Imipramine

De werkzame stof imipramine was het eerste effectieve antidepressivum en wordt vandaag nog steeds als zodanig gebruikt. Lees hier alles over imipramine!

Imipramine

Het actieve ingrediƫnt imipramine is een antidepressivum en behoort tot de klasse van tricyclische antidepressiva. Hij was de eerste antidepressivum die betrouwbaar werkte, en diende als een voorloper van vele andere geneesmiddelen voor depressie. Hier kunt u alles lezen wat belangrijk is over de effecten en het gebruik van imipramine en de bijwerkingen ervan.

Dit is hoe imipramine werkt

In de hersenen communiceren de zenuwcellen met elkaar via chemische boodschappers (neurotransmitters). In dit proces van signaaltransductie van een zenuwcel releases een neurotransmitter die de volgende zenuwcel bepaalde aanlegplaatsen (receptoren) wordt waargenomen. Vervolgens wordt de boodschappersubstantie teruggebracht naar de oorspronkelijke cel. Er zijn verschillende boodschappers. Sommige alleen prikkelende signalen (zoals norepinefrine), andere inflammatoire signalen (zoals GABA) te zenden. Sommige neurotransmitters kunnen zowel remmend als opwindend zijn (zoals dopamine). Afgezien van deze algemene functies zijn sommige neurotransmitters ook gekoppeld aan bepaalde hogere functies. Serotonine is bijvoorbeeld ook bekend als "gelukshormoon".

Depressie is een zeer complexe ziekte en wordt niet volledig begrepen door deskundigen. Een van de theorieƫn over de herkomst, de "monoamine deficiƫntie hypothese" (de term monoamine staat voor de chemische boodschappers): In experimenten (over dieren) kan worden waargenomen dat depressieve symptomen geassocieerd met een tekort aan bepaalde neurotransmitters, zoals serotonine, norepinefrine en dopamine kan correleren. Hoewel dit niet noodzakelijkerwijs betekent dat deze neurotransmitterdeficiƫntie de oorzaak is van depressie. De ervaring heeft echter geleerd dat de medicinale toename in deze boodschappers vaak leidt tot verlichting van de geestesziekte.

Dit is het doel imipramine: Het verhoogt de concentratie van de neurotransmitters serotonine en norepinefrine door het verhinderen zenuwcel ontvangt opnieuw deze boodschappers. Bovendien werkt imipramine op sommige andere boodschappers.

Imipramine en effectieve antidepressiva op dezelfde wijze (antidepressiva imipramine-type) als aandrijving neutraal, dat wil zeggen zij optreden in de patiƫnt dempend niet rijden of het verbeteren en rustgevende. Ze verschillen in dit opzicht uit antidepressiva desipramine type (drive-verbetering, want remde-depressieve patiƫnten) en antidepressiva amitriptyline type (demping kalmeren, want angstige geƫxciteerde patiƫnten).

Absorptie, afbraak en uitscheiding van imipramine

Na inname wordt imipramine via de darm in het bloed opgenomen en onmiddellijk naar de lever getransporteerd. Er is al een groot deel van het werkzame bestanddeel (ƩƩn tot drie kwart) afgebroken. Sommige van de conversieproducten zijn nog steeds antidepressivum. De ontbindende stoffen worden via de nieren met de urine geƫlimineerd. Na slechts een halve dag is slechts de helft van de hoeveelheid actief ingrediƫnt in het lichaam beschikbaar.

Wanneer wordt imipramine gebruikt?

De werkzame stof imipramine is goedgekeurd voor:

  • Behandeling van depressie (meestal naast psychotherapie)
  • Behandeling van nachtangst en bedplassen bij kinderen ouder dan vijf

Buiten de goedgekeurde toepassingen ("off-label" -toepassing), wordt het medicijn ook gebruikt tegen angst en fobieƫn.

De aanvraag voor depressie zich gewoonlijk over een langere periode, die regelmatig moet worden gecontroleerd door de arts of het nemen van het antidepressivum is nog steeds vereist.

Dus imipramine wordt gebruikt

Het antidepressivum imipramine wordt ingenomen als een tablet, ongeacht de maaltijd, met een glas water. De behandeling wordt gewoonlijk begonnen met tweemaal daags 25 mg imipramine, dan langzaam de dosering verhogen totdat het optimale effect ( "kruipen dosis"). Gebruikelijke dagelijkse doses tussen 50 en 150 milligram van imipramine (zelden tot 300 milligram), de basis van twee op drie in de ochtend ontvangsten, kunnen worden gesplitst voor lunch en diner. Om de behandeling te stoppen, moet imipramine worden gedoseerd, dwz langzaam en geleidelijk worden verminderd.

Welke bijwerkingen heeft imipramine?

Imipramine bijwerkingen bij meer dan Ć©Ć©n op de tien patiĆ«nten slaperigheid, tremoren, duizeligheid, droge mond, neusverstopping, zweten, opvliegers, constipatie, lage bloeddruk (vooral bij het opstaan ā€‹ā€‹vanuit een liggende of zittende houding), hartkloppingen en gewichtstoename.

Vaak gaat om vermoeidheid, slaapstoornissen, agitatie, verwarring, ongemak, hoofdpijn, problemen met plassen, hartkloppingen en aritmie, misselijkheid, dorst, braken, verlies van eetlust, huidreacties en seksuele disfunctie.

Veel bijwerkingen treden eerder op in het begin van de behandeling met imipramine en nemen dan af of verdwijnen helemaal.

Waar moet bij het gebruik van imipramine rekening mee worden gehouden?

Worden gebruikt tijdens de behandeling met imipramine meer absorberend of kalmerende medicijnen (allergie, pijnstillende, anti-epilepsie of psychiatrische ziekte) of alcohol of drugs gebruikt, kan dit leiden tot een verbeterde dempend effect. Dit geldt ook voor de gelijktijdige inname van geneesmiddelen die een remmend effect op de urine-excretie en secretie productie (droge ogen, droge mond) moet hebben als bepaalde medicijnen en remedies van Parkinson voor allergieƫn.

Andere antidepressiva mogen niet worden gecombineerd met imipramine omdat dit ernstige bijwerkingen kan veroorzaken. Ook moet bepaalde bloeddruk (clonidine, alpha-methyldopa) niet samen met de werkzame stof imipramine worden ingenomen.

Sommige geneesmiddelen verhogen het aantal leverenzymen die imipramine afbreken. Dit kan het effect sterk verminderen. Dergelijke geneesmiddelen zijn bijvoorbeeld hypnotica (barbituraten), anti-epileptica en hormonale anticonceptiva (zoals "de pil"). Daarom moet een arts voorafgaand aan het gelijktijdig gebruik van dergelijke geneesmiddelen en imipramine de voordelen en risico's zorgvuldig afwegen.

Nicotine kan ook de effecten van imipramine verminderen.

Bij patiƫnten die worden behandeld met anticoagulantia moet de coagulatie nauwlettend worden gevolgd bij het begin van de behandeling met imipramine en, indien nodig, moet de dosis anticoagulans worden aangepast.

Inname van imipramine kan zelfmoordgedachten doen toenemen. Patiƫnten met een verhoogd risico moeten daarom nauwlettend worden gevolgd, vooral in de eerste paar weken van de behandeling.

Zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en kinderen jonger dan 18 jaar (voor andere toepassingen dan nachtelijke angst en bedplassen) mogen Imipramine niet gebruiken. Bij kinderen en adolescenten, maar ook bij oudere patiƫnten, moet meestal een lagere dosis worden gekozen.

Hoe medicatie te krijgen met imipramine

In Duitsland zijn geneesmiddelen die de werkzame stof imipramine bevatten in alle doses en verpakkingsgrootten onderworpen aan een recept.

Sinds wanneer is imipramine bekend?

Het antidepressivum imipramine moet (medicijn voor psychose en wanen) het farmaceutische bedrijf Geigy zijn een nieuw antipsychoticum (nu Novartis) oorspronkelijk. In dit opzicht bleek het echter niet effectief te zijn in klinische onderzoeken. In plaats daarvan merkte de psychiater Roland Kuhn in 1957 dat op imipramine is geschikt voor de behandeling van depressie. Geneesmiddelen die dit medicijn bevatten, werden in 1958 geĆÆntroduceerd als antidepressiva.


Zo? Deel Met Vrienden: