Lassakoorts

De afrikaanse lassa-koorts kan asymptomatisch zijn, soms dodelijk. Lees alles over infectierisico en -therapie!
Lassakoorts

lassakoorts (ook Lassa-koorts) is een infectieziekte die voorkomt in West-Afrika. Het wordt veroorzaakt door het Lassa-virus en overgedragen van knaagdieren op mensen. In de meeste gevallen is Lassa-koorts mild maar soms dodelijk. Een tijdige therapie kan daarom de levens van de patiƫnten redden. Hier kunt u alle belangrijke informatie over infectieroutes, symptomen en de behandeling van Lassa-koorts lezen.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. A96

Productoverzicht

lassakoorts

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Lassa-koorts: beschrijving

Lassakoorts is een besmettelijke ziekte en is een van de zogenaamde hemorragische (bloederige) vormen van koorts. Deze omvatten door virussen veroorzaakte Ebola-koorts, gele koorts of Boliviaanse hemorragische koorts. Ze lijken allemaal erg op hun symptomen en maken het de artsen moeilijk om snel de juiste diagnose te stellen.

De veroorzaker van de Lassa-koorts werd voor het eerst ontdekt in 1969 in Lassa, een stad in Nigeria. Daarom draagt ā€‹ā€‹de ziekte de naam van deze stad.

Lassa-koorts: verspreiding

Lassakoorts is endemisch in sommige West-Afrikaanse landen. Deze omvatten Sierra Leone, Guinee, Liberia, Benin en Nigeria. Een endemisch gebied is een regio waarin een pathogeen permanent voorkomt en niet kan worden verwijderd. In het geval van Lassa-koorts kan het virus niet uit de regio worden verdreven omdat het door knaagdieren wordt overgedragen op de mens (de Afrikaanse gewone plundering, Mastomys natalensis). In sommige gebieden dragen alle levende ratten het Lassa-virus en niet alle kunnen worden geƫlimineerd.

Lassa-koorts: ziektes

Geschat wordt dat ongeveer 300.000 mensen per jaar besmet raken met Lassa-koorts. Hiervan is 80 procent van de gevallen mild of volledig asymptomatisch. Ongeveer een tot twee procent van de patiƫnten overlijdt.

De ziekte van Lassa-koorts treedt zelden op buiten het endemische gebied. Vaak zijn de geĆÆnfecteerden reizigers die recent in West-Afrika zijn geweest en zijn besmet met Lassa-koorts. Sinds 1974 hebben zich vijf gevallen van Lassa-koorts voorgedaan in Duitsland. Alle patiĆ«nten waren besmet met het virus in het buitenland. Twee van hen stierven.

Lassakoorts: symptomen

De Lassa-koorts kan mild of zelfs asymptomatisch zijn, evenals zeer moeilijk tot een fatale afloop. De ziekte begint na een incubatieperiode van 6 tot 21 dagen. Dit is de tijd tussen de infectie met de ziekteverwekkers en het begin van de symptomen.

Lassakoorts begint met veel voorkomende ziekteverschijnselen die griepachtig zijn. Deze omvatten:

  • vermoeidheid
  • Hoofdpijn en pijn in het lichaam
  • koorts
  • Pijn achter het borstbeen
  • hoesten
  • Misselijkheid en braken
  • conjunctivitis

Want de Lassa-koorts als de oorzaak van de ziekte spreekt gewoonlijk een pijnlijke keelontsteking en een zelden voorkomende uitslag, die enigszins uitsteekt van het huidniveau.

Als er een ernstige koorts van Lassa-koorts is, treden de volgende symptomen vaak op vanaf de tweede ziekteweek:

  • Waterretentie (oedeem) in de oogleden en het gezicht
  • mucosale bloeden
  • Vochtophoping in de longen en pericardium (pleurale en pericardiale effusies)
  • bewustzijn verliezen
  • vertraagde hartslag (bradycardie)
  • lage bloeddruk (hypotensie)

In ernstige gevallen kunnen bloedsomloop en nierfalen evenals ernstige bloedingen en cerebrale betrokkenheid in de vorm van encefalopathie voorkomen.

Lassakoorts: oorzaken en risicofactoren

De oorzaak van Lassa-koorts is het zogenaamde Lassa-virus. Het is een van de arenavirussen. Deze deeltjes bestaan ā€‹ā€‹uit een schaal en een genetisch materiaal dat erin is verpakt en hebben een gastheer nodig in wiens cellen ze zich kunnen vermenigvuldigen. Naast mensen gebruiken ze knaagdieren als gastheren, die het virus kunnen dragen zonder ziek te worden. Men spreekt van vectoren.

Lassa-koorts: overdracht door Vielzitzenratte

Via de urine of uitwerpselen van de ratten komen de Lassa-virussen in de omgeving. Omdat de multinationals voornamelijk in de buurt van menselijke nederzettingen wonen, kunnen mensen gemakkelijk in contact komen met de virussen. In sommige gevallen is 50 tot 100 procent van de rattenpopulaties in een dorp besmet met het Lassa-virus. Voedsel dat is verontreinigd met uitwerpselen van ratten, zoals granen, veroorzaakt bijvoorbeeld dat mensen besmet raken. In sommige gebieden worden de smokingratten bejaagd en geconsumeerd. Er is ook gevaar voor infectie.

Een overdracht van persoon naar persoon is ook mogelijk. Bijvoorbeeld bij de verzorging van zieke familieleden - bijvoorbeeld wanneer u in contact komt met uitwerpselen of bloed van de patiƫnt.Evenzo kunnen de ziekteverwekkers worden ingeademd of doordringen in het lichaam door verwondingen van de huid. Zelfs tijdens geslachtsgemeenschap is infectie mogelijk, evenals bij zwangere vrouwen op de placenta voor het kind.

Lassa-koorts: risico's voor een ernstige koers

De gevallen uit het verleden tonen aan dat vooral zwangere vrouwen het risico lopen aan ernstige laskoorts te lijden. Het sterftecijfer van zwangere vrouwen ligt aanzienlijk boven het gemiddelde. Bovendien kan het virus via de cake worden overgedragen op het ongeboren kind. De infectie is bijna altijd dodelijk voor de foetus.

Lassa-koorts: onderzoeken en diagnose

De gelijkenis tussen Lassa-koorts en andere koortsaandoeningen zoals griep of malaria maakt het voor de arts moeilijk om snel de juiste diagnose te stellen. Daarom zijn de vragen over de geschiedenis van de ziekte (anamnese) en vooral na de laatste reisbestemmingen (reisanamnese) buitengewoon belangrijk. Uw arts zal u, onder andere:

  • Sinds wanneer voel je je ziek?
  • Heb je koorts?
  • Ben je recent in het buitenland geweest?
  • Heb je contact gehad met mensen die ook ziek zijn?

Daarna volgt het lichamelijk onderzoek. Je temperatuur en je bloeddruk worden gemeten, je arts scant je buik en luistert naar je hart en longen.

Lassakoorts: een bloedtest geeft informatie

Om Lassa-koorts te diagnosticeren in geval van verdenking van de ziekte, krijgen medici een bloedtest. Hiervoor krijgt u bloed aan het begin van de behandeling. Dit wordt getest in hoogbeveiligde laboratoria onder strikte voorwaarden. Tijdens het proces wordt het genetische materiaal van de virussen direct gedetecteerd door middel van zogenaamde moleculair genetische tests. Aan de andere kant worden specifieke antilichamen in het bloed gezocht die zijn gericht tegen het Lassa-virus. Deze komen alleen in het lichaam voor als u in contact bent gekomen met het Lassa-virus.

Lassa-koorts of een andere ziekte?

De niet-specifieke symptomen van Lassa-koorts maken het voor de arts moeilijk om de juiste diagnose te stellen. Griep, Ebola, malaria, knokkelkoorts, tyfeuze koorts en enkele andere infectieziekten moeten worden onderscheiden van mogelijke Lassa-koorts.

  • Afbeelding 1 van 20

    Verraderlijke tropische ziekten

    Het Ebola-virus is wereldwijd een van de gevaarlijkste ziekteverwekkers. Het behoort tot de groep van hemorragische koorts - koortsachtige ziekten die gepaard gaan met interne bloedingen. Het virus verspreidt zich naar het hele organisme en vernietigt de bloedvaten. Bloedingen in het maag-darmkanaal, de milt en in de longen eindigen meestal in de dood.

  • Afbeelding 2 van 20

    Ebola

    Het Ebola-virus is wereldwijd een van de gevaarlijkste ziekteverwekkers. Het behoort tot de groep van hemorragische koorts - koortsachtige ziekten die gepaard gaan met interne bloedingen. Het virus verspreidt zich naar het hele organisme en vernietigt de bloedvaten. Bloedingen in het maag-darmkanaal, de milt en in de longen eindigen meestal in de dood.

  • Afbeelding 3 van 20

    Ebola

    Steeds weer zijn er epidemieĆ«n in Afrika, zoals hier in 1995 in ZaĆÆre. De meeste besmette mensen sterven binnen een paar dagen. Van mens tot mens, wordt het Ebola-virus overgedragen door direct lichaamscontact, evenals wanneer het in contact komt met lichaamsuitscheidingen van geĆÆnfecteerde personen. Aangezien er geen medicijnen zijn die het virus rechtstreeks bestrijden, kunnen alleen de symptomen worden behandeld.

  • Afbeelding 4 van 20

    malaria

    Malaria wordt veroorzaakt door eencellige bloedparasieten genaamd plasmodia. Ze worden overgebracht door beten van de Anopheles-mug. De ziekte wordt meestal gekenmerkt door regelmatig optredende koorts. De gevaarlijkste vormen zijn in veel gevallen dodelijk.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 20

    malaria

    Dit historische beeld uit 1961 toont twee mannen die het insecticide DDT spuiten in een Indiaas dorp. Omdat DDT zich echter ophoopt in vetweefsel en ervan verdacht wordt kanker te veroorzaken, is het gebruik nu in veel landen verboden of slechts zeer beperkt toegestaan.

  • Afbeelding 6 van 20

    leishmaniasis

    Leishmaniasis wordt veroorzaakt door eencellige parasieten genaamd Leishmania, die worden overgedragen door muggen. Sommige soorten komen alleen vast te zitten in de huid. Dan komt het, zoals hier getoond, tot de zogenaamde Orientbeule (cutane leishmaniasis). Andere Leishmania beĆÆnvloeden echter belangrijke lichaamsorganen en veroorzaken kala-azar (viscerale leishmaniasis). Een extreme vergroting van de milt is mogelijk, daarom ontwikkelen veel patiĆ«nten een grote middelomtrek. Zonder behandeling eindigt deze ziekte in 80 tot 90 procent met dodelijke afloop.

  • Afbeelding 7 van 20

    lepra

    Lepra - De oorzaak van lepra is de bacterie Mykobacterium leprae, een verwant van de tuberculose-ziekteverwekker. Besmetting is waarschijnlijk via gecontamineerde neusafscheidingen of via de resulterende natte huidzweren. Melaatsheid is echter veel minder besmettelijk dan gewoonlijk wordt vermoed.

  • Afbeelding 8 van 20

    Marburgkoorts

    Marburg-koorts is een van de ernstigste infectieziekten bij Ebola bij mensen. Patiƫnten lijden aan koorts met desoriƫntatie en bewustzijnsstoornissen, zelfs coma. Het sterftecijfer voor Marburg-koorts ligt tussen de 30 en 90 procent.De incubatietijd is slechts vier tot zeven dagen. Het risico op infectie bestaat gedurende de gehele duur van de ziekte. Zelfs lijken kunnen nog steeds besmettelijk zijn.

  • Afbeelding 9 van 20

    olifantsziekte

    De oorzaak van lymfatische filariasis zijn rondwormen. Overgebracht door muggenbeten migreren de larven naar de lymfevaten waar ze ontstekingen veroorzaken. De permanente lymfecongestie zwelt de aangetaste lichaamsdelen op. Deze massieve vergroting van armen, benen, testikels of borsten wordt elephantiasis genoemd.

  • Afbeelding 10 van 20

    Zika

    Het Zika-virus (in het rood weergegeven in de afbeelding) werd lang beschouwd als een vrij onschadelijke ziekteverwekker. Normaal gesproken krijgen geĆÆnfecteerde mensen een maximum aan koorts en uitslag. Sinds 2015 is echter bekend dat de foetussen bij zwangere vrouwen, die geĆÆnfecteerd zijn, misvormingen van de hersenen kunnen veroorzaken. En het blijft zich verspreiden, vooral in Zuid-Amerika op dit moment.

  • Afbeelding 11 van 20

    gele koorts

    Het gele koortsvirus wordt overgedragen door steekmuggen. In ernstige gevallen treedt bloeding op de huid en slijmvliezen op. Bovendien, in sommige gevallen neurologische en psychologische symptomen, meningitis, nier- en leverfalen.

  • Afbeelding 12 van 20

    slaapziekte

    De ziekteverwekkers van slaapziekte (trypanosomen) worden via de beet van de tseetseevlieg op de mens overgedragen. Enkele maanden tot jaren nadat de infectie de werkelijke slaapziekte heeft ontwikkeld. De patiƫnten hebben een verminderde concentratie, persoonlijkheidsveranderingen (merkbare prikkelbaarheid) en stoornissen in het slaap-waakritme. Bovendien kunnen ze geen voedsel meer opnemen en afvallen. Meestal ontwikkelt zich een toenemende behoefte aan slaap, daarnaast vaak verlammingen, krampen of spiertrillingen. De ziekte eindigt bijna altijd dodelijk.

  • Afbeelding 13 van 20

    Chagas

    De ziekte van Chagas wordt veroorzaakt door eencellige parasieten (trypanosomen). Ze worden overgedragen door de beet van insecten. De ziekteverwekker veroorzaakt koorts, buikpijn en diarree. Bovendien worden de nieren en de lever groter. Als de ziekte niet geneest, kan dit ernstige gevolgen op de lange termijn hebben die tot hartfalen kunnen leiden.

  • Afbeelding 14 van 20

    dysenterie

    Bacteriƫle dysenterie wordt veroorzaakt door staafvormige bacteriƫn, de shigella. De groep A-exemplaren die voorkomen in de tropen vormen een gif dat het darmslijmvlies ernstig kan beschadigen. Gewelddadige, slijmerige bloederige diarree is het gevolg. Als het gif in de bloedbaan terechtkomt, kan het een bloedsomloop en verschillende zenuwaandoeningen veroorzaken. Deze ernstige vorm eindigt dodelijk in maximaal tien procent van de gevallen.

  • Afbeelding 15 van 20

    rivierblindheid

    Rivierblindheid wordt veroorzaakt door de rondworm Onchocerca volvulus. De larven (microfilariae) worden overgebracht op mensen door bloedzuigende zwartvliegen. De volwassen wormen kapselen onder de huid in, maar kunnen ook naar het oog migreren, waar ze tot blindheid leiden.

  • Afbeelding 16 van 20

    knokkelkoorts

    Dengue-koorts is een virale infectie die wordt overgedragen door muggen zoals de vrouwtjes van de hier getoonde soort Aedes aegypti. De symptomen zijn meestal vergelijkbaar met een ernstige griep. In zeldzame gevallen kan interne bloeding optreden, wat fataal kan zijn.

  • Afbeelding 17 van 20

    bilharzia

    De pathogenen van schistosomiasis zijn paren (schistosomen) - een Saugwurm-soort van Ć©Ć©n tot twee centimeter lang. Bij het baden in vervuild water dringen de larven van de worm door de huid in de huid en veroorzaken in eerste instantie ernstige jeuk. Onbehandeld nestelen de staartvinnen in verschillende organen, bijvoorbeeld in de lever.

  • Afbeelding 18 van 20

    bilharzia

    Als de parasiet de lever infecteert, zoals bij de hier getoonde jongen, kan er aanzienlijk vochtretentie in de buik optreden.

  • Afbeelding 19 van 20

    lassakoorts

    De foto toont de behandeling van een vrouw met Lassakoorts in Sierra Leone. Het virus wordt overgedragen door bepaalde Afrikaanse ratten en veroorzaakt ernstige griepachtige symptomen. Oaema (ophoping van water) ontwikkelt zich onder andere in de oogleden en het gezicht. In ernstige gevallen bloeden de interne organen, de huid en slijmvliezen, wat fataal kan zijn.

  • = 20? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 20 van 20

    West-Nijl koorts

    West Nile Fever is een virale infectie overgedragen door muggen. Het veroorzaakt geen symptomen voor de meeste besmette mensen. Ongeveer 20 procent lijdt aan griepachtige symptomen zoals koorts, hoofdpijn, rillingen, misselijkheid of braken. Er kunnen echter complicaties optreden, zoals hersens of meningitis.

Lassa-koorts: behandeling

Omdat Lassa-koorts dodelijk kan zijn, is een tijdige behandeling met de juiste medicatie uitermate belangrijk. Het is cruciaal dat de therapie begint binnen de eerste zes dagen na het begin van de ziekte. Als geneesmiddel wordt ribavirine gebruikt. Het is een remedie die specifiek werkt tegen virussen. Het kan zowel via de mond (tablet) als via een ader (injectie) worden toegediend. In ernstige gevallen van Lassa-koorts kan het medicijn de sterfte terugdringen tot minder dan tien procent.

Bovendien worden patiƫnten met Lassa-koorts 24 uur per dag verzorgd op een isolatieafdeling.Dit gaat vooral over de symptomatische therapie. Dit betekent het behandelen van de symptomen die de patiƫnt het meest lijdt. Deze vorm van behandeling omvat onder andere het bewaken van de bloeddruk of het verlagen van de koorts. De isolatie van de patiƫnten moet voorkomen dat de ziekte zich verspreidt. In Duitsland zijn er acht verschillende klinieken die gespecialiseerd zijn in de behandeling van Lassa-koortspatiƫnten.

Lassakoorts: ziekteverloop en prognose

Patiƫnten die lijden aan Lassa-koorts, met de juiste therapie vanaf ongeveer de tweede week van de ziekte om de symptomen te verbeteren. Na de ziekte voelen veel patiƫnten zich lange tijd zwak en duurt het enige tijd voordat haar lichaam volledig hersteld is van de Lassa-koorts. Sommige patiƫnten lijden aan doofheid of loopstoornissen na Lassa-koorts. Deze klachten kunnen later verdwijnen.

In ernstige gevallen sterven Lassafieber-patiƫnten vaak rond de twaalfde dag van ziekte. Vooral circulatoire en nierfalen spelen een grote rol. Hersenen-betrokkenheid bij de ziekte als encefalopathie en ernstige bloedingen verergeren ook de prognose. Zwangerschap wordt ook beschouwd als een risicofactor voor een ernstig beloop en verhoogde mortaliteit. De meerderheid van de patiƫnten overleeft infectie met tijdige therapie en vanwege milde progressie lassakoorts.

Dus je kunt jezelf beschermen tegen Lassa-koorts

Er is momenteel geen vaccin tegen Lassafieber. Niettemin kunnen bepaalde gedragingen het risico op infectie minimaliseren. Als u naar een Lassa Endemic-gebied reist, zoals Sierra Leone, zoekt u het volgende:

  • Houd voedsel zodat het niet toegankelijk is voor knaagdieren.
  • Als er een kans is dat uw voedsel wordt besmet met rattenkeutels of urine, gooi ze dan weg.
  • Vermijd nauw fysiek contact met zieke personen. Alle lichaamsvloeistoffen kunnen besmettelijk zijn!
  • Vertel uw arts dat u onlangs in het buitenland bent geweest als u zich ziek voelt na uw reis. Zodat hij de juiste diagnose sneller kan stellen.
Om een ā€‹ā€‹uitbraak van Lassa-koorts in Duitsland te voorkomen, moeten artsen bekende gevallen melden. Nu al het vermoeden van een lassakoortsZiekte in Duitsland is aan te melden.


Zo? Deel Met Vrienden: