De ziekte van reiter

De ziekte van reiter is een ontstekingsziekte van de gewrichten. Het ontwikkelt zich na een bacteriƫle infectie. Lees er alles over.

De ziekte van reiter

De ziekte van Reiter is een ontstekingsziekte van de gewrichten. De conjunctiva op het oog en de urethra worden ook beĆÆnvloed. De ziekte van Reiter ontwikkelt zich als gevolg van een bacteriĆ«le infectie. De ziekte geneest in veel gevallen vanzelf. In sommige gevallen blijft het echter nog jaren of decennia bestaan. Lees hier alles over de oorzaken, symptomen en behandeling van de ziekte van Reiter.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. M02

Productoverzicht

De ziekte van Reiter

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Ziekte van Reiter: beschrijving

De ziekte van Reiter (syndroom van Reiter, ziekte van Reiter) is een speciale vorm van "reactieve artritis". Reactieve artritis is een ontstekingsziekte van de gewrichten die ontstaat na een bacteriƫle infectie ("reactief"). Bij de ziekte van Reiter worden ook de gewrichten, de urethra, het bindvlies van de ogen en soms de huid aangetast.

EĆ©n tot vier procent van de mensen die een gastro-intestinale infectie of een urineweginfectie ontwikkelen, ontwikkelt dan de ziekte van Reiter.

Na het bestrijden van de bacteriƫle infectie blijft het immuunsysteem vals reageren met de overblijvende eiwitten van de gedode bacteriƫn. Immuuncellen komen in de eiwitverbindingen en veroorzaken ontstekingen in verschillende delen van het lichaam. De ontstekingen treden meestal slechts tijdelijk op. Soms ontwikkelt zich echter een chronische ziekte die de gewrichten aantast, evenals de wervelkolom.

Mensen van alle leeftijden kunnen ziek worden door de ziekte van Reiter. Mannen met een witte huid tussen de 20 en 40 jaar worden het meest getroffen. In westerse landen ligt het aantal nieuwe gevallen iets boven het wereldwijde gemiddelde van ongeveer drie personen per 100.000.

Ziekte van Reiter: symptomen

De meeste symptomen van de ziekte van Reiter komen ongeveer Ć©Ć©n tot twee weken na infectie voor. Het zal een of meerdere verbindingen ontbranden. Vooral de knie- en enkelgewrichten worden getroffen. Ze doen pijn, zijn rood en oververhit. In sommige gevallen wordt ook het grote teengewricht of een volledige teen aangetast.

Naast de gewrichten, maar ook pezen en fascia in het lichaam kunnen ontstoken zijn. De achillespees op de hiel komt vooral veel voor. Het doet vooral pijn met bewegingen van de voet. Ontsteking van de peesplaat op de voetzool, lopen wordt geassocieerd met hevige pijn. Nachtelijke rugpijn duidt op ontsteking van de iliacale top. Sommige mensen hebben algemene symptomen zoals koorts, vermoeidheid en gewichtsverlies.

Bovendien ontwikkelt conjunctivitis van de ogen zich vaak. Het komt aan Ć©Ć©n of beide kanten voor en kan in ernstige gevallen zelfs tot blindheid leiden.

Koorts en pijn bij het urineren

Een ontsteking van de urethra manifesteert zich in frequent urineren en pijn bij het urineren. Soms komt er pus uit de plasbuis. Bij vrouwen kan ook de blaas, de eileiders of de baarmoeder ontsteken. Dan is er het gevaar onvruchtbaar te worden.

huidletsels

De ziekte van Reiter kan leiden tot verschillende huidveranderingen. Vaak komen ze voor op de voorhuid van de penis. Het resultaat is een kleine, ronde roodheid met een witachtige rand.

Andere vaak aangetaste huidgebieden in het syndroom van Reiter zijn de zolen van de handen en zolen, evenals de nagels. De huidlaesies kunnen vergelijkbaar zijn met psoriasis, als rode knobbeltjes of huidkeratinisatie. Het mondslijmvlies wordt ook gedeeltelijk aangetast.

Vooral onder de voetzolen en in de palm van de hand kunnen bruinachtige verkleuringen ontstaan. In de loop van een paar dagen worden deze delen van de huid dikker en zijn er knapperige, soms hobbelige verhogingen. In deze bubbels of stoten kan vloeistof zich ophopen. Als de bubbels barsten, ontwikkelt zich een bruinachtige korst op de huid.

Vaak is er een verhoogde speekselafzetting en afzettingen op de tong. In de loop van enkele dagen ontwikkelt zich een zogenaamde kaarttong uit de afzettingen, afwisselend bruinachtige of witte vlekken met nog steeds normaal uitziende vlekken.

De helft van de patiƫnten heeft ook een milde nierontsteking, terwijl een ernstiger nieraandoening zeldzaam is. Er bestaat een risico dat de hartspier ontstoken raakt. Dit veroorzaakt op zijn beurt enige hartritmestoornissen.

De ziekte van Reiter: oorzaken en risicofactoren

Hoe het Reiter-syndroom precies ontstaat, is onduidelijk. Het is een auto-immuunziekte waarbij het immuunsysteem reageert op bacteriƫle componenten in de synoviale vloeistof.Wanneer het gewrichtsvlies bijvoorbeeld in contact komt met de oppervlakte-eiwitten van bepaalde bacteriƫn, reageert het met een ontstekingsreactie.

De getroffenen zijn in meer dan de helft van de gevallen genetisch vooraf geladen. Ze bevatten het zogenaamde HLA-B27-molecuul in het bloed, dat verantwoordelijk is voor sommige reumatische aandoeningen. Mensen met een witte huid worden ook vaker getroffen.

Ziekte van Reiter: onderzoeken en diagnose

Een belangrijke aanwijzing voor de ziekte van Reiter is de medische geschiedenis. Als de gewrichtsontsteking na een urineweg- of darminfectie heeft plaatsgevonden, ondersteunt dit de verdenking van de ziekte. Soms melden patiĆ«nten een nieuwe seksuele partner in de laatste drie maanden vĆ³Ć³r gewrichtspijn. Als reumatische aandoeningen bekend zijn in de familie, neemt de kans op het hebben van het Reiter-syndroom eveneens toe.

Een bijzonder belangrijke indicator van de ziekte is de detectie van het HLA-B27-molecuul in het bloed. Verder wordt onderzocht of de lever- en nierfunctie beperkt zijn door het Reiter-syndroom.

Rƶntgenonderzoek van de aangetaste gewrichten en de wervelkolomsecties bieden meer gedetailleerde informatie over de manifestatie van gewrichtsschade veroorzaakt door de ziekte van Reiter. Om de diagnose te verzekeren, moet een zogenaamd urineweguitstrijkje worden gemaakt. Hier kunt u vaak de ziekteverwekkende bacteriƫn opsporen. De urine wordt ook getest op de diagnose van het Reiter-syndroom op bacteriƫn, ontstekingscellen en nierschade.

Soms moet een aangetast gewricht worden doorboord om de effusie die zich tijdens ontsteking vormt nauwkeuriger te onderzoeken. Een ECG en echocardiogram (cardiale echografie) moeten uitsluiten dat de auto-immuunreactie ook het hart heeft beĆÆnvloed.

Ziekte van Reiter: behandeling

De symptomen van gewrichtsontsteking kunnen worden behandeld met pijnstillers en ontstekingsremmers (niet-steroĆÆde anti-inflammatoire geneesmiddelen). Over het algemeen moet men proberen de aangetaste gewrichten te beschermen. Koelomhulsels en medicinale planten kunnen ook helpen de symptomen van gewrichtsontsteking te verlichten.

Bij ernstige ziekteprocessen moet een uitgesproken betrokkenheid van het bindvlies vaak worden behandeld met cortison. Bovendien zijn er andere chemotherapeutische middelen die in ernstige gevallen worden gebruikt. In zeer zeldzame gevallen zijn chirurgische procedures nodig, zoals het verwijderen van het synoviaal membraan (synoviƫctomie) of een gewrichtsverandering (artroplastiek).

Bij de chronische ziekte van Reiter moeten zogenaamde langwerkende antirheumatische middelen (LWAR) worden ingenomen.

Ziekte van Reiter: ziekteverloop en prognose

Het Reiter-syndroom geneest voor het grootste deel vanzelf na drie tot negen maanden. Het medicijn kan dan de symptomen helpen verlichten. Bij tien tot 20 procent van de getroffenen, maar ontwikkelt een chronische ziekte. Het verloop van de ziekte wordt langer, naarmate er meer gewrichten worden aangetast. Bij de helft van de patiƫnten keert de ziekte na enige tijd terug (recidief). Soms treden slechts enkele symptomen op zoals conjunctivitis.

Vooral als het HLA-B27-molecuul in het bloed kan worden gedetecteerd, is de ziekte gewoonlijk persistent. In uitzonderlijke gevallen is een ziekteduur van tien tot 15 jaar mogelijk. Complicaties ontstaan ā€‹ā€‹wanneer de gewrichtsontsteking leidt tot een blijvende beschadiging van de gewrichtsfunctie tot de vernietiging van het gewricht.

In het oog kan het ontstekingsproces zich vanuit de conjunctiva naar de iris en aangrenzende oogstructuren verspreiden. Zodoende is de visuele functie blijvend aangetast. Er bestaat een risico dat zich een zogenaamde cataract zal ontwikkelen. Op zijn beurt kan een cataract leiden tot blindheid.

Vaak wordt de ziekte van Reiter veroorzaakt door zogenaamde Chlamydia-infecties. Chlamydia wordt overgedragen tijdens geslachtsgemeenschap. Bij het veranderen van seksuele partners moet daarom worden voorkomen met condooms. Mensen die ooit zijn getroffen door de ziekte van Reiter hebben een verhoogd risico om de ziektesymptomen opnieuw te ontwikkelen.

Lees meer over de therapieƫn

  • cryotherapie
  • synovectomy


Zo? Deel Met Vrienden: