Pentoxifylline

Pentoxifylline, als een zogenaamd reologisch middel, verbetert de bloedcirculatie. Hoe het werkt en wanneer het te gebruiken, zul je hier leren!

Pentoxifylline

Het actieve ingrediĆ«nt pentoxifylline wordt gebruikt als een zogenaamd Rheologikum om de bloedcirculatie te verbeteren. Als xanthinederivaat is het verwant met cafeĆÆne, het stimulerende middel bij koffie. Door de vloeibaarheid van het bloed te verbeteren, helpt pentoxifylline ook bij het normaliseren van de bloedstolling. Hier kunt u alle belangrijke informatie over pentoxifylline lezen: effect, toepassing en bijwerkingen.

Dit is hoe pentoxifylline werkt

Het effect van pentoxifylline wordt verklaard door twee complementaire effecten van het geneesmiddel.

Effect op de bloedvaten

Pentoxifylline passeert na inname door het bloed naar de spierlaag in de wanden van de bloedvaten. Daar remt het medicijn de afbraak van de eigen boodschapper cAMP van het lichaam (cyclisch adenosine monofosfaat). Dit leidt tot het feit dat de vaatwanden een lagere spanning hebben (Tonus), dus verder worden gezet. Als gevolg daarvan stroomt er meer bloed, vooral in de zeer kleine vaten van het lichaam. Op dezelfde manier wordt bij vasculaire occlusieve ziekten met pentoxifylline vaak een verbeterde bloedtoevoer naar de getroffen ledemaat bereikt.

Effect op de rode bloedcellen

Pentoxifylline werkt direct op de rode bloedcellen (erythrocyten). Dit zijn numeriek de meest voorkomende bloedcellen en worden gekenmerkt door het feit dat ze een kern hebben en biconcave-vormig zijn. Vanwege hun vervormbaarheid kunnen ze zich verplaatsen door zeer nauwe bloedcapillairen, zelfs als ze een kleinere diameter hebben dan normale erytrocyten. Pentoxifylline bevordert deze vervormbaarheid.

Verdere effecten

Pentoxifylline beĆÆnvloedt ook de cellen van het immuunsysteem in het bloed (leukocyten) en op de bloedplaatjes (bloedplaatjes). Dientengevolge heeft het een immuunsysteem-dempende en ontstekingsremmende en anticoagulans.

Opname, afbraak en uitscheiding van pentoxifylline

Na het nemen pentoxifylline wordt snel en volledig geabsorbeerd in de darm, maar wordt omgezet driekwart alvorens het grote circulatie in de lever. Het meest gebruikelijke conversieproduct vertoont echter dezelfde effecten als pentoxifylline. De hoogste bloedspiegels worden ongeveer een uur na inname gemeten. Na anderhalf uur wordt ongeveer de helft van het medicijn en de afbraakproducten via de nieren in de urine uitgescheiden.

Wanneer wordt pentoxifylline gebruikt?

In Duitsland pentoxifylline het geneesmiddel is goedgekeurd voor de behandeling van perifeer arterieel vaatlijden en bloedsomloop-gerelateerde binnenoor dysfunctie. De eerste veelal plaatsvinden door een bloedstolsel in het been slagaders en leidt de verminderde vermogen tot zogenaamde "claudicatio intermittens": de partijen moet constant blijven lopen voor pijn in het been. De storingen van het binnenoor kunnen leiden tot gehoorverlies en tinnitus.

Buiten het "off-label" regelgevingsgebied wordt pentoxifylline ook gebruikt om andere aandoeningen te behandelen. Deze omvatten de zogenaamde multi-infarct dementie, ziekten van de perifere zenuwen (perifere neuropathie), vette lever en endometriose.

De duur van de aanvraag hangt af van het type en de ernst van de ziekte en wordt individueel bepaald door de arts.

Dus pentoxifylline wordt gebruikt

Het rheologische geneesmiddel pentoxifylline kan direct in een ader worden geĆÆnfuseerd of in de vorm van tabletten met verlengde afgifte. De totale dagelijkse dosis ligt gewoonlijk tussen 300 en 1200 milligram pentoxifylline. Het moet in twee of drie doses worden verdeeld, elk na een maaltijd. De infusie kan onafhankelijk van maaltijden worden gedaan. Typische tabletdoseringen voor pentoxifylline zijn 400 of 600 milligram per tablet.

De inname van andere anticoagulantia of middelen die de bloedsomloop bevorderen, kan nuttig zijn.

Welke bijwerkingen heeft pentoxifylline?

Zeer vaak ondervindt meer dan ƩƩn op de tien patiƫnten bijwerkingen (ADR's) zoals misselijkheid, braken, opgeblazen gevoel en diarree.

Voorkomende bijwerkingen van pentoxifylline flushes (gezichtsroodheid met warmtesensaties), duizeligheid, tremor, hoofdpijn en koorts optreden.

Zeer zelden zijn er allergische reacties. Kortademigheid veroorzaakt kortademigheid, zwelling van de slijmvliezen en lage bloeddruk. De werkzame stof moet dan onmiddellijk worden stopgezet en een arts moet worden geĆÆnformeerd.

Waar moet bij het gebruik van pentoxifylline rekening mee worden gehouden?

Bijzonder geneesmiddelen die werken als pentoxifylline anticoagulant of hypotensie, kan een groter effect hebben wanneer toegediend. Dit kan leiden tot verhoogde bloeddrukdalingen met duizeligheid en zwakte evenals een verhoogde neiging tot bloeden. De bloeddruk of stollingswaarden moeten daarom regelmatig worden gecontroleerd, vooral aan het begin van de gecombineerde behandeling met pentoxifylline.

Bij de behandeling van diabetes mellitus of prediabetes (een vroege vorm van diabetes) moet ervoor worden gezorgd dat pentoxifylline bovendien de bloedsuikerspiegel kan verlagen. Dit kan sneller leiden tot hypoglykemie.

Voor de behandeling van astma wordt vaak de chemisch verwante theofylline gebruikt. Bij gelijktijdig gebruik kan er een verminderde theofyllineverslechtering optreden, waardoor deze zich in het lichaam ophoopt. Dit kan gevaarlijk zijn, omdat zelfs een lichte overdosis theofylline ernstige bijwerkingen kan veroorzaken. Als Theofylline en Pentoxifylline gelijktijdig worden gebruikt, moet de dosering van theofylline mogelijk worden verlaagd door de behandelende arts.

Pentoxifylline mag tijdens de zwangerschap niet worden gebruikt vanwege een gebrek aan gegevens. Tijdens de lactatie is het actieve ingrediƫnt slechts in kleine hoeveelheden in de moedermelk, daarom kan het worden ingenomen na een zorgvuldige baten-risicobeoordeling door de arts.

Voor gebruik bij kinderen en adolescenten zijn er geen gegevens, dus het gebruik wordt niet aanbevolen. Oudere patiƫnten (ouder dan 65 jaar) en patiƫnten met lever- of nierinsufficiƫntie kunnen een dosisverlaging vereisen.

Zo krijgt u medicijnen met pentoxifylline

Vanwege de mogelijke ernstige bijwerkingen, kan pentoxifylline alleen in de apotheek worden gekocht op voorschrift van een arts (dwz op doktersvoorschrift).

Sinds wanneer is pentoxifylline bekend?

De chemisch nauw verwante actieve stof theofylline werd in 1888 door de Duitse bioloog Albrecht Kossel uit theebladeren gewonnen en vervolgens beschreven. De verdere ontwikkeling van de stof tot pentoxifylline kost echter enige tijd. Door theofylline te modificeren was het mogelijk om de stof selectiever te maken voor de stromingseigenschappen van het bloed. Pentoxifylline werd in 1984 in de VS en 1985 in Duitsland goedgekeurd. Aangezien de octrooibescherming al is verlopen, zijn er tal van generieke geneesmiddelen met het werkzame bestanddeel pentoxifylline in de markt.


Zo? Deel Met Vrienden: