Spinale fusie

Spinale fusie is de technische term voor spinale fusie. Lees wanneer u wervels moet verstijven en hoe de procedure werkt!

Spinale fusie

de spinale fusie is de operatieve verstijving van de wervelkolom. Het wordt onder meer gebruikt bij bepaalde vormen van rugpijn en onstabiele veranderingen in de wervelkolom. Het resultaat van de operatie is natuurlijk een verlies van beweging van het verstijfde wervelgewricht. Lees alle belangrijke informatie over spinale fusie, wanneer het wordt uitgevoerd en hoe het werkt.

Productoverzicht

spinale fusie

  • Wat is een spinale fusie?

  • Wanneer voer je een spinale fusie uit?

  • Wat doe je met een spinale fusie?

  • Wat zijn de risico's van spondylodese?

  • Wat moet ik overwegen na een spinale fusie?

Wat is een spinale fusie?

Spinale fusie is een spinale fusie-operatie. Het is noodzakelijk als er sprake is van aanzienlijke instabiliteit van de wervelkolom. Omdat spondylodese resulteert in een significant en onomkeerbaar verlies van beweging in het verstijfde gewricht, wordt eerst geprobeerd om met conservatieve maatregelen zoals fysiotherapie te behandelen. Alleen als de symptomen van de pati├źnt op deze manier niet voldoende kunnen worden verbeterd, beveelt de arts de spinale fusie aan.

Afhankelijk van waar de instabiliteit bestaat, wordt de spinale fusie uitgevoerd op verschillende niveaus van de wervelkolom: de arts kan bijvoorbeeld de gewrichten van individuele lendewervels verstijven, maar ook gewrichten van de thoracale of cervicale wervelkolom.

Bij spondylodese kan de toegang afkomstig zijn van de anterieure, ventrale en posterieure (dorsale spondylodesis).

Wanneer voer je een spinale fusie uit?

Instabiliteit van de wervelkolom ontstaat bijvoorbeeld door slijtage van de tussenwervelschijven, fracturen en tumoren van het wervellichaam, wervelzweing of osteoartritis van de wervelgewrichten. Zelfs pati├źnten met scoliose kunnen in sommige gevallen baat hebben bij spinale fusie.

Wanneer moet men geen spinale fusie uitvoeren?

Sommige vooraf bestaande aandoeningen laten geen spondylodese toe, zoals ernstige osteoporose of kanker met tumorhaarden in meerdere delen van de wervelkolom. De procedure wordt ook ontmoedigd als de pati├źnt in het verleden radiotherapie voor de wervelkolom heeft ontvangen.

Belangrijke symptomen

  • chronische pijn
  • gewrichtspijn
  • impotentie
  • tintelen
  • nekpijn
  • rugpijn

Wat doe je met een spinale fusie?

Bij spinale fusie krijgt de pati├źnt meestal een algehele anesthesie. Vervolgens wordt het in liggende positie op de operatietafel opgeslagen. De chirurg gebruikt vervolgens een scalpel of een elektrisch mes om door de huid en vetweefsel te snijden op de plaats van de geplande verstijving (LWS = levende wervelkolom, thoracale wervelkolom, enz.). Als hij de rugspieren opzij heeft geschoven, komt hij bij de doornuitsteeksels van de wervellichamen. Met een bottang werkt de arts nu op de kraakbeenoppervlakken van de wervelgewrichten. Vaak moet hij ook delen van de benige wervels verwijderen, bijvoorbeeld met een helmstok of een kleine beitel. Soms moet hij ook het hele wervellichaam verwijderen. Bovendien, verwijdert de chirurg de elastische schijf en zette zijn plaats een stijf hol lichaam dat een endogeen botweefsel gevuld (ongeveer vanaf de crista iliaca) of botvervangingsmateriaal. Nu zal de arts de wervels verstijven door speciale schroeven of platen te implanteren voor stabilisatie.

Voordat de laatste wond wordt gesloten, plaatst de chirurg een drainagebuis in het operatiegebied, waardoor bloed en wondvocht kunnen stromen. Nadat hij de wond heeft gehecht, bedekt hij deze met een steriel gewikkeld pleister. De pati├źnt wordt vervolgens naar de verkoeverkamer gebracht, waar ze kunnen herstellen van de narcose.

In sommige gevallen kan spinale fusie ook milder worden uitgevoerd door minimaal invasieve chirurgie.

Wat zijn de risico's van spondylodese?

V├│├│r de procedure moet de arts de pati├źnt informeren over mogelijke risico's van spondylodese. Deze omvatten:

  • Letsel aan zenuwen, mogelijk met blijvende schade
  • Paraplegie als gevolg van schade aan het ruggenmerg
  • Losraken, wegglijden en breken van schroeven, platen of andere ge├»mplanteerde stabilisatoren
  • Verwonding van de buikorganen (alleen als toegang vanaf de voorkant)
  • gestoorde botgenezing met vorming van een vals gewricht (pseudarthrose)
  • Uitbarstingen in aangrenzende wervellichamen
  • nog bestaande rugpijn

Daarnaast zijn er de algemene chirurgische complicaties zoals bloeding, infecties, littekenvorming en wondgenezingstoornissen.

De therapie helpt bij deze ziekten

  • osteoartritis
  • facet syndroom
  • breuk
  • De ziekte van Scheuermann
  • spinale stenose
  • spondylolisthesis

Wat moet ik overwegen na een spinale fusie?

Je kunt meestal de dag na de operatie opstaan. Dit moet echter wel de eerste keer plaatsvinden onder toezicht van een fysiotherapeut.Onder zijn leiding moet je zo vroeg mogelijk na de procedure om de rugspieren en het ligamenteuze apparaat te versterken, beginnen met zorgvuldige oefeningsoefeningen. Vermijd schokkerige bewegingen, rotatiebewegingen en een kromming van de rug naar de bult. Voor extra stabilisatie krijg je een ondersteunend lijfje of korset.

Door pijn lijden veel pati├źnten zichzelf na een operatie en ademen ook terughoudendheid. Deze ontoereikende ventilatie van de long begunstigt echter longontsteking. Daarom moet u beginnen met ademtherapie na de spinale fusie.

Wondhygi├źne na spondylodese

De arts verwijdert de ingebrachte drainage zodra deze geen grote hoeveelheden bloed of wondafscheidingen meer lekt. Dit gebeurt meestal op de eerste of de tweede dag na de spondylodese. Totdat de wond geneest, moet je elke vervuiling vermijden. De wondpleisters moeten regelmatig worden vervangen. Speciale douchepleisters bedekken de wond waterdicht. Gebruik ze in de nasleep tot de chirurgische wond van de spinale fusie genezen is.

Spinale fusie


Zo? Deel Met Vrienden: