Pyelonefritis

Nier pancreatitis is een bacteriƫle infectie van het nierbekken. Lees hier hoe u de ziekte kunt herkennen!

Pyelonefritis

een pyelonefritis (Pyelonephritis, PN) is een bacteriƫle infectie van het nierbekken waarbij de urine zich verzamelt voor overdracht naar de blaas. Het is meestal het gevolg van een oplopende infectie, dat wil zeggen, de pathogenen migreren via de urethra, blaas en urineleider naar het nierbekken. Vanwege hun relatief korte urethra worden vrouwen vaker getroffen door pyelitis dan mannen. Lees hoe u nier-pancreas herkent en hoe u het moet behandelen.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. N12N10N11

Productoverzicht

pyelonefritis

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Pyelonephritis: beschrijving

Nierbekkenontsteking, ook bekend als pyelonephritis, behoort tot de groep van urineweginfecties (UTI's) en is een van de meest voorkomende nieraandoeningen. Deze kunnen worden onderverdeeld in infecties van de lagere urinewegen (bijvoorbeeld cystitis) en de bovenste urinewegen. Nierbekkenontsteking is een van de bovenste urineweginfecties. De onderste urinekanaal omvat de urethra en de urineblaas, de bovenste urinewegen omvat de urineleiders en de nieren.

De meest voorkomende bacteriƫle pathogenen komen vaak uit de darm en komen via de urethra als eerste in de blaas terecht, waar ze bijvoorbeeld een blaasontsteking (cystitis) veroorzaken. Vanaf hier kunnen de bacteriƫn ook blijven stijgen via de urineleiders omhoog naar het nierbekken. Dit lukt vooral wanneer de urine niet goed kan draineren - bijvoorbeeld als gevolg van nier- of blaasstenen. Het resultaat is een pyelonefritis. Bij pyelonephritis is het nierweefsel (parenchym) meestal ontstoken. Het nierbekken is een deel van de nier en dient als reservoir voor de urine. Vanuit het nierbekken stroomt de urine via de urineleiders de blaas in en wordt uiteindelijk via de urethra uitgescheiden.

Vrouwen hebben twee tot drie keer meer kans op nier-pancreas dan mannen. Een van de redenen is de kortere urethra bij vrouwen, waardoor het voor bacteriƫn gemakkelijker wordt om in de blaas te komen. Nierbekkenontsteking kan acuut of chronisch zijn. De acute pyelonefritis ontstaat vaak plotseling. Typische symptomen van acute pyelonefritis zijn ernstige pijn in de flank, koude rillingen en een algemeen, ernstig ziektegevoel. Bijna altijd gaat een pyelonefritis gepaard met koorts. Chronische pyelonefritis verloopt vaak sluipend en met tussenpozen en beschadigt progressief de nieren. Symptomen zijn slechte prestaties, vermoeidheid en verlies van eetlust. Onbehandeld, kan chronische pyelonefritis in het slechtste geval leiden tot nierfalen (nierinsufficiƫntie).

De diagnose pyelonefritis wordt door de arts gesteld aan de hand van bloed- en urineonderzoek en beeldvormingstechnieken. De bekkenbehandeling van de nieren gebeurt met antibiotica. Daarnaast is het belangrijk om het lichaam te beschermen en veel te drinken.

Pyelonephritis: symptomen

Meer informatie over de tekenen en symptomen van pancreatitis nier: Kidney Pyelitis - Symptoms.

Pyelonephritis: oorzaken en risicofactoren

Er zijn verschillende redenen voor pyelitis. Oorzaken zijn bacteriƫle infecties in de meeste gevallen. Dit zijn meestal darmbacteriƫn, die via de urethra uit de omgeving doordringen. Zelden komen de ziekteverwekkers via de bloedbaan in het lichaam: in bijna 80 procent van alle gevallen is de darmbacterie Escherichia coli (E. coli) de oorzaak van pyelitis. Zeldzamer, andere bacteriƫn zoals enterococci of stafylokokken of schimmels en virussen zijn de renale bekkenoorzaken. In het geval van pyelonefritis bereiken de pathogenen de lagere urinekanaal tot aan het renale bekken en activeren ze de ontsteking.

Vrouwen hebben ongeveer twee tot drie keer meer kans op pyelonefritis dan mannen. De urethrale anatomie van de nierbekkenoorzaken houdt hiermee verband: bij vrouwen is de toegang tot de urethra dichter bij de anus dan bij mannen, dus bacteriƫn worden gemakkelijker verhandeld en kunnen de urethra binnendringen. Bovendien is de plasbuis bij vrouwen korter dan bij mannen, waardoor de ziekteverwekkers sneller in de blaas kunnen migreren en van daaruit blijven stijgen naar het nierbekken.

Er zijn tal van risicofactoren die nier pancreatitis bevorderen. Deze omvatten bijvoorbeeld urinaire drainagestoornissen. Het nierbekken fungeert als een verzameltrechter voor de urine, die in de nier is gevormd en deze naar de ureter leidt.Als de urinestroom wordt verstoord of te laag is, dit bevordert de groei van bacteriƫn en het creƫert een lichte pyelonephritis. Urineren aandoeningen kunnen aangeboren bijvoorbeeld zoals misvormde urinebuis zijn. Maar een vergrote prostaat dat de urethra vernauwt, kan nierinfectie te promoten. Andere risicofactoren voor pyelonephritis zijn:

  • nierstenen
  • seksuele activiteit
  • zwangerschap
  • Infecties van de lagere urinewegen
  • Metabolische ziekten, b.v. Diabetes (diabetes mellitus)
  • Vergrote prostaat (prostaathyperplasie) bij mannen
  • Aangeboren afwijkingen van de nieren
  • Vesikourethraler reflux: In dit gebrek van urine uit de blaas stroomt terug naar de nier
  • Algemeen immunodeficiĆ«ntie (bijvoorbeeld, HIV-infectie)

Is een acute pyelonefritis niet behandeld wordt en niet volledig genezen, waardoor het risico van chronische pyelonephritis. De ontsteking keert dan terug opnieuw en opnieuw. Indien onbehandeld, kan dit leiden tot nierfalen (nierfalen). Een andere reden voor een chronische pyelonephritis kunnen bijvoorbeeld ook op lange termijn drugsmisbruik.

Pyelonefritis: Testen en Diagnose

Voordat het onderzoek is een gedetailleerde bespreking van de medische geschiedenis (anamnese). U vroeg de dokter, onder andere om de huidige symptomen en hoe vaak ze zich voordoen. ook informatie over reeds bestaande voorwaarden zijn van belang:

  • Wat infecties waren in de kindertijd?
  • Was er in de afgelopen twaalf maanden, infecties van de lagere urinewegen?
  • Is een bekende niersteen ziekte?
  • Zijn stofwisselingsziekten vĆ³Ć³r als suikerziekte (diabetes mellitus)?

Dit wordt gevolgd door een grondig lichamelijk onderzoek. De dokter klopt en daarmee scant de nieren uit. Typisch pyelonefritis zijn pijn in de flanken, zodat het laterale abdominale gebied.

Een integraal onderdeel van het onderzoek en de diagnose van pyelonefritis zijn urine en bloedtesten. De urine wordt vervolgens onderzocht onder meer bacteriƫn en witte bloedcellen (leukocyten). Een toename van het aantal bacteriƫn en witte bloedcellen wijst op ontsteking van de urinewegen. Gebruik een urinecultuur, kan het pathogeen vervolgens vermeerderd en nauwkeurig bepaald (zgn. Antibiogram).

Een bloedonderzoek wordt voornamelijk uitgevoerd in verdachte chronische pyelonefritis. Een inflammatoire markers is de Blutsenkgeschwindigkeit (BSG). In dit geval wordt opgemerkt hoe snel bepaalde onderdelen van het bloed, verminderen de rode bloedcellen in dit geval (erytrocyten) in een vat. In ontsteking, de rode bloedcellen samen worden opgeslagen als gevolg van bepaalde eiwitten en daardoor sneller te verlagen. Een verhoogde waarde Blutsenkgeschwindigkeit is daarom een ā€‹ā€‹indicatie van ontsteking. Verder wordt bepaald in een bloedtest, de waarde van de zogenaamde C-reactief proteĆÆne (CRP). Het is een eiwit dat wordt geproduceerd in de lever en afgegeven aan het bloed. Nogmaals, een verhoogde waarde indicatief is voor ontsteking. Ook belangrijk is de creatinine in het bloed: Deze metaboliet wordt uitgescheiden in de urine, de waarde nog niet bepaald in het bloed. Een hogere waarde kan informatie verschaffen over de vraag of de nieren worden waarschijnlijk al beschadigd.

Voor de diagnose van pyelonephritis beeldvormingstechnieken worden gebruikt:

  • Via een echo (echografie), kan de arts de positie, vorm en grootte van de nieren te beoordelen. Ook urine en nierstenen en eventuele urine die kan leiden tot een nier infectie, kan worden vastgesteld met het onderzoek. Een chronisch nier-infectie kan leiden tot littekens in het nierweefsel. Deze kunnen ook vertegenwoordigen met behulp van echografie.
  • De zogenaamde Miktionssonografie komt vaak voor bij kinderen voor gebruik en is een vorm van echografie. Deze bovendien gebruikt worden zogenaamde contrastmiddelen. Met deze de reflux van urine kan worden gecontroleerd vanuit de blaas naar de nieren. Door deze reflux, kunnen de bacteriĆ«n in de nieren en ontsteking veroorzaken.
  • Computertomografie (zogenaamde contrastmiddelen.) Wordt geleverd met een onduidelijke resultaten van ultrageluid toegepast en wordt, onder andere, het detecteren van nierstenen.
  • Magnetic Resonance Imaging (MRI).
  • X-ray onderzoek van de urinewegen.

Pyelonefritis: Behandeling

Als een acute pyelonefritis in de meeste gevallen wordt veroorzaakt door bacteriƫn, vindt plaats pyelonefritis behandeling met antibiotica. De tijd is meestal zeven tot tien dagen. Aan het begin van de behandeling is een breed spectrum antibioticum gebruikt, zodat een antibioticum met een breed spectrum. Met de hulp van urine cultuur die is gemaakt voor de exacte diagnose van pyelonephritis, dan kan de exacte ziekteverwekker te bepalen. De arts kan dan gebruik maken van een specifiek werkend antibioticum. zijn. In ernstige gevallen van pyelonefritis, die gepaard gaat met misselijkheid en braken, het antibioticum vaak intraveneus, dwz toegediend via een infuus. Dit wordt gedaan in een ziekenhuis.De behandeling van het bekken in de nieren kan bovendien worden ondersteund door antipyretica, antipyretica.

Bij chronische pyelonefritis het resultaat van testen van de gevoeligheid, indien mogelijk, eerst wachten om de pathogeen doelwit van een antibioticum bestrijden. De antibioticumtherapie duurt dan meestal een week, mogelijk langer. Zelfs latere episodes van ziekte worden behandeld met antibiotica. Echter, indien ondanks behandeling met antibiotica is er geen verbetering, de behandeling van chronische pyelonefritis in het ziekenhuis waar de drugs dan via infusies gedaan worden toegediend.

Tijdens de behandeling is het vooral belangrijk om voor uw lichaam te zorgen. Voor patiƫnten betekent dat de beste bedrust. Daarnaast is het raadzaam veel te drinken: een verhoogde hydratatie van minstens twee liter per dag helpt de urinewegen door te spoelen en de pathogenen te reinigen.

Kortom, niet alleen de ziekteverwekkers moeten worden bestreden met een nierontsteking, maar ook de oorzaken van de ontsteking worden geƫlimineerd. Als urinewegdrainage bijvoorbeeld de oorzaak is van pyelonefritis, kan in sommige gevallen een operatie noodzakelijk zijn.

Pyelonephritis: Preventie

Er zijn enkele maatregelen die u kunt nemen om het risico op pyelitis te verminderen:

  • Zorg voor voldoende hydratatie: drink veel water (bijv. Water of thee), bij voorkeur meer dan twee liter per dag. Dit helpt de urinewegen te reinigen en de ziekteverwekkers uit de nieren te spoelen. De bacteriĆ«n kunnen zich dus moeilijker vermenigvuldigen en worden via de urine uitgescheiden.
  • Regelmatig urineren helpt ook om de pathogenen weg te spoelen. Dus het is b.v. raadzaam om snel na de geslachtsgemeenschap naar het toilet te gaan.
  • Vanwege de nabijheid van de urethrale opening geldt naar vrouwen: opschonen na de stoelgang van de vagina de anus. Dit zal helpen voorkomen dat darmbacteriĆ«n naar de plasbuis worden getransporteerd.
  • Een goede intieme hygiĆ«ne helpt ook om pyelonefritis te voorkomen. Zowel ontbrekende als overdreven intieme zorg kan een kieming bevorderen. Gebruik bijvoorbeeld geen ontsmettingsmiddelen, gebruik gewoon warm water.
  • Cystitis kan leiden tot pyelitis. Vermijd daarom onderkoeling door het dragen van warme kleding. Verander natte kleding (zoals natte zwemkleding of zweterige sportkleding) zo snel mogelijk.

Voor degenen die last hebben van een terugkerende pyelitis, mogelijk een zogenaamde Infektdauerprophylaxe in kwestie. In dit geval moet over een langere periode (in eerste instantie zes maanden) een preventief antibioticum in kleine doses worden ingenomen.

Pyelonephritis: ziekteverloop en prognose

Bij nierontsteking wordt een onderscheid gemaakt tussen twee ziekteverlopen: het kan acuut of chronisch zijn. Daarom is een tijdige behandeling van pyelonefritis belangrijk om chronische acute pyelonefritis te voorkomen die zich ontwikkelt vanuit de acute fase. Afhankelijk van het formulier zijn de prognoses anders.

Als de acute niercelontsteking op tijd wordt behandeld, is de prognose goed. Dankzij gerichte therapie geneest acute pyelonefritis in het algemeen zonder gevolgen. Tijdens de behandeling verdwijnt de koorts gewoonlijk binnen 24 tot 48 uur. Opdat het nierbekken inflammatoire behandeling succesvol was, wordt een urinecultuur op het bedieningsorgaan: Als twee weken na voltooiing van de behandeling, geen detecteerbare pathogenen acute pyelonefritis als genezen zijn.

Echter, er is een chronische pyelonephritis geleden, de prognose ongunstig is: het maakt niet volledig genezen in veel gevallen. De recidiverende ontstekingsepisoden moeten worden behandeld met antibiotica om ernstigere complicaties te voorkomen. Bovendien is een regelmatige medische controle noodzakelijk.

Nierbekkenontsteking moet zo snel mogelijk worden behandeld, omdat beide soorten aandoeningen ernstige complicaties kunnen veroorzaken. Indien onbehandeld, beide vormen van pyelonephritis schade aan de nieren sterk en kan een complete nierfalen (nierfalen) veroorzaken. Het kan ook een etterige nierontsteking met kookpunt (zgn. Nierenkarbunkel) worden gevormd, waaruit een verzameling van pus kan vormen (paranephritic abces) zijn.

Onbehandeld bestaat uit Ć©Ć©n pyelonefritis ook het risico van de zogenaamde urosepsis: De ziekteverwekkers contact van de urinewegen in de bloedbaan over en oorzaak bloedvergiftiging (sepsis), die, indien onbehandeld, kan leiden tot levensbedreigende multi-orgaanfalen.

Deze laboratoriumwaarden zijn belangrijk

  • leukocyten


Zo? Deel Met Vrienden: