Paralytic ileus

In paralytische ileus is de spieractiviteit van de darmwand gedeeltelijk of volledig verstoord. Lees hier meer over de ziekte!

Paralytic ileus

een paralytische ileus heeft een functionele oorzaak in tegenstelling tot mechanische ileus. De darm wordt niet beperkt door een structuur, maar de spieractiviteit (peristaltiek) in de darmwand is onvoldoende of volledig afwezig. Dus de darminhoud kan niet worden getransporteerd. De darm is verlamd (verlamd). Dit kan bijvoorbeeld gebeuren na een blindedarmoperatie, wanneer de darm na de procedure tot stilstand komt als een reflex. Hier kunt u meer te weten komen over de oorzaken en behandeling van paralytische ileus.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. K56

Productoverzicht

Paralytic ileus

  • Dit creĆ«ert een paralytische ileus

  • Primaire paralytische ileus

  • Secundaire paralytische ileus

  • Paralytic ileus: symptomen

  • Paralytic ileus: onderzoeken en diagnose

  • Paralytic ileus: behandeling

Dit creƫert een paralytische ileus

De paralytische ileus kan voornamelijk worden veroorzaakt door afsluiting van de bloedvaten of door een andere onderliggende ziekte (secundair). Afhankelijk van de oorzaak is de paralytische ileus onderverdeeld in een primaire en een secundaire vorm.

Lees ook

  • overzicht
  • beschrijving
  • symptomen
  • Examens en diagnose
  • behandeling
  • Ziekteprocedure en prognose

Primaire paralytische ileus

Oorzaken van een primaire paralytische ileus zijn vasculaire occlusies door trombi of embolie. Dit betekent dat een bloedvat aan de darm wordt vernauwd of volledig wordt afgesloten door ingebed materiaal (embolus) of door een lokaal gevormd bloedstolsel (thrombus). Een complete vasculaire occlusie leidt uiteindelijk tot vernietiging (necrose) van de darmsectie, medische deskundigen verwijzen naar de gebeurtenis als een mesenteriaal infarct.

Hoe kun je zien of buikpijn onschadelijk is of dat er zelfs een darmobstructie of een hartaanval achter zit?

Secundaire paralytische ileus

De secundaire paralytische ileus komt vaker voor en kan verschijnen als een reflex na een buikoperatie. De operatie triggert mechanische stimuli, waardoor de stoelgang stopt. Een zogenoemde intestinale atonie van 24 tot 72 uur is echter normaal na een buikoperatie.

Ernstige abdominale ziekten zoals bacteriƫle peritonitis, appendicitis of pancreatitis kunnen ook leiden tot paralytische ileus. Omgekeerd kunnen in geavanceerde paralytische ileus bacteriƫn die van nature voorkomen in de darm de darmwand breken. Als ze in de buikholte terechtkomen, ontwikkelt zich een peritonitis (peritonitis).

Secundaire paralytische ileus - andere oorzaken

Ook kunnen inflammatoire darmaandoeningen zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa de oorzaak zijn van een paralytische ileus.

Bovendien veroorzaken geneesmiddelen zoals opiaten, geneesmiddelen van Parkinson, antidepressiva of anticonvulsieve geneesmiddelen (spasmolytica) darmverlamming.

Aandoeningen van de elektrolytenbalans, zoals kaliumgebrek (hypokaliƫmie) of diabetische coma, kunnen leiden tot darmstilstand. Door het ontbreken van elektrolyten verliezen de spieren het vermogen om te werken.

Paralytic ileus bevat ook de vrij zeldzame spastische intestinale obstructie, die het gevolg kan zijn van een worminfestatie of loodvergiftiging.

Paralytic ileus: symptomen

Paralytic ileus vertoont geen tekenen van stoelgang. Zelfs met de stethoscoop hoor je geen enkel darmgeluid, wat meestal duidt op een normale stoelgang. De buik is aanvankelijk opgeblazen. Als zich in een vergevorderd stadium een ā€‹ā€‹peritonitis ontwikkelt vanuit een verlamde ileus, zijn de buikwanden gespannen en hard (trombosebuik). De pijn is minder uitgesproken in een paralytische ileus dan in mechanische ileus en diffuser. Daarnaast komen meer hikken, ontlasting en wind vaker voor. Daarentegen komt braken meestal pas heel laat.

Paralytic ileus: onderzoeken en diagnose

Lichamelijk onderzoek en rƶntgenstralen zijn de belangrijkste pijlers bij de diagnose van paralytische ileus.

Tijdens lichamelijk onderzoek, wordt de buik grondig afgeluisterd met de stethoscoop. Als in alle buikstreek geen darmgeluid hoorbaar is, bestaat er een dringend vermoeden van een paralytische ileus. Artsen noemen dit een "grafstilte" in de buik. Als de darm geluiden hoorbaar zijn, sluit dit een paralytische darmobstructie uit.

De rƶntgenfoto wordt genomen terwijl hij staat of half opgericht is. Men ziet meestal staande vloeistofniveaus en sterk uitgerekte en opgezwollen darmsecties in het rƶntgenbeeld.

Lees meer over de onderzoeken

  • auscultatie
  • Rƶntgenstraal

Paralytic ileus: behandeling

De paralytische ileus vereist geen operatie.Uitzonderingen zijn wanneer de paralytische ileus zich heeft ontwikkeld uit een mechanische darmobstructie of wanneer peritonitis aanwezig is als een primaire ziekte.

Bij paralytische darmobstructie wordt de oorzaak van verlamming van het darmstelsel eerst behandeld. Om de stoelgang te stimuleren, kunnen geneesmiddelen zoals pantotheenzuur, neostigmine, het cholecystokinine analoge ceruletide of een dextran-sorbitol-infusie worden gegeven. Waarschuwing: deze geneesmiddelen mogen niet worden toegediend in geval van een mechanische darmobstructie, omdat ze een gevaarlijke koers kunnen versnellen. Bij paralytische darmobstructie wordt een neussonde geplaatst en een rectale klysma wordt uitgevoerd om de darm te laten poepen.

Intestinale verlamming na een operatie is normaal, dus bepaalde preventieve maatregelen worden genomen in de kliniek. Het wordt zo vroeg mogelijk opnieuw gestart met een "enterale voeding", dwz een dieet via de darm (als voedsel voor consumptie of via een maagsonde). Om de elektrolytbalans opnieuw in evenwicht te brengen, die verward is door de darmobstructie en chirurgie, wordt een overeenkomstige infusie gegeven.

Is er een paralytische ileus aan de andere kant mag de getroffen persoon niet eten of drinken totdat de darm door de therapie is hersteld. De duur varieert afhankelijk van de oorzaak en de omvang van de ziekte. Het is belangrijk dat vooral de onderliggende ziekte wordt behandeld.

Lees meer over de therapieƫn

  • klisteer
  • vultrechter


Zo? Deel Met Vrienden: