St. John's wort

St. Janskruid wordt gebruikt voor depressieve episodes en voor wondbehandeling. Lees meer over st. Janskruid effect en toepassing!

St. John's wort

Waar St. Janskruid wordt al eeuwenlang gebruikt voor wonden en brandwonden. Vandaag de dag, waardeert men de sfeer effect van sint-janskruid: Depressie milde tot matige graad kan worden verlicht met behulp van de medicinale plant. Lees meer over St. Janskruid: effect, toepassing en mogelijke bijwerkingen!

Productoverzicht

St. John's Wort

  • deugd

  • toepassing

  • bijwerkingen

  • toepassing Notities

  • Waar te koop

  • Om meer te weten

Welke genezende kracht zit er in St. Janskruid?

Het sint-janskruid (Hypericum perforatum) heeft een mild antidepressivum. Het gebruik ervan bij lichte tot matige depressieve episodes is daarom medisch erkend. Echter, St. Janskruid moet worden genomen in hoge doses voor het te laten werken, dus in de vorm van overeenkomstige doses van afgewerkte drugs.

Op basis van jarenlange ervaring, kan de medicinale plant en lichte wonden intern worden toegepast om tijdelijk voorkomende psychische uitputting en milde gastro-intestinaal ongemak als extern (in de vorm van sint-janskruid olie) toe bij milde huidontsteking (zoals zonnebrand).

Het antidepressieve effect van de medicinale plant wordt voornamelijk toegeschreven aan het hyperforin-ingrediƫnt. Andere ingrediƫnten (zoals hyperoside, enz.) Kunnen hieraan bijdragen, maar dit moet verder worden onderzocht.

Olieachtige preparaten van sint-janskruid (zoals St. Janskruidolie) hebben een ontstekingsremmend effect.

Hoe wordt St. Janskruid gebruikt?

De medicinale plant is verkrijgbaar in een verscheidenheid aan vormen - als een cut kruid voor thee voorbereiding, zo droog extract in St. Janskruid capsules, pillen, tabletten, -Dragees alcoholische extract (in de vorm van druppels, enz.), Als een verse plant sap, alsmede sint-janskruid olie. De laatste wordt vanwege zijn kleur rode olie genoemd.

de gedroogde bloeiende tak tips zijn met bloemen, bladeren en stengels (hyperici herba) gebruikt voor de bereiding van St. Janskruid preparaten. Speciaal voor gebruik als een kruiden-antidepressivum, moeten gestandaardiseerde eindproducten worden gebruikt. De dosering, methode en duur van gebruik zijn te vinden in de respectievelijke bijsluiters en door de arts of apotheker.

Het gebruik van een zelf geproduceerde St. John's Wort-thee wordt niet aanbevolen.

Sint-Janskruid olie voor uitwendig gebruik, kunt u zich ook te vestigen: Voer vers bloeide bloemen in een heldere glazen pot en vul aan met extra vergine olijfolie van goede kwaliteit, tot de bloemen zijn over de breedte van een vinger bedekt met haar. Schroef vervolgens het glas en plaats het gedurende vier tot vijf weken op een lichte of zonnige plaats. Daartussen moet je af en toe het glas schudden. Aan het eind, schil de bloemen af ā€‹ā€‹en giet de olie in een donkere fles voor opslag. Tijdens het gebruik kunt u uw palm ermee bevochtigen en op het aangetaste huidoppervlak wrijven.

Welke bijwerkingen kan St. Janskruid veroorzaken?

Net als chemische antidepressiva kan sint-janskruid bijwerkingen veroorzaken, maar minder vaak. Toch zijn er serieuze waarschuwingen die u moet overwegen voordat u het volgende inneemt:

De medicinale plant kan verhoogde gevoeligheid voor zonlicht veroorzaken (fotosensibiliserend effect). Daarom moet in het bijzonder een lichte huid mensen het gebruik van St. Janskruid olie af te zien of te voorkomen dat de zon.

Daarnaast zijn sint-janskruid voor bijwerkingen zoals allergische huidreacties, vermoeidheid, angst en gastro-intestinale klachten (hoewel zeldzaam) beschreven.

Waarop u moet letten bij het gebruik van sint-janskruid

Sommige hooggedoseerde sint-janskruid supplementen zijn receptplichtig, vele andere preparaten, echter zonder een doktersrecept. Vooral met de zelfmedicatie, maar voorzichtigheid is te wijten aan de mogelijke bijwerkingen en vooral de interacties van sint-janskruid.

Mensen met milde tot matige depressie moeten overleggen met een arts voordat de dosering van St. John's Wort en de duur van het gebruik worden toegediend. De enige sint-janskruid (zonder chemische antidepressiva) kan een eerste therapie voor depressieve episoden vormen, maar alleen onder medische observatie en informatie over het type en de duur van de toepassing. Voor een ontoereikende behandeling kan zich onder andere ernstige depressie ontwikkelen.

St. John's Wort

Voor ernstige of chronische depressie zijn geen positieve effecten van St. Janskruid beschreven. Behandeling met de medicinale plant is zeer gevaarlijk in dergelijke gevallen als gevolg van een verhoogd risico op zelfmoord dan ook alleen.

Ook voor andere toepassingsgebieden: informeer uzelf over de betreffende bijsluiter van het preparaat en bespreek dit voorafgaand aan de ontvangst met uw arts of apotheker. De toepassing van de St. Janskruidolie moet worden uitgelegd.

Let op mogelijke interacties met andere geneesmiddelen.Het effect van de volgende remedies neemt bijvoorbeeld af bij gebruik met St. Janskruid:

  • Pil en andere hormonale anticonceptiva
  • Cumarin-type bloedverdunners
  • Remedie voor astma
  • Middel voor hartritmestoornissen
  • Remedie voor verhoogde bloedlipideniveaus (lipidenverlaging)
  • Hartmedicijnen van de groep digitalispreparaten

Als u dergelijke medicijnen gebruikt, moet u dit aan uw arts of apotheker vertellen. Hij kan u dan vertellen of u nog steeds St. Janskruid kunt gebruiken.

Het medicinale plant mag in geen geval worden gebruikt als u de volgende geneesmiddelen krijgt:

  • het immuunsysteem onderdrukkende stoffen (immunosuppressiva zoals cyclosporine)
  • Antikankergeneesmiddelen uit de groep van cytostatica
  • bepaalde hiv / aids-medicijnen

Zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en kinderen jonger dan 12 jaar mogen St. Janskruid en de voorbereidingen om veiligheidsredenen niet gebruiken. Bij adolescenten wordt gebruik alleen aanbevolen op advies van een arts.

  • Afbeelding 1 van 16

    Gevaarlijke schoonheden

    Vingel en oleander en poinsettia - deze planten verrijken onze tuinen en woonkamers. Hoe mooi deze planten ook zijn, ze zijn net zo gevaarlijk als ze zijn. Beste voorbeeld: de lelie van de vallei. De hele plant is giftig, maar vooral bloemen, bessen en bladeren. Het bevat zowel cardioactieve stoffen als saponinen die een bloedoplossend effect hebben.

  • Afbeelding 2 van 16

    poinsettia

    De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico. Met Kerstmis is de Advent-ster een populaire sierplant. De hele plant is giftig, maar vooral het witachtige melksap. Hij stapt uit als je de plant pijn doet. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn bĆØta-amyrine en germanicol.

  • Afbeelding 3 van 16

    water hemlock

    De water hemlock is afkomstig uit Europa, Noord-Aziƫ en Noord-Amerika. In Duitsland wordt het voornamelijk in het noorden verdeeld. Hij geeft de voorkeur aan groeien aan vijverranden, in sloten en moerassen. Alle plantendelen van de water hemlock zijn giftig, maar vooral het sap van de onderstam. De giftige stof is cicutoxine, een zogenaamd spasmengif.

  • Afbeelding 4 van 16

    gouden regen

    De goudenregen heeft zijn thuis in Zuid- en Zuidoost-Europa. Vanwege de goudgele bloemen is de vlinder in Midden-Europa populair als sierstruik in tuinen en parken. Vooral bloemen, fruit en zaden zijn giftig. Voor zuigelingen kan wel drie tot vier vruchten of 15 tot 20 zaden de dood veroorzaken. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn de zogenaamde alkaloĆÆden, die werken op het centrale zenuwstelsel.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 16

    oleander

    De oleander behoort tot de HundsgiftgewƤchsen en kan tot vijf meter hoog zijn als een boom of struik. De bladeren zijn langwerpig en puntig, leerachtig en wintergroen. Van juli tot oktober produceert de oleander witte, rode of roze bloemen. De hele plant is giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn verbindingen die werken op het hart en de bloedsomloop (zogenaamde glycosiden).

  • Afbeelding 6 van 16

    maretak

    Maretak komt veel voor in Europa en Noord-Aziƫ. Als een zogenaamd semi-parasitair groeit het op loof- en naaldbomen en verwijdert het water en voedingszouten uit de waardplanten. Naast de stengels zijn ook giftige bladeren en bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde viscotoxinen, die toxische eiwitmengsels zijn.

  • Afbeelding 7 van 16

    herfsttijloos

    De Herbstzeitlose komt veel voor in het zuiden, westen en midden van Europa en groeit voornamelijk op vochtige weiden en in tuinen. Het verschijnt in de lente, alle delen van de Herbstzeitlose zijn giftig, maar vooral knol en zaden. Het belangrijkste actieve ingrediĆ«nt is colchicine, dat werkt als een cytotoxine. Vijf gram is genoeg om een ā€‹ā€‹volwassene te doden. Kinderen zijn al tussen de 1,2 en 1,5 gram levensbedreigend.

  • Afbeelding 8 van 16

    vingerhoed

    De rode vingerhoedskruid is gebruikelijk in West- en Midden-Europa in de bergen. Hij is ook te vinden op open plekken in het bos en als sierplant in tuinen. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren, bloemen en zaden. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn verschillende stoffen die het hart beĆÆnvloeden (bijvoorbeeld digitoxine). Al 0,3 gram gedroogde bladeren zijn giftig voor een volwassene.

  • Afbeelding 9 van 16

    Trompet van de engel

    De engelentrompet komt oorspronkelijk uit Braziliƫ. Vanwege de grote, prachtige bloemen is het nu een populaire containerplant. Alle plantendelen zijn giftig. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn scopolamine, hyoscyanine en atropine, die een verzwakkend en bedwelmend effect hebben.

  • Afbeelding 10 van 16

    Blauwe ijzeren hoed

    Het blauwe monnikskruid groeit bij voorkeur op vochtige locaties in de bergen, op rivieroevers of als sierplant in tuinen. Alle plantendelen van de Blue Eisenhut zijn giftig, maar vooral de wortel. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden, die verschillende effecten op het organisme kunnen hebben. Zelfs kleine hoeveelheden vanaf 0,2 gram zijn giftig.

  • Afbeelding 11 van 16

    Herb Parijs

    De eenhoorn komt voor in Europa en Klein-Aziƫ. Ze komen vooral voor in ooibossen en vochtige loofbossen. De hele plant is giftig, maar vooral de bessen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn saponinen, waarvan wordt aangenomen dat ze beschermen tegen insecten of schimmels.In hogere concentraties hebben saponinen een hemolytisch effect, dat wil zeggen dat ze rode bloedcellen kunnen vernietigen. In grotere hoeveelheden beschadigen ze ook de nieren en het centrale zenuwstelsel.

  • Afbeelding 12 van 16

    taxusboom

    De taxus is wijdverspreid. In onze streken groeit het voornamelijk in schaduwrijke bossen. Het wordt ook vaak aangetroffen als een sierstruik in tuinen, begraafplaatsen en parken, zowel naalden als zaden zijn giftig, vooral als je ze bijt. De rode, zoet smakende zaadvacht is daarentegen niet-toxisch. De belangrijkste actieve ingrediĆ«nten zijn alkaloĆÆden. Ze hebben een sterk farmacologisch effect.

  • Afbeelding 13 van 16

    Dieffenbachia

    Het oorspronkelijke huis van Dieffenbachie is het tropische Amerika. Vanwege de prachtig getrokken bladeren en omdat ze niet veel zon nodig heeft, is de Dieffenbachie een populaire kamerplant. De hele plant is giftig, maar vooral de stam. Alle organen bevatten zogenaamde calciumoxalaatnaalden. Deze hebben kanalen waardoor oxaalzuur en andere toxines kunnen binnendringen in open wonden. Drie tot vier gram bladeren worden als dodelijk beschouwd en ook aflopend water moet giftig zijn.

  • Afbeelding 14 van 16

    acanthus

    De reuzenberenklauw kwam oorspronkelijk uit de Kaukasus en bereikte onze breedtegraad als sierplant. Tegenwoordig worden de planten vaak gevonden als wilde exemplaren in Waldschneisen en op boswegen en bermen.De hele plant is giftig, maar vooral het sap. Dit bevat fototoxische en huidbeschadigende stoffen. De belangrijkste actieve ingrediƫnten zijn de zogenaamde 6,7-furocoumarines. Onder invloed van zonlicht (UVA- en UVB-straling) worden de fytochemicaliƫn geactiveerd. 'S Morgens is het fototoxische effect sterker dan in de avond.

  • Afbeelding 15 van 16

    amaryllis

    Het huis van de Amaryllis bevindt zich oorspronkelijk in de Andes van Peru. Tegenwoordig is de Ritterstern een populaire kamerplant, die vooral in de maanden januari tot april wordt gekocht, omdat deze dan bloeit. Vooral de ui van amaryllis is giftig. Het bevat speciale alkaloĆÆden die cytotoxisch zijn en die als zeer giftig worden beschouwd.

  • = 16? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 16 van 16

    cyclamen

    Het huis van cyclamen bevindt zich eigenlijk in het Midden-Oosten en Klein-AziĆ«. Ondertussen, de PrimelgewƤchs in veel woonkamers en is een van de meest populaire kamerplanten. Vooral de knol is giftig, het bevat zogenaamde saponinen. Dit zijn secundaire plantenstoffen die meestal bitter smaken en de stofwisseling kunnen beĆÆnvloeden. Al 0,2 gram knol wordt als giftig beschouwd, acht gram als een dodelijke dosis.

Hoe St. Janskruid en zijn producten te krijgen

tabletten, capsules, dragees, vloeibare preparaten, de etherische olie van St. Janskruid (rode olie), sap en St. Janskruid thee: bij uw plaatselijke apotheek vindt u diverse bereidingen van sint-janskruid vinden. Ook gecombineerde preparaten (zoals valeriaan, passiebloem) zijn beschikbaar. Voor het aanbrengen kunt u vinden van de basis van de bijsluiter en de arts of apotheker hoe de drug betrokken recht te gebruiken, welke bijwerkingen kunnen veroorzaken St. John's deze voorbereiding en de dosering en welke interacties mogelijk zijn (bijvoorbeeld, St. Janskruid en de pil).

Wees voorzichtig met St. Janskruidpreparaten die in drogisterijen worden verkocht. Ze zijn vaak erg laag in dosering en / of bevatten St. Janskruid uit China, waarvan de effectiviteit niet medisch is bewezen.

Wetenswaardigheden over St. Janskruid

St. Janskruid (of sint-janskruid, Hypericum perforatum) behoort tot de familie van St. Janskruidplanten (Hypericaceae). Het is inheems in Europa, West-Aziƫ, de Canarische eilanden en Noord-Afrika en genaturaliseerd in veel andere regio's.

De geslachtsnaam komt van het Griekse ( "ereikon" "hyper", en = op de heide groeiende) en waarschijnlijk beschrijft de favoriete locaties van maximaal ongeveer 80 centimeter hoog, sint-janskruid plant - droge gronden op Heiden en droge graslanden, dijken, verplaatsing en bermen.

De Latijnse soortnaam "perforatum" of de Duitse naam "wort Hypericum" kreeg de plant door de stippellijnen (Latijn perforatum = pierced) verlaat: Indien - paarsgewijs zitten tegenover op de takken (die constant geregeld) - elliptisch, glattrandigen bladeren tegen het licht houdend, zie je lichtvlekken op het bladoppervlak. Dit zijn olieklieren die etherische olie bevatten. De zomerzonnewende speelt ook een rol bij de Duitse benaming omdat de plant op 24 juni rond de zogenaamde Johanni-dag begint te bloeien.

Van juni tot eind van de zomer, de echte Sint Janskruid doet veel gele bloemen in traubig samengestelde schermen aan het einde van harde, vertakking stengels. Opvallend zijn de vele lange meeldraden die uit de bloemen steken. De bloembladen zijn als de bladeren die klierachtig zijn gestippeld: vanwege de vervatte donkerrode hypericine verschijnen de olieklieren als zwarte stippen op de bloembladen. Als je de bloemen van de echte wrijft St. John's Wort tussen de vingers worden ze rood.


Zo? Deel Met Vrienden: