Lactulose

Lactulose is een kunstmatige dubbele suiker (disaccharide) en wordt gebruikt als laxeermiddel. Wanneer lactulose te gebruiken, lees hier!

Lactulose

Het actieve ingrediƫnt lactulose (Lactulose) is een synthetisch geproduceerde dubbele suiker (disaccharide) en wordt gebruikt als laxeermiddel. Omdat het niet kan worden verteerd en opgenomen in het lichaam, veroorzaakt de toepassing over het algemeen zelden bijwerkingen. Hier kunt u alles lezen wat wetenswaardig is over lactulose, effecten en bijwerkingen.

Dus drugs werken lactulose

Lactulose wordt geproduceerd als een dubbele suiker uit melksuiker (lactose). In tegenstelling tot lactose is het onverteerbaar en blijft het dus in de darm. Hierdoor wordt water in de darm getrokken, waardoor de darminhoud wordt verzacht. In de dikke darm (colon) kan het laxeermiddel gedeeltelijk worden afgebroken door de bacteriƫn die zich daar bevinden. De resulterende afbraakproducten (melkzuur, azijnzuur en andere organische zuren) stimuleren de darmbeweging en vergemakkelijken zo de stoelgang.

Een ander, maar zelden gebruikt, effect van deze zuren afgeleid van lactulose-afbraak is dat ze een meer zure omgeving in de darm creƫren. Dat is voor bepaalde leverziekten gunstig: Kan niet meer voldoen aan de lever ontgifting functie van hun toxische metabolieten in het bloed ophopen in hogere concentraties zoals ammoniak. Dit wordt gebonden door de zure omgeving in de dikke darm en dus effectief verwijderd uit het bloed.

Afbraak en uitscheiding van lactulose

Na inname van het laxeermiddel wordt slechts ongeveer de helft tot twee procent van de totale hoeveelheid geneesmiddel via de darm in het bloed opgenomen. Dit aandeel wordt via de nieren onveranderd met de urine geƫlimineerd. Gewoonlijk treedt het laxerende effect waarmee het actieve bestanddeel het lichaam weer verlaat na twee tot tien uur op.

Wanneer wordt lactulose gebruikt?

Lactulose wordt gebruikt voor constipatie, die niet voldoende kan worden verbeterd door vezelrijk dieet en andere algemene maatregelen (adequate hydratatie, evenwichtig dieet, enz.).

Het medicijn wordt ook gegeven in situaties die een gemakkelijkere stoelgang vereisen, zoals na een operatie aan het rectum of rectale zweren.

Verder wordt lactulose gebruikt bij de preventie en behandeling van zogenaamde "portocavale encefalopathie", een leverziekte, waarin toeneemt ammoniak bloedspiegels.

De applicatie kan eenmalig, op korte termijn of op lange termijn zijn.

Dus lactulose wordt gebruikt

Het actieve ingrediƫnt wordt in de handel gebracht in de vorm van lactulosestroop (of lactulosesap) of als een poeder. Beide doseringsvormen kunnen in vloeistof worden gemengd of onverdund worden ingenomen, maar het moet altijd voldoende vloeistof bevatten om te drinken (dagelijks minstens anderhalve tot twee liter). Als de intake over een langere periode wordt gepland, moet deze altijd elke dag op hetzelfde tijdstip worden gedaan. De intake vindt onafhankelijk van de maaltijden plaats. De maximale dosering lactulose mag niet hoger zijn dan 30 gram per dag.

Wat zijn de bijwerkingen van lactulose?

Lactulose-bijwerkingen zoals buikpijn, winderigheid, misselijkheid, braken en diarree komen bij meer dan ƩƩn op de tien patiƫnten voor. De ernst van de bijwerkingen hangt af van de hoeveelheid van de dosering. Voor langdurig gebruik moet worden verwacht op het gebied van water- en elektrolytenbalans.

Waar moet bij het gebruik van lactulose rekening mee worden gehouden?

Sommige geneesmiddelen lossen als bijwerking van een verlies van kalium, zoals dehydratatiemiddel, cortison derivaten en amfotericine B (voor schimmelinfecties). Het laxeermiddel kan deze bijwerking versterken.

Voor geneesmiddelen met vertraagde afgifte van de werkzame stof (de zogenaamde drugs slow-release) het effect kan worden verkort omdat lactulose versnelt darmtransit.

Bij acute inflammatoire gastro-intestinale aandoeningen of stoornissen in de water- en elektrolytenbalans, mag het laxeermiddel niet worden gebruikt.

Geneesmiddelen die de werkzame stof lactulose bevatten, kunnen worden gebruikt tijdens de zwangerschap, borstvoeding en bij oudere patiƫnten.

Gebruik bij kinderen moet de uitzondering zijn en door een arts worden gecontroleerd.

Dit is hoe je medicijnen krijgt met lactulose

Geneesmiddelen met het werkzame bestanddeel lactulose zijn onderhevig aan een apotheek, maar zijn niet receptplichtig. Ze kunnen echter wel worden voorgeschreven voor bepaalde onderliggende ziektes ten koste van de wettelijke ziekteverzekering.

Sinds wanneer is lactulose bekend?

In 1930 werd voor het eerst beschreven dat lactose door verwarming ontstaat uit lactose. In 1956, de dokter Friedrich Petuely aangetoond dat de toediening van lactulose een verhoogd aantal van bepaalde lactobacilli in feces leidt en dus de bijwerkingen van breedspectrumantibiotica kunnen verminderen. Evenzo ontdekte hij het laxerende effect van lactulose, Uiteindelijk werden in de jaren zestig laxeermiddelen op de Europese markt geĆÆntroduceerd.


Zo? Deel Met Vrienden: