Valproïnezuur

Valproïnezuur wordt voornamelijk gebruikt voor de behandeling van epilepsie en bipolaire stoornissen. Lees hier meer!
Valproïnezuur

Het actieve ingredi├źnt valpro├»nezuur wordt gebruikt voor de behandeling van epilepsie en toevallen en voor het stabiliseren van de stemming bij bipolaire stoornissen. Bovendien wordt het vanwege het brede werkingsspectrum ook bestudeerd voor de behandeling van andere ziekten zoals erfelijke ziekten, HIV en kanker. Hier leest u alles over het effect en de toepassing van valpro├»nezuur, bijwerkingen en interacties.

Dit is hoe valproïnezuur werkt

In het menselijk brein communiceren de zenuwcellen (neuronen) met elkaar door boodschappersubstanties (neurotransmitters) vrij te geven, die worden waargenomen door aangrenzende zenuwcellen via bepaalde koppelingsplaatsen (receptoren). Deze signaaltransductie via neurotransmitters kan de daaropvolgende zenuwcel exciteren of remmen - afhankelijk van het type neurotransmitter en het type receptor. Glutaminezuur is bijvoorbeeld een opwindende ("exciterende") neurotransmitter, terwijl GABA (gamma-aminoboterzuur) een remmende neurotransmitter in de hersenen is.

Bij mensen met epilepsie en toevallen zijn de zenuwcellen in de hersenen of alleen in individuele hersengebieden overdreven prikkelbaar. Ze produceren enorme excitatiesignaalgolven - hetzij spontaan, hetzij door bepaalde triggers. Dit kan de klassieke symptomen van epilepsie teweegbrengen: krampen met gespannen of snel bewegende (trillende) spieren en / of bewusteloosheid.

Aan de ene kant remmen actieve stoffen zoals valpro├»nezuur de opwindende neurotransmittereffecten en verhogen tegelijkertijd het effect van de remmende boodschappersubstantie GABA. Deze depressieve werkingswijze van valpro├»nezuur verklaart ook waarom het manische fasen bij pati├źnten met een bipolaire stoornis kan verlichten.

Absorptie, afbraak en uitscheiding van valproïnezuur

Na inname wordt valpro├»nezuur opgenomen in de darm en passeert de bloedbaan naar de hersenen, waar het probleemloos de bloed-hersenbarri├Ęre passeert. De concentratie valpro├»nezuur in de hersenen bereikt ongeveer tien procent van de concentratie in het bloed.

De werkzame stof wordt in de lever gemetaboliseerd tot veel verschillende metabole producten, waarvan sommige ook effectief kunnen zijn tegen aanvallen. Deze worden voornamelijk via de urine uitgescheiden. Ongeveer twaalf tot 16 uur na inname is de concentratie van het geneesmiddel in het bloed opnieuw gehalveerd.

Wanneer wordt valproïnezuur gebruikt?

De werkzame stof valproïnezuur wordt gebruikt voor de behandeling van vele vormen van epilepsie. Deze omvatten bijvoorbeeld:

  • gegeneraliseerde aanvallen in de vorm van afwezigheid (petit mal toevallen met korte onderbreking van het bewustzijn)
  • gegeneraliseerde aanvallen in de vorm van tonisch-clonische aanvallen (grootschalige aanvallen met verlies van bewustzijn, vallen, krampen en spiertrekkingen van spiergroepen)
  • parti├źle aanvallen van complexe aard met verstoord bewustzijn

Evenzo kan valproïnezuur worden gebruikt met andere middelen in andere vormen van epilepsie.

Valpro├»nezuur is ook goedgekeurd voor de behandeling van manische episodes bij een bipolaire stoornis wanneer de werkzame stof lithium onaanvaardbaar is of anders niet kan worden gebruikt. Ook voor het voorkomen van manische episodes kan het actieve ingredi├źnt worden ingenomen.

Valproïnezuur wordt meestal gebruikt voor een langere periode, maar kan alleen worden gebruikt voor kortdurende behandeling van manische fasen.

Dus valproïnezuur wordt gebruikt

Valproïnezuur en het meer in water oplosbare natrium- of calciumzout (vaak "valproaat" genoemd) worden aangeboden als tabletten, tabletten met verlengde afgifte, maagsapresistente tabletten en als een oplossing voor orale toediening en injectie.

Langdurige behandeling met valpro├»nezuur is meestal oraal, waarbij de drank is gereserveerd voor kinderen jonger dan zes jaar en voor pati├źnten met dysfagie. De behandeling wordt gestart met een lage dosis, die langzaam wordt verhoogd over een paar weken. Gebruikelijke doseringen bij volwassenen zijn van 1000 tot 1800 milligram valpro├»nezuur (overeenkomend met ongeveer 1200 tot 2100 milligram natriumvalproaat). De totale dagelijkse dosis moet worden verdeeld in twee tot vier afzonderlijke doses, afhankelijk van de individuele verdraagbaarheid, in overleg met de arts. Het medicijn moet ongeveer een uur voor de maaltijd met een glas water nuchter worden ingenomen.

Wat zijn de bijwerkingen van valproïnezuur?

De meest voorkomende bijwerking is de toename van de ammoniakconcentratie in het bloed. Op zichzelf is deze toename niet alarmerend, maar hoge niveaus van ammoniak kunnen symptomen veroorzaken zoals braken, verminderde locomotorische co├Ârdinatie, bewustzijnsverlies, lage bloeddruk en verhoogde convulsies. Wanneer dergelijke symptomen optreden, dient de behandeling met valpro├»nezuur te worden gestopt of de dosis te worden verlaagd (in overleg met de arts).├ë├ęn tot tien procent van de pati├źnten zijn valpro├»nezuur bijwerkingen zoals blijkt uit een afname van bloedplaatjes (met een verminderde in het beenmerg), een onregelmatige menstruatiecyclus, handtrillingen, paresthesie, hoofdpijn, vermoeidheid, dunner, haaruitval, een verhoogde of verminderde eetlust en een gewichtstoename of -verlies.

Wat moeten worden overwogen wanneer die valproïnezuur gebruikten?

Geneesmiddel genaamd valpro├»nezuur kan worden gebruikt (in uitzonderlijke gevallen ook hieronder), bij adolescenten, volwassenen en oudere pati├źnten om kinderen van drie jaar en ouder te behandelen.

De combinatie met andere geneesmiddelen kunnen verlagen of verhogen valproïnezuur concentratie in het lichaam. Bijvoorbeeld kunnen geneesmiddelen zoals mefloquine (malaria) en carbapenem (antibiotica) het valproïnezuurspiegels in het lichaam. Andere middelen verhogen, waaronder bijvoorbeeld, anti-epileptica (fenobarbital, fenytoïne, primidon, carbamazepine, felbamaat), maagzuur remmers (cimetidine), bepaalde antibiotica (erythromycine, rifampicine) en het antidepressivum fluoxetine.

Omgekeerd kan de valproïnezuur wisselwerking met andere geneesmiddelen. Zo verhoogt mede het effect van andere anti-epileptica, daarom is de gecombineerde behandeling moet worden uitgevoerd door een ervaren arts. Eveneens valproïnezuur kan het effect van anticoagulantia en dus de neiging tot bloeden verhogen.

Valproïnezuur kan mogelijk schade aan de lever. Voor en tijdens de behandeling, de leverfunctie moet worden gecontroleerd, dus om snel als dat nodig is te reageren. In de lever disfunctioneren, zal de arts zorgvuldig beslist over een aanvraag.

Omdat valproïnezuur teratogeen is, moeten zwangere en zogende vrouwen niet worden behandeld met valproïnezuur. Bovendien altijd adequate preventieve maatregelen worden genomen tijdens de behandeling met valproïnezuur.

Hoe om drugs met valproïnezuur te verkrijgen

Valproïnezuur is op recept in elke dosering en toedieningsvorm, die alleen op doktersvoorschrift bij de apotheek.

Sinds wanneer valproïnezuur bekend?

De valpro├»nezuur werd eerst gesynthetiseerd Scheikundige Beverly Burton in 1881 Omdat het zuur is bijzonder geschikt voor het oplossen van de in water onoplosbare stoffen, werd vaak gebruikt in de chemie. Alleen in 1962, de Franse wetenschapper Pierre Eymard opgemerkt in de studie van plantaardige bestanddelen die de anticonvulsieve effect van de geteste plantenextracten is niet te wijten aan de ingredi├źnten, maar op het oplosmiddel valpro├»nezuur. Back in 1967, is valpro├»nezuur goedgekeurd als middel tegen epilepsie in Frankrijk. Aangezien het geneesmiddel patent, bieden nu veel farmaceutische fabrikanten preparaten met de werkzame stof valpro├»nezuur op.


Zo? Deel Met Vrienden: