Psychoanalyse

Psychoanalyse is een van de klassieke psychotherapeutische procedures. Lees hier hoe het werkt.

Psychoanalyse

Gebruik een psychoanalyse kan mentale stoornissen behandelen. Uit deze originele vorm van psychotherapeutische methodologie zijn vele andere erkende therapeutische methoden ontwikkeld. Psychoanalytici zien de oorzaak van psychische stoornissen in onbewuste kinderconflicten. In gesprek met de therapeut moeten deze conflicten worden onthuld en aangepakt. Lees hoe psychoanalyse werkt en wie het kan helpen.

Productoverzicht

psychoanalyse

  • Wat is psychoanalyse?

  • Wanneer doe je een psychoanalyse?

  • Wat doe je in een psychoanalyse?

  • Wat zijn de risico's van de psychoanalyse?

  • Waar moet ik aan denken na een psychoanalyse?

Wat is psychoanalyse?

Psychoanalyse gaat terug naar de Weense neuroloog Sigmund Freud. Aan het einde van de 19e eeuw revolutioneerde hij de psychologie door zijn persoonlijkheidstheorie. Volgens de psychoanalyse-definitie volgens Freud kan psychoanalyse worden gebruikt om mentale processen te onderzoeken die anders nauwelijks toegankelijk zijn.

Hij geloofde dat psychologische problemen werden veroorzaakt door onbewuste conflicten die dateren uit de kindertijd. Als dergelijke conflicten niet bevredigend worden opgelost en onderdrukt tijdens de kindertijd, kan de persoon ook in soortgelijke situaties terugvallen in kinderlijke patronen als een volwassene. De betrokken persoon kan de huidige situatie dan niet adequaat oplossen, omdat hij wordt overweldigd door onaangename jeugdgevoelens. Therapeuten verwijzen naar de terugval in kinderachtig denken en actiepatronen als regressie.

Met behulp van verschillende technieken probeerde Freud het bewustzijn van deze conflicten te vergroten en hun innerlijke balans te herstellen. De basis van psychoanalytische technieken is altijd het gesprek tussen therapeut en patiƫnt. Psychoanalyse kan plaatsvinden in een individuele setting, maar ook in een groep als groepsanalyse.

De id, het ego en het superego

Freud heeft de psyche in drie delen gestructureerd. Een deel van de persoonlijkheid wordt bepaald door de "it". Het vereist basisbehoeften voor voedsel, slaap en seksualiteit. Het bestaat uit geboorte en eist onmiddellijke bevrediging. Een peuter die honger heeft begint meteen te huilen als de honger niet bevredigd is.

Het 'superego' vertegenwoordigt de antagonist van het id. Als een morele entiteit vertegenwoordigt het superego de waarden van de samenleving.

Tussen de id en het superego is al Mittler de "ik". Het ego ontwikkelt zich tijdens de kindertijd. Het omvat het bewustzijn van jezelf en de realiteit. Het ego bemiddelt tussen de instinctieve impulsen van de id en de morele aanspraken van het superego.

Freud geloofde dat emotionele problemen te wijten zijn aan vroege conflicten tussen deze verschillende delen van de psyche. Volgens hem zou bijvoorbeeld een dwang tot reinheid kunnen voortkomen uit een conflict tussen de id en het superego. Het kinderlijke Het heeft het verlangen om vies te worden, maar de ouders doen een beroep op het superego en schelden het kind uit als het vuil wordt.

De betrokkene herinnert zich dit conflict echter niet bewust. Ongelukkige gevoelens kunnen het ego verlichten door bepaalde afweermechanismen. Mensen verplaatsen bijvoorbeeld onplezierige herinneringen of geven hun eigen gevoelens door aan andere mensen. Deze verdedigingsmechanismen spelen tegenwoordig ook een belangrijke rol in dieptepsychologische therapie, omdat ze kunnen wijzen op onverwerkte en traumatische gebeurtenissen.

Psychoanalyse voor persoonlijkheidsontwikkeling

Volgens psychotherapeutische richtlijnen wordt klassieke psychoanalyse niet beschouwd als een vorm van therapie, maar eerder als een ontwikkeling van de persoonlijkheid. Want de psychoanalyse heeft geen duidelijke behandelingsdoelen te bereiken. De analist en de patiƫnt verkennen openlijk de levensgeschiedenis van de patiƫnt. De sessies behandelen de onderwerpen die zich openbaren.

Verdere ontwikkeling van de psychoanalyse

Uit de psychoanalyse zijn later verschillende methoden ontwikkeld, waaronder analytische psychotherapie en diep psychologische psychotherapie en psychotherapie.

Diepheid-psychologisch gezonde therapie

Voor psychotherapie op basis van dieptepsychologie en voor wie het geschikt is, lees Psychotherapie op basis van dieptepsychologie.

Wanneer doe je een psychoanalyse?

De psychoanalyse veronderstelt dat de patiƫnt in staat is om op zichzelf te reflecteren. Het is ook belangrijk dat de betrokken persoon zich zonder problemen mondeling kan uitdrukken. Psychoanalyse is alleen geschikt voor patiƫnten die gemotiveerd en redelijk veerkrachtig zijn.

Freuds klassieke psychoanalyse wordt tegenwoordig nauwelijks toegepast. Als er iets is, kan het worden gevonden in poliklinische praktijken. Al vanwege de lange duur is het ongeschikt in een klinische omgeving. Omdat het niet beperkt is in de tijd en zich meestal over vele jaren uitstrekt. Wetenschappers hebben aangetoond dat kortere therapieƫn niet alleen goedkoper zijn, maar ook een beter effect hebben.

Wat doe je in een psychoanalyse?

Psychoanalyse bestaat uit de dialoog tussen therapeut en patiƫnt.Door de gesprekken probeert de therapeut samen met de patiƫnt de oorzaak van de problemen, de interne conflicten bloot te leggen. In tegenstelling tot gedragstherapie geeft de therapeut geen instructies aan de patiƫnt.

In de klassieke setting van de psychoanalyse ligt de patiĆ«nt op een bank en zit de therapeut achter de bank zodat de patiĆ«nt hem niet kan zien. Deze positionering laat zien dat de therapeut een meer terughoudende rol speelt in het helpen van de patiĆ«nt om ongeremd te spreken. De patiĆ«nt wordt niet beĆÆnvloed door de gezichtsuitdrukkingen van de therapeut en moet zich zonder afleiding op zijn innerlijke processen concentreren.

Gratis associatie

Een centrale techniek in de psychoanalyse is vrije associatie. De therapeut moedigt de patiĆ«nt aan om alles uit te spreken wat door zijn hoofd gaat. De therapeut geeft vervolgens aan welke onbewuste inhoud zich achter de associaties verschuilt. Een bekende psychoanalyse test bedoeld om associatie te stimuleren is de zogenaamde Rorschach-test. De therapeut toont de patiĆ«nt-inkblotpatronen. Afhankelijk van wat de patiĆ«nt in het patroon herkent, legt de therapeut verklaringen af ā€‹ā€‹over de persoonlijkheid van de patiĆ«nt.

transmissie

Een andere term die teruggaat naar Freud is de overdracht. Onder transmissie wordt verstaan ā€‹ā€‹dat patiĆ«nten vaak wensen of conflicten die zij met andere mensen hebben overgedragen aan de therapeut. Vaak komen deze uit de kindertijd. Een patiĆ«nt kan bijvoorbeeld een onvervuld verlangen hebben naar de genegenheid van zijn vader.

Als deze wens niet is vervuld, probeert hij die genegenheid van anderen te krijgen, in dit geval van de therapeut. Deze overdracht moet door de therapeut worden herkend en aan de patiƫnt worden overgebracht. Dit is ook een manier om onbewuste conflicten bloot te leggen.

De psychoanalyse houdt zich sterk bezig met de individuele persoon. De analist is ook als individu betrokken bij het proces. Niettemin moet hij de objectieve opvatting niet verliezen en moet hij in staat zijn de vaak complexe gevoelens van de patiƫnt aan te pakken.

Omdat zelfs de therapeut er onbewuste delen in heeft. Daarom kan het voorkomen dat de therapeut bijvoorbeeld een afkeer of genegenheid ontwikkelt voor de patiƫnt in het therapieproces. In de psychoanalyse wordt dit fenomeen tegenoverdracht genoemd. Een goede zelfreflectie van de therapeut is nodig om dergelijke processen te herkennen. Om deze reden moet de therapeut zelf de psychoanalyse ondergaan voordat hij mag oefenen.

Duur psychoanalyse

Klassieke psychoanalyse duurt meestal enkele jaren en vereist drie tot vier sessies per week. Er zijn nu procedures die zijn geƫvolueerd van een psychoanalyse die minder tijd kost. Aan de ene kant verwachten de patiƫnten een snelle progressie en aan de andere kant nemen de ziekenfondsen slechts een bepaald aantal sessies aan.

Wat zijn de risico's van de psychoanalyse?

Een mogelijk nadeel van de psychoanalyse is dat de patiƫnt geen concrete instructies ontvangt die hem helpen zijn problemen aan te pakken. Omdat in de psychoanalyse de nadruk ligt op het onderzoeken van de oorzaken in de geschiedenis van de patiƫnt. Dit is een erg lang proces. Uiteindelijk kan de patiƫnt beter begrijpen waarom hij psychische symptomen vertoont, maar dat betekent niet noodzakelijk dat ze verdwijnen.

Een langdurig en onsuccesvol therapieproces is erg frustrerend voor de patiƫnt. Veel patiƫnten verliezen het geloof dat ze kunnen worden geholpen. Het is voor sommige patiƫnten ook moeilijk om de terughoudendheid van de therapeut om psychoanalyse uit te voeren en duidelijke doelen te tolereren.

Psychoanalyse: kritiek

Klassieke psychoanalyse is gebaseerd op de theorieƫn van Freud. Sommige van deze theorieƫn worden tegenwoordig in twijfel getrokken. Ten eerste kunnen veel van zijn theorieƫn niet wetenschappelijk worden geverifieerd. De bewering dat er het ID, het ego en het superego zijn, kan bijvoorbeeld niet worden bewezen of weerlegd.

Ten tweede werden de ideeĆ«n van Freud gevormd door de tijdsgeest van die tijd. In die tijd was seksualiteit taboe. Met zijn instinctieve leer verbrak hij dit taboe en waardevolle seksualiteit als een beslissende impuls in het leven. Freuds theorie wordt vooral bekritiseerd vanwege de sterke nadruk op seksuele behoeften, die volgens Freud het gedrag in de kindertijd beĆÆnvloeden. Een van de beschuldigingen is dat deze opvatting het seksueel misbruik van kinderen zou kunnen bevorderen.

Hoewel de theorie van het belang van onbewuste processen in ons destijds revolutionair was, worden veel van de aannames ervan vandaag weerlegd. Freuds idee van psychoseksuele ontwikkeling van kinderen is vervangen door modern ontwikkelingsonderzoek.

Waar moet ik aan denken na een psychoanalyse?

De psychoanalyse sessies zijn vaak emotioneel veeleisend voor de patiƫnt. Pijnlijke herinneringen uit het verleden kunnen bijvoorbeeld ontstaan. Het is daarom logisch om jezelf niet onmiddellijk daarna in de stress van het dagelijks leven te gooien, maar om tijd te nemen voor de verwerking.

Wanneer angsten ontstaan ā€‹ā€‹aan het einde van de psychoanalyse, moeten ze worden gecommuniceerd met de therapeut.Omdat de analytische therapieĆ«n lang aanhouden, voelen veel patiĆ«nten zich alleen gelaten na het voltooien van de psychoanalyse en missen ze hun therapeut. Heel vaak is er ook de angst voor terugval. Deze zorgen en twijfel aan jezelf moeten tijdig worden besproken. Het kan een goed idee zijn om de psychoanalyse te vertragen en de sessies steeds verder weg te houden.

Als je je nog steeds voelt na de psychoanalyse wees niet verlegen, wees niet bang om opnieuw hulp te zoeken. Beschouw deze stap niet als een mislukking, maar als een teken dat je voor jezelf zorgt. Misschien vindt u het nuttig om de therapeut te veranderen of over te schakelen naar een andere vorm van therapie.

Psychoanalyse


Zo? Deel Met Vrienden: