Oligotherapie

Bij oligotherapie worden de kleinste hoeveelheden sporenelementen toegediend.

Oligotherapie

Oligotherapie ("kleine hoeveelheid" therapie) betekent dat in het Grieks "kleine", "kleine" kleine hoeveelheden sporenelementen worden gebruikt om het lichaam te helpen bij het normaliseren van verstoorde metabole functies.

Filosofie / Opkomst van oligotherapie

Spoorelementen zijn chemische elementen die in zeer kleine hoeveelheden in het organisme voorkomen (bijvoorbeeld aluminium, mangaan of zink).
De sporenelementen worden geabsorbeerd door het voedsel en het drinkwater. Veel vitale processen in het menselijk lichaam worden geactiveerd of be├»nvloed door sporenelementen. Als iemand te weinig sporenelementen binnenkrijgt, kan dit leiden tot defici├źntiesymptomen of gewijzigde metabole functies.

Oligotherapie werd in het begin van de jaren 1940 ontwikkeld door Dr. med. Jacques M├ęn├ętrier en het bedrijf Labcal. Volgens de oligotherapeuten kan het toedienen van kleine hoeveelheden van bepaalde sporenelementen fysieke reacties ondersteunen als bepaalde processen in het metabolisme niet langer naar behoren functioneren.

Techniek van oligotherapie

Voordat een sporenelement wordt gebruikt, vraagt ÔÇőÔÇőde arts de pati├źnt grondig naar al zijn klachten en eerdere ziektes. Op basis van de beschreven symptomen, beslist de oligotherapeut welke sporenelementen geschikt zijn.

Een nauwkeurig afgemeten hoeveelheid van het corresponderende spoorelement wordt bijgebracht als een oplossing onder de tong van de pati├źnt. De oplossing moet enige tijd in de mond blijven voordat deze wordt ingeslikt. In tegenstelling tot conventionele geneeskunde, verhelpt oligotherapie een gebrek aan sporenelementen niet.

Dit betekent dat het niet eenvoudigweg "bijgevulde" elementen zijn die in het organisme ontbreken. Integendeel, de aanvoer van bepaalde sporenelementen moet het lichaam in staat stellen het ontbrekende element in de toekomst beter te absorberen.

Toepassing van oligotherapie

Met de Oligotherapie worden vooral klachten behandeld, die onder omstandigheden verwijzen naar een onvoldoende functionerend metabolisme. De levering van kleine hoeveelheden sporenelementen zou nuttig moeten zijn, bijvoorbeeld:

  • reumatische klachten en gewrichtspijn
  • chronische luchtweginfecties
  • chronische oorinfecties

Oligotherapie kan worden gecombineerd met andere maatregelen van school of complementaire geneeskunde. Als u bijvoorbeeld antibiotica moet nemen of een behandeling met kanker moet ondergaan met chemotherapeutica, moet oligotherapie de effectiviteit van de middelen die u neemt ondersteunen. De sporenelementen worden afzonderlijk gebruikt en hebben een breed effect. Dat is waarom ze ook kunnen worden gebruikt voor preventie.

Bijwerkingen van oligotherapie

De oligotherapie wordt goed verdragen en veroorzaakt geen bijwerkingen. Het mag echter alleen worden toegepast door artsen die een goede kennis hebben van metabole processen in het lichaam, omdat de juiste diagnose en selectie van het juiste element en de exacte dosering essentieel zijn voor de werkzaamheid van oligotherapie. Om deze reden zijn de sporenelementen die worden gebruikt in de oligotherapie voorschriften.


Zo? Deel Met Vrienden: