Rabarber

Verschillende rabarber soorten worden gebruikt voor constipatie en symptomen van de menopauze. Meer informatie over de effecten en bijwerkingen van rabarber lezen!
Rabarber

rabarber is de meeste mensen als groentegewassen, gemaakt in cakes of compote, bekend. Maar er zijn ook soorten die medicinaal worden gebruikt, zoals constipatie of symptomen van de menopauze. Meer informatie over de verschillende soorten geneesmiddelen rabarber lezen!

Productoverzicht

rabarber

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Wat helende kracht is in rabarber?

Er zijn verschillende rabarber soorten gebruikt als medicinale planten:

De wortels van de Medical-rabarber (Rheum palmatum) en Chinese rabarber (R. officinale) zijn medisch goedgekeurd voor de korte termijn behandeling van incidentele obstipatie. Zelfs wanneer een ontlast stoelgang gewenst (zoals aambeien, anale scheuren of na operaties aan de endeldarm), kan de geneeskrachtige planten worden gebruikt. Bovendien zijn alcoholische extracten van rabarberwortel gebruikt buiten geen ontsteking van het tandvlees en mondslijmvlies.

De Siberische of Rheum rhaponticum (R. rhaponticum), echter, heeft bewezen effectief tegen symptomen van de menopauze zoals opvliegers, zweten, slapeloosheid, depressie, prikkelbaarheid of angst te zijn. wordt medicinaal gebruikt een bepaald extract van de wortels van de plant (ERr 731Ā®).

Welke ingrediƫnten vast in rabarber?

Voor de belangrijkste ingrediĆ«nten in de rabarber wortels van R. palmatum en R. officinale bevatten anthranoids ( "antrachinonen"): U heeft een laxerend effect - waarschijnlijk door het stimuleren van samentrekkingen van de darmwand en de verdere transport van de darminhoud. Ook belangrijk zijn de tannines die met hun adstringerende (samentrekkende), anti-inflammatoire en antimicrobiĆ«le eigenschappen. Andere ingrediĆ«nten zijn onder Stilbenglucoside, flavonoĆÆden, harsen en kracht.

De speciaal extract uit de wortels van Rhapontik-rabarber bevat als voornaamste werkzame bestanddeel rhaponticin, een stilbeenderivaat met oestrogeen-achtig effect. De antrachinonen ook opgenomen in de wortels, laxeermiddel worden verwijderd bij de productie van de speciale extract.

Hoe wordt de rabarber gebruikt?

U kunt een thee bereiden van de gedroogde wortels van het geneesmiddel en de Chinese rabarber voor constipatie en gemak stoelgang (zoals aambeien): Ongeveer Pour 1-2 gram (een theelepel) gehakt of grof gepoederde rabarberwortel met 150 ml kokend water en zeef de plantendelen na vijf minuten. Drink twee kopjes van deze thee voor het slapengaan. Het laxerend effect treedt na zes tot tien uur.

U kunt andere kruiden toe te voegen in de thee voorbereiding, bijvoorbeeld komijn (winderigheid).

Eindigde bereidingen van rabarber worden genomen overeenkomstig de instructies van de bijsluiter en de aanbevelingen van een arts of apotheker.

Alcoholische extracten van rabarberwortel zijn ontstoken gebieden van het tandvlees of de orale mucosa te borstelen.

Voor symptomen van de menopauze, kun je pillen te nemen met de speciale extract uit de wortels van Rheum rhaponticum. De aard en de duur van het gebruik, lees de bijsluiter en vraag uw arts of apotheker.

Welke bijwerkingen kan de rabarber veroorzaken?

Tijdens normaal gebruik van rabarberwortel zuiverend (R. palmatum, R. officinale) spasmodische maagdarmklachten zelden voorkomen. Dan moet je de dosis te verlagen.

Preparaten op basis van Rheum rhaponticum voor de verlichting van de symptomen van de menopauze leiden zelden allergische huidreacties zoals roodheid, zwelling en jeuk.

Wat moet u overwegen bij het gebruik van rabarber

Blijf bij het nemen van rabarber wortel als een zuiverend noodzakelijk de aanbevolen dosering en duur! Bestanddelen van de medicinale plant irriteren het darmslijmvlies en daarom een ā€‹ā€‹rabarberwortel kan worden toegepast op twee weken langer dan het maximum. Anders kan het effect worden omgekeerd en verhoging van de constipatie. Vooral het lichaam misbruik verliezen (te lang en / of te veel wasmiddel) te veel water en minerale zouten (elektrolyten) - vooral kalium, welke veranderingen in hartfunctie en spierzwakte kan leiden.

Het gelijktijdig gebruik van bepaalde geneesmiddelen drainage (thiaziden), adrenocorticale steroĆÆden of zoethoutwortel geamplificeerd kaliumverlies en dus de bijwerkingen verband mee houden. Daarom is het niet aan te raden de gelijktijdige toepassing.

Kalium deficiƫntie, kunnen de resultaten van de laxerende werking van rabarberwortel het effect van bepaalde cardiale geneesmiddelen versterken (digitalis en middelen tegen hartritmestoornissen).

Geen Rabarber wortels kunnen worden opgevat als een laxeermiddel in de volgende gevallen:

  • zwangerschap
  • het zogen
  • Kinderen onder de 12 jaar
  • darmobstructie
  • appendicitis
  • inflammatoire darmaandoening zoals de ziekte van Crohn, colitis ulcerosa

Rhapontik rabarberbereidingen voor menopauze symptomen dienen niet te worden genomen in de volgende gevallen:

  • bestaande of vermoedelijke zwangerschap
  • het zogen
  • endometriose
  • oestrogeenafhankelijke tumorziekte (zoals borstkanker)
  • Weefselveranderingen van de borst
  • onverklaarde vaginale bloedingen

Bovendien mogen Rhapontik rabarberbereidingen niet langer dan vier maanden worden gebruikt zonder medisch advies.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels. In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch.De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Hoe rabarber en zijn producten te krijgen

Bij uw plaatselijke apotheek om de gepoederde rabarberwortel krijgen als laxeermiddel, diverse bereidingen daarvan, en producten met de speciale extract van Rheum rhaponticum. In het algemeen: Bespreek het gebruik van rabarber met uw arts of apotheker en lees de desbetreffende bijsluiter.

Wetenswaardigheden over rabarber

Het geslacht behoort tot de familie van rabarber duizendknoop (Polygonaceae). Het is meestal rond grote vaste planten met grote bladeren en dickstieligen een krachtige onderstam (wortelstok). Verschillende rabarber soorten worden geschat als voedsel, sier en geneeskrachtige planten:

Garden rabarber (Rheum rhabarbarum) ongetwijfeld weet iedereen: Wanneer cake bekleding of compote gekookt vinden zijn stelen in vele keukens hun toepassing. de bovenstaande rabarber rassen Medical-rabarber (Rheum palmatum), zijn Chinese rabarber medicinaal gebruikt (R. officinale) en Siberische of Rheum rhaponticum (Rheum rhaponticum).

Allemaal genoemd rabarberSoorten zijn inheems in Aziƫ.


Zo? Deel Met Vrienden: