Sleutelbloem

De sleutelbloem (sleutelbloem) bevordert de vorming van slijm en hoesten. Het helpt daarom bij ademhalingscrisissen. Lees meer over de medicinale plant primrose!

Sleutelbloem

de sleutelbloem, ook wel sleutelbloem genoemd, is niet alleen mooi, maar ook genezend: dankzij het ejectiebevorderende effect, presteert het goed bij luchtwegontsteking. Lees hier meer over de sleutelbloemen, hun effect en toepassing!

Productoverzicht

sleutelbloem

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht zit er in de teunisbloem?

De sleutelbloem (sleutelbloem) bevat in zijn wortelstok en in zijn wortels en bloemen, onder andere, zogenaamde saponinen. Ze worden beschouwd als het belangrijkste actieve ingrediƫnt in medicinaal gebruik: saponines bevorderen de productie van slijm en vergemakkelijken de uitscheiding van slijm. Daarom is de sleutelbloem medicinaal goedgekeurd voor de behandeling van respiratoire catarre. Zo helpen preparaten met een sleutelbloem bijvoorbeeld bij verkoudheid met viskeus slijm, hoesten en chronische bronchitis.

Traditioneel wordt de sleutelbloem nog steeds gebruikt bij veel andere klachten en ziekten. Deze omvatten kinkhoest, astma, jicht, reuma, zenuwaandoeningen (zoals tremoren en maagkrampen), migraine en hartfalen. Er is echter een gebrek aan wetenschappelijke studies die een heilzaam effect van de sleutelbloem in deze toepassingen bevestigen.

Hoe wordt de sleutelbloem aangebracht?

medicinaal kan de wortelstok (rhizoom) gebruikt worden samen met een aangrenzende lange wortels (radix Primulae) of gedroogde bloemen (flos Primula) (Primula Veris, blz elatior) van de Real en High key bloem. De ondergrondse delen van de plant bevatten meer saponinen dan de bloemen en worden daarom als effectiever beschouwd.

Zowel onderstam en wortels van primrose en bloemen kunnen worden gebruikt om thee te zetten:

Voor thee voorbereiding van de ondergrondse delen giet 0,2 tot 0,5 gram gedroogd, fijn gesneden Primrose wortel met 150 ml koud water, breng de benadering van een kook, haal van het vuur en laat hem gaan tien minuten voordat je de plantendelen inspant. Als u wilt dat de Primrose bloemen te gebruiken, giet meer dan 1,3 gram (een theelepel) van gehakte kruiden geneesmiddel met 150 ml kokend water en zeef de plantendelen na tien minuten.

Voor het uitstoten, moet u om de twee tot drie uur een warme honingzoete primrose- of primrose-bloemthee drinken. De dagelijkse dosis van de primrose wortel is 0,5 tot 1,5 gram van het medicijn, de dagelijkse dosis van de primula bloemen op twee tot vier gram. Om het effect te vergroten, kunt u de sleutelbloem combineren met andere geneeskrachtige planten, zoals anijs of venkel, tijdens de theevoorbereiding.

Er wordt ook beƫindigd preparaten op basis van de wortelstok met wortels of bloemen bijvoorbeeld gepoederd primula bloemen in beklede tabletten, een tinctuur van de wortel Primrose en het droge extract van de wortel primula verpakt in tabletten of capsules. Er zijn ook gecombineerde preparaten met andere medicinale planten (zoals tijm) beschikbaar.

Welke bijwerkingen kan de sleutelbloem veroorzaken?

Saponinen irriteren de slijmvliezen, wat in sommige gevallen kan leiden tot maagklachten en misselijkheid (vooral in geval van overdosering).

Waarop u moet letten bij het gebruik van de teunisbloem

Sleutelbloemen zijn beschermd en mogen niet wild worden verzameld. Vertrouw op afgewerkte medicijnpreparaten gemaakt van prikkelende sleutelbloemen.

Als er een allergie voor primula's is, mag de medicinale plant niet worden gebruikt. Gevoelige mensen reageren op het contact met primula's met allergische reacties zoals roodheid en blaarvorming.

Voorzichtigheid is geboden bij gastritis of maagzweren. Vanwege het irriterende effect op het slijmvlies, mag de primula hier niet worden gebruikt.

In geval van kortademigheid, koorts of bloederige / etterende slijm, moet een arts worden geraadpleegd.

Niet alle preparaten op basis van primula zijn geschikt voor kinderen. Let daarom altijd op de instructies voor correct gebruik in de betreffende bijsluiter.

De thee uit de Primrose bloemen is meer geschikt voor kinderen dan de thee uit wortelstok en wortels: de sleutelbloemen thee smaakt beter, minder irriterend voor slijmvliezen en beter verdragen.

Er zijn nog onvoldoende gegevens over het gebruik van de sleutelbloem tijdens zwangerschap en borstvoeding. Zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, moeten daarom eerst hun arts om advies vragen of als voorzorgsmaatregel om zich te onthouden van de voorbereidingen van de medicinale plant.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico.Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines.Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Dit is hoe je de sleutelbloem en zijn producten krijgt

Bij uw plaatselijke apotheek om de gedroogde medicijnen sleutelbloem voor thee voorbereiding (wortelstok met wortels, bloemen) als afgewerkte producten (thee, capsules, druppels, enz.) Te krijgen. Raadpleeg de bijsluiter en raadpleeg uw arts of apotheker voor het juiste gebruik van de sleutelbloem.

Wetenswaardigheden over de teunisbloem

Primula's (sleutelbloem, geslacht Primula) behoren tot de primrose familie (Primulaceae). Ze zijn beschermd en mogen daarom niet wild worden verzameld.

Er zijn verschillende meerjarige soorten primula's bekend, waaronder de sleutelbloem (Primula veris). Zelfs de wetenschappelijke naam zegt het al: Primula veris is Ć©Ć©n van de eerste (van het Latijnse prima = de eerste) bloeiende planten in het voorjaar (Latijn, ver, Veris = voorjaar). Van een basaal rozet, die is gemaakt van een fluwelen harige en hele bladeren, lente in het voorjaar van maximaal 20 centimeter hoog bloemstelen. Aan het einde staan ā€‹ā€‹in bloemschermen verschillende dooiergeel bloemen. Ze hebben een witachtig groene, wijde klokvormige kelk.

De Hoog (Primula elatior) bloeit ook heel vroeg in het jaar, maar de bloemen te ruiken zeer weinig in vergelijking met de aangenaam sterke bloemengeur van echte sleutelbloem. De nauwsluitende kelken, lichtgele bloemen en een grotere statuurhoogte van maximaal 30 centimeter zijn verdere onderscheidende kenmerken.

De naam sleutelbloem komt van het sleutelhanger-achtige uiterlijk van de bloeiwijzen van de verschillende sleutelbloemSpecies.


Zo? Deel Met Vrienden: