Parodontitis: behandeling

De parodontale behandeling (periodontale ziektebehandeling) omvat verschillende tandheelkundige procedures. Welke zijn deze, lees hier!

Parodontitis: behandeling

een parodontale behandeling (spreektaal: parodontitis behandeling) omvat verschillende tandheelkundige procedures. Maar even belangrijk is dat een goede samenwerking van de patiƫnt tot een effectieve parodontale behandeling behoort. Loop van de therapie, de tandarts zal in detail bespreken met de patiƫnt. Lees meer over parodontitis therapie!

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. K04K05

Productoverzicht

Parodontitis: behandeling

  • Voorbehandeling (aanvankelijke parodontitisbehandeling)

  • Verwijdering van biofilm (gesloten parodontitisbehandeling)

  • Operatie (behandeling met open parodontitis)

  • antibiotica

Voorbehandeling (aanvankelijke parodontitisbehandeling)

Bij de eerste benoeming van de parodontitisbehandeling worden de tandoppervlakken schoongemaakt, gepolijst en gefluorideerd (Professional Teeth Cleaning, PZR). De tandarts levert fluoride rechtstreeks aan de aangetaste tand als een gel of vernis. Ze helpen om belangrijke mineralen op te slaan en daardoor de tand te versterken. Bovendien worden bacteriƫle plaque (biofilm) en tandsteen (plaque) verwijderd, evenals eventuele irriterende stoffen zoals bovendrijvende vullingen en kronen geƫlimineerd.

Daarnaast maakt een uitgebreide consultatie van de patiƫnt deel uit van de parodontale behandeling: de betrokkene krijgt tips en advies over de juiste tanden. Degenen die problemen hebben met de behandeling van een conventionele tandenborstel als gevolg van reuma, moeten een elektrische versie krijgen. Daarnaast zullen de betrokkenen worden geadviseerd over de juiste verzorgingsproducten voor parodontitis, zoals tandpasta, spoeloplossingen of tandzijde. Met speciale tandverftabletten kunnen parodontitispatiƫnten onafhankelijk het succes van hun mondzorg controleren.

Verwijdering van biofilm (gesloten parodontitisbehandeling)

In deze stap van de parodontale therapie wordt de bacteriƫle biofilm in de parodontale pockets geƫlimineerd. Hiervoor gebruikt de tandarts dunne instrumenten (curettes), eventueel met echografie. Ook worden eventuele afzettingen op de halzen en worteloppervlakken verwijderd. Laser parodontitis behandeling kan ook worden gebruikt. Laserstralen verwijderen niet alleen weefsel, ze hebben ook een antibacterieel effect en kunnen het bloeden stoppen.

Vaak zijn deze therapeutische maatregelen voldoende om de progressie van de ziekte te stoppen en de symptomen te verlichten. In veel gevallen een manier om parodontitis op deze manier te genezen.

Operatie (behandeling met open parodontitis)

Een chirurgische behandeling van parodontitis is noodzakelijk als de eerste behandelingsmaatregelen niet succesvol zijn geweest of de ontsteking al ver gevorderd is. Onder lokale anesthesie worden de parodontale pockets geopend door een kleine incisie. Dit maakt de getroffen gebieden gemakkelijker toegankelijk. Vervolgens maakt de tandarts de nu zichtbare wortelgebieden schoon en verwijdert ziek weefsel. Zelfs met een nog niet zichtbaar defect van de wortelafdeling (Furcationsbeteiligung) beveelt deze chirurgische ingreep aan. Ten slotte worden het tandvlees opnieuw op de tanden aangebracht en wordt het deel aan elkaar gestikt. Door deze procedure moeten de tandvlees beter hechten, en de zakken worden geƫlimineerd (gingivale pocket eliminatie).

transplantaten

Onder bepaalde omstandigheden wordt zoveel tandvlees vernietigd dat een weefseltransplantatie noodzakelijk is. Hier zijn twee opties voor:

  • vrij slijmvliesimplantaat
  • klep

Bij ƩƩn vrij mucosaal transplantaat Het gehemelte van de patiƫnt dient als donorweefsel. Met behulp van een gesneden aluminiumfolie wordt het benodigde stukje slijmvlies uitgesneden. Vervolgens wordt het op de blootgestelde tandgebieden geplaatst en daar genaaid. De wonden in het donorgebied genezen meestal goed na enkele weken. Het transplantaat zelf geneest na ongeveer vier maanden.

In een zogenaamde klep het tandvlees wordt op een gezonde plaats gesneden. De aldus verkregen tissueklep wordt op het nabijgelegen zieke kaakgebied gedrukt en daar blootgestelde tandwortels getoond en genaaid. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen laterale (lateraal verplaatste) en coronale glijdende lobben. In het geval van coronale flappen wordt het tandvlees onderaan ingesneden en omhoog getrokken (in de onderkaak) of omlaag (in de bovenkaak) tegen de blootgestelde tanden. Daar is het weefsel bevestigd met een naad die rond de tand wikkelt.

Vaak worden vrije transplantaten en glijdende lobben gecombineerd om cosmetisch mooiere resultaten te bereiken.

Botvervangingsmateriaal

In het geval van twee- of driewandige botzakken, kan het nodig zijn om het gedegradeerde bot te vervangen door echt of kunstmatig materiaal. Men gebruikt ofwel botweefsel van de patiƫnt (autogene bottransplantaten) of die van botbanken. Deze bieden gedemineraliseerd, gevriesdroogd bot (allogene bottransplantaten).Als alle organische stoffen zijn verwijderd, kunnen de weefsels van runderen, varkens of koralen ook worden gebruikt (xenogene bottransplantaten). Bovendien kunnen calciumfosfaat en glaskeramiek de botdefecten vervangen.

Tandextractie en resectie van de worteltip

Deze stap van een parodontitis therapie is vooral nodig wanneer de tand duidelijk beschadigd is en het behoud ervan daarom geen zin heeft. Trekken van de tand (tandextractie) of operatief verwijderen van de wortelpunten (apicectomie) is de voorkeursbehandeling voor apicale parodontitis. Hier is de ontsteking meestal te diep om succesvol te zijn met conventionele behandelingen. Individuele openingen als gevolg van verloren tanden kunnen bijvoorbeeld door bruggen worden afgesloten. Als er meerdere tanden achter elkaar ontbreken, kan een gedeeltelijke prothese de aankoopfunctie herstellen.

Gecontroleerde weefselregeneratie

Bij deze parodontitis-behandeling wordt een speciaal membraan rond een benige pocket geboeid. Dit is om te voorkomen dat tandvleesweefsel groeit naar de oorspronkelijke plaats van het parodontium. Cellen van het parodontium kunnen nu het tandworteloppervlak koloniseren. Het langetermijndoel van deze parodontitisbehandeling is de wederopbouw van het parodontium.

Sommige tandartsen bevelen ook therapie aan met zogenaamde email-matrixeiwitten. Dit zijn groei-eiwitten die ook een rol spelen bij de ontwikkeling van het kauwapparaat. Dit is om het herstel van de tandretentiestructuren te bevorderen.

antibiotica

Voor de behandeling van geavanceerde en agressieve parodontitis, schrijft de tandarts antibiotica voor. Ze verminderen het aantal schadelijke bacteriƫn in de mond. Om deze antibacteriƫle geneesmiddelen kunnen bestrijden gerichte periodontale pathogenen, voorheen respectieve soorten bacteriƫn bepaald (bacteriƫntest). Om dit te doen, verwijdert de tandarts plaque uit de parodontale pockets en laat hij deze microbiologisch onderzoeken.

Antibiotica zijn ook dringend nodig als de patiƫnt al klaagt over algemene klachten zoals koorts.

Wil je het zonder antibiotica doen, dan zijn lokaal werkende essentiƫle oliƫn een goed alternatief. Een zogenaamd antibiogram wordt gebruikt om te testen welke oliƫn een veelbelovend effect hebben. In een apotheek, de medicijnen om parodontale behandeling gecompileerd.


Zo? Deel Met Vrienden: