Humeruskopffraktur

Een fractuur van de humeruskop treedt voornamelijk op bij oudere mensen met osteoporose. Lees hier meer over humeruskopbreuk!

Humeruskopffraktur

Onder Ć©Ć©n Humeruskopffraktur (Bovenschedelbreuk, subcapitale humerusbreuk) is een fractuur van de kop van de humerus. Dit type botbreuk komt het meest voor bij oudere mensen met osteoporose, meestal veroorzaakt door indirect trauma. Een humeruskopbreuk is pijnlijk en beperkt de mobiliteit van de arm. Afhankelijk van het type fractuur kan conservatief of chirurgisch worden behandeld. Lees hier meer over de humeruskopbreuk.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. S42

Productoverzicht

Humeruskopffraktur

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Humeral head fracture: description

De opperarmbeen heeft een relatief grote kop, die drie keer groter is dan de pan. Hierdoor heeft de schouder een breed bewegingsbereik: het schoudergewricht is het meest flexibele gewricht van het menselijk lichaam.

Structuur van de humerus

Het hoofd (caput humeri) van de humerus wordt van de rest van het bot begrensd door een korte ringvormige nek (collum anatomicum). Dit wordt gevolgd door twee benige protuberansen die talrijke aanhechtingspunten dienen. Het bovenste gedeelte bevindt zich aan de buitenkant van de humerus en wordt "Tuberculum majus" genoemd. De kleinere hoogte wordt "Tuberculum minus" genoemd.

Net onder het Tuberculum is minus een dunnere nek (Collum chirurgicum). Hier is het bot erg zacht en smal. In geval van een extern trauma kan deze site gemakkelijk breken. Aan het Collum chirurgicum voegt zich de humerussteel toe.

humerale fracturen

De humeruskopbreuk wordt geteld als proximale ("proximale") humerusfracturen. De bovenarm kan ook op andere plaatsen breken. Wanneer het bot in het midden breekt, wordt het een humerale schachtfractuur genoemd. Als het breekt aan de onderzijde van de humerus, is het een distale humerusfractuur.

Bovenslip fracturen nabij het schoudergewricht zijn goed voor vijf procent van alle fracturen. Dit maakt de bovenarm de op twee na meest voorkomende fractuurplaats op het menselijk lichaam. Op oudere leeftijd komt deze fractuur vaak voor, terwijl adolescenten voor een dergelijke pauze een significant trauma nodig hebben.

Humeurkop fractuur: classificatie

Bij een humeruskopbreuk kan het hoofd in verschillende fragmenten breken. De Oberarmkopffraktur is volgens de arts Neer verdeeld in vier hoofdfragmenten:

  • koepel
  • Tuberculum majus
  • Tuberculum minus
  • schacht

Afhankelijk van de pauze kunnen er twee tot vier fragmenten worden gemaakt. Een fragment wordt meer dan een inch verschoven of meer dan 45 graden gedraaid.

Humeroorhoofdfractuur: symptomen

Als er na een ongeval ernstige pijn in de schouder komt, kan dit een aanwijzing zijn voor een humeruskopbreuk. Een ander teken van de breuk is het onvermogen om de arm of schouder te bewegen. Het gebied is meestal gezwollen en zacht. Verder is het resultaat een uitgebreid hematoom, dat wil zeggen een blauwe plek. Hij kan na een dag of twee doorbuigen tot aan de elleboog en zorgen voor een juiste huidverkleuring. In sommige gevallen is een slechte positie van de bovenarm zichtbaar bij een humerusfractuur.

Humeriƫle hoofdbreuk: oorzaken en risicofactoren

De oorzaak van een humeruskopbreuk is meestal een indirect trauma veroorzaakt door een val op de uitgestrekte hand of elleboog of direct op de schouder. Osteoporose (botverlies) speelt een toenemende rol bij ouderen. Door leeftijdgerelateerde hormonale veranderingen verliest het bot kracht, wordt het poreus en breekt het gemakkelijk. Reeds onschadelijke valpartijen kunnen dan leiden tot een pauze, zoals een humeruskopbreuk. Ongeveer 70 procent van alle patiƫnten met een humeruskopbreuk is ouder dan 60 jaar.

Bij jonge mensen komt een humeruskopbreuk minder vaak voor dan bij oudere mensen en is vaak het gevolg van ernstige verkeers- of sportongevallen (traumatisch trauma). Baby's kunnen tijdens de bevalling een bovenarmfractuur krijgen.

Humeriƫle hoofdbreuk: necrose

Hoe ernstiger de beschadiging, hoe groter het risico op neuropathische necrose. Het botweefsel sterft uit de humeruskop. Bij een humeruskopfractuur met extra dislocatie (dislocatie) is het risico op necrose zelfs 90 procent.

De reden voor de necrose van de humeruskop is dat het bot niet langer voldoende van bloed wordt voorzien. Dit gebeurt wanneer bepaalde bloedvaten gewond zijn: de Arteria circumflexa humeri anterior en zijn endast de Arteria arcuata evenals de Arteria circumflexa humeri posterior. De necrose van de humeruskop is een van de aseptische, dus niet aan de infectie gerelateerde botnecrosen.

Humeriƫle hoofdbreuk: onderzoeken en diagnose

Als u een humeruskopbreuk vermoedt, moet u een arts raadplegen voor orthopedie en traumachirurgie.Hij zal u eerst over het ongeval en uw medische geschiedenis vragen en het dan onderzoeken. Sommige vragen van de arts kunnen zijn:

  • Ben je op je schouder of uitgestrekte arm gevallen?
  • Beschrijf het exacte ongeval.
  • Kun je nog steeds de schouder of de arm bewegen?
  • Heb je pijn?
  • Heb je klachten gehad zoals pijn, bewegingsbeperking of een eerdere dislocatie in het schouder- of armgebied?

Een humeruskopbreuk kan vaak worden geĆÆdentificeerd door de aard van het ongeval en de symptomen ervan. Vaak ondersteunt de patiĆ«nt de gewonde arm om de pols (in tegenstelling tot een scheenbeenfractuur van de bovenarm).

Vergelijkbare symptomen als een humeruskopfractuur vertonen een schouderluxatie (schouderluxatie). Daarom zal de arts u onderzoeken op mogelijke zenuw- en bloedvatverwondingen.

Kinderen die lijden aan een geboortetraumatische humeruskopbreuk nemen vaak een terughoudendheid. Dit wordt soms verkeerd geĆÆnterpreteerd als plexusverlamming (verlamming). Dit kan worden gecontroleerd door een bewegingstest: bij een humerusbreuk doet het kind - in tegenstelling tot verlamming - pijn wanneer de arm wordt bewogen.

Humeriƫle hoofdbreuk: beeldvormingsprocedures

Om de vermoede diagnose van een humeruskopbreuk te bevestigen, worden rƶntgenfoto's meestal van alle zijden van de schouder genomen. De afbeeldingen laten ook zien of breuken zijn verschoven of dat andere benige structuren zijn gebroken.

Als de breuk slechts in geringe mate wordt verschoven, wordt gecontroleerd of de kopfragmenten stabiel zijn, zelfs wanneer de arm zachtjes wordt uitgespreid tot 80 graden lateraal. Nog nauwkeuriger is computertomografie (CT), die de exacte relatie van elk fragment laat zien. De CT-scan wordt met name aangegeven bij het plannen van een bewerking.

In speciale gevallen kan magnetische resonantie beeldvorming (MRI) worden gebruikt om beschadiging van zacht weefsel zoals peesblessures uit te sluiten.

Bovendien dient angiografie (vasculaire radiografie) om de locatie van een mogelijk vaatletsel te lokaliseren. Een elektromyografie (EMG) kan uitwijzen of de armvaten nog intact zijn.

Humeur hoofd fractuur: behandeling

Afhankelijk van de ernst van de humeruskopbreuk, zijn er verschillende behandelingsopties. Bij een acute humeruskopbreuk is het vooral belangrijk om de pijn te behandelen en verdere schade te voorkomen. Als vermoed wordt dat de schouder disloceert, trek dan niet terug aan het gewricht, dit kan meer schade veroorzaken. Ten eerste moet de afbeelding de dislocatie altijd bevestigen!

Humeriƫle hoofdbreuk: conservatieve therapie

In geval van een ongecompliceerde bovenarm fractuur, kan een operatie in veel gevallen worden vermeden. Tenzij de fragmenten tegen elkaar worden geschoven, wordt de bovenarm meestal geĆÆmmobiliseerd met een speciale dressing (Desault of Gilchrist-verband). Het begeleiden van een fysieke koudetherapie kan worden toegepast (cryotherapie).

Dientengevolge kan de betrokkene beginnen met lichte oefeningen, die echter niet moeten worden uitgeoefend in de pijnzone. Zodra de pijn afneemt, begint de fysiotherapie met slingerbewegingen van de arm. Na twee tot drie weken kan de patiƫnt de arm actief en passief weer bewegen.

Het is belangrijk dat de genezingsvoortgang wordt waargenomen met rƶntgencontroles. Meestal volgt een controle na ƩƩn dag, tien dagen en zes weken. Het bot is na ongeveer zes weken weer stabiel met voldoende genezing.

Slechts in zeldzame gevallen worden verdrongen fracturen conservatief behandeld. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer er een hoog risico op een operatie bestaat. De arm wordt geplaatst na het aanbrengen van speciale associaties, bovendien met een cast. Vooral bij kinderen kan een humerusfractuur vaak goed conservatief worden behandeld, omdat hij spontaan weer uitlijnt.

Humeriƫle hoofdbreuk: operatieve therapie

Over het algemeen zijn er twee verschillende chirurgische procedures afhankelijk van de locatie en het type letsel: osteosynthese en gewrichtsvervanging. De chirurg bepaalt ook, afhankelijk van het type breuk, of een open of een gesloten operatie is aangegeven.

Een humeruskopbreuk is in principe een urgente maar geen noodoperatie, die eerst moet worden geĆÆmmobiliseerd in de Gilchrist of het Desault-verband en binnen tien dagen moet worden geopereerd.

Als er gelijktijdige vasculaire of zenuwbeschadigingen zijn, zoals vaak het geval is bij een fractuur in het gebied van de collum anatomicum of een dislocatie die niet langer kan worden beperkt, wordt de operatie gewoonlijk onmiddellijk uitgevoerd om blijvende schade te voorkomen.

Bij een Tuberculum majus fractuur waarin de fragmenten worden verplaatst, is het schoudergewricht vaak extra ontwricht. Het bot wordt vervolgens gestabiliseerd na correctie met platen, schroeven of boorkabels. Vervolgens wordt de arm geĆÆmmobiliseerd in een speciaal verband. Als de fractuur niet wordt uitgesteld, wordt een actieve spierbeweging pas na drie weken aanbevolen vanwege het grote risico op verplaatsing.

Als het een onstabiele humeruskopbreuk is met een sterk verschoven fractuur en een Verrenkungsbruch, wordt deze ook geopereerd. Het doel is om de humeruskop weer anatomisch te maken zodat een nabehandeling niet nodig is.

Oudere mensen met een lagere botkwaliteit die een hoog risico lopen op botnecrose, worden eerst behandeld met een prothese. Nieuwe hoekstabiele implantaten laten goede resultaten zien. Bij jongere patiƫnten worden pogingen ondernomen om de humeruskop te handhaven en de fracturen anatomisch op ƩƩn lijn te brengen.

Het wordt aanbevolen om het schoudergewricht niet langer dan twee tot drie weken volledig te immobiliseren, omdat anders een zogenaamde "frozen shoulder" kan ontstaan ā€‹ā€‹- een pijnlijke verstijving van de schouder.

Humeriƫle hoofdbreuk: ziekteverloop en prognose

Wanneer een humeruskopfractuur wordt toegepast, treden complicaties zoals wondgenezingstoornissen, infecties of rebleeding zelden op. Af en toe geneest een humeruskopbreuk niet volledig (pseudarthrose). De functie wordt hier nauwelijks door beĆÆnvloed. Vooral bij kinderen is de prognose van een humeruskopfractuur goed.

Andere mogelijke complicaties van een humeruskopbreuk zijn:

  • HumĆØre kopnecrose (vooral bij oudere patiĆ«nten)
  • Impingement: pijnlijke knijpen van zacht weefsel in de gewrichtsruimte (tussen schouder en humeruskop) in het geval van een grotere tuberculumfractuur
  • Labrum laesie (letsel aan de gelklif)
  • Rotator cuff scheur (scheuren van de spiergroep in het gebied van de schouder)
  • Vaat- en zenuwbeschadiging (zoals de okselzenuw of de okselarterie) bij ernstige humeruskopbreuk
Het doel van de behandeling is altijd dat de bovenarm in het dagelijks leven in staat is om te bewegen zonder pijn. In sommige gevallen kan de schouder echter na Ć©Ć©n zijn Humeruskopffraktur beweeg niet zoals voorheen. De arm kan dan niet naar voren en zijwaarts naar de verticaal worden verplaatst. Dit gebeurt in ongeveer 10 tot 20 procent van de gevallen.

Lees meer over de therapieƫn

  • endoprothese
  • Externe fixator
  • Gilchrist Association
  • gegoten
  • osteosynthese


Zo? Deel Met Vrienden: