Neurale therapie

Bij neurale therapie worden ziekten en pijnaandoeningen behandeld door middel van injecties (injecties) met lokale anesthetica.

Neurale therapie

Bij neurale therapie worden ziekten en pijnaandoeningen behandeld door middel van injecties (injecties) met lokale anesthetica. Dit zijn geneesmiddelen die een regio van het lichaam lokaal (lokaal) pijnongevoelig maken (verdoofd) voor een korte tijd. In de conventionele geneeskunde worden lokale anesthetica voornamelijk gebruikt voor operaties en kleine ingrepen (bijvoorbeeld bij het hechten van een wond). Dit heeft het grote voordeel dat de behandelde persoon tijdens de procedure wakker kan blijven en nog steeds geen pijn voelt. Neurale therapie, in tegenstelling tot conventionele geneeskunde, maakt gebruik van lokale anesthetica niet alleen om het symptoom van "pijn" te elimineren, maar ook om de oorzaak van pijn en andere kwalen te doorgronden en te genezen.

Opkomst en filosofie van neurale therapie

De eerste lokale verdoving (Novocain) werd ontdekt in 1905. Twintig jaar later merkte de arts Ferdinand Huneke op dat lokale verdoving niet alleen weefsels resistent maakt tegen pijn, maar ook pijn voorgoed kan genezen. Samen met zijn broer Walter Huneke werkte hij de procedure uit van zogenaamde therapeutische anesthesie. In 1940 observeerde Ferdinand Huneke eerst het zogenaamde "tweede fenomeen": bij een vrouw die hij maandenlang zonder succes had behandeld vanwege haar ernstige schouderpijn, injecteerde hij een lokaal anestheticum in een ontstoken wond aan de voet. Plots verdween de schouderpijn. Hieruit concludeerde Huneke dat er gelokaliseerde irritatie (zogenaamde interferentievelden) in het lichaam moet zijn die het vermogen hebben om ziekte en pijn te ondersteunen door irriterende zenuwbanen in een ander lichaamsgebied.

Tegelijkertijd had hij een manier gevonden om dergelijke ziekten te genezen. Huneke startte met drie stellingen:

  • Elke chronische ziekte kan worden veroorzaakt door een interferentieveld.
  • Elk deel van het lichaam kan een verontrustend veld worden.
  • De injectie van een lokaal anestheticum in het storende veld geneest de stoorveldgerelateerde ziekte.

Huneke ontdekte ook dat er vele jaren zouden kunnen verstrijken tussen de vorming van een storend veld en het teweegbrengen van een storing gerelateerde ziekte.

Techniek van neurale therapie

Voordat de therapeut begint met neurale therapie, ondervraagt ā€‹ā€‹hij en onderzoekt de patiĆ«nt om uit te zoeken waar het storende veld zich in het lichaam bevindt. Hij besteedt speciale aandacht aan littekens en tanden. Dientengevolge injecteert de arts de patiĆ«nt met een lokaal anestheticum. De volgende opties zijn beschikbaar voor hem:

Lokale behandeling: Injecteer rechtstreeks in het pijnlijke gebied.

Segment therapie: Injectie in het segment (een deel van het lichaam) dat tot het pijnlijke gebied behoort.

Interferentie veld therapie: Injectie in een vermoedelijk interferentieveld. Injectie in een zenuwschakelaar, een zogenaamd ganglion. Injectie in een veneus bloedvat (intraveneuze injectie). De injectie schort het gebied op waarvan wordt vermoed dat het een tijdje door de rest van het lichaam is aangetast. Als gevolg hiervan vallen de symptomen die het interferentieveld op een andere plaats van het lichaam kunnen veroorzaken, plotseling weg.

Het gebeurt soms dat de symptomen na de behandeling zijn verdwenen. Meestal moet de patiƫnt echter herhaaldelijk neurale therapie ondergaan totdat zijn symptomen zijn genezen of permanent zijn verbeterd.

Toepassing van neurale therapie

Neurale therapie is met name geschikt voor de behandeling van ziekten die worden veroorzaakt door onjuiste lichaamsbepalingen. Dit betekent dat neurale therapie kan helpen met functionele aandoeningen van de organen, maar niet in structuren die al door de ziekte zijn vernietigd. Neurale therapie wordt hoofdzakelijk gebruikt om bijna alle acute pijn en ontstekingsaandoeningen te behandelen, in het bijzonder:

  • Hoofdpijn en migraine
  • oorontstekingen
  • Sinusitis of loopneus
  • Chronische tonsillitis
  • Gewrichtsklachten (bijvoorbeeld artrose, spit, ischias)
  • rugpijn
  • litteken pijn
  • Pijnlijke aandoeningen na verwondingen, ongevallen of operaties
  • Pijn bij kanker

Bijwerkingen van neurale therapie

In de regel zijn er weinig bijwerkingen te verwachten bij neurale therapie als u de voorzorgsmaatregelen in acht neemt. Omdat neurale therapie geneesmiddelen in het lichaam injecteert, zijn nauwkeurige anatomie, injectietechniek, dosering en hygiƫnische voorzorgsmaatregelen vereist om de procedure te voltooien. Als de neurale therapie niet correct wordt uitgevoerd, kan dit leiden tot verschillende aandoeningen, zoals bloeden.

In geen geval mag de neurale therapie worden gebruikt:
  • met een allergie voor lokale anesthetica
  • bij een stoornis van de bloedstolling
  • wanneer de huid ontstoken is


Zo? Deel Met Vrienden: