Psychodrama

Psychodrama gaat over rollenspellen met andere deelnemers. Lees hier hoe het werkt en voor wie het geschikt is.

Psychodrama

Psychodrama is een creatieve methode die vooral wordt gebruikt in psychotherapie, maar ook in de school- en volwasseneneducatie en bij coaching. In het geval van psychodrama stellen de betrokkenen hun problemen voor aan de hand van andere deelnemers, zoals in een toneelstuk op een podium.Met de actieve reproductie van moeilijke situaties krijgen de betrokkenen een grondig inzicht in bestaande conflicten. Lees hier wat u te wachten staat in een psychodrama en voor wie het geschikt is

Productoverzicht

psychodrama

  • Wat is psychodrama?

  • Wanneer doe je een psychodrama?

  • Wat doe je met een psychodrama?

  • Wat zijn de risico's van een psychodrama?

  • Wat moet ik overwegen na een psychodrama?

Wat is psychodrama?

Het woord psychodrama komt van het Grieks. Het is samengesteld uit het Griekse woord voor actie (Grieks "drama") en ziel (Griekse "psyche"). Bijgevolg gaat psychodrama over het speels visualiseren van de innerlijke psychische processen.

De arts en psychotherapeut Jacob Levy Moreno heeft in de 20e eeuw het psychodrama opgericht. Het psychodrama ontstond vanuit het besef dat mensen voornamelijk leren door middel van actie in plaats van spraak. Vooral kinderen begrijpen de wereld in het spel door volwassenen te imiteren.

In tegenstelling tot andere psychotherapeutische procedures is de centrale methode in psychodrama dus niet het gesprek, maar de actie. In de regel vindt het psychodrama plaats in een groep van acht tot vijftien personen. In elke sessie kan een deelnemer zijn of haar spel of onderwerp bijdragen.

Door de scenische presentatie kunnen zelfs problemen die al lang geleden zijn verstreken in het heden worden ervaren en veranderd. Deelnemers kunnen ook werken aan angst voor de toekomst door mogelijke rollenspelscenario's uit te testen.

Wanneer doe je een psychodrama?

Het Psychodrama wordt zowel als methode gebruikt in de psychotherapie, in de supervisie, maar ook bijvoorbeeld in de economie voor conflictoplossing in bedrijven. Op psychotherapeutisch gebied kan psychodrama bijvoorbeeld helpen bij het omgaan met angststoornissen, psychosomatische klachten of verslavingen.

Dit soort probleemoplossing vereist echter zowel actieve als creatieve actie en is daarom niet voor iedereen geschikt. Mensen die terughoudend zijn om hun gevoelens aan een groep uit te drukken, zullen het moeilijk vinden om dit in psychodrama te doen.

Wie het psychodrama wil proberen, moet ook verbeeldingskracht en empathie hebben. Handelende vaardigheden zijn niet nodig, maar deelnemers moeten zich kunnen inleven in andere situaties en mensen.

Het psychodrama was oorspronkelijk bedoeld als groepstherapie, maar wordt ook aangeboden door sommige therapeuten in individuele settings of in relatietherapie.

Tot dusverre nemen de wettelijke ziekteverzekeringsmaatschappijen deze vorm van therapie niet aan. Het psychodrama wordt alleen betaald als het wordt opgenomen in het therapieaanbod tijdens een ziekenhuisverblijf. Afhankelijk van het onderwerp kan het aantal sessies variƫren van enkele weken tot enkele maanden.

Wat doe je met een psychodrama?

Het psychodrama bestaat uit een psychodramatische leider (therapeut of hulpverlener), een groep, medespelers en een protagonist die zich zorgen maakt. De hoofdrolspeler is de persoon die hulp zoekt en zijn problemen wil overwinnen door middel van het psychodrama. Hij selecteert enkele spelers of "hulp Iche" uit de groep om de verzorgers van de hoofdpersoon te vertegenwoordigen.

In tegenstelling tot de familieopstelling spelen en spelen de spelers niet vrij volgens hun gevoelens, maar ontvangen zij instructies. Hoe ze zich in hun positie zouden moeten gedragen, zegt de protagonist. Het psychodrama is verdeeld in een opwarming, een actie en een integratie- en evaluatiefase.

verwarmingsfase

Psychodrama vereist veel spontaniteit en empathie. Om de deelnemers hun weg te vinden in het volgende rollenspel, zijn er verschillende technieken om te verwarmen. Vaak vraagt ā€‹ā€‹de leider aan het begin over de conditie van de deelnemers. De deelnemers kunnen hun gemoedstoestand vertegenwoordigen, bijvoorbeeld door houdingen. Als de deelnemers elkaar niet kennen, laat de leider hen de ruimte volgens bepaalde criteria instellen, zoals woonplaats of leeftijd.

actiefase

In de eerste stap legt de protagonist van de groep een problematisch onderwerp uit waar hij aan wil werken. Dat zou bijvoorbeeld zijn werksituatie kunnen zijn. De tweede stap is om een ā€‹ā€‹scĆØne te kiezen die het centrale probleem beschrijft. De hoofdrolspeler en zijn assistent Iche spelen de situatie op het podium.

In de zogenaamde "rolomkering" kan de protagonist veranderen in de rol van een hulpego en de speler in de rol van de hoofdrolspeler. Deze techniek helpt de persoon om zich beter te voelen in de positie van anderen. Bovendien weten de andere spelers hoe ze zich in een bepaalde rol moeten gedragen.

Psychodrama gebruikt meer technieken. Het "spiegelen" zou de protagonist bijvoorbeeld moeten helpen interne weerstand te herkennen. De psychodramatische leider laat de protagonist het tafereel van buitenaf observeren. Bij "verdubbeling" staat de leider naast de hoofdrolspeler en spreekt vanuit zijn perspectief.

De psychodramatische leider onderbreekt het rollenspel, zodra hij de indruk heeft dat de gespeelde situatie niet langer nieuwe inzichten oplevert. Hij breekt het rollenspel af, zelfs als er meer explosieve onderwerpen naar voren komen. Misschien herinnert de gespeelde situatie de protagonist aan een scĆØne uit zijn kindertijd. Dit wordt dan onmiddellijk geĆÆmplementeerd in een rollenspel. Via deze methode krijgt de protagonist een dieper inzicht in de bestaande problemen.

integratiefase

Na het rollenspel wisselt de groep uit. De deelnemers rapporteren over hun ervaringen in vergelijkbare levenssituaties en brengen de protagonist ervan op de hoogte dat hij niet alleen is met zijn problemen. Ze praten ook over wat ze voelden en hoorden in rollenspellen. Ten slotte legt de psychodrama-gids uit welke processen hij heeft waargenomen bij het rollenspel. Psychodrama hecht veel waarde aan een waarderend klimaat.

De hoofdrolspeler moet zich veilig voelen in de groep en steun ontvangen. Het effect van het Psychodrama zit niet alleen in het rollenspel, maar ook in de gemeenschapszin die in de groep ontstaat.

Wat zijn de risico's van een psychodrama?

In psychodrama worden problemen in het heden opnieuw bijgewerkt. Wanneer er pijnlijke gevoelens opkomen, voelen sommige mensen zich emotioneel overweldigd. Niet alleen de protagonist, maar ook de andere deelnemers in de groep kunnen sterke gevoelens ervaren in het proces.

De taak van de psychodrama-gids is aandacht te schenken aan de gevoeligheden van alle deelnemers en te voorkomen dat ze overbelast raken. Hoe groter de groep, hoe moeilijker het is voor de leider om iedereen in zicht te hebben.

Te lange sessies, slechte structurering en inadequate uitleg kunnen de deelnemers overbelasten of belasten. Als deelnemers acuut aan een psychische stoornis lijden, moet de therapeut er met name op letten dat de rol geen extra belasting vormt. Omdat dit de gezondheid van de patiƫnt kan verslechteren.

Wat moet ik overwegen na een psychodrama?

In Psychodrama ervaar je een verscheidenheid aan verschillende emoties. Samen een groepservaring hebben, kan de gevoelens versterken. Om de deelnemers in staat te stellen hun gevoelens te ordenen, is een belangrijk deel van het psychodrama de ontmoeting aan het einde van elke sessie.

Als u zich echter verward of overweldigd voelt na de sessie, moet u de psychodrama-gids vertellen. Als de negatieve gevoelens na een paar sessies nog steeds aanwezig zijn, moet u in een een-op-een sessie met een therapeut praten. Dit geldt ook als je onderwerpen hebt waar je niet aan wilt werken in een groep of psychodrama.

Psychodrama


Zo? Deel Met Vrienden: