasbeurten, wikkels en afwisselende warme sitz-baden kunnen de genezing bevorderen.

Hallux Rigidus: chirurgie

Als de niet-operatieve maatregelen de symptomen niet voldoende verlichten, kan een hallux rigidus-operatie noodzakelijk zijn. Afhankelijk van de symptomen en de leeftijd van de persoon in kwestie, wordt er een keuze gemaakt tussen verschillende chirurgische ingrepen:

  • Cheilotomie: Deze operatie wordt gebruikt in het geval van pijnlijke hallux rigidus met botuitsteeksels op de wreef in het gebied van het metacarpofalangeale gewricht wanneer het gewricht zelf onbeschadigd is. De benige extracties worden verwijderd. Hierdoor zou de grote teen zonder pijn opnieuw omhoog kunnen worden bewogen. Cheilotomie biedt het voordeel dat later ongemak kan worden behandeld met artrodese of resectie-artroplastie.
  • osteotomie: In deze vorm van hallux rigidus-chirurgie wordt het middenvoetbot ingekort. Bovendien kunnen de gewrichtsvlakken van het grote teengewricht zodanig worden ingesteld dat de grote teen verder naar beneden wordt gericht. Deze operatie is bedoeld om het grote teengewricht te ontlasten en te voorkomen dat de hallux rigidus verder gaat.
  • Arthrodesis van de grote teengewricht: Deze hallux rigidus-operatie wordt aanbevolen voor jonge en actieve mensen met hallux rigidus die het metatarsophalangeale gewricht al hebben vernietigd. Het gewricht is in een bepaalde positie verstijfd. De grote teen is naar binnen gericht. Als gevolg hiervan kan tijdens het afrollen van de voet kracht worden overgedragen naar de grote teen zonder pijn te veroorzaken.
  • resectie artroplastiek: Dit is een chirurgische procedure voor oudere en minder actieve patiĆ«nten met gevorderde artrose van de grote teengewricht. Een deel van het onderste grote teenbot wordt verwijderd. Bovendien vormt de chirurg een kleine flap van een deel van de gewrichtscapsule en fixeert deze in de gewrichtsruimte.
  • Endoprothetische zorg: Vergelijkbaar met een kniegewrichtprothese is hier een deel van het bot en het gewrichtsoppervlak van de grote teen vervangen door een metalen prothese. Het succes van deze hallux rigidus-operatie is controversieel, omdat de teen tijdens het lopen met grote kracht wordt belast. Hierdoor kan de prothese losser of zelfs losser worden.

Hallux rigidus: ziekteverloop en prognose

Hallux Rigidus komt niet vanzelf terug, maar verloopt meestal zonder behandeling. Met geschikte behandelingsmethoden kan men echter de symptomen verlichten en het ziekteproces positief beĆÆnvloeden. Hier is vooral een goede orthopedische behandeling met Hallux Rigidus-inzetstukken en geschikte schoenen zinvol. Er zijn ook verschillende opties voor bediening op Ć©Ć©n hallux rigidus.

Lees meer over de therapieƫn

  • artrodese
  • Orthopedische inlegzolen
  • Orthopedische schoenen
  • osteotomie


Zo? Deel Met Vrienden: