Hemostase

Hemostase (hemostase) kan het bloeden van het lichaam stoppen. Lees meer over het verloop en aandoeningen van de hemostase!
Hemostase

de hemostase (Hemostase) is een belangrijk proces van het lichaam, waardoor het kan stoppen met bloeden over verschillende tussenstappen. De wonden worden gesloten met behulp van een stolsel (trombus) en genezen dan in de verdere loop. Ontdek hier alles over het beloop en de aandoeningen van de hemostase.

Productoverzicht

hemostase

  • Wat is de hemostase?

  • Wanneer bepaal je de waarden van hemostase?

  • hemostase waarden

  • Wanneer zijn de hemostase niveaus te laag?

  • Wanneer zijn de hemostase niveaus te hoog?

  • Wat te doen als de hemostase-waarden veranderen?

Wat is de hemostase?

Hemostase (hemostase) beschrijft het proces waardoor het lichaam stopt met bloeden. Het woord "hemostase" komt van het oude Grieks en bestaat uit de woorden "haima" (bloed) en "stasis" (borstvoeding).

De hemostase kan grofweg in twee stappen worden verdeeld: primaire hemostase levert provisorisch een wond (vasculair lek) via een nogal onstabiele stolsel (witte trombus). Daarentegen leidt secundaire hemostase (bloedstolling) door een rode trombus tot een stabiele wondsluiting. Ondanks de onderverdeling, gaan zowel de primaire als de secundaire hemostase vrijwel gelijktijdig en werken ze via vele mechanismen met elkaar in wisselwerking.

Primaire hemostase

De primaire hemostase wordt ook cellulaire hemostase genoemd, omdat hier de bloedplaatjes (bloedplaatjes) de belangrijkste component zijn. Bij bloedingen treedt bloed van gewonde bloedvaten op. Schade aan de binnenwand van het vat (endotheel) legt verschillende eiwitten bloot die onder het endotheel liggen. Bovenal leidt het onderliggende collageen tot een binding van de zogenaamde Von Willebrand-factor aan de eiwitten. De Von Willebrand-factor trekt bloedplaatjes aan, die zich ook hechten en zo de endotheliale schade bedekken.

De verzamelde bloedplaatjes verspreiden verschillende stoffen die meer bloedplaatjes aantrekken en het zogenaamde fibrinogeen (voorloper van het bloedvezel-fibrine). Bovendien veranderen ze van vorm en vormen stekelige scheuten, die met behulp van fibrinogeen worden vernet. Het enzym cyclo-oxygenase (COX) stimuleert ook de verbinding van de bloedplaatjes met elkaar. Dit vormt uiteindelijk een dichte structuur - de witte trombus die de wond afsluit.

Secundaire hemostase (bloedstolling)

Het artikel over het voorkomen van bloedstolling met behulp van een rode trombus is te vinden in het artikel Bloedstolling.

Wanneer bepaal je de waarden van hemostase?

Als de wond van een pati├źnt gedurende een ongewoon lange tijd bloedt, moet laboratoriumtest interferentie met primaire hemostase of secundaire hemostase uitsluiten. Zelfs v├│├│r de operatie wordt de hemostase gecontroleerd om de pati├źnt te beschermen.

Met betrekking tot secundaire hemostase helpen de zogenaamde snelle waarde en de geactiveerde parti├źle tromboplastinetijd bij de diagnose van aandoeningen. Als de fout in de primaire hemostase zit, kan ofwel een te laag aantal bloedplaatjes (trombocytopenie) of defecte bloedplaatjes (trombocytopathie) worden gedetecteerd.

hemostase waarden

De arts neemt meestal een klein bloedmonster uit de ader. De pati├źnt hoeft niet noodzakelijk sober te zijn omdat de voedselinname de hemostase niet significant be├»nvloedt. Het aantal bloedplaatjes bij gezonde volwassenen ligt tussen 150.000 en 400.000 per microliter.

Ook belangrijk is de zogenaamde bloedingstijd. Afhankelijk van de methode voegt de arts een min of meer gestandaardiseerd minder ernstig huidletsel toe aan de pati├źnt en controleert vervolgens de tijd totdat de resulterende bloeding ophoudt. De standaardwaarden verschillen afhankelijk van de meetmethode. Langdurige bloeding duidt op trombocytopathie of trombocytopenie.

Uw arts zal de resultaten aan u uitleggen na de evaluatie en zal alle verdere onderzoeks- of behandelingsstappen uitleggen.

Wanneer zijn de hemostase niveaus te laag?

Een laag aantal bloedplaatjes kan vele oorzaken hebben. Deze omvatten:

  • zwaar bloeden
  • Infecties, zoals malaria
  • verschillende vormen van bloedkanker (leukemie)
  • Vernietiging van bloedplaatjes door het lichaam zelf (auto-immuunvernietiging, zoals trombotische trombocytopenische purpura)
  • bepaalde reumatische aandoeningen
  • bloedverdunnende therapie
  • Allergie├źn, vergiften, medicijnen en vitaminetekorten
  • tumoren
  • zwangerschap
  • cirrhosis
  • verhoogde afbraak in de milt (triggers kunnen levercirrose en infecties zijn)

Soms is een laag aantal bloedplaatjes ook te wijten aan een foutieve meting.

Een te korte bloedingstijd is medisch niet relevant.

Wanneer zijn de hemostase niveaus te hoog?

De toename van de bloedingstijd kan een indicatie zijn voor een gebrek aan bloedplaatjes. Het wordt echter voornamelijk gebruikt om trombocytopathie├źn te detecteren.Een van de mogelijke oorzaken van de disfunctie van bloedplaatjes is het gebruik van bepaalde medicijnen zoals aspirine (acetylsalicylzuur) of chemotherapeutische middelen. Erfelijke ziekten zoals het syndroom van Willebrand-J├╝rgens en het syndroom van Bernard-Soulier kunnen ook de oorzaak zijn van trombocytopathie.

Als het bloed te veel bloedplaatjes bevat (trombocytose), neemt het risico op bloedstolsels toe. De oorzaak van trombocytose kan beenmergaandoening of kwaadaardige tumoren zijn.

Wat te doen als de hemostase-waarden veranderen?

Kleinere afwijkingen zijn meestal niet zorgelijk. Als een veranderd aantal bloedplaatjes of een verlengde bloedingstijd echter een aandoening suggereert, moeten verdere onderzoeken en onderzoeken worden uitgevoerd. Uw arts zal in dit geval de verdere procedure met u bespreken. Omdat het hemostase Een vitale functie van het lichaam is om aandoeningen altijd te verduidelijken en te behandelen.


Zo? Deel Met Vrienden: