Noordamerikaans soort bloem

Moerasspirea heeft ontstekingsremmende, pijnstillende en koortswerende eigenschappen. De medicinale plant helpt daarom goed tegen verkoudheden. Lees meer over moerasspirea!

Noordamerikaans soort bloem

Noordamerikaans soort bloem (Moerasspirea) voorlopers van de bekende pijn en koorts acetylsalicylzuur. De medicinale plant is daarom geschikt voor de behandeling van verkoudheid. Lees meer over het moerasspireaanse effect en de toepassing!

Productoverzicht

Noordamerikaans soort bloem

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht zit er in Moerasspirea?

The Meadowsweet (moerasspirea) heeft verschillende genezende eigenschappen: de medicinale plant heeft anti-inflammatoire, samentrekkend effect op de slijmvliezen (samentrekkende) en koortswerende. Bovendien werden zweetopwekkende en zwak antimicrobiƫle (op micro-organismen gerichte) eigenschappen beschreven. Zo is de moerasspirea geschikt voor de ondersteunende behandeling van verkoudheid.

In de volksgeneeskunde, wordt het geneeskrachtig kruid ook gebruikt bij jicht, blaas en nierziekten, de urine-excretie. Dit effect is echter niet wetenschappelijk bewezen voor de plant.

Effectieve ingrediĆ«nten in moerasspirea zijn salicylzuurverbindingen, tannines en flavonoĆÆden.

Hoe wordt de moerasspirea gebruikt?

worden gebruikt farmaceutisch zowel de bloemen alleen (Filipendula / Spiraeae ulmariae flos) en de hele kruid (stengels, bladeren en bloemen: Filipendula / Spiraeae ulmaria herba). Je kunt er een thee van maken:

Over Giet een eetlepel van de gesneden delen van de plant met een kop kokend water en laat het infuus te trekken tien tot 20 minuten voordat u deze stam. U kunt meerdere keren per dag een kopje moerasspirea thee drinken - zo heet mogelijk, omdat dit de bezwete effect ondersteunen. De dagelijkse dosis voor volwassenen is 2,5 tot 3,5 gram bloemen of vier tot vijf gram kruiden.

De combinatie van moerasspirea met andere medicinale planten in theevoorbereiding is logisch. Bijvoorbeeld, de bloemen van linden en oudere en kamille zijn geschikt. Je kunt ook een kant-en-klare theemix krijgen ("koude thee" enz.).

Welke neveneffecten kan moerasspirea veroorzaken?

Bij correct gebruik in de aanbevolen dosering zijn geen bijwerkingen bekend. Overdosering kan maagklachten en misselijkheid veroorzaken.

Waar u rekening mee moet houden bij het gebruik van moerasspirea

In geval van overgevoeligheid voor salicylaten (zoals acetylsalicylzuur = ASA) dient het gebruik van moerasspirea te worden geschrapt.

Vanwege onvoldoende kennis zouden zwangere vrouwen en moeders die borstvoeding geven geen moerasspirea mogen gebruiken. Vraag het aan uw arts of apotheker voordat u dit bij kinderen gaat gebruiken.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen.De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Hoe moerasspirea en zijn producten te krijgen

In uw apotheek ontvangt u de bloemen en het kruid van Filipendula ulmaria, evenals theezakjes en theemengsels met de medicinale plant. Raadpleeg uw arts of apotheker of de bijsluiter voor de juiste gebruiksmethode.

Wetenswaardigheden over de moerasspirea

De echte moerasspirea (Filipendula ulmaria) behoort tot de familie Rosaceae. Het groeit in de gematigde zone van het noordelijk halfrond en groeit daar op natte, voedselrijke bodems, zoals bij greppels, stroomoevers en op drassige weiden.Voorheen werd de plant bekend als Spiraea ulmaria (in het Duits: Spirea) alvorens als een apart geslacht (Filipendula) werd erkend.

Noordamerikaans soort bloem

De moerasspirea bereikt een statuurhoogte van 50 tot 150 centimeter. De bladeren zijn lang gesteeld en imparipinnate. Bloeitijd van juni tot augustus, de plant draagt ā€‹ā€‹een groot aantal kleine, roomwitte en welriekende bloemen in doorgelicht Doldentrauben.

Wrijven de bloemen, bladeren of stengels van de plant, de zoete geur verandert in een meer "synthetische" geur. Verantwoordelijk hiervoor is een bepaald ingrediĆ«nt - een salicylzuurverbinding. In 1839 werd het tot nu toe onbekende salicylzuur eerst geĆÆsoleerd uit de Spirea, genaamd "Spier acid" en gebruikt tegen reumatiek, omdat pijn en ontsteking verlicht. Maar het heeft ook een sterke maag irriterende eigenschappen, dat is waarom het chemisch is verbeterd, namelijk de maagvriendelijk acetylsalicylzuur (ASA).

Overigens, de Duitse naam "Noordamerikaans soort bloem"Het heeft waarschijnlijk niet te maken met" lieve meisjes ". Het is waarschijnlijk gebaseerd op het veelvuldig voorkomen van de plant bij het maaien (maaien) en op de opvallende zoete geur van de bloemen.


Zo? Deel Met Vrienden: