Poliepen

Intestinale poliepen zijn goedaardige uitwasemingen van het darmslijmvlies. Klik hier om alles te weten te komen over darmpoliepen!

Poliepen

poliepen zijn uitsteeksels van het darmslijmvlies. Ze kunnen worden veroorzaakt door bepaalde ziekten of zelfs zonder duidelijke oorzaak. Bijna de helft van alle mensen ouder dan 70 heeft dikke poliepen. Meestal veroorzaken ze geen ongemak en worden ze alleen gedetecteerd tijdens het onderzoek. Omdat ze kunnen degenereren tot darmkanker, moeten ze worden verwijderd. Lees hier alle belangrijke informatie over darmpoliepen.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. K63C26D12

Dr. med. Mira Seidel

Intestinale poliepen zijn geen reden tot bezorgdheid, maar ze moeten altijd worden verwijderd omdat ze kankerachtig kunnen worden.

Productoverzicht

poliepen

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Intestinale poliepen: beschrijving

Intestinale poliepen zijn mucosale structuren die uitsteken in de holte van de darm. Ze kunnen plat op de darmwand zitten, er door een stijl aan worden vastgemaakt of een "ruige" vorm aannemen. Poliepen komen zeer vaak voor in de dikke darm en het rectum (rectum). Ze kunnen uit verschillende weefsels bestaan, maar zijn meestal gevormd uit klierweefsel van het darmslijmvlies. Poliepen worden in dit geval adenomen genoemd. Adenomen zijn goedaardige structuren die kunnen worden getransplanteerd in kwaadaardig kankerweefsel.

Na de leeftijd van 70, draagt ā€‹ā€‹bijna de helft van alle mensen in Duitsland minstens Ć©Ć©n poliep in de darm. Men onderscheidt een enkele poliep van ziektes met verschillende dikkedarmpoliepen. In een zogenaamde polyposis zijn er meer dan 100 poliepen in de darm. Symptomen zijn meestal diarree en buikkrampen.

Intestinale poliepen: symptomen

Aanvankelijk veroorzaken poliepen in de darm meestal geen symptomen. Maar soms kunnen poliepen bloeden. De betrokken persoon merkt dit vaak op door een roodachtige verkleurde ontlasting. Als het permanent bloedt van de poliep, kunnen symptomen van bloedarmoede optreden, zoals duizeligheid en zwakte. Sommige poliepen produceren slijm. De getroffenen hebben dan een slijmerige stoelgang. Door slijmproductie kunnen water, zouten (elektrolyten) en eiwitten verloren gaan. Diarree en buikkrampen zijn veel voorkomende symptomen. Darmpoliepen veroorzaken echter in sommige gevallen ook blokkades.

Intestinale poliepen: oorzaken en risicofactoren

Intestinale poliepen komen veel vaker voor in de westerse wereld dan bijvoorbeeld in Aziatische landen. Daarom wordt aangenomen dat de westerse levensstijl de ontwikkeling van darmpoliepen bevordert. Dit omvat het zeer vette en suikerrijke voedsel, hoge alcoholconsumptie en nicotine. Gebrek aan lichaamsbeweging zou een rol moeten spelen bij de ontwikkeling van darmpoliepen. Verder hebben genetische factoren een grote invloed.

Het mondslijmvlies vernieuwt zichzelf regelmatig. Deze oude mucosale cellen zijn afgebroken en nieuwe cellen vermenigvuldigen zich. Ze vormen een nieuw slijmvlies. Bij reproductie kunnen echter kleine fouten (mutaties) in het genetische materiaal voorkomen. Bepaalde mutaties kunnen de groeikenmerken van de mucosale cellen veranderen. Ze vermenigvuldigen zich bijvoorbeeld oncontroleerbaar. Dit veroorzaakt intestinale poliepen. Als intestinale poliepen voor een zeer lange tijd aanhouden, kan darmkanker ontstaan ā€‹ā€‹uit hun reeds beschadigde cellen. Daarom moeten darmpoliepen preventief worden verwijderd.

Intestinale poliepen: genetische factoren

Soms kan de neiging om poliepen in de darmen te vormen, worden geƫrfd. In dit geval worden bepaalde genen met een defect doorgegeven aan het nageslacht. Het groeit dan veel eerder in het leven poliepen. Het risico op het ontwikkelen van darmkanker is verhoogd.

Intestinale poliepen bij familiale adenomateuze polyposis (FAP)

In de zeldzame familiaire adenomateuze polyposis (FAP) poliepen met mucosale klieren (adenomateuze darmpoliepen) groeien door de darm. Het is een genmutatie die kan worden doorgegeven. De getroffenen bevinden zich op dit moment meestal nog in hun tienerjaren en hebben vaak geen klachten. Symptomen zoals buikpijn, diarree, gewichtsverlies, winderigheid of bloedig-slijmerige stoelgang komen pas in de loop van de jaren. Na een paar jaar ontwikkelt darmkanker zich vaak uit de darmpoliepen. Bovendien treden bij deze ziekte onregelmatige tandstructuren, veranderingen in oculaire pigmentatie en soms poliepen in de maag en tumoren in botten op. Het risico op het ontwikkelen van schildklierkanker is licht verhoogd. Mensen met familie met deze aandoening moeten hun darmen regelmatig laten controleren. Het is ook mogelijk om de familieleden te testen op de FAP-genmutatie.

MUTYH-geassocieerde polyposis (MAP)

Ook in MAP is een overgeƫrfd genetisch defect de oorzaak van vroege en gewone colonpoliepen.De ziekte is echter milder dan de FAP en de poliepen ontwikkelen zich later in het leven. Ouders kunnen het mutante gen dragen zonder ziek te zijn. Als vader en moeder elk een gemuteerd gen doorgeven, bestaat het risico dat het nageslacht ziek wordt.

Cronkhite-Canada syndroom

Bij het syndroom van Cronkhite-Canada komen intestinale poliepen voor in het gehele maagdarmkanaal. Bovendien verschijnen bruine vlekken op de huid. Nagels en teennagels kunnen hun structuur veranderen, het hoofdhaar faalt. Het syndroom treedt meestal op na de leeftijd van vijftig. Het probleem is ernstige diarree, die de elektrolyten en eiwitten uit het lichaam overspoelen. In tegenstelling tot andere genetische poliepen, is er hier geen hoger risico op colorectale kanker.

Birt-Hogg-Dube syndroom

Bij het Birt-Hogg-Dube-syndroom komen tal van darmpoliepen voor in de dikke darm, die zich zeer vaak tot darmkanker kunnen ontwikkelen. Bovendien komen huid-, nier- en longtumoren voor.

Hamartomatous polyposis syndromen

Een hamartomateus syndroom kan in bijna alle delen van het lichaam met tumoren worden geassocieerd. Als intestinale poliepen zich ontwikkelen als onderdeel van een dergelijk syndroom, is het risico op colorectale kanker verhoogd. Meestal komt de ziekte op jonge leeftijd voor. Het zogenaamde Peutz-Jeghers-syndroom wordt bijvoorbeeld gediagnosticeerd op ongeveer de leeftijd van 35 jaar, omdat de poliepen vaak leiden tot darmobstructie. De ziekte is geassocieerd met een hoog risico op alvleesklierkanker of eierstokkanker.

Colon poliepen: onderzoeken en diagnose

In het geval van ontlastingsklachten of in het kader van screening op colorectale kanker, moet een arts worden geraadpleegd voor gastro-enterologie. In de meeste gevallen is het wenselijk om naar de dokter te gaan met een "lege maag", omdat de buikorganen beter kunnen worden beoordeeld. De arts zal eerst een paar vragen stellen om aanwijzingen te krijgen over de darmgezondheid van zijn patiƫnt:

  • Heeft u last van constipatie, diarree of onregelmatige stoelgang?
  • Is het je opgevallen dat je ontlasting bloederig of slijmerig is?
  • Zijn er darmziekten in uw gezin?
  • Ben je de afgelopen weken en maanden afgevallen?

Hierna volgt het lichamelijk onderzoek. Met de stethoscoop kan de arts darmgeluiden horen. Dan tast hij naar zijn maag voor mogelijke verharding. Met een echografieapparaat kunnen darmpoliepen in het rectum worden weergegeven.

Colonoscopie (colonoscopie)

Omdat men een heel klein deel van de darm alleen kan beoordelen met een echoscopisch onderzoek, wordt meestal een colonoscopie uitgevoerd. De dag voor het onderzoek moet meestal een laxeermiddel worden ingenomen. Een flexibele buis met camera (colonoscoop) wordt in de darm ingebracht en gevorderd. Als er een poliep in de darm wordt gedetecteerd, kan deze direct worden verwijderd. Vervolgens wordt het weefsel in het laboratorium onderzocht.

abdominale MRI

Poliepen in de dunne darm kunnen soms worden gevisualiseerd in een zogenaamde magnetic resonance imaging (MRI). Een MRI maakt veel individuele dwarsdoorsneden van de darm. Je moet ongeveer twintig minuten in een buis liggen. Met behulp van verschillende magnetische resonantie berekent een computer vervolgens de beelden van de darm.

Video capsule endoscopie

In videocapsule-endoscopie wordt een kleine capsule ingeslikt met een camera. Terwijl ze door het spijsverteringskanaal dwaalt, maakt ze foto's van het darmslijmvlies. Als de capsule de hele darm is gepasseerd, wordt deze met de ontlasting uitgescheiden. Deze kunnen vervolgens op de computer worden geƫvalueerd. Omdat dit onderzoek erg tijdrovend en duur is, wordt het niet op elke gewone dikke poliep uitgevoerd.

voorzorg

Aangezien intestinale poliepen en darmkanker geen zeldzame ziektes zijn, wordt een colonoscopie als voorzorgsmaatregel aangeboden voor elke persoon in Duitsland vanaf de leeftijd van vijftig jaar en betaald door de zorgverzekeraars. Elke tien jaar moet de colonoscopie worden herhaald. In het geval van klachten of een verhoogd risico op darmziekten, wordt het vaker uitgevoerd.

Een zogenaamde hemoccult-test is ook een voorzorgsmaatregel. Dit wordt bepaald door middel van een teststrip, als er bloed in de ontlasting zit. De test wordt eenmaal per jaar herhaald als onderdeel van de screening op colorectale kanker.

  • Afbeelding 1 van 7

    De screening op dikkedarmkanker door videocapsule...

    ... is als het besturen van een onderzeeƫr door de lange darmslang. De reis duurt maximaal acht uur. Niets is merkbaar door de geheime metgezel. In theorie kun je zelfs werken.

  • Afbeelding 2 van 7

    De camera...

    ... die zich door de darm buigt, meet ongeveer drie centimeter - dus de videocapsule is niet groter dan een vitaminepil. Het moet gemakkelijk te slikken zijn.

  • Afbeelding 3 van 7

    Een kleurrijke stroom van foto's

    de arts moet dan evalueren. Als de reis snel gaat, klikt de camera op maar liefst 35 frames per seconde, zweeft het langzamer, het duurt slechts ongeveer vier foto's. Aan het einde worden ongeveer 400.000 gekleurde afbeeldingen gemaakt.

  • Afbeelding 4 van 7

    De recorder...

    ... die de beelden vanuit de darm registreert, is als een riem om de heupen gewikkeld.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 7

    Na het doorslikken van de capsule...

    ... de arts controleert eerst of de capsule daadwerkelijk in de maag is gekomen en is nergens vastgelopen.

  • Afbeelding 6 van 7

    De eerste live-foto's van de darmen...

    ... is te zien op het mini-scherm - inclusief luchtbellen. De camerabeweging kan live worden gevolgd. Speel niet te veel met het apparaat - anders zullen de batterijen in een vroeg stadium opraken.

  • = 7? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 7 van 7

    De darmcamera...

    ... kan alles ontdekken, inclusief colitis ulcerosa - een inflammatoire darmaandoening. Ze filmt ook poliepen of darmkanker.

Intestinale poliepen: behandeling

Omdat een dikke darm kanker kan overgaan, moet het, als het ontdekt is, worden verwijderd. Kleinere darmpoliepen kunnen in een colonoscopie worden verwijderd. Grotere poliepen moeten soms tijdens operaties door de buikwand worden verwijderd. In zeldzame gevallen wordt een heel stuk darm verwijderd. Bij mensen met een genetische polyposis die een hoog risico lopen op darmkanker, wordt de dikke darm soms uit voorzorg verwijderd.

Lees meer over de onderzoeken

  • colonoscopie
  • Hemoccult-test

Intestinale poliepen: ziekteverloop en prognose

Een poliep is eigenlijk een goedaardige darmtumor. Als het echter nog lang aanhoudt, kan het zich ontwikkelen tot darmkanker en gevaarlijk worden. Gemiddeld duurt het vijf tot tien jaar voordat adenoom zich ontwikkelt vanaf een adenoom. Hoe groter de poliepen, hoe groter het risico dat darmpoliepen kanker worden.

Na verwijdering van de poliep bestaat er een risico op bloeding van de ablatieplaats. Daarom moet u op de stoelgang letten en regelmatig hemoccult testen uitvoeren. Soms moet je een dag in het ziekenhuis blijven nadat je ter observatie bent verwijderd. Na de behandeling wordt na een half jaar en vervolgens om de 3 jaar opnieuw een colonoscopie uitgevoerd.

Een westerse levensstijl met een hoog vet- en suikerarm dieet, alcohol en nicotine lijkt de oorzaak te zijn poliepen begunstigen. Daarom moet een uitgebalanceerd dieet worden gerespecteerd en alcohol en nicotine slechts matig worden genoten.

Lees meer over de therapieƫn

  • stoma


Zo? Deel Met Vrienden: