Fytotherapie

Fytotherapie of kruidengeneeskunde is een genezende methode die kruidengeneesmiddelen gebruikt.

Fytotherapie

Fytotherapie of kruidengeneeskunde (Grieks: Phyton = plant) is een geneeswijze waarbij kruidengeneesmiddelen worden gebruikt. Fytotherapie is de oudste van alle medische diensten. Het wordt gebruikt door alle mensen en zelfs door dieren. Chimpansees hebben bijvoorbeeld kauw diarree gezien op bepaalde planten die ze anders niet zouden eten.

Kruidengeneeskunde is een belangrijk onderdeel van alle traditionele medische systemen, bijvoorbeeld Ayurveda of Traditionele Chinese Geneeskunde. De laatste jaren heeft fytotherapie zich ontwikkeld tot een wetenschappelijk verantwoord medisch hulpmiddel dat zowel door artsen als door natuurgenezers wordt gebruikt.

Geschiedenis van fytotherapie

Het gebruik van geneeskrachtige planten om de gezondheid in Europa te helen, te versterken en te behouden werd in de eerste plaats door christelijke monniken gecultiveerd. Bijna elk klooster was een kruidentuin. Maar ook buiten de kloosters vele planten deskundig genezers en genezers, in een poging om de zieken te helpen met behulp van bladeren, bloemen, wortels en vruchten mensen leefden.

De bevindingen van de herboristen gingen in het begin van de "wetenschappelijke" geneeskunde van de middeleeuwen. Sinds die tijd gebruiken artsen, apothekers en drogisten kruidengeneeskunde. Een beroemde vertegenwoordiger van de medisch gebruikte fytotherapie was Paracelsus (1493 - 1541). In de vorige eeuw begon een nieuwe ontwikkeling in de kruidengeneeskunde. Chemische werkmethoden werden gebruikt om individuele actieve stoffen uit de planten te extraheren (isoleren).

Zo werd atropine ge├»soleerd van de giftige belladonna en digoxine uit de rode vingerhoedskruid. Beide stoffen worden tegenwoordig nog steeds gebruikt in de moderne geneeskunde. De chemische isolatie van bepaalde werkzame stoffen vrij uit giftige planten kunnen nu omgaan met de eerdere probleem van de risico's, niet altijd precies te bepalen dosering bedrag. Het is mogelijk geworden om de afzonderlijke actieve ingredi├źnten precies gedoseerd af te geven in de vorm van tabletten, druppels, zalven of oli├źn. Tegenwoordig komen de meeste van de industrieel geproduceerde medicinale ingredi├źnten tot stand zonder enige plantaardige basissubstantie. Niettemin - of misschien om die reden - heeft de traditionele kruidengeneeskunde de afgelopen jaren meer aandacht gekregen.

De geneeskrachtige planten en hun actieve ingredi├źnten

In het verleden werden medicinale kruiden gekweekt of wilde planten gekweekt. Ze waren meestal gedroogd en dienden als een voorraad tot de volgende oogst. Het verzamelen en bereiden van medicinale planten vereist een gedegen kennis, want afhankelijk van de plant het gehalte aan werkzame stof is afhankelijk van het seizoen of overdag, tijdens droeg de "oogst". Je moet ook precies weten of je de bloemen, de bladeren of de wortels van een plant nodig hebt. Tegenwoordig worden medicinale kruiden meestal verkocht in gespecialiseerde winkels als kant en klare producten of kruidenmengsels (de zogenaamde "farmaceutische geneesmiddelen").

Niet elke wilde plant bevat dezelfde hoeveelheid actieve ingredi├źnten. Om een ÔÇőÔÇőbepaalde minimale kwaliteit en concentratie te garanderen, worden medicinale planten vaak geplant in een speciaal gecontroleerde omgeving onder altijd dezelfde omstandigheden. De reeks planten die varieert van "mild" middelen zoals pepermunt of kamille potente, giftige geneeskrachtige planten gedeelte dat onder toezicht van een arts moet worden genomen.

In een plant - in tegenstelling tot de meeste chemisch geproduceerde geneesmiddelen - bevatten altijd verschillende werkzame stoffen. Dit heeft voor- en nadelen. Vertegenwoordigers van fytotherapie uitleggen dat zodat het totale effect van nature complementair actieve ingredi├źnten die het genezingsproces meer dan het gebruik van afzonderlijke werkzame bestanddelen bevordert bereiken. Aan de andere kant neemt het risico op bijwerkingen toe als een medicijn meerdere actieve ingredi├źnten bevat.

De belangrijkste ingredi├źnten en werkzame stoffen van medicinale planten zijn onder te verdelen in:

  • Bittere substanties om het lichaam te versterken en tijdens nerveuze spanning (bijvoorbeeld centaury, gentiaan)
  • etherische oli├źn tegen infectieziekten (bijvoorbeeld tijm, rozemarijn, pepermunt)
  • Alkalo├»den voor hartproblemen en pijn (bijv. Wolfskers, klaproos, kinaankop)
  • Tannines voor ontstekingen en lichte bloedingen (bijvoorbeeld damesmantel, zwarte thee, bosbes)
  • Glycosiden voor hartklachten (bijvoorbeeld rode vingerhoed)
  • Saponinen voor hoest en urinewegaandoeningen (bijvoorbeeld sleutelbloem, berkbladeren)
  • Slijm tegen ontstekingen van de luchtwegen en het maagdarmkanaal (bijvoorbeeld toorts, marshmallow).

Technologie van fytotherapie

Het kruidengeneesmiddel kent verschillende manieren om de remedies voor te bereiden. Deze kunnen intern of extern worden toegepast:

  • Thee om te drinken, spoelen en gorgelen
  • Verse sappen van verse plantendelen voor oraal gebruik
  • Tincturen.Verse planten worden bijvoorbeeld overgoten met alcohol en na enkele dagen gefilterd. Tincturen kunnen worden gebruikt voor het borstelen van zieke huid of slijmvliezen.
  • Infusies van kruiden voor het inademen van de stoom
  • Enveloppen en wraps bevochtigd met een plantinfusie
  • Afgewerkt medicijn, bijvoorbeeld uit droge extracten van een plant in de vorm van een tablet.

Kruidengeneesmiddelen worden vaak gegeven om andere vormen van therapie te ondersteunen. Daarom worden ze aanbevolen door artsen, natuurgenezers en therapeuten met verschillende genezingsmethoden.

Toepassing van fytotherapie

Je kunt veel aandoeningen behandelen met kruidenremedies. Ook voor de preventie van ziekten is het kruidengeneesmiddel geschikt. Gemakkelijkere klachten kunnen korte tijd met plantaardige producten worden behandeld, bijvoorbeeld:

  • Verkoudheid (inademing met etherische oli├źn of drinken van helende thee├źn)
  • Nervositeit (valeriaan of hopbellen)
  • kleine wonden (arnica)
  • Constipatie (fig)
  • verschillende huidproblemen (eikenschors)

Bij ernstige of chronische ziekten dient men kruidenremedies pas toe te passen na de verduidelijking van de arts en met zijn toestemming.

Kruidengeneesmiddelen zijn geschikt in deze gevallen, bijvoorbeeld:

  • Reumatische klachten (paardenbloem)
  • chronische bronchitis (tijm)
  • Hoge bloeddruk (knoflook)

Bijwerkingen van fytotherapie

Naast de geneeskrachtige planten die geschikt zijn voor zelfbehandeling, zijn er andere waarvan de toepassing deskundig advies vereist, bijvoorbeeld omdat ze toxines bevatten. De effectiviteit, maar ook het risico op bijwerkingen, wordt vaak onderschat in kruidengeneesmiddelen. Daarom is het belangrijk om precies voor elk gebruik te weten hoe het juiste middel is bereid en in welke dosering het moet worden gebruikt. Ook zijn niet alle medicinale planten geschikt voor kinderen. Als de behandeling met kruidenremedie├źn niet helpt of als zich een verslechtering van de symptomen voordoet, moet u de arts raadplegen.


Zo? Deel Met Vrienden: