Vancomycine

Vancomycine is een belangrijk antibioticum en wordt gebruikt bij ernstige bacteriƫle aandoeningen. Lees hier meer over vancomycin!

Vancomycine

Het actieve ingrediƫnt vancomycine is een antibioticum. Hij is een van de belangrijkste middelen tegen ernstige bacteriƫle ziekten, zoals meningitis (hersenvliesontsteking) of een ontsteking van het endocard (endocarditis). Vancomycine wordt over het algemeen als goed verdragen beschouwd, maar kan in zeldzame gevallen tot allergische reacties leiden. Hier kun je alles lezen over vancomycine.

Dit is hoe vancomycin werkt

Het menselijke immuunsysteem beschermt het lichaam tegen de implantatie en verspreiding van ziekteverwekkers via verschillende mechanismen. In de regel merken mensen niet wanneer hun immuunsysteem actief is, of dat er slechts een licht ongemak optreedt als gevolg van de infectie.

Soms slaagt de lijfwacht er echter niet meteen in om de ziekteverwekkers succesvol te bestrijden. De symptomen worden dan ernstiger. Als het lichaam niet langer de ziekteverwekkers onder controle kan houden, kunnen medicijnen het lichaam ter verdediging ondersteunen.

Deze geneesmiddelen omvatten het antibioticum vancomycine. Het interfereert met de celwandstructuur van pathogene bacteriƫn, waardoor ze sterven. Het immuunsysteem hoeft dus alleen voor de uitscheiding van de bacteriƫn te zorgen en de symptomen van de ziekte verbeteren zeer snel.

Vancomycine is alleen effectief tegen een bepaald type bacteriƫn (de zogenaamde "gram-positieve" bacteriƫn). De arts moet daarom eerst bepalen welke bacteriesoorten bestreden moeten worden.

Absorptie, afbraak en uitscheiding van vancomycine

Vancomycine wordt genomen (oraal) oraal wordt het geneesmiddel niet geabsorbeerd uit de darm naar het bloed, omdat de darmwand niet kunnen overwinnen. Dit is logisch als lokale infecties in de darm moeten worden bestreden.

Als het antibioticum daarentegen in het lichaamsweefsel werkt, moet het rechtstreeks in de bloedbaan worden ingebracht. Na de distributie wordt vancomycine via de urine onveranderd uitgescheiden.

Wanneer wordt vancomycine gebruikt?

Vancomycine wordt in de volgende gevallen via een infusie toegediend:

  • ernstige bacteriĆ«le ziekten zoals ontsteking van de hersenvliezen of de binnenhuid

In de volgende gevallen wordt Vancomycine oraal gebruikt, dwz via de mond:

Met welke trucs antibiotica de bacteriƫn verlammen en waarom het wonderwapen soms faalt.

Dit is hoe vancomycine wordt toegepast

Vancomycine wordt ingeslikt, afhankelijk van de ziekte, hetzij in de vorm van een oplossing wordt direct in de bloedbaan (bij ontstekingen in de darm), of als infusie (met ontsteking in lichaamsweefsels zoals meningitis).

De dosering voor het opnemen via de mond tussen 500 mg en twee gram per dag, die moet worden verdeeld om drie of vier doses. De duur van de behandeling moet ongeveer zeven tot tien dagen zijn en zal door de arts worden bepaald afhankelijk van de ernst van de ziekte.

De dosering met een directe toediening in het bloed is eveneens hoog.

Patiƫnten met nierinsufficiƫntie, kinderen, adolescenten en oudere patiƫnten ontvangen een lagere dosis.

Welke bijwerkingen heeft Vancomycine?

Soms, dat wil zeggen Ć©Ć©n tot tien procent van de behandelde, vancomycine verzoekt bijwerkingen zoals gastro-intestinale ongemakken of allergische reacties (Redneck syndroom) geproduceerd.

Zeer zelden kan het innemen van het antibioticum een ā€‹ā€‹schadelijk effect hebben op het binnenoor (ototoxisch effect).

Waar moet bij het nemen van vancomycine rekening mee worden gehouden?

Geneesmiddelen die vancomycine bevatten, mogen niet worden gebruikt als er sprake is van acuut nierfalen of gehoorverlies.

Het gelijktijdig gebruik van middelen die ook schadelijk kunnen zijn voor het binnenoor of de nieren, moet indien mogelijk worden vermeden.

Rijvaardigheid en het gebruik van machines

Vancomycine heeft vrijwel geen invloed op de reactiviteit. Daarom kunt u na het toedienen van het antibioticum actief deelnemen aan het verkeer en zware machines bedienen.

leeftijdsbeperkingen

Geneesmiddelen die vancomycine bevatten, kunnen ook worden gebruikt bij zuigelingen met ernstige bacteriƫle aandoeningen.

Zwangerschap en borstvoeding

Het antibioticum kan via de placenta bij het ongeboren kind terechtkomen. Tot nu toe zeer weinig ervaring met het gebruik bij zwangere vrouwen, dat is waarom wordt geadviseerd om beter gebruik te maken bewezen alternatieven in een bacteriƫle ziekte te maken.

Tijdens de lactatie passeert het actieve bestanddeel de moedermelk door aan de baby. Experts raden daarom aan andere antibiotica te gebruiken.

Als andere behandelingen niet mogelijk zijn, moet de behandelende arts de potentiƫle risico's van het gebruik van vancomycine voor individueel voordeel afwegen.

Hoe Vancomycine-geneesmiddelen te krijgen

De behandeling van een ernstige bacteriƫle aandoening moet van dichtbij worden opgevolgd door een arts. Daarom zijn medicijnen met Vancomycine voorgeschreven. Je kunt ze krijgen met een doktersrecept bij de apotheek.

Sinds wanneer is Vancomycin bekend?

Het actieve ingrediĆ«nt uit de groep van de zogenaamde glycopeptide-antibiotica werd in 1959 op de markt geĆÆntroduceerd. Vanwege de sterke effectiviteit is van toepassing vancomycine als een reserve-antibioticum, dat alleen bij ernstige bacteriĆ«le aandoeningen kan worden gebruikt.


Zo? Deel Met Vrienden: