Hamamelis

Hamamelis virginiana wordt voornamelijk gebruikt voor aambeien, dermatitis en diarree. Lees meer over de medicinale plant en het effect ervan!
Hamamelis

Hamamelis virginiana (Toverhazelaar) wordt toegepast, bijvoorbeeld aambeien, slijmvliesontsteking van de anus of mond en diarree. Lees alles over de effecten en het gebruik van Hamamelis!

Productoverzicht

Hamamelis

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht zit er in toverhazelaar?

Hamamelis (toverhazelaar) bladeren en schors zijn geclassificeerd als traditionele kruidengeneesmiddelen. Ze zijn goedgekeurd voor het verlichten van aambeien graad I en II. Deze symptomen zijn onder branderig gevoel, jeuk en lichte bloeden op het gebied van de anus.

Ze kunnen ook worden gebruikt voor een ontsteking van de slijmvliezen in het gebied van de anus, kleine wondjes en -HautentzĆ¼ndungen (waaronder eczeem), ontsteking van het vlies rond het gebied van de mond en de ogen, evenals spatader symptomen (zoals zware, pijnlijke benen).

Hamamelis-schors kan ook worden gebruikt voor de kortdurende behandeling van diarree.

Hamamelis water - het destillaat van de bladeren en de bast - ook voor de plaatselijke behandeling van kneuzingen, irritatie van de huid, zonnebrand en insectenbeten te bevelen.

Welke ingrediƫnten zijn in Hamamelis?

Belangrijke ingrediƫnten van Hamamelis zijn tannines. Ze zijn anti-inflammatoire, bloeden borstvoeding, adstringerende (samentrekkende) en verzachtende werking op de slijmvliezen en wonden. Toverhazelaar bladeren bevatten voornamelijk gecondenseerde tannines (Catechingerbstoffe), de schors voornamelijk hydrolyseerbare tannines (Gallotannins).

Andere bestanddelen van Hamamelis verschillende vluchtige verbindingen, zoals alkanen, alifatische alcoholen en aldehyden.

Hoe wordt Hamamelis gebruikt?

In het geval van diarree kan toverhazelaar intern worden aangebracht in de vorm van zetpillen (ƩƩn tot driemaal daags) die de actieve ingrediƫnten van de medicinale plant bevatten. Daarnaast zijn er verschillende mogelijkheden voor externe toepassing:

Dus een infusie van de medicinale plant kan worden gemaakt voor enveloppen en wast (ongeveer aambeien, huid en ontsteking van de slijmvliezen). Deze 5-10 gram gehakte bladeren of schors met 250 ml kokend water overgoten en gespannen na tien minuten. Voor mondspoelingen en gorgelt voor toepassing bij slijmvliesontsteking in de mondholte van de infusie van twee tot vier gram gehakte bladeren of bast wordt gemaakt. Zowel enveloppen als Witch Hazel-spoelen worden driemaal per dag aanbevolen.

Hamamelis water moet alleen worden toegepast in de vorm van eindproducten (lotion, crĆØme, enz.), Die overeenkomt met de informatie in de bijsluiter of de aanbevelingen van een arts of apotheker.

Welke bijwerkingen kan hamamelis veroorzaken?

Allergische reacties op toverhazelaar zijn mogelijk. De toepassing van de medicinale plant zou dan onmiddellijk moeten worden weggelaten.

Waarop u moet letten bij het gebruik van Hamamelis

Er zijn geen bekende contra-indicaties of interacties met andere medicijnen. In het algemeen is echter: Bespreek de toepassing van Hamamelis preparaten (of andere drugs) bij kinderen en tijdens de zwangerschap en borstvoeding met uw arts of apotheker.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik.De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Hoe Hamamelis en hun producten te krijgen

Een verscheidenheid aan kant-en-klare bereidingen op basis van toverhazelaar worden aangeboden in apotheken en drogisterijen.Daar vindt u bijvoorbeeld toverhazelaarzalf, crĆØme en lotion voor uitwendig gebruik, zetpillen en homeopathische bolletjes (alleen in de apotheek) voor intern gebruik. Ook worden toiletartikelen zoals scheren en lotion, douchegels en shampoos met actieve ingrediĆ«nten van de medicinale plant aangeboden. Uw arts of apotheker zal u informeren over de aard en duur van gebruik en mogelijke interacties tussen toverhazelaar en andere supplementen die u gebruikt.

Wetenswaardigheden over toverhazelaar

Hamamelis virginiana behoort tot de familie van toverhazelaars (Hamamelidaceae). Inheems van de meestal ongeveer drie voet hoge struik of kleine boom in Oost-AziĆ« en in de Atlantische Staten van Amerika. In Europa wordt toverhazelaar vaak aangetroffen als sierplant in tuinen en parken: de winterbloeier draagt ā€‹ā€‹gele bloemen in december / januari met vier draadachtige en tot twee centimeter lange bloembladen. Later in de lente, dan afdrijven HamamelisBladeren vergelijkbaar met die van de hazelaar, maar opvallend schuin en hebben ongelijke helften.


Zo? Deel Met Vrienden: