Trauma therapie

Traumatherapie helpt mensen slechte ervaringen te verwerken. Lees hier hoe traumatherapie werkt en waar u rekening mee moet houden.

Trauma therapie

de trauma therapie helpt mensen om te gaan met slechte ervaringen. Een trauma verbrijzelt het vorige wereldbeeld. De getroffenen voelen zich hulpeloos en zijn overgeleverd aan de genade van de actie. In traumatherapie leert de patiƫnt zijn leven terug in eigen hand te nemen en vooruit te kijken. Lees hier wat traumatherapie inhoudt en waar u rekening mee moet houden.

Productoverzicht

trauma therapie

  • Wat is traumatherapie?

  • Wanneer doe je een traumatherapie?

  • Wat doe je met een traumatherapie?

  • Wat zijn de risico's van traumatherapie?

  • Waar moet ik aan denken na een traumatherapie?

Wat is traumatherapie?

Traumatherapie is een speciale behandeling voor mensen die zwaar worden getroffen of lijden aan een catastrofale ervaring in hun leven. Trauma kan bijvoorbeeld worden veroorzaakt door een ongeluk, mishandeling tijdens de kindertijd of natuurrampen. Volgens het diagnostisch en statistisch handboek van psychische stoornissen (DSM-IV) is er een trauma wanneer een persoon

  • geconfronteerd met daadwerkelijke of bedreigde dood,
  • ernstig gewond is geraakt, of
  • de eigen of buitenlandse lichamelijke integriteit werd bedreigd en...
  • ... de persoon ervaart dan intense angst, hulpeloosheid en afschuw.

Niet elke slechte ervaring is een trauma. Het hangt af van hoe stressvol de persoon voelt over de situatie. Als de persoon zich niet kan verdedigen in de situatie of vlucht, ontstaat er een sterke hulpeloosheid, die zelfs na de ervaring blijft bestaan.

Dientengevolge proberen patiƫnten situaties te vermijden die hen aan het trauma herinneren. Niettemin verschijnen ondraaglijke herinneringen steeds weer in de geest. Vaak veroorzaakt door trauma's en geheugenleemtes, toegenomen angst, slaapstoornissen en concentratiestoornissen. Voor veel mensen komen deze symptomen na een korte tijd weer terug. Ongeveer 15 tot 25 procent blijft echter getraumatiseerd en ontwikkelt een posttraumatische stressstoornis.

Trauma kan ook depressie, persoonlijkheidsstoornissen, angststoornissen of verslavingen veroorzaken. Met behulp van de traumatherapie moeten deze mensen worden geholpen om weer een normaal leven te leiden.

De traumatherapie kan plaatsvinden in de context van een gedragstherapie, maar ook in diepgaande psychologische procedures. Er zijn zowel poliklinieken als klinieken die gespecialiseerd zijn in de behandeling van trauma's.

Wanneer doe je een traumatherapie?

De traumatherapie helpt mensen die gebukt gaan onder een ervaren trauma. In sommige gevallen kunnen getroffenen het trauma echter niet meer onthouden. Misschien was de persoon toen nog een klein kind, of heeft ze de ervaring sterk onderdrukt. Een psychotherapeut of psychiater kan in deze gevallen helpen.

De psychotherapeut of psychiater zal eerst een diagnose stellen en vervolgens beslissen welke therapie geschikt is voor de patiĆ«nt. Als er meerdere psychische stoornissen tegelijkertijd aanwezig zijn, moeten ze soms worden behandeld vĆ³Ć³r de traumatherapie. In verslavingen, bijvoorbeeld, wordt de patiĆ«nt eerst doorverwezen naar een verslavingskliniek of verslavingskliniek. Als hij lijdt aan een ernstige depressie, behandelt de therapeut het vooral.

Belangrijk: patiƫnten die lijden aan ernstige dissociatie, zelfmoordgedachten hebben of contact hebben met de dader in geval van mishandeling, mogen niet worden geconfronteerd met het trauma.

Naast mentale problemen kunnen ook fysieke ziektes wijzen op een onverwerkt trauma. Onder andere de posttraumatische stressstoornis verhoogt het risico op hart- en vaatziekten, evenals astma of artritis.

Traumatherapie: kinderen en adolescenten

Traumatherapie wordt ook gebruikt bij kinderen en adolescenten. Kinderen en adolescenten krijgen geen therapeutische ondersteuning voor de behandeling van trauma, wat een negatieve invloed kan hebben op de volwassenheid. Zelfs als de kinderen op het moment van de traumatische ervaring nog te jong zijn om zich dit later te herinneren, heeft het vaak een impact op hun mentale en fysieke gezondheid.

Bij traumatherapie met kinderen en adolescenten ligt de focus op het creƫren van een veilige omgeving voor de jonge patiƫnten. De zorgverleners dragen bij aan traumabehandeling door het kind of de adolescent te voorzien van beveiliging en structuren.

Wat doe je met een traumatherapie?

Therapeuten passen de behandeling aan de ernst van het trauma aan. Ze maken onderscheid tussen de

  • Type I trauma's die een keer zijn gebeurd, zoals een ernstig ongeval en de
  • Type II trauma dat herhaaldelijk voorkomt, bijvoorbeeld mishandeling.

De basiscursus van traumatherapie bestaat echter meestal uit de volgende fasen:

1e stabilisatie

Aan het begin van traumatherapie gaat het om het verlichten van de patiƫnt en het emotioneel stabiliseren van hem. De eerste vereiste hiervoor is een goede relatie tussen patiƫnt en therapeut. De patiƫnt moet zich op zijn gemak voelen bij de therapeut en hem vertrouwen.Om zijn patiƫnt niet te schaden, moet de therapeut de ervaring langzaam benaderen. Een te snelle procedure zou de patiƫnt overweldigen.

Bij patiƫnten die zijn blootgesteld aan type II-trauma, duurt de stabilisatiefase langer. Een onderzoek van het trauma heeft alleen zin als de patiƫnt in staat is om zijn gevoelens te reguleren en eventuele spanningen op te heffen. Mensen die al lang zijn blootgesteld aan traumatische ervaringen moeten dit vermogen terugwinnen. Als de getroffen persoon zo zwaar wordt getroffen dat hij zijn eigen leven wil nemen, moet hij worden behandeld in een psychiatrische kliniek.

Voor stabilisatie worden verschillende technieken gebruikt in traumatherapie. De patiĆ«nt moet bijvoorbeeld een veilige plek bedenken. Het moet een plaats zijn waar hij zich prettig voelt en beschermd tegen gevaar. Op deze plek kan de patiĆ«nt dan innerlijke helpers in de verbeelding installeren. Deze staan ā€‹ā€‹naast hem en beschermen kwetsbare aandelen. Deze hulpmiddelen zijn ontwikkeld in traumatherapie, zodat de patiĆ«nt ze later alleen kan gebruiken als zich angsten voordoen.

2. Traumaverwerking

Om het trauma te behandelen, bevelen deskundigen cognitieve gedragstherapie aan. Om het trauma aan te kunnen, moet de patiƫnt actief deelnemen aan de ervaring met cognitieve gedragstherapie. De therapeut confronteert het slachtoffer met zijn angsten. Als de persoon bijvoorbeeld een auto-ongeluk ervaart, moedigt de therapeut hem aan om opnieuw te rijden. Vermijden van de angstige situaties verhoogt de angst.

Door de confrontatie leert de patiƫnt dat zijn angsten zich niet voordoen. Met elke keer dat een auto wordt bestuurd, wordt de angst verminderd. De therapeut leert ook technieken waarmee patiƫnten hun angst kunnen beheersen. Deze omvatten ademhalingstechnieken of zelfs gedachtestops.

In de context van trauma beschrijven patiƫnten vaak schuldgevoelens. Zo maken slachtoffers van verkrachting zich vaak verantwoordelijk voor wat er met hen is gebeurd. Een belangrijk onderdeel van traumatherapie is om die destructieve gedachten te veranderen en de schuld te verlichten.

Traumatherapie: EMDR

Voor de trauma confrontatie zijn er verschillende technieken. Een veel gebruikte en geaccepteerde procedure is EMDR ("Desensibilisatie en opwerking van oogbewegingen"). EMDR-traumatherapie houdt in dat de patiƫnt wordt gedesensibiliseerd met oogbeweging en de traumatische ervaring wordt verwerkt: de patiƫnt gaat emotioneel de traumatische ervaring binnen. Ondertussen beweegt de therapeut zijn hand afwisselend naar links en naar rechts. De patiƫnt moet zijn ogen volgen met de hand van de therapeut. Deze procedure wordt herhaald totdat de angst afneemt.

De oogbeweging is vergelijkbaar met die in REM-slaap. In deze slaapfase hebben mensen zeer levendige dromen en verwerken ze ervaren situaties. Oogbeweging is bedoeld om de patiƫnt te helpen herinneringen op te halen en te verwerken. EMDR wordt zowel gebruikt in gedragstherapie als in psychoanalytische vormen van traumatherapie.

Traumatherapie: medicatie

Geneesmiddelen kunnen gelijktijdig worden gebruikt voor therapie. Er worden bijvoorbeeld antidepressiva (bijv. Fluoxetine) of antipsychotica (bijvoorbeeld oleantpin) gebruikt. Ze mogen echter niet op de lange termijn worden ingenomen en bieden geen substituut voor psychotherapie. In de meeste gevallen heeft de traumatherapie een beter effect dan de medicijnen. Daarom worden medicijnen alleen aanbevolen als de patiƫnt in zijn toestand niet in staat is om actief deel te nemen aan psychotherapie.

3. Integratie

Getraumatiseerde mensen hebben herhaaldelijk last van plotselinge, onaangename herinneringen. De getroffenen voelen zich vaak hulpeloos blootgesteld aan deze gedachten en gevoelens. Het doel van traumatherapie is dat de patiƫnt meer en meer controle krijgt over zijn gevoelens, gedachten en acties.

In therapie moet de patiƫnt opzettelijk zijn stressvolle herinneringen oproepen en de controle terugkrijgen. Aan de traumatische ervaringen wordt vervolgens gewerkt totdat ze onderdeel worden van het levensverhaal. Het integreren van het trauma in de biografie verandert het van een constante bedreiging voor een vroegere ervaring. Pas wanneer de patiƫnt klaar is om het trauma achter zich te laten, is hij in staat zijn huidige en toekomstige vorm actief vorm te geven.

Wat zijn de risico's van traumatherapie?

Omgaan met het trauma brengt het risico van retraumatization met zich mee. De patiƫnt ervaart opnieuw sterk stressvolle gevoelens. In tegenstelling tot de gerichte confrontatie met het trauma voelt de patiƫnt zich hulpeloos en niet in staat om te handelen. De herinnerde ervaringen kunnen zo sterk worden dat ze bij de patiƫnt aanvoelen alsof ze zich zouden herhalen.

Retraumatization stolt ongunstig denken en schaadt het therapeutische proces enorm. Daarom is het belangrijk dat de behandeling van trauma wordt uitgevoerd door een getrainde therapeut. Dit kan de patiƫnt helpen met speciale technieken om de ervaringen te verwerken, zonder de controle te verliezen.

Echter, re-traumatisering kan ook optreden buiten de traumatherapie als gevolg van bepaalde stimuli.De perceptie van geluiden of zelfs geuren, die de getroffen persoon herinneren aan het trauma, kan sterke angsten veroorzaken.

Waar moet ik aan denken na een traumatherapie?

Droomtherapie wekt vaak gevoelens en herinneringen op die mogelijk diep in het onbewuste zijn begraven. Aan het begin van de traumatherapie kan de toestand van de patiĆ«nt daarom op korte termijn verslechteren. De vaak pijnlijke confrontatie is echter noodzakelijk om een ā€‹ā€‹verbetering op de lange termijn te bereiken.

Zelfs na de therapiesessie blijven gevoelens en gedachten binnen werken. Als patiƫnt moet u na de sessie tijd nemen en uw gevoelens uitzoeken.

De emotionele verwerking gaat door in je slaap. Nachtmerries zijn niet ongewoon na de confrontatie van het trauma. Zelfs als ze eng zijn, is het mentale argument een positieve ontwikkeling. Je moet eventuele nachtmerries bespreken en hoe je met je therapeut moet omgaan.

Als uw symptomen aanhouden na het einde van de traumatherapie, moet de behandeling mogelijk worden verlengd. In sommige gevallen is een verandering van de therapeut nuttig - bijvoorbeeld als de chemie verkeerd is of als de noodzakelijke basis van vertrouwen niet (meer) beschikbaar is.

Als u eerder een ambulante therapie hebt gehad, moet u naar het ziekenhuis gaan trauma therapie Houd er rekening mee als uw symptomen erg stressvol zijn of lang duren.

Trauma therapie


Zo? Deel Met Vrienden: