Hooikoorts: therapie

De hooikoortstherapie door medicatie is maar ├ę├ęn manier. Hier zult u ontdekken wat er nog meer aan gedaan kan worden!
Hooikoorts: therapie

Voor hooikoortstherapie zijn geneesmiddelen beschikbaar die de acute symptomen verlichten. Lange-termijn effectiviteit is de zogenaamde specifieke immunotherapie (SIT, "desensibilisatie"). In deze vorm van hooikoorts behandeling typerend allergie├źn overreactie van het immuunsysteem permanent verzwakt - en dus ook de pijnlijke symptomen. Sommige pati├źnten vertrouwen ook op alternatieve geneeswijzen, zoals de homeopathie voor hooikoorts. Lees hier alles over hooikoortstherapie.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. J30

Productoverzicht

Hooikoorts: therapie

  • Hooikoortstherapie: symptomatische behandeling

  • Hooikoortstherapie: specifieke immunotherapie (SIT, "desensibilisatie")

  • Alternatieve therapie voor hooikoorts: homeopathie

Hooikoortstherapie: symptomatische behandeling

De vervelende symptomen van hooikoorts kunnen in de meeste gevallen met behulp van geneesmiddelen worden verlicht. De preparaten van de ontstekingsmediatoren histamine en leukotri├źnen te zetten, die vrijkomen gedurende de allergische reactie van het zogenaamde mestcellen en trekker hooikoorts: hooikoorts drugs blokkeren de werking van ontstekingsmediatoren of de afgifte uit mastcellen.

De volgende medicijnen worden gebruikt bij symptomatische hooikoortstherapie:

antihistaminica: Antihistaminica blokkeren de dockingsites (receptoren) van de inflammatoire boodschapper histamine, zodat het zijn effect niet meer kan ontwikkelen. De medicijnen werken erg snel, meestal al na ongeveer een uur. Daarom zijn ze geschikt voor het verlichten van reeds bestaande hooikoortsklachten.

Antihistaminica, zowel de lokale hooikoorts therapie in de vorm van neussprays (bijvoorbeeld levocabastine) of oogdruppels (bijvoorbeeld azelastine) wordt toegepast, of zelfs als tabletten over het gehele lichaam effect (zoals cetirizine, loratadine, fexofenadine). In het verleden waren antihistaminica vaak vermoeiend, wat vooral op de weg erg gevaarlijk was. De hier gepresenteerde "nieuwe antihistaminica" hebben nauwelijks deze bijwerking, dus ze zijn niet of bijna niet moe. Als voorzorgsmaatregel bevelen artsen echter aan om antihistaminica te nemen in de avond v├│├│r het naar bed gaan. Hun effect duurt meestal ongeveer 24 uur. Antihistaminica zijn ook zonder recept verkrijgbaar bij de apotheek.

Decongestivum, neussprays en nasale spoelingen: Decongestivum-neussprays bieden snelle hulp bij hooikoorts wanneer de neus gezwollen is. Ze moeten echter maximaal een week worden gebruikt. Anders bestaat het risico dat de neusslijmvliezen uitdrogen, wat de allergische reacties kan verergeren. Bovendien kunnen decongestiva zelfs ontstekingen veroorzaken (koude met medicinale werking, rhinitis medicamentosa).

Neusspoelingen zijn ook onderdeel van de symptomatische hooikoortstherapie: ze reinigen het neusslijmvlies van het stuifmeel. Neussprays met zoutoplossing zijn erg handig gedurende de dag. Veel effectiever is echter het blozen van de neus met een neusdouche, die verkrijgbaar is in drogisterijen en apotheken. De allergische klachten kunnen dus aanzienlijk worden verminderd.

Ook wordt een dexpanthenol-bevattende zalf voor de verzorging van geïrriteerde neus (slijm) huid aanbevolen.

cortisone: Cortison is een endogeen hormoon dat vele functies in het lichaam uitoefent. Het sterke ontstekingsremmende effect wordt ook gebruikt bij hooikoortstherapie. Voor dit doel worden cortison-gerelateerde stoffen (glucocorticoïden) lokaal (als neussprays) of systemisch (als tabletten) gebruikt. In de lokaal werkende cortisonpreparaten (zoals beclomethason-neusspray) worden nauwelijks bijwerkingen verwacht. Omdat de glucocorticoïden een zeer sterk effect hebben, worden ze meestal alleen gebruikt bij hooikoortstherapie voor zeer uitgesproken symptomen.

Mestcelstabilisators: De medicijngroep van de zogenaamde Cromone "stabiliseert" de mestcellen zodat ze geen ontstekingsboodschappers vrijgeven. Mastcelstabilisatoren (cromoglizinezuur of nedocromil) werken niet onmiddellijk en verlichten ook geen allergische reacties die al hebben plaatsgevonden. In plaats daarvan moeten ze ongeveer een week v├│├│r het verwachte aantal pollen worden ingenomen. Bovendien is de actieduur relatief kort en daarom moet Cromone meerdere keren per dag worden toegepast. Hun anti-allergische werking is niet altijd voldoende, daarom worden ze vaak gebruikt naast de antihistaminica bij hooikoortstherapie. Cromones worden niet geabsorbeerd door het spijsverteringsstelsel, daarom werken ze alleen lokaal. Ze zijn verkrijgbaar in verschillende bereidingsvormen (neusspray, oogdruppels, doseerinhalator).Cromoglizinezuurcapsules werken ook alleen lokaal op het darmslijmvlies, omdat ze niet worden geabsorbeerd.

Leukotrieenreceptorantagonisten: Deze stofgroep blokkeert de werking van leukotri├źnen (inflammatoire boodschappers). Leukotrieenreceptorantagonisten (zoals montelukast) worden voornamelijk gebruikt bij allergische astma, maar zijn ook geschikt voor hooikoortstherapie. Ze zijn verkrijgbaar op recept en verkrijgbaar als tabletten of kauwtabletten.

Hooikoortstherapie: specifieke immunotherapie (SIT, "desensibilisatie")

Specifieke immunotherapie (SIT) is de enige mogelijkheid van hooikoorts behandeling die de vorming mechanisme van de klachten - verlicht - de buitensporige immuunreactie. Artsen spreken daarom ook van een causale (causale) hooikoortstherapie. De werkwijze zelf is immunotherapie ook wel hooikoorts immunotherapie, desensibilisatie hooikoorts of hooikoorts vaccinatie, omdat terwijl het immuunsysteem geleidelijk daadwerkelijk onschadelijke allergenen (pollen) wordt gebruikt, zodat deze uiteindelijk minder "gevoelig" te reageren.

De hooikoorts behandeling door desensibilisatie kan de symptomen van pollenallergie te beperken in het merendeel van die slecht behandeld, dus ofwel geen anti-allergische drugs meer nodig zijn of in ieder geval veel minder vaak. Specifieke immunotherapie kan echter niet alleen voor hooikoorts worden gebruikt, maar ook bijvoorbeeld voor allergie├źn voor huisdieren of insectenbeten. Hun toepassing in de context van hooikoortstherapie is echter vooral nuttig om drie redenen:

  1. Het effect van desensitisatie is zeer goed voor hooikoorts, zoals blijkt uit verschillende grote wetenschappelijke onderzoeken.
  2. Hooikoorts kan de allergie-veroorzakende stof is moeilijk te vermijden (allergie verlof), omdat het stuifmeel vaak honderden kilometers door de lucht vliegen en pati├źnten kunnen zich nauwelijks beschermen. Een desensitisatie kan dus de kwaliteit van leven van mensen met allergie├źn enorm verhogen.
  3. Ondertussen wordt aangenomen dat hooikoorts na enige tijd bij een allergisch astma kan overgaan. Door de desensitisatie van de hooikoorts kunnen deze zogenaamde vloerveranderingen worden vermeden.

Hooikoorts desensibiliseren: hoe werkt het?

Het principe van hooikoorts desensibilisatie is om de allergie-veroorzakende stof (allergeen) te introduceren in het verhogen van de dosis in het lichaam, zodat het immuunsysteem als het gewend waren aan het allergeen en niet meer bestrijden. Hoe het precies gaat met deze gewenning is tot nu toe niet duidelijk. Het succes van desensitisatie bij hooikoorts is onomstreden.

In principe kan het allergeen onder de huid worden ge├»njecteerd (subcutane immunotherapie = SCIT) of in de vorm van tabletten of druppels onder de tong (sublinguale immunotherapie = SLIT) Worden toegediend. SCIT wordt als effectiever beschouwd, maar biedt ook een groter potentieel voor mogelijke bijwerkingen. Als het SCIT om verschillende redenen niet mogelijk is of als de pati├źnt het wenst, wordt de SLIT gebruikt. Voor hooikoortstherapie zijn beide methoden bewezen effectief.

Desensibilisatie van hooikoorts: wie voert het uit?

Hooikoorts desensitisatie wordt gedaan door speciaal opgeleide artsen. De meesten hiervan zijn dermatologen, oor-, neus- en keelartsen (KNO) of internisten die gespecialiseerd zijn in longgeneeskunde. De behandeling wordt meestal poliklinisch uitgevoerd in het veld. In het geval van bijzonder ernstige allergie├źn of voor een kortdurende behandeling (zie hieronder), kan ook een behandeling als pati├źnt nodig zijn. Omdat de specifieke immunotherapie in zeer zeldzame gevallen kan leiden tot levensbedreigende allergische reacties (anafylaxie), moet de arts de juiste kennis en geneesmiddelen voor de behandeling van dergelijke noodsituatie te hebben.

Desensibilisatie van hooikoorts: wanneer en hoe lang zal het worden uitgevoerd?

Met de desensibilisatie van de hooikoorts begint men een paar maanden voor de eigenlijke Allergensaison (= voorseizoen) en dus meestal al in het najaar. In sommige gevallen wordt desensibilisatie ook het hele jaar door uitgevoerd (= meerjarig). Wanneer de hyposensibilisatie precies begint, hangt het af van het type pollen waarvoor u allergisch bent. De verschillende planten geven hun stuifmeel af op verschillende tijdstippen van het jaar, waarmee bij deze vorm van hooikoortstherapie rekening moet worden gehouden.

In de weken voorafgaand aan het individuele allergeenseizoen worden de allergenen gewoonlijk eenmaal per week gegeven in toenemende doses (toenemende dosis) tot een maximale dosis. Tijdens het hooikoortsseizoen wordt het allergeen slechts ├ę├ęn keer per maand toegediend (onderhoudsdosering). Over het algemeen is de duur van deze hooikoortstherapie tenminste drie jaar.

Desensibilisatie van hooikoorts: voor wie is het geschikt?

De desensibilisatie als hooikoortstherapie is in principe op elke leeftijd mogelijk. Om praktische redenen wordt het meestal gebruikt bij kinderen vanaf zes jaar. Vooral in de kindertijd is hooikoortsdesensitisatie zeer effectief.Sommige mensen ontwikkelen echter pas hooikoorts hooikoorts. Er is geen strenge bovengrens voor de leeftijdsgrens voor desensitisatie van hooikoorts. Wat belangrijk is, is een over het algemeen goede fysieke conditie. Bij twijfel zal de arts informatie verstrekken over de vraag of een specifieke immunotherapie in individuele gevallen mogelijk is.

Desensibiliseren bij hooikoorts: voor wie is het niet geschikt?

In verschillende situaties, een hooikoorts desensibilisatie moet worden beter niet uitgevoerd omdat het potenti├źle risico van hooikoorts causale behandeling van de voordelen van de behandeling opwegen tegen:

  • Tijdens de zwangerschap
  • Voor ernstige aandoeningen van het cardiovasculaire systeem
  • Voor ernstige vormen van kanker
  • Bij ernstige aandoeningen van het immuunsysteem (auto-immuunziekten of verworven immuunstoornissen veroorzaakt door medicijnen of ziekten zoals AIDS)
  • Voor zeer ernstige astma
  • Als er zogenaamde "b├Ętablokkers" moeten worden gebruikt voor de behandeling van een andere ziekte

In sommige van deze gevallen (behalve zwangerschap) kan hooikoorts desensibilisatie nog steeds worden uitgevoerd onder bepaalde omstandigheden. Bepalend hierbij is een individuele baten-risicoverhouding door de arts.

Desensibilisatie van hooikoorts: hoe precies is de behandeling?

Voordat een desensibilisatie van hooikoorts wordt overwogen, moet ervoor worden gezorgd dat de symptomen echt allergisch zijn. Een priktest (of epicutane test, indien van toepassing) wordt gebruikt om te bepalen voor welke pollen mensen allergisch zijn.

V├│├│r de behandeling van causale hooikoorts, verduidelijkt de arts de pati├źnt over mogelijke risico's en bijwerkingen. Zelfs als het in desensibiliserende een laag risico proces, kan in zeer zeldzame gevallen allergische overreactie (anafylactische reactie) optreden. In de memorie van de zitting van de arts de pati├źnt zal ook zijn medische voorgeschiedenis (anamnese) te raadplegen om te kunnen beoordelen of de desensibilisatie aan hooikoorts therapie in een bepaald geval zonder risico. Na het interview moet de pati├źnt een formulier ondertekenen waarin wordt bevestigd dat de arts hem heeft ge├»nformeerd over de behandeling en de mogelijke bijwerkingen.

het allergeen kan nu onder de huid geïnjecteerd (subcutaan immunotherapie = SCIT) of als een tablet of druppels onder de tong (sublinguale immunotherapie = SLIT) toegevoegd. Beide procedures worden gedurende drie jaar uitgevoerd:

  • De SCIT gebruikt een spuit met een zeer fijne naald (26G-naald). Na het ontsmetten van de huid, injecteert de arts het allergeen in een huidplooi op de achterste bovenarm. De punctie doet alleen zeer kort pijn, tijdens de injectie voelt men hoogstens een licht gevoel van druk. De meeste mensen beschreef de injectie als weinig pijnlijk. Om veiligheidsredenen moeten pati├źnten na de injectie ten minste 30 minuten op kantoor blijven als er een allergische overreactie is. Lokale roodheid en zwelling op de injectieplaats zijn normaal. Als u zich echter merkbaar ongemakkelijk voelt, moet u de arts of het personeel onmiddellijk op de hoogte brengen. Na de 30 minuten controleert de arts de prikplaats opnieuw voordat de pati├źnt naar huis mag. Deze injecties zijn meestal ongeveer een keer per week gedurende enkele maanden. Hoeveel injecties er nodig zijn, hangt af van de gebruikte bereiding.
  • In SLIT wordt het allergeen in de vorm van druppels of als tabletten onder de tong geplaatst. Daar moet het twee tot drie minuten blijven, dat wil zeggen zolang het niet wordt ingeslikt. Daarna mogen pati├źnten niet langer dan vijf minuten drinken. De eerste toepassing moet onder toezicht van de arts staan. Vervolgens kan de SLIT vervolgens door de pati├źnt zelf worden uitgevoerd. Onverenigbaarheidsreacties moeten onmiddellijk aan de behandelende arts worden gemeld. In geval van ziekte (vooral als er koorts is) moet de inname worden gestopt. Bovendien moeten de instructies van de medicijnfabrikant in het algemeen in acht worden genomen.

Desensibilisatie van hooikoorts: waar moet na de behandeling rekening mee worden gehouden?

In de uren voor de hooikoorts desensibilisatie en voor de rest van de dag na de allergeen toediening Pati├źnten moeten op alcohol en fysiek veeleisende activiteiten te doen zonder (bijvoorbeeld sport, sauna etc.), omdat deze allergische reactie kan worden veroorzaakt of versterkt. Als iemand wil een vaccinatie tijdens de hooikoorts behandeling uit te voeren, moet de vaccinatie afspraak niet plaatsvinden tijdens de toename fase (wekelijkse allergeen dosis in SCIT), maar tijdens de onderhoudsfase (ongeveer maandelijks allergeen dosis). Er moet ten minste ├ę├ęn week verstrijken tussen vaccinatie- en desensibilisatiesessies. Onmiddellijk noodzakelijke vaccinaties (bijvoorbeeld tetanusvaccin na verwonding) kunnen op elk moment worden uitgevoerd.

Desensibilisatie bij hooikoorts: kortdurende therapie

Voor hooikoortstherapie kan de specifieke immunotherapie ook in een zeer korte tijd worden uitgevoerd. Deze zogenaamde kortetermijntherapie is nog niet voldoende beoordeelbaar in termen van het langetermijneffect ervan, omdat het een relatief nieuw proces is.De dosisopbouw is zeer snel in ongeveer vier tot acht injecties v├│├│r het pollenseizoen. Zelfs varianten waarbij meerdere injecties op ├ę├ęn dag plaatsvinden, zijn mogelijk. Deze zogenaamde RUSH- of Ultra-RUSH-procedures zijn echter niet standaard en worden niet door alle artsen of klinieken aangeboden.

Alternatieve therapie voor hooikoorts: homeopathie

Veel mensen zien homeopathie als een effectief alternatief of aanvulling op de klassieke hooikoortstherapie. Vanuit wetenschappelijk oogpunt was de effectiviteit van homeopathie bij hooikoorts tot nu toe nogal controversieel. Hoewel er de afgelopen decennia veel studies zijn uitgevoerd naar de werkzaamheid van homeopathie bij hooikoorts, maar als resultaat hiervan meestal geen objectieve streefwaarden werden gemeten, maar de proefpersonen werden gevraagd naar hun subjectieve perceptie van de therapie. De resultaten werden daarom vaak betwijfeld, omdat subjectieve indrukken nauwelijks verifieerbaar zijn en afhankelijk zijn van een breed scala aan beïnvloedende factoren.

Een andere benadering volgde op een onderzoek uit India (Gosh et al., 2013): het toonde niet alleen aan dat homeopathie hooikoorts kan verlichten, maar vooral was het in staat om verifieerbare veranderingen in laboratoriumwaarden te detecteren door middel van homeopathische behandeling. In deze studie met 34 proefpersonen werd de concentratie van zogenaamde Ig-E-antilichamen en eosinofiele granulocyten in het bloed gemeten. Bij een eenjarige hooikoortstherapie met verschillende homeopathische geneesmiddelen was er een statistisch significante vermindering van deze waarden, die meestal verhoogd zijn bij allergische ziekten zoals hooikoorts. Er werden onder andere gebruikt Natrum muriaticum, Histaminum, Psorinum, Lachesis muta, Allium cepa en Euphrasia officinalis, Homeopathie veranderde niet alleen de laboratoriumwaarden, maar verbeterde ook de symptomen aanzienlijk. Om de acceptatie van homeopathie bij hooikoorts verder te vergroten, zijn verdere wetenschappelijke studies met een groter aantal onderwerpen noodzakelijk.

Organotrope homeopathie

Sommige artsen zien hooikoortstherapie als een geschikt toepassingsgebied voor de zogenaamde organotrope homeopathie (indicatiegerelateerde homeopathie). In deze richting van homeopathie wordt grotendeels afgezien van de overigens zeer uitgebreide verzameling medische geschiedenis (anamnesis). In plaats daarvan worden homeopathische geneesmiddelen toegediend, die over het algemeen helpen bij een bepaalde ziekte. Aan de ene kant is de behandeling dus veel minder ge├»ndividualiseerd voor elke pati├źnt - aan de andere kant staat deze richting van de homeopathie een snelle behandeling toe. Een zelfbehandeling is ook eerder mogelijk. Kortom, homeopathie mag niet op hooikoorts worden gebruikt zonder advies van een arts of homeopaat.

Homeopathie bij hooikoorts: veel gebruikte preparaten

Homeopathische geneeskunde

toepassing

Galphimia glauca

Met waterige, jeukende ogen en hevige niesaanvallen. Kan ook preventief worden genomen - beginnend zes tot acht weken v├│├│r het pollenseizoen.

Allium cepa (ui)

Klachten vooral op de neus: brandend, waterige loopneus

Euphrasia (Augentrost)

Klachten vooral over de ogen: Burning, waterige ogen.

Wyethia helenoides

Jeuk in de keel of diep in de keel

Arundo mauritanica (waterpijp)

Jeuk in de oren

Deze homeopathische remedies zijn meestal in de Potentiatie D6 of D12 gebruikt. In dit geval moeten vijf bolletjes ongeveer drie tot vijf keer per dag worden ingenomen. Als de symptomen erg hevig zijn, kunnen vijf bolletjes elk uur gedurende zes tot tien uur worden ingenomen. Vanaf de tweede dag wordt de dosering teruggebracht tot het gebruikelijke niveau (drie tot vijf keer per dag, vijf bolletjes). Let op: deze informatie is slechts een ruwe handleiding voor de homeopaat Hooikoorts therapie en in geen geval het advies van een arts of homeopaat vervangen.


Zo? Deel Met Vrienden: