Gonorroe

Tripper is een seksueel overdraagbare aandoening die wordt veroorzaakt door een bacteriƫle infectie. Lees meer!

Gonorroe

gonorroe (ook wel gonnoroea genoemd) is een seksueel overdraagbare aandoening die wordt veroorzaakt door een infectie met bacteriĆ«n (gonococcen). Typerend voor gonorroe is een ontsteking van de geslachtsorganen en urinewegorganen met purulente afscheiding uit de urethra. Maar andere lichaamsdelen kunnen worden beĆÆnvloed door gonorroe. Het gebruik van condooms kan de kans op infectie met gonorroe drastisch verminderen. Lees hier alle belangrijke informatie over gonorroe.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. A54

Productoverzicht

gonorroe

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Tripper: beschrijving

Gonorroe is een seksueel overdraagbare aandoening (SOA). Tripper wordt veroorzaakt door de bacterie Neisseria gonorrhoeae (gonococci), die in 1879 werd ontdekt door dermatoloog Albert Neisser.

Bij gonorroe veroorzaakt het een ontsteking van de geslachtsorganen en de urinewegen. Typerend voor gonorroe bij mannen is een purulente afscheiding uit de urethra. Bij vrouwen zijn de symptomen meestal veel zwakker, dus gonnoroea blijft vaak niet herkend bij vrouwen. Als ze niet worden behandeld, kunnen gonococcen zich ook door het lichaam verspreiden. De gonokokken worden overgedragen via onbeschermde geslachtsgemeenschap met een geĆÆnfecteerde persoon.

Een infectie van het kind bij de geboorte door de moeder is mogelijk. Deze vorm van gonorroe was de meest voorkomende oorzaak van blindheid bij kinderen in de westerse wereld ("neonatale blenorroe"). Om dit te voorkomen druppelde de pasgeborene op dat moment een oplossing van ƩƩn procent zilvernitraat in het oog (CredƩ-profylaxe). Tegenwoordig kunnen hiervoor antibioticum-oogdruppels of -zalven worden gebruikt.

Voorkomen en frequentie van gonorroe

Tripper is gebruikelijk over de hele wereld. Alleen mensen ontwikkelen deze seksueel overdraagbare aandoening (SOA). Volgens schattingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) is gonnoroea de derde meest voorkomende seksueel overdraagbare aandoening (SOA) met ongeveer 106 miljoen nieuwe gevallen per jaar.

Het aantal gonorroe daalde al enkele jaren. Sinds het midden van de jaren negentig is er in Duitsland ook sprake van een toename van gevallen van gonorroe. Vooral jongere volwassenen worden getroffen door gonnoroea, en zowel vrouwen als mannen kunnen ziek worden. De gemiddelde leeftijd is ongeveer 30 jaar. Tot 2000 was gonnoroea een ziekte waarvoor aangifte moest worden gedaan. De meeste gonorroe is echter niet gemeld en daarom hebben ze de registratieplicht in Duitsland ingetrokken. Om deze reden zijn er nauwelijks actuele, betrouwbare gegevens over de frequentie van gonorroe in Duitsland.

Sommige gonokokkenstammen zijn resistent tegen antibiotica

Volgens schattingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) kan gonnoroea de komende jaren grote problemen opleveren voor de mensheid. Reden tot bezorgdheid is de waarneming dat sommige gonokokkenstammen resistent zijn geworden tegen de gebruikelijke antibiotische gonorroe-therapie. (Antibioticumresistentie). Zelfs tegenwoordig wordt gonorroe behandeld met een combinatie van twee antibiotica, omdat ƩƩn preparaat alleen niet voldoende veiligheid biedt. Meer en meer volledig resistente gonokokkenstammen worden wereldwijd gevonden, vooral in Aziƫ.

Tripper: symptomen

Alles wat belangrijk is voor de typische tekens van gonnoroea kan worden gelezen in de post gonorroe symptomen.

Tripper: oorzaken en risicofactoren

De oorzaak van gonorroe is een infectie met de bacterie Neisseria gonorrhoeae (gonococci). Gonorroe wordt voornamelijk overgedragen via onbeschermde geslachtsgemeenschap met een geĆÆnfecteerde persoon. BacteriĆ«nhoudende lichaamsvloeistoffen moeten in direct contact komen met het slijmvlies (bijv. Urethra, cervix, rectum, farynx, bindvlies). Buiten het menselijk lichaam sterven gonokokken heel snel af, wat de reden is dat transmissie bijna uitsluitend te wijten is aan onbeschermde vaginale, orale en anale geslachtsgemeenschap. De bacteriĆ«n vermenigvuldigen zich aanvankelijk lokaal op de plaats van infectie en veroorzaken daar ontstekingen. Dit kan zich onbehandeld verspreiden.

Zelfs zwangere vrouwen, die lijden aan gonorroe, kunnen hun baby infecteren tijdens de bevalling. Dit kan een ernstige oogbesmetting veroorzaken ("neonatale blenorroe"). Infectie kan worden voorkomen door preventieve (profylactische) behandeling met antibiotische oogdruppels of zalven.

Vooral bij vrouwen zijn de symptomen van gonnoroea vaak erg laag en moeilijk te herkennen. Dit kan de ziekte gemakkelijk verspreiden.De meeste mensen met een risico op gonorroe zijn degenen die seksuele diensten aanbieden of gebruiken, evenals mensen met vaak wisselende seksuele partners. Het gebruik van condooms kan het risico op gonorroe-infecties drastisch verminderen.

Tripper: onderzoeken en diagnose

Een specialist in huid- en geslachtsziekten is het juiste contact voor vermoedelijke gonorroe. Deze artsen worden ook "veneroloog" genoemd. Venereologie is de studie van seksueel overdraagbare aandoeningen. Zelfs de huisarts of de gynaecoloog kan een eerste stop zijn bij vermoedelijke gonorroe.

Artsen zijn onderworpen aan geheimhouding:Wees dus niet op uw hoede voor symptomen die voor gonnoroea zouden kunnen zorgen, raadpleeg een arts, Bij etterende afscheiding uit de urethra of vagina is in elk geval een onderzoek zinvol. Alle partners van geĆÆnfecteerde personen of personen met onduidelijke inflammatoire buikklachten moeten ook gonorroe-controle ondergaan. Voor mannen onder de 40 jaar met testis of epididymale ontsteking, is het ook belangrijk om onderzocht te worden op een gonokokkeninfectie.

Voor de diagnose van gonorroe moeten de ziekteverwekkers (gonokokken) worden opgespoord. De gonokokken zijn microscopisch detecteerbaar in een uitstrijkje van de urethra, baarmoeder, farynx, anus of conjunctiva. Daarnaast moet een cultureel bewijs worden geleverd om de diagnose gonorroe te waarborgen. Dit betekent dat gonokokken zich vermenigvuldigen van een uitstrijkje op een geschikt voedingsmedium en vervolgens veilig kunnen worden gedetecteerd.

Voor effectieve gonorroe-therapie worden verschillende antibiotica ook getest op hun effectiviteit in bacteriĆ«le kweek (antibiogram). U kunt dus zien op welke antibiotica de gonokokken bijzonder gevoelig zijn en welke geneesmiddelen niet effectief zijn. In de afgelopen jaren zijn herhaaldelijk bacteriĆ«n gevonden die resistent waren tegen de gebruikelijke antibiotica. (Antibioticumresistentie). In het geval van met gonorroe geĆÆnfecteerde personen zonder symptomen (asymptomatisch), zijn testprocedures op basis van een laboratoriumamplificatie van het bacteriĆ«le genoom (PCR, polymerasekettingreactie) nauwkeuriger dan de bacterieculturen. Zelfs als er geen klachten zijn, is het mogelijk om andere mensen besmet te krijgen.

Tripper: behandeling

Voor gonorroe-therapie zijn antibiotica geschikt. In het verleden werd penicilline voornamelijk gebruikt voor gonorroe. Penicilline-resistente gonokokkenstammen uit Aziƫ en Afrika zijn de laatste jaren gangbaarder geworden. Daarom worden nu andere antibiotica (vooral de zogenaamde cefalosporinen en gyraseremmers) nu aanbevolen voor behandeling met gonorroe. Ten minste twee verschillende antibiotica worden in combinatie gebruikt.

In de meeste gevallen van gonokokken sterven de gonokokken na een enkele toediening van de antibiotica en zijn ze dan niet langer detecteerbaar. Desalniettemin wordt het niet aanbevolen om de behandeling met gonorroe te vroeg te stoppen: dit bevordert de ontwikkeling van resistentie - en resistente bacteriƫn zijn moeilijk te behandelen.

Alle seksuele partners van met gonorrhea geĆÆnfecteerde personen moeten ook worden onderzocht en indien nodig worden behandeld. Dit geldt voor de seksuele contacten binnen twee weken vĆ³Ć³r het begin van de symptomen. Als een gonorroe zonder symptomen bij toeval werd ontdekt, zouden alle seksuele partners van de laatste 90 dagen gonorroe-therapie moeten ondergaan. Tot het einde van de behandeling is het belangrijk voor alle getroffenen om zich te onthouden van onbeschermde seks.

Pasgeborenen met purulente conjunctivitis als gevolg van gonorroe krijgen een enkele dosis antibiotica in de spier (intramusculair) of in de ader (intraveneus). Bovendien moeten ogen en bindvlies regelmatig worden gespoeld met zoutoplossing.

Tripper: ziekteverloop en prognose

De prognose van gonorroe (gonnoroea) is meestal goed: als gonnoroea op tijd wordt behandeld, hoeft u geen nawerkingen te verwachten.

Als een gonorroe niet wordt behandeld, kan dit ernstige gevolgen op de lange termijn hebben. Dergelijke langetermijngevolgen van gonorroe zijn chronische ontstekingen van de interne geslachtsorganen met aanhoudende pijn, het plakken van het ei of de zaadleider en dus onvruchtbaarheid. Therapie is daarom erg belangrijk.

Zonder behandeling met gonorroe kan dit zeer zelden leiden tot een verspreiding van gonorroe via de bloedbaan door het hele lichaam. Artsen spreken van een verspreide gonokokkeninfectie (DGI). De gevolgen zijn gewrichts- en peesontsteking, kenmerkende huiduitslag met rode puisten of kleine bloedingen (petechiƫn), koorts en koude rillingen.

In ernstige gevallen wordt de gedissemineerde gonokokkeninfectie gevolgd door meningitis en endocarditis. Alleen door het consequente gebruik van condooms, kan datgonorroe Voorkomen (gonorroe).


Zo? Deel Met Vrienden: