Urethrastrictuur

De vernauwing van de urethra is meestal gebaseerd op een met littekens bedekte verandering in de urethra. Hoe het is gemaakt en behandeld, lees hier!
Urethrastrictuur

de urethrastrictuur (Urethrale strictuur) is meestal gebaseerd op een met littekens bedekte verandering in de urethra. Vooral mannen worden getroffen. De vernauwing van de urethra is meestal merkbaar door een veranderde urinestroom of frequente urineweginfecties. Er zijn verschillende chirurgische opties voor urethrale strictuur. Lees hier meer over symptomen, diagnose en behandeling van urethrale stenose!

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. N35

Productoverzicht

urethrastrictuur

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

Urethrale vernauwing: beschrijving

Urethrale strictuur (urethrale strictuur) is een veelvoorkomende ziekte in de urologische praktijk. Vooral mannen worden getroffen: ongeveer een procent van hen lijdt aan een vernauwing van de urethra. Vrouwen zijn veel minder waarschijnlijk te wijten aan de kortere urethra. Een vernauwing van de urethra kan de kwaliteit van leven aanzienlijk beperken en moet daarom vroeg worden behandeld.

Urethrale vernauwing: symptomen

Een van de belangrijkste symptomen van een urethrale vernauwing is een gemodificeerde urinestroom. Meestal wordt de bundel verzwakt. Maar het kan ook worden gewijzigd in de richting en de vorm (rotatie, ventilator). Vanwege het gecompliceerde urineren, moeten patiƫnten vaak bewust druk uitoefenen om water af te geven. Bij normale urinestroom is dit niet nodig.

Bovendien kan het gebeuren dat in een vernauwing van de urethra het plassen op het toilet pas vertraagd wordt, omdat eerst het knelpunt moet worden overwonnen. Na urineren kan urine tijdens urethrale strictuur in de urineblaas achterblijven. Deze resterende urinevorming en de verminderde urinestroom verhogen het risico op urineweginfecties.

De getroffenen kunnen ook worden gestoord door plotselinge onderbrekingen in urineren, "dribbelen" en ongecontroleerd urineverlies (incontinentie). Een ander symptoom van urethrale stenose is de frequente urinaire urgentie, maar gewoonlijk worden slechts kleine hoeveelheden urine uitgescheiden (pollakisurie). Ook zijn bloed in de urine (hematurie) en urinestenen vaak aanwezig in een urethrale strictuur.

Complicatie van urineretentie

In ernstige gevallen van vernauwing van de urethra kan een zogenaamde urineretentie optreden, dwz een volledige verstopping van de urethra. Wanneer deze urineretentie aanhoudt, treedt er hevige pijn op en kan de urine terugvloeien naar de nier. Een onbehandelde niercongestie leidt tot nierfalen - een levensbedreigende situatie!

Bij mannen met vernauwing van de urethra kan een deel van het corpus cavernosum (corpus spongiosum) worden aangetast door littekens. In het ergste geval kunnen hele delen van het erectiele weefsel litteken. In dit geval spreekt men van een Spongiofibrose. Het gevolg is een verstoorde erectiele functie van de penis.

Een kleine metalen gaasbuis kan levens redden. Zie hoe zo'n stent in een coronair vat wordt geplaatst en hoe het werkt.

Urethrale vernauwing: oorzaken en risicofactoren

In ongeveer 30 procent van de gevallen is er geen verklaring voor de vernauwing van de urethra te vinden. Zelfs bij patiĆ«nten jonger dan 45 jaar de oorzaak van urethrastrictuur is vaak onduidelijk of de vernauwing is het resultaat van een bekkenbreuk of een hypospadie chirurgie. Onder hypospadie verwijst naar een aangeboren afwijking van de urinebuis: Dit wordt verkort en is nog te vroeg is ontstaan ā€‹ā€‹- bij mannen als aan de onderkant van de penis, bij vrouwen in de anterieure vaginale gewelf.

Bij patiƫnten ouder dan 45 jaar zijn het vaak medische procedures die hebben geleid tot letsel en daaropvolgende vernauwing van de urethra.

Bij vrouwen is een vernauwing van de urethra meestal het gevolg van een spasme (spasme) van de bekkenbodem.

De vernauwing van de urethra bij mannen komt vaak voor in de voorste urethra, dwz in het gedeelte tussen de bekkenbodem en de penis. De posterieure urethra, die zich tussen de blaas en de bekkenbodem bevindt, wordt zelden beĆÆnvloed door een vernauwing. Als hier een urethrale vernauwing optreedt, is de oorzaak meestal een traumatische urethraruptuur of radiotherapie voor kanker.

Oorzaken in detail

De algehele meest voorkomende oorzaak van een vernauwing van de urethra is letsel, Dit hoeft geen grote schade te zijn. Reeds microscopisch letsel is voldoende voor een verbogen vernauwing, omdat ze bijvoorbeeld kunnen ontstaan ā€‹ā€‹bij het leggen van een blaaskatheter of een blaasspiegel. De meeste van deze interventies blijven echter zonder negatieve gevolgen. Voorzichtigheid is echter geboden bij dergelijke invasieve diagnostische en therapeutische procedures waarbij de urethra betrokken is.Voor een frequente prostaatoperatie, transurethrale resectie van de prostaat (TURP), treft tot vijf procent van de mensen later geĆ«xploiteerd onder een urethrastrictuur. Bij vrouwen kan vooral incontinentiechirurgie leiden tot vernauwing van de urethra. Bovendien kunnen er tijdens de geboorte verwondingen optreden aan de urethra met daaropvolgende vernauwing van de urethra.

In ongeveer 20 procent van de gevallen, een (bacterieel) Ontsteking van de urethra (urethritis) Oorzaak van vernauwing van de urethra. Een belangrijke infecties hierbij is de gonorroe (gonorroe), een seksueel overdraagbare ziekte die wordt veroorzaakt door bacteriƫn van de soort Neisseria gonorrhoeae.

ongevallen kan ook leiden tot een vernauwing van de urethra. Dit geldt bijvoorbeeld Beck breuken en stomp letsel bij stap ( "straddle trauma"), zoals bijvoorbeeld optreden bij een fietshelm. De urinebuis kan direct of verwond als gevolg van breuk bekken en zelfs afscheuren in extreme gevallen.

Aangeboren oorzaken zijn verantwoordelijk voor 5-10 procent van alle gevallen van urethrale stenose. Zoveel mensen komen rond met zogenaamde urethrakleppen (zeil en membranen die de plasbuis vernauwen), een vernauwing van de urethra opening (meatus stenose) of falen monden van de urethra (hypospadie) aan de wereld.

Vijf procent van de urethrale stricturen is verschuldigd Lichen sclerosus veroorzaakt. Dit is een inflammatoire huidziekte die leidt tot bindweefselverharding, vooral op de eikel en de voorhuid.

Bovendien is er ook mechanische oorzaken een urethrale strictuur, zoals kanker, poliepen, Aussackungen (divertikel), druk van buitenaf of een daling in de bekkenorganen (dalen).

Urethrale vernauwing: onderzoeken en diagnose

De specialist in urinewegaandoeningen is de uroloog. De vermoedelijke urethrale strictuur ontstaat wanneer patiƫnten frequente urineweginfecties en veranderingen in de urinestroom rapport. Soms wordt een urethrale strictuur alleen merkbaar door een acute urineretentie.

Om de oorzaak te verhelderen, zal de arts eerst de medische geschiedenis (anamnese) terwijl u de patiƫnt de volgende vragen stelt, bijvoorbeeld:

  • Aan welke symptomen lijdt u?
  • Heb je veranderingen in plassen opgemerkt?
  • Bent u bekend met ziekten van de urinewegen?
  • Heeft u ooit een invasieve of urinewegbehandeling ondergaan?

Vervolgens, a urineonderzoek uitgevoerd om een ā€‹ā€‹urineweginfectie uit te sluiten. Dit is belangrijk omdat het zowel diagnostische en therapeutische maatregelen om Einschwemmung van bacteriĆ«n in de bloedbaan kan veroorzaken. De arts noemt dit een urosepsis ("bloedvergiftiging").

Door de lichamelijk onderzoek kan reeds uitwendig zichtbare veranderingen geĆÆdentificeerd, verzameld eerst van urethrale strictuur en een eerste onderzoek van de nier uitgevoerd.

De uroloog kan de urinestraal gebruiken met de zogenaamde Uroflowmeter meten. De patiƫnt moet urineren met een volle blaas in een speciaal toilet dat de urinestroom meet. Bij een vernauwing van de urethra duurt het urineren langer en de urinestroom aanzienlijk verminderd.

Na dit onderzoek kan door middel van Echografie (echografie) om te bepalen of urine in de urineblaas achterblijft. De urethrale vernauwing zelf wordt meestal niet weergegeven door deze methode, maar een evaluatie van de blaas is mogelijk. De spierlaag in de wand van de urineblaas kan worden verdikt met een urethrale strictuur in een poging te compenseren voor de verhoogde weerstand vanwege de vernauwing. De conditie van de nieren kan ook worden geschat met behulp van echografie. Besteed bijzondere aandacht aan bewijs van urine-reflux in de nier.

Als deze onderzoeken bevestigen een urethrastrictuur, de volgende stap is de aard, duur en locatie nauwkeurig worden bepaald. Dit kan een zogenaamde zijn retrograde urethrografie De arts injecteert een contrastmiddel bij de uitgang van de urethra achterwaarts in de urinewegen. Vervolgens wordt een rƶntgenfoto gemaakt. Het maakt conclusies mogelijk over het type urethrale vernauwing.

Als alternatief kan een vergelijkbaar rƶntgenonderzoek worden uitgevoerd met contrastmiddel - de anterograde urethrografie, Echter, het contrastmiddel daarbij geĆÆnjecteerd hetzij via een urethrale katheter in de urineblaas of door een directe punctie van de blaas door de buikwand. Ook echter het contrastmiddel kan worden gegeven in een ader, dan moet je wachten tot het de blaas bereikt. Vervolgens kan het urineren worden geanalyseerd door een rƶntgenonderzoek (micturition cystourethrography).

Een urethrale reflectie (urethroscopie) wordt voornamelijk uitgevoerd wanneer de urethrografie geen informatie heeft gegeven over de vernauwing van de urethra. Het nadeel van dit onderzoek is dat het geen gegevens over de lengte van urethrale vernauwing brengt als het knelpunt bij de cystoscoop niet kan worden overwonnen.

Zogenaamd urodynamisch onderzoek worden in speciale gevallen uitgevoerd: Met behulp van meetkatheters in het rectum en de urineblaas kunnen de drukcondities worden geanalyseerd.

Als onderdeel van de diagnose van urethrale vernauwing moeten goedaardige en kwaadaardige tumoren (zoals de prostaat) worden uitgesloten als oorzaak van de klachten. Het is ook mogelijk dat vreemde voorwerpen (zoals urinestenen) de urethra zijn binnengedrongen en een urethrale strictuur veroorzaken. Andere oorzaken zoals megalourether, sclerose van de blaashals of dyssynergie van de hals van de blaas, moeten in onduidelijke situaties worden overwogen.

Bij het verhelderen van een vernauwing van de urethra, wordt ook bepaald of en in welke mate de holle lichamen worden beĆÆnvloed door de littekenwissel. Dit is belangrijk voor therapieplanning.

Urethrale vernauwing: behandeling

De behandeling van urethra stenose moet individueel worden gepland. Het hangt van veel factoren af, met name de lengte en locatie van de urethrale vernauwing. Maar ook de hoeveelheid resturine, een mogelijke nieraandoening en bestaande urineweginfecties spelen een rol.

In de regel bestaat urethrale stenose therapie uit een invasieve en soms niet gemakkelijke operatie, die het beste wordt uitgevoerd in een gespecialiseerde kliniek. Er zijn verschillende chirurgische technieken beschikbaar. Geen van hen is volledig geschikt voor alle vormen van urethrale vernauwing. Tot op heden zijn de deskundigen het niet eens over de voor- en nadelen en de langetermijnresultaten van de verschillende technieken. Het is daarom raadzaam om een ā€‹ā€‹second opinion te vragen voordat u met de behandeling begint.

Uitbreiding (bougienage)

Bougierung betekent uitrekken en is de oudste van alle vormen van therapie van een urethrale strictuur. In deze procedure wordt een speciale katheter ingebracht in de urethra, die de urethra kan verwijden (bijvoorbeeld een ballonkatheter). Het is zelfs mogelijk dat de patiƫnt zelf de bougienage uitvoert na een gedetailleerde uitleg.

De belangrijkste problemen van deze methode zijn enerzijds dat het effect van uitrekken slechts een bepaalde tijd aanhoudt. Zodra de vernauwing opnieuw optreedt, moet het stuk worden herhaald. Eerste terugvallen worden verwacht vier tot zes weken na bougienage. In de loop van de tijd zijn de afstanden tussen de benodigde applicaties meestal korter.

Aan de andere kant kan frequente insertie van de katheter leiden tot lichte verwondingen die de vernauwing van de urethra kunnen verergeren.

Bougienage mag niet worden gebruikt bij patiƫnten met acute urineretentie of ernstige residuele urinevorming. Het is echter geschikt voor patiƫnten die een operatie weigeren of die een verhoogd risico lopen op een geanestheseerde operatie.

Harnrƶhrenschlitzung

De urethrale spleet (Urethrotomia interna) is meestal alleen in kwestie, als de vernauwing van de urethra kort is (minder dan ƩƩn centimeter) en de spongiofibrose slechts licht is uitgesproken. In dit geval kan de versmalling worden gesplitst. Voor dit doel krijgt de patiƫnt eerst een algemeen anestheticum of alleen anesthesie van het ruggenmerg. Vervolgens wordt een endoscoop ingebracht in de urethra om de met littekens bedekte vernauwing te regelen met een laser of een mes gecontroleerd ("koud mes"). Na de operatie moet een katheter enkele dagen in de urethra blijven om te spalken.

De incisie in het litteken creƫert een nieuwe wond, die op zijn beurt leidt tot littekens. Deze littekens zijn vaak groter dan het oorspronkelijk behandelde litteken en verergeren de situatie. De spleet van een vernauwing van de urethra is daarom slechts in 50 procent van de gevallen succesvol. Het kan worden herhaald, maar dit verhoogt het risico op terugval nog verder. De toepassing van de spleet moet daarom zorgvuldig worden overwogen.

stent

Een endoscoop kan worden gebruikt om een ā€‹ā€‹stent op de plaats van de urethrale vernauwing in te brengen. Een stent is een buisje van metaal of plastic dat de urinebuis open moet houden. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen permanente stents die kunnen worden achtergelaten en tijdelijke stents die na een paar maanden moeten worden vervangen of verwijderd.

Net als de bougienage gaat het insert van de stent gepaard met vele mogelijke complicaties. De stent kan leiden tot terugkerende ontsteking. Hij kan ook een nieuwe litteken provoceren. De langetermijnresultaten van een stent bij vernauwing van de urethra zijn over het algemeen niet goed. Deze therapiemethode wordt daarom alleen in uitzonderlijke gevallen gebruikt.

wederopbouw

Bij recidiverende urethrale stenose wordt meestal een open urethrale operatie - urethrale reconstructie - uitgevoerd. De vernauwing van de urethra is weggesneden; De twee uiteinden van de urethra worden geprobeerd rechtstreeks te hechten (end-to-end anastomose). Maar dit is alleen mogelijk met Ć©Ć©n kortgerekte urethrale vernauwing, Als dit correct wordt aangegeven, is het slagingspercentage hoog.

Bij ƩƩn langgerekte urethrale vernauwing (Meer dan ongeveer vier inch lang versmald) is meestal een operatie uitgevoerd met urethrale vervanging (urethrale plastic). Deze procedure wordt ook gebruikt voor urethrale tranen. Voor de reconstructie van de vermiste paragraaf in het bijzonder voorhuid en het mondslijmvlies, maar ook andere (slijm) gebruikte delen van de huid van de patiƫnt.De keuze voor urethrale vervanging hangt van veel factoren af. Volgens studies is bijvoorbeeld in veel gevallen het mondslijmvlies zeer geschikt voor de reconstructie van de urethra. Na verwijdering van het mondslijmvlies kunnen echter verschillende complicaties zoals pijn en stemmingsstoornissen in de mond optreden.

Urethrale reconstructie is een zeer moeilijke procedure en mag alleen worden gedaan door een ervaren chirurg. In een gecompliceerde urethrale vernauwing kan de operatie ook in verschillende sessies worden uitgevoerd. Er moeten verschillende maanden tussen elke sessie zitten.

Na de operatie blijft een katheter tot drie weken in de urethra als een spalk.

Over het algemeen zijn complicaties bij de reconstructie van de urethra zeldzaam. Vooral bij jonge mannen, maar verkort door de operatie, kan urethra leiden tot erectieproblemen. Het resultaat is dat de penis naar beneden buigt. Tijdens de operatie moet er ook op worden gelet dat de holle lichamen niet direct of indirect worden gestoord door de bloedtoevoer of zenuwbeschadiging te blokkeren.

Lees meer over de onderzoeken

  • cystoscopie

Urethrale vernauwing: ziekteverloop en prognose

Een onbehandelde urethrale vernauwing kan leiden tot nierdisfunctie en een verminderde kwaliteit van leven door urineretentie. Om deze reden is het belangrijk dat een versmalling vroegtijdig wordt opgespoord en behandeld.

Na een succesvolle behandeling kan een urethrale vernauwing echter terugkeren. De behandeling van een dergelijke terugval is meestal moeilijker dan de eerstelijnsbehandeling.

Al met al: de behandelingsresultaten van a urethrastrictuur Hoe dichter de vernauwing zich bij de blaas bevindt, hoe korter deze is en hoe minder vaak de vernauwing is behandeld.

Lees meer over de therapieƫn

  • blaaskatheter


Zo? Deel Met Vrienden: