Odermennig

Agrimonie wordt gebruikt voor diarree en milde ontstekingen in de mond, keel of huid. Lees meer over de helende kracht van agrimonia eupatoria!

Odermennig

De kleine Odermennig (Agrimonia eupatoria) was al in de oudheid een zeer gewaardeerde medicinale plant. Het wordt nu gebruikt voor diarree, ontsteking van de orale en faryngeale mucosa en oppervlakkige dermatitis. Leer Lees meer over de helende kracht en het gebruik van agrimonie!

Productoverzicht

Odermennig

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Wat voor soort helende kracht is er in agrimony?

In het kruid van ormennig (stengels, bladeren, bloemen, fruit, Agrimoniae herba) zijn inbegrepen, onder andere tannines, bitterstoffen en wat etherische olie. Samen oefenen de ingrediƫnten een slijmvliesbeschermende, wondhelende en pijnstillende werking uit. Deze werkzaamheid van agrimony is wetenschappelijk erkend in de behandeling van:

  • milde aspecifieke diarreeziekten (inwendig gebruik)
  • Ontsteking van de orale en faryngeale mucosa (uitwendig gebruik)
  • lichte, oppervlakkige ontsteking van de huid (uitwendig gebruik)

Bij de genezing wordt de agrimonie aanbevolen voor andere kwalen, zoals galblaasaandoeningen.

Hoe wordt agronomie gebruikt?

Het agrimonie-kruid wordt gebruikt voor de bereiding van thee-infusies of voor de bereiding van afgewerkte geneesmiddelen (tincturen, druppels).

Voor de behandeling van diarree wordt agrimonie als thee aanbevolen: giet 1,5 tot 4 gram fijngehakt kruid met ongeveer 150 milliliter kokend water en zeef de plantendelen na tien minuten uit. Je kunt twee tot vier keer per dag een kopje oenmeng-thee drinken. De dagelijkse dosis is drie tot zes gram van het medicijn.

Voor externe behandeling van ontsteking van de orale en faryngeale mucosa en dermatitis kunt u een waterige afkooksel gebruiken. U kunt bijvoorbeeld meerdere keren per dag te zetten 2-3 eetlepels Agrimony Herb met koud water en vervolgens verwarmen en laat een paar minuten, dan stam, laat iets afkoelen en voor te bereiden een envelop voor de zieke huid gebieden. Dergelijke waterige afkooksels van de medicinale plant zijn ook geschikt voor gorgelen (bij slijmvliesontsteking in de mond en keel) en als badadditief (bij dermatitis).

Meststoffen op basis van agrimonie worden gebruikt volgens de instructies in de bijsluiter of de aanbevelingen van de arts of apotheker.

Welke neveneffecten kunnen Agrimony veroorzaken?

Tot nu toe zijn er geen bijwerkingen bekend voor het gebruik van agrimony.

Waarop u moet letten bij het gebruik van agrimony

Als diarree langer dan drie dagen aanhoudt of als u meer klachten heeft (koorts, buikpijn, bloed in de ontlasting, enz.), Moet u zeker een arts raadplegen.

Het gebruik van agrimonie kan de werking van andere geneesmiddelen verstoren. Daarom moet u uw arts raadplegen voordat u de medicinale plant gebruikt.

Er zijn geen gegevens over het gebruik van Agrimonia Eupatoria bij zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven of kinderen jonger dan 12 jaar. In deze gevallen mag de medicinale plant daarom niet worden gebruikt, of hoogstens in de richting van een arts.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen.De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Hoe agrimony en zijn producten te krijgen

Meststoffen op basis van agrimonie of snijkruid zijn verkrijgbaar in apotheken en goedgevulde drogisterijen. Voor correct gebruik, raadpleeg de bijgevoegde informatie over het pakket of naar uw arts of apotheker.

Wetenswaardigheden over Agrimony

De kleine agrimonie (Agrimonia eupatoria) is een vertegenwoordiger van de rozenfamilie (Rosaceae). De overblijvende plant is wijdverspreid in bijna heel Europa tot in West-Aziƫ en houdt ervan zich te vestigen op zonnige, droge locaties, bijvoorbeeld langs paden en langs struikgewas.

De agrimonie is tot een meter hoog en heeft een beetje vertakte, harige stengels. Op deze worden gevonden ongeparde gevederde en harige bladeren. Van juni tot augustus produceert de plant veel kleine, gele bloemen in spijkerachtige bloeiwijzen aan het einde van de stengels. De bloemen bloeien van onder naar boven langs de spijker. Na bestuiving ontwikkelen de vruchten zich van de bloemen met veel kleine haakjes bezet. Ze houden zich gemakkelijk aan de vacht van passerende dieren of kleding van mensen. Op deze manier, de Odermennig spread.


Zo? Deel Met Vrienden: